Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Η καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς μας στα κατεχόμενα


Κάθε άνθρωπος , ανεξαρτήτως εθνικότητας, φύλου ή κουλτούρας έχει την ανάγκη να εκφράσει στο περιβάλλον όπου ζει, με υλικά μέσα, τα συναισθήματα ή τις ανησυχίες του. Για αυτόν τον λόγο, σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, συναντούμε πολιτιστικά μνημεία, τα οποία δεν αποσκοπούν μόνο στην αισθητική ικανοποίηση, αλλά κρύβουν πίσω τους μια μακραίωνη Ιστορία, την οποία καλούμαστε να ανακαλύψουμε. Αυτό λοιπόν, συμβαίνει και στα μνημεία της Πατρίδας μας. Βέβαια, από τα δικά μας μνημεία, εκείνα στις κατεχόμενες περιοχές κινδυνεύουν με αφανισμό. Αφενός, κινδυνεύουν από το πέρασμα του χρόνου, που φέρνει τη φθορά, αφετέρου, κινδυνεύουν από την αρνητική στάση των κατακτητών, που έφεραν την εγκατάλειψη , την ερήμωση, την αδιαφορία, τη λεηλασία και την ισοπέδωση…

Η μικρή Κύπρος διαθέτει μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, αφού πέρασαν από το νησί μας πάμπολλοι κατακτητές. Όμως, είναι αξιοσημείωτο ότι παρά τους πολλούς κατακτητές δεν αλλοιώθηκε ο έντονος ελληνορθόδοξος χαρακτήρας του νησιού. Ολόκληρη η κυπριακή γη είναι διάσπαρτη από μοναστήρια, εκκλησίες, αρχαίους οικισμούς και κτίσματα, που συνθέτουν ένα πανέμορφο ψηφιδωτό της πολιτισμικής φυσιογνωμίας μας. Όλα αυτά μαρτυρούν την καθημερινότητα των προγόνων μας, που πάλεψαν για να μας τα παραδώσουν όρθια ως τις μέρες μας.

Το 1974 διαπράχθηκε ένα φρικτό έγκλημα στο νεοσύστατο κυπριακό κράτος, η τουρκική εισβολή. Μέσα στις δεκάδες συνέπειες, όπως ήταν φυσικό, ήταν και η συστηματική – σκόπιμη λεηλασία και καταστροφή των πολιτιστικών μνημείων των κατεχόμενων περιοχών , με σκοπό τον αφελληνισμό και εκτουρκισμό τμήματος του νησιού. Στις κατεχόμενες περιοχές υπολογίζεται ότι υπάρχουν πάνω από 500 μοναστήρια, εκκλησίες, εξωκλήσια, αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία, εκ των οποίων μεγάλος αριθμός κινδυνεύει είτε από κατάρρευση, είτε από την τουρκοποίησή τους. Εκατοντάδες εκκλησίες έχουν βεβηλωθεί με βάναυσο τρόπο από τους Τούρκους αρχαιοκάπηλους, οι οποίοι ληστεύουν εικόνες και τοιχογραφίες (με κίνδυνο την καταστροφή τους) και στη συνέχεια τις πωλούν στο εξωτερικό. Άλλα εκκλησιαστικά μνημεία έχουν μετατραπεί σε τζαμιά, χώρους διασκέδασης, φάρμες ή αποθήκες ζώων, ούτως ώστε τίποτα να μην θυμίζει πια την ελληνικότητα του τόπου. Στα κοιμητήρια, όπου αναπαύονται εγκλωβισμένοι οι πρόγονοι μας, οι βέβηλοι κατακτητές σύλησαν τάφους, έσπασαν σταυρούς και αφαίρεσαν ταφόπλακες. Αγνόησαν την ιερότητα του χώρου όπου θάπτονται τα λείψανα των προγόνων μας και έδειξαν το θηριώδης πρόσωπο τους. Επιπρόσθετα, δεκάδες μνημεία έχουν αφεθεί στο έλεος του χρόνου, λόγω του ότι σε πολλές περιπτώσεις έχουν αφαιρεθεί οι πόρτες, τα παράθυρα, ακόμα και τμήματα από τους τοίχους, έτσι μένουν εκτεθειμένα κι απροστάτευτα στα στοιχεία της φύσης. Η επίδραση του Αττίλα είναι – και θα είναι – εμφανής σε όλους τους πολιτιστικούς μας θησαυρούς!

42 χρόνια πέρασαν από την εισβολή και οι συνέπειες του πολέμου ακόμα συνεχίζονται και χειροτερεύουν ολοένα και περισσότερο. Εμείς, γνωρίζοντας όλα αυτά τα εγκλήματα, τι κάνουμε; Δυστυχώς, η πλειοψηφία μας σε αυτό τον τόπο, μένει απαθής στον κίνδυνο τουρκοποίησης του 37% της Πατρίδας μας και στην ασέβεια που δείχνουν οι Τούρκοι κατακτητές στη ΔΙΚΗ μας πολιτιστική κληρονομιά και Ιστορία. Μα πρέπει να ξυπνήσουμε και να βγάλουμε όλοι τις παρωπίδες που μας βάζουν. Αποτελεί ανάγκη εθνικής επιβίωσης, η ενημέρωση μας για την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα μνημεία του τόπου μας . Στη συνέχεια να απαιτήσουμε από τους αρμοδίους, την αποκατάσταση και συντήρηση όλων των μνημείων μας! Επιτέλους πια, ας βγούμε έξω και ας αγωνιστούμε για τη δημιουργία του δικού μας μέλλοντος σε αυτό τον τόπο!

Συνοψίζοντας, τα πολιτιστικά μνημεία στις κατεχόμενες περιοχές μας  κινδυνεύουν και είναι στο χέρι μας να τα σώσουμε από τη μανία του Τούρκου κατακτητή. Διότι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι… αυτά τα κτίσματα είναι μέρος της εθνικής μας ταυτότητας και αν χαθούν, είναι λες και θα χαθεί ένα κομμάτι από τον ίδιο τον εαυτό μας.

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

Τούτη η γη δεν τους θέλει...


20 Ιουλίου. Η μέρα που πρέπει να ξυπνά τις συνειδήσεις όλων μας. Η μέρα που οι Τούρκοι στρατιώτες αποβιβάστηκαν στην Κερύνεια μας. Στην συνέχεια βίασαν, σκότωσαν, λεηλάτησαν και κατέλαβαν την μισή μας πατρίδα, την όποια κατέχουν μέχρι σήμερα.

Ειλικρινά, λυπόμαστε που αναγκαζόμαστε να υπενθυμίσουμε αυτά τα γεγονότα αλλά δυστυχώς κάποιοι τα αγνοούν και κάποιοι τα ξεχνούν. Κάποιοι έκλεισαν τα αυτιά για να μην ακούσουν τις σειρήνες που ήχησαν για ακόμα μια χρονιά. Κάποιοι σκύβουν καθημερινά το κεφάλι για να μην αντικρίσουν την κατοχική σημαία που ασελγεί ακόμα στον Πενταδάκτυλο μας.

Αγνοούν την εισβολή, τους νεκρούς, τους εγκλωβισμένους, τους αγνοούμενους, τους πρόσφυγες, την συνεχιζόμενη κατοχή, θέλοντας να καλλιεργήσουν την λεγόμενη «κουλτούρα λύσης». Να συνεχίσουν τους καφέδες και τις ζιβανίες με τον κατοχικό ηγέτη, τις αμέτρητες υποχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις, έτσι ώστε να πετύχουν την ομοσπονδοποίηση της Κύπρου μας, την νομιμοποίηση δηλαδή των τετελεσμένων της εισβολής.

Είναι τόσο ραγιάδες που αδυνατούν να αντιληφθούν ότι τούτος ο βασανισμένος τόπος δεν πρόκειται να ησυχάσει αν δεν απελευθερωθεί πλήρως από την Τουρκία. Αν δεν επιστραφεί το σπίτι και του τελευταίου πρόσφυγα, αν δεν αποχωρήσει και ο τελευταίος έποικος. Τούτη η γη δεν τους θέλει...

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

11 Ιουλίου 2016: Ποιά δικαιοσύνη;


«Μάνα σε ξεκληρίσανε άπονες εξουσίες,
ψυχή δεν σου αφήσανε μόνο φωτογραφίες»

11 Ιουλίου 2016, λοιπόν, η μέρα που για 5η συνεχόμενη χρονιά πρέπει άπαντες να προβληματιστούμε. Να προβληματιστούμε, φέρνοντας στην μνήμη μας εκείνο το μαύρο πρωινό που στοίχισε την ζωή 13ών ηρώων, επειδή ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας εξακολουθεί να παραμένει ατιμώρητος και να κυκλοφορεί ανενόχλητος, χωρίς να έχει πει ακόμη ούτε ένα «συγγνώμη». Να προβληματιστούμε, επειδή οι προεκλογικές δεσμεύσεις του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη για απόδοση ευθυνών και απονομή δικαιοσύνης παραμένουν ανεκπλήρωτες. Παραμένουν ανεκπλήρωτες, επειδή οι 13είς ψυχές δεν πρόκειται να δικαιωθούν με τις οποιεσδήποτε χρηματικές αποζημιώσεις αλλά με την τιμωρία όλων των πραγματικών ενόχων.
«Δικαιοσύνη; Θα βρεις δικαιοσύνη στον άλλο κόσμο. Σ’ αυτή τη ζωή έχουμε μόνο νόμους.», ισχύει;