Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥΣ... Η ΜΙΣΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ!


Συμμαθητές και συμμαθήτριες,

Εννέα χρόνια μετά από το απάνθρωπο έγκλημα της εισβολής, στις 15 Νοεμβρίου 1983, η Τουρκία ανακήρυξε στα κατεχόμενα μας εδάφη, το ψευδοκράτος με το όνομα «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου».

Το ψευδοκράτος, αποτελεί ένα παράνομο και μη αναγνωρισμένο καθεστώς, αφού είναι απότοκο του φρικτού εγκλήματος της τουρκικής εισβολής και έχει κτιστεί πάνω στις ανοικτές πληγές των προσφύγων, των εγκλωβισμένων, των αγνοουμένων και έχει θεμελιωθεί πάνω στα εδάφη της μισής μας πατρίδας, πάνω στα κλεμμένα μας σπίτια.

Είναι σαφές, ότι η αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», ελέγχεται πλήρως από την Τουρκία και έχει ανακηρυχθεί για να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα και να υλοποιήσει τους δικούς της επεκτατικούς στόχους.

Παρ’όλα αυτά, σήμερα, 33 χρόνια μετά την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, οι πολιτικοί μας ηγέτες, αντί να καταβάλλουν ένα αντικατοχικό αγώνα για ανάκληση αυτού του παράνομου καθεστώτος, αναγνωρίζουν άμεσα το ψευδοκράτος αφού συνομιλούν με τον ηγέτη του, χαρακτηρίζοντας τον ως «ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας». Ούτε πως ηγείται ενός παράνομου ψευδοκράτους, που κτίστηκε πάνω στα πτώματα της εισβολής, που θεμελιώθηκε με την βία. Ούτε πως ηγείται ενός ψευδοκράτους που συντηρεί τους δολοφόνους του Ισαάκ και του Σολωμού.

Επίσης, διαχρονικά, οι πολιτικές ηγεσίες αυτού του τόπου, εφαρμόζουν την πολιτική των υποχωρήσεων και των συμβιβασμών, αδυνατώντας να αφουγκραστούν τον πόθο του λαού για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ και ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ. Διαπραγματεύονται, για μια Κύπρο δύο ζωνών και δύο κοινοτήτων έρμαιο στης ορέξεις της Τουρκίας, και ξεπουλούν τους τόπους μας σε αυτήν.

Εμείς, όμως, οι νέοι αυτού του τόπου, δηλώνουμε ότι δεν πρόκειται να σταματήσουμε να διεκδικούμε τα αυτονόητα. Αυτά που δικαιωματικά μας ανήκουν, αυτά που μας έκλεψαν και αυτά που μας στέρησαν. Να ζήσουμε σε μια πραγματικά ελεύθερη πατρίδα, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, χωρίς δύο ζώνες ή δύο ισότιμα κρατίδια. Να γνωρίσουμε τα σπίτια των γιαγιάδων και των παππούδων μας, χωρίς αυτά να κατοικούνται παράνομα από τρίτους. Να μπορούμε να εγκατασταθούμε ελεύθερα σε ολόκληρη την πατρίδα μας, όπως όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες, χωρίς περιορισμένα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν πρόκειται να ξεχάσουμε και δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με τίποτα λιγότερο από την λευτεριά. Δεν επιτρέπεται να γονατίσουμε ή να χάσουμε την πίστη για την νίκη.

ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥΣ…. Η ΜΙΣΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ!!!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

1η Οκτωβρίου: Μέρα γιορτής ή προβληματισμού;


Όπως όλοι γνωρίζουμε, η 1η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως ημέρα εορτασμών για την επίσημη επέτειο ανεξαρτησίας του κυπριακού κράτους. Αλλά άραγε πραγματικά γιορτάζουμε σήμερα; 

Αρχικά, η ίδρυση του "ανεξάρτητου" κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν ανταποκρινόταν στην λαϊκή θέληση και στο αναφαίρετο δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης των λαών όπως αυτό κατοχυρώνεται στο Άρθρο 1, παράγραφος 2 του χάρτη του ΟΗΕ.  Ο λαός σύσσωμος, τότε, αγωνιζόταν για την Ένωση της Κύπρου με την μάνα Ελλάδα.  Γι'αυτήν εξεγέρθηκε ο λαός το 1931, γι'αυτήν ψήφισε το 95,7% του λαού το 1950, γι'αυτήν ύψωσε για τελευταία φορά την σημαία του ο Πετράκης Γιάλλουρος και γι'αυτήν έριξε τις τελευταίες του πέτρες ο Δημητράκης Δημητριάδης. 

Επιπρόσθετα, οι συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου είχαν ως αποτέλεσμα την επιβολή ενός συντάγματος που εξυπηρετούσε αποκλειστικά τα Τουρκοβρετανικά συμφέροντα.  Η αναβάθμιση της τουρκοκυπριακής μειονότητας ως συγκυρίαρχη κοινότητα μέσω των υπερπρονομίων που της δόθηκαν δημιούργησε πολύπλοκους χειρισμούς στην λειτουργία του κράτους, πράγμα που έφερε την παράλυση του μόλις τρία χρόνια μετά την ίδρυση του, λόγω της τουρκανταρσίας.  Επίσης, η εγκαθίδρυση των Βρετανικών βάσεων στο νησί μας, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί θετική.

Συμπερασματικά, η σημερινή επέτειος πρέπει να μας προβληματίσει έτσι ώστε να μην επαναλάβουμε τα διπλωματικά λάθη του παρελθόντος, αφού εξάλλου 56 χρόνια μετά την ίδρυση του Κυπριακού κράτους το 37% της κυριαρχίας του κατέχεται από την Τουρκία και το 3% από την Βρετανία.   Απαιτείται μια λύση του Κυπριακού προβλήματος η οποία θα διασφαλίζει αποκλειστικά τα συμφέροντα του Κυπριακού Ελληνισμού, θα τον απαλλάσσει από κάθε ξένη δύναμη και δεν θα περιέχει διχοτομικά και διαιρετικά στοιχεία. 

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Η καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς μας στα κατεχόμενα


Κάθε άνθρωπος , ανεξαρτήτως εθνικότητας, φύλου ή κουλτούρας έχει την ανάγκη να εκφράσει στο περιβάλλον όπου ζει, με υλικά μέσα, τα συναισθήματα ή τις ανησυχίες του. Για αυτόν τον λόγο, σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, συναντούμε πολιτιστικά μνημεία, τα οποία δεν αποσκοπούν μόνο στην αισθητική ικανοποίηση, αλλά κρύβουν πίσω τους μια μακραίωνη Ιστορία, την οποία καλούμαστε να ανακαλύψουμε. Αυτό λοιπόν, συμβαίνει και στα μνημεία της Πατρίδας μας. Βέβαια, από τα δικά μας μνημεία, εκείνα στις κατεχόμενες περιοχές κινδυνεύουν με αφανισμό. Αφενός, κινδυνεύουν από το πέρασμα του χρόνου, που φέρνει τη φθορά, αφετέρου, κινδυνεύουν από την αρνητική στάση των κατακτητών, που έφεραν την εγκατάλειψη , την ερήμωση, την αδιαφορία, τη λεηλασία και την ισοπέδωση…

Η μικρή Κύπρος διαθέτει μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, αφού πέρασαν από το νησί μας πάμπολλοι κατακτητές. Όμως, είναι αξιοσημείωτο ότι παρά τους πολλούς κατακτητές δεν αλλοιώθηκε ο έντονος ελληνορθόδοξος χαρακτήρας του νησιού. Ολόκληρη η κυπριακή γη είναι διάσπαρτη από μοναστήρια, εκκλησίες, αρχαίους οικισμούς και κτίσματα, που συνθέτουν ένα πανέμορφο ψηφιδωτό της πολιτισμικής φυσιογνωμίας μας. Όλα αυτά μαρτυρούν την καθημερινότητα των προγόνων μας, που πάλεψαν για να μας τα παραδώσουν όρθια ως τις μέρες μας.

Το 1974 διαπράχθηκε ένα φρικτό έγκλημα στο νεοσύστατο κυπριακό κράτος, η τουρκική εισβολή. Μέσα στις δεκάδες συνέπειες, όπως ήταν φυσικό, ήταν και η συστηματική – σκόπιμη λεηλασία και καταστροφή των πολιτιστικών μνημείων των κατεχόμενων περιοχών , με σκοπό τον αφελληνισμό και εκτουρκισμό τμήματος του νησιού. Στις κατεχόμενες περιοχές υπολογίζεται ότι υπάρχουν πάνω από 500 μοναστήρια, εκκλησίες, εξωκλήσια, αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία, εκ των οποίων μεγάλος αριθμός κινδυνεύει είτε από κατάρρευση, είτε από την τουρκοποίησή τους. Εκατοντάδες εκκλησίες έχουν βεβηλωθεί με βάναυσο τρόπο από τους Τούρκους αρχαιοκάπηλους, οι οποίοι ληστεύουν εικόνες και τοιχογραφίες (με κίνδυνο την καταστροφή τους) και στη συνέχεια τις πωλούν στο εξωτερικό. Άλλα εκκλησιαστικά μνημεία έχουν μετατραπεί σε τζαμιά, χώρους διασκέδασης, φάρμες ή αποθήκες ζώων, ούτως ώστε τίποτα να μην θυμίζει πια την ελληνικότητα του τόπου. Στα κοιμητήρια, όπου αναπαύονται εγκλωβισμένοι οι πρόγονοι μας, οι βέβηλοι κατακτητές σύλησαν τάφους, έσπασαν σταυρούς και αφαίρεσαν ταφόπλακες. Αγνόησαν την ιερότητα του χώρου όπου θάπτονται τα λείψανα των προγόνων μας και έδειξαν το θηριώδης πρόσωπο τους. Επιπρόσθετα, δεκάδες μνημεία έχουν αφεθεί στο έλεος του χρόνου, λόγω του ότι σε πολλές περιπτώσεις έχουν αφαιρεθεί οι πόρτες, τα παράθυρα, ακόμα και τμήματα από τους τοίχους, έτσι μένουν εκτεθειμένα κι απροστάτευτα στα στοιχεία της φύσης. Η επίδραση του Αττίλα είναι – και θα είναι – εμφανής σε όλους τους πολιτιστικούς μας θησαυρούς!

42 χρόνια πέρασαν από την εισβολή και οι συνέπειες του πολέμου ακόμα συνεχίζονται και χειροτερεύουν ολοένα και περισσότερο. Εμείς, γνωρίζοντας όλα αυτά τα εγκλήματα, τι κάνουμε; Δυστυχώς, η πλειοψηφία μας σε αυτό τον τόπο, μένει απαθής στον κίνδυνο τουρκοποίησης του 37% της Πατρίδας μας και στην ασέβεια που δείχνουν οι Τούρκοι κατακτητές στη ΔΙΚΗ μας πολιτιστική κληρονομιά και Ιστορία. Μα πρέπει να ξυπνήσουμε και να βγάλουμε όλοι τις παρωπίδες που μας βάζουν. Αποτελεί ανάγκη εθνικής επιβίωσης, η ενημέρωση μας για την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα μνημεία του τόπου μας . Στη συνέχεια να απαιτήσουμε από τους αρμοδίους, την αποκατάσταση και συντήρηση όλων των μνημείων μας! Επιτέλους πια, ας βγούμε έξω και ας αγωνιστούμε για τη δημιουργία του δικού μας μέλλοντος σε αυτό τον τόπο!

Συνοψίζοντας, τα πολιτιστικά μνημεία στις κατεχόμενες περιοχές μας  κινδυνεύουν και είναι στο χέρι μας να τα σώσουμε από τη μανία του Τούρκου κατακτητή. Διότι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι… αυτά τα κτίσματα είναι μέρος της εθνικής μας ταυτότητας και αν χαθούν, είναι λες και θα χαθεί ένα κομμάτι από τον ίδιο τον εαυτό μας.

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

Τούτη η γη δεν τους θέλει...


20 Ιουλίου. Η μέρα που πρέπει να ξυπνά τις συνειδήσεις όλων μας. Η μέρα που οι Τούρκοι στρατιώτες αποβιβάστηκαν στην Κερύνεια μας. Στην συνέχεια βίασαν, σκότωσαν, λεηλάτησαν και κατέλαβαν την μισή μας πατρίδα, την όποια κατέχουν μέχρι σήμερα.

Ειλικρινά, λυπόμαστε που αναγκαζόμαστε να υπενθυμίσουμε αυτά τα γεγονότα αλλά δυστυχώς κάποιοι τα αγνοούν και κάποιοι τα ξεχνούν. Κάποιοι έκλεισαν τα αυτιά για να μην ακούσουν τις σειρήνες που ήχησαν για ακόμα μια χρονιά. Κάποιοι σκύβουν καθημερινά το κεφάλι για να μην αντικρίσουν την κατοχική σημαία που ασελγεί ακόμα στον Πενταδάκτυλο μας.

Αγνοούν την εισβολή, τους νεκρούς, τους εγκλωβισμένους, τους αγνοούμενους, τους πρόσφυγες, την συνεχιζόμενη κατοχή, θέλοντας να καλλιεργήσουν την λεγόμενη «κουλτούρα λύσης». Να συνεχίσουν τους καφέδες και τις ζιβανίες με τον κατοχικό ηγέτη, τις αμέτρητες υποχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις, έτσι ώστε να πετύχουν την ομοσπονδοποίηση της Κύπρου μας, την νομιμοποίηση δηλαδή των τετελεσμένων της εισβολής.

Είναι τόσο ραγιάδες που αδυνατούν να αντιληφθούν ότι τούτος ο βασανισμένος τόπος δεν πρόκειται να ησυχάσει αν δεν απελευθερωθεί πλήρως από την Τουρκία. Αν δεν επιστραφεί το σπίτι και του τελευταίου πρόσφυγα, αν δεν αποχωρήσει και ο τελευταίος έποικος. Τούτη η γη δεν τους θέλει...

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

11 Ιουλίου 2016: Ποιά δικαιοσύνη;


«Μάνα σε ξεκληρίσανε άπονες εξουσίες,
ψυχή δεν σου αφήσανε μόνο φωτογραφίες»

11 Ιουλίου 2016, λοιπόν, η μέρα που για 5η συνεχόμενη χρονιά πρέπει άπαντες να προβληματιστούμε. Να προβληματιστούμε, φέρνοντας στην μνήμη μας εκείνο το μαύρο πρωινό που στοίχισε την ζωή 13ών ηρώων, επειδή ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας εξακολουθεί να παραμένει ατιμώρητος και να κυκλοφορεί ανενόχλητος, χωρίς να έχει πει ακόμη ούτε ένα «συγγνώμη». Να προβληματιστούμε, επειδή οι προεκλογικές δεσμεύσεις του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη για απόδοση ευθυνών και απονομή δικαιοσύνης παραμένουν ανεκπλήρωτες. Παραμένουν ανεκπλήρωτες, επειδή οι 13είς ψυχές δεν πρόκειται να δικαιωθούν με τις οποιεσδήποτε χρηματικές αποζημιώσεις αλλά με την τιμωρία όλων των πραγματικών ενόχων.
«Δικαιοσύνη; Θα βρεις δικαιοσύνη στον άλλο κόσμο. Σ’ αυτή τη ζωή έχουμε μόνο νόμους.», ισχύει;

Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

"Ουκ εάλω η Βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων"


"Πόλη, Κωνσταντινούπολη, πατρίδα μου χαμένη, 
Βασίλισσα των πόλεων χιλιοτραγουδισμένη. 
Είσαι στον κόσμο ξακουστή από την ομορφιά σου, 
για του Βοσπόρου τα νερά και την Αγιά Σοφιά σου. 
Πόλη, Κωνσταντινούπολη, πατρίδα μου χαμένη, 
η θύμησή σου στην καρδιά νοσταλγικά μου μένει."

Λίγο πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης, όταν ακόμα βρισκόταν υπό Ελληνική κυριαρχία, η βασιλεύουσα διένυε μια περίοδο βαθιάς παρακμής. Η αμυντική λειτουργία της Πόλης βρισκόταν σε αποδιοργάνωση και σε διπλωματικό επίπεδο οι συμμαχίες ήταν ανύπαρκτες. Σε συνδυασμό με την πολιορκία που εφάρμοσε ο σουλτάνος Μωάμεθ η κατάσταση ήταν τόσο τραγική που πλέον η πτώση του τελευταίου Βυζαντινού Προπυργίου ήταν για πολλούς θέμα χρόνου.

Ο τελευταίος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ήξερε πολύ καλά ότι η επίθεση από το σουλτάνο Μωάμεθ για την κατάληψη της Πόλης δεν θα αργούσε. Παρά το γεγονός ότι παρέλαβε την Κων/Πολη σε τραγική κατάσταση μέχρι την τελευταία στιγμή προσπαθούσε να σώσει ίσως τη σημαντικότερη πόλη του ελληνισμού. Δυστυχώς παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειές του για να κρατήσει την Πόλη υπό Ελληνική κυριαρχία, δεν τα κατάφερε, καθώς η Δύση και πιο συγκεκριμένα η καθολική εκκλησία επέλεξε να μη βοηθήσει τους Έλληνες.

Εν τω μεταξύ ο σουλτάνος Μωάμεθ ετοιμαζόταν αδιάκοπα για τη μεγάλη επίθεση στην Πόλη. Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία ο στρατός των Οθωμανών αριθμήτω άνω των 100 χιλιάδων με επιπρόσθετο στόλο περίπου 400 πλοίων. Εντός της Πόλης βρίσκονταν περί των 6.000 Ελλήνων, αριθμό στον οποίο περιλαμβάνονται και άτομα τα οποία δεν ήταν ικανά για να πολεμήσουν.

Την παραμονή της αλώσεως, όλοι ήξεραν ότι η αυριανή μέρα θα ήταν και η τελευταία για την Κωνσταντινούπολη. Πριν την τελική επίθεση ο Κων/νος Παλαιολόγος απηύθυνε έκκληση στο λαό καλώντας τους να πολεμήσουν μέχρι την τελευταία στιγμή.

Στις 29 Μαΐου η Κωνσταντινούπολη, πέφτει στα χέρια των Οθωμανών. Ακόμα και μετά το άκουσμα της πτώσης ο αυτοκράτορας συνέχισε να μάχεται μέχρι να ξεψυχήσει. Οι Οθωμανοί, με το που μπαίνουν στην Κων/Πολη ξεκινούν να προβαίνουν σε βάρβαρες και έσχατες πράξεις. Όταν οι χιλιάδες εχθροί του ελληνισμού αντίκρισαν τον ελάχιστο στρατό τον οποίο αντιμετώπισαν δεν πίστευαν στα μάτια τους. Ακολουθούν σφαγές, βιασμοί και πράξεις ασύλληπτες για τον ανθρώπινο νου.

(Πηγή: http://metopo.org.uk/2016/05/η-πόλις-εάλω/)


Η Πόλις εάλω, λοιπόν, όμως "Ουκ εάλω η ρίζα! Ουκ εάλω το φως! Ενυπάρχει στο φως η ψυχή σου, στη ρίζα το σώμα σου. Ουκ εάλω η Βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων». Νικηφόρος Βρεττάκος


Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

"Την πατρίδαμ' έχασα, έκλαψα και πόνεσα."


«Οι Τούρκοι μου οφείλουν μια πολύ μεγάλη, πραγματικά μεγάλη συγγνώμη. Ούτε καν μια μικρή συγγνώμη, αλλά μια μεγάλη συγγνώμη, που πήραν μακριά μου όλους όσους αγαπούσα. Ό,τι είχα.» (90χρονη Ελληνίδα του Πόντου) 

Η 19η Μαΐου έχει οριστεί ως η Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου καθώς αυτή την μέρα το 1919 άρχισε η δεύτερη και σκληρότερη φάση της γενοκτονίας με την αποβίβαση του γενοκτόνου Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα. 

Κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας 1.134 εκκλησίες λεηλατήθηκαν, 960 σχολεία καταστράφηκαν, 815 κοινότητες εξαφανίστηκαν και 353.000 ζωές Ελλήνων χάθηκαν από τη περιοχή του Πόντου. 

Ενενήντα επτά χρόνια μετά, συνειδητοποιούμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και ο θύτης παραμένει ο ίδιος. Η Τουρκία εξακολουθεί να ακολουθεί μια φασιστική νοοτροπία συνεχίζοντας ταυτόχρονα την επεκτατική της πολιτική. Από πού να αρχίσουμε; Από το Κουρδικό ζήτημα; Από την βομβιστική επίθεση σε φιλοκουρδική συγκέντρωση; Από την λογοκρισία που υπάρχει στα Μ.Μ.Ε, αφού δημοσιογράφοι που εναντιώνονται στην κυβέρνηση δολοφονούνται; Από τις παραβιάσεις - αμφισβητήσεις της Κυπριακής ΑΟΖ και του Ελλαδικού εναέριου χώρου; Από την διαχρονική και αδιάλλακτη στάση της στο Κυπριακό; Όλα αυτά και άλλα πολλά επιβεβαιώνουν την Τουρκική σταθερή, φασιστική, ιμπεριαλιστική πολιτική, που δυστυχώς κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται (σκοπίμως ή μη). 

Εν κατακλείδι, θεωρούμε πως είναι αναγκαία η αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων, αφού το χρωστάμε στα θύματα, στους συγγενείς και απογόνους τους, στον καθένα που υπέστη τις συνέπειες της γενοκτονίας, στην ιστορική αλήθεια. Η Τουρκία πρέπει επιτέλους να βρεθεί ενώπιον των ευθυνών της και να τις αναλάβει πλήρως. Δυστυχώς όμως, κάποιοι άλλοι, μεταξύ αυτών ο Υπουργός Παιδείας του Ελλαδικού κράτους, φαίνεται να έχουν αντίθετη άποψη αφού αμφισβητούν την γενοκτονία, αποδεικνύοντας τον εθνικό μηδενισμό που τους διακατέχει αλλά και το πόσο λίγοι είναι για να ηγούνται. 

"Την πατρίδαμ' έχασα, έκλαψα και πόνεσα."

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Οι πρώτοι της αγχόνης...


Στις 10 Μαΐου 1956 οδηγήθηκαν στην αγχόνη οι πρώτοι ηρωομάρτυρες του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου.

Ο Μιχαήλ Καραολής γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1933 στο Παλαιοχώρι Πιτσιλιάς και ήταν το τέταρτο παιδί του Σάββα και της Παναγιώτας Καραολή. Αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας και διορίστηκε δημόσιος υπάλληλος.  Εντάχθηκε από τους πρώτους στην ΕΟΚΑ και πήρε μέρος στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα με την ομάδα του Πολύκαρπου Γεωρκάτζη.

Ο Μιχαήλ Καραολής κατηγορήθηκε ότι σκότωσε σε μια συγκέντρωση στις 28 Αυγούστου 1955, τον αστυνομικό Ηρόδοτο Πουλλή, συνεργάτη των Άγγλων. Ο Καραολής συνελήφθη σε ενέδρα αφού οι Βρετανοί τηρούσαν αρχείο και τον ανακάλυψαν από το ποδήλατό του που δεν μπόρεσε να πάρει από τη συγκέντρωση.

Ο Ανδρέας Δημητρίου γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1934 στον Άγιο Μάμα Λεμεσού και καταγόταν από πάμπτωχη πολυμελή οικογένεια. Φοίτησε για τρία χρόνια στο Νυχτερινό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και στη συνέχεια έπιασε δουλειά σε κατάστημα εκρηκτικών και κυνηγετικών ειδών. Από μικρός αναμίχθηκε στον συνδικαλισμό και διατέλεσε γραμματέας της Συντεχνίας Αχθοφόρων. Νεαρός αγωνιστής της ΕΟΚΑ, πρωτοστάτησε στην αρπαγή οπλισμού από τις κατοχικές αρχές της Αμμοχώστου. Τα όπλα προωθήθηκαν σε διάφορες αντάρτικες ομάδες, οι οποίες μέχρι τότε ήταν εφοδιασμένες σχεδόν μόνο με κυνηγετικά.

Ο ήρωας μας κατηγορήθηκε πως πυροβόλησε και τραυμάτισε τον πράκτορα της  «Ιντέλιτζενς Σέρβις», ΣιντνείΤέιλορ . Συνελήφθη όταν έσπευσε να απομακρυνθεί τρέχοντας και τον περικύκλωσε διερχόμενη περίπολος  ζητώντας του να παραδοθεί. Αυτός αρνήθηκε  πεισματικά. Οι Άγγλοι μη έχοντας άλλη επιλογή για να τον συλλάβουν τον πυροβόλησαν και τον τραυμάτισαν στο χέρι. Τότε, μεταφέρθηκε εσπευσμένα με ελικόπτερο στο Νοσοκομείο Λευκωσίας και από εκεί στις Κεντρικές Φυλακές.

Ο Καραολής και ο Δημητρίου κατά την διάρκεια της κράτησης τους αλλά ιδιαίτερα τις τελευταίες στιγμές πριν τον απαγχονισμό τους, με την γενναία στάση τους, έδειξαν σε όλους μας τι εστί μαγκιά, θάρρος και αφοσίωση στον Αγώνα για την πατρίδα. Τα τελευταία τους λόγια... συγκλονιστικά και λεβέντικα!

«Εμένα δεν πρέπει να με λυπάστε, αφού εγώ δεν βρίσκω λόγο για να με κλαίω, ούτε οι συγγενείς μου πρέπει να με κλαίνε.»

«Με απόλυτη ψυχική γαλήνη σας στέλνω τον τελευταίο αποχαιρετισμό. Έχε γεια γλυκιά πατρίδα δουλωμένο μου νησί τρανή που έχεις και μεγάλη την αδούλωτη ψυχή»
ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ

«Η ώρα του θανάτου μου πλησιάζει...Το μόνο που λυπούμαι είναι που δεν θα δώ την Κύπρο μας ελεύθερη. Καλά μου αδέλφια, αγαπημένη μάνα, μη λυπάστε που πεθαίνω, γιατί πεθαίνω άντρας. Σας εύχομαι να ζήσετε ελεύθεροι. Χωρίς θυσίες δεν κατακτιέται η λευτεριά. [...] Ο θάνατος δεν με φοβίζει γιατί η ζωή είναι περιττή μέσα στη σκλαβιά. Ζήτω οι αγωνιστές της λευτεριάς. Ζήτω η Λευτεριά. Γειά σας.» ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

Μπουάτ με την ΕΦΕΝ


Σας προσκαλούμε σε μια όμορφη μουσική βραδιά με ζωντανή, έντεχνη και λαϊκή μουσική.

Ημερομηνία: Σάββατο 16/04
Ώρα: 20:30
Τοποθεσία: Οίκημα Ε.Φ.Ε.Ν (Οδός Λεύκωνος 18, δίπλα από Ι.Ναό Παναγίας Φανερωμένης)
Είσοδος: €5 με 1 ποτό, €10 με 2 ποτά, €15 με 4 ποτά.

Παρακαλούμε όπως γίνονται κρατήσεις με προσωπικό μήνυμα στην σελίδα ή στο τηλέφωνο 97845895 (Απόστολος).

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

Απάντηση στις λάσπες ΑΚΕΛ - Κολοκασίδη


1η Απριλίου 1955 – 1η Απριλίου 2016

Μέρα τιμής για περήφανους πατριώτες, μέρα συκοφαντίας και λάσπης για εμπαθείς κομματικούς...

1/4/1955! Η πιο όμορφη ίσως μέρα στην Ιστορία του νησιού! Η μέρα που μια χούφτα περήφανοι Έλληνες όρθωσαν το ανάστημά τους απέναντι σε μια πανίσχυρη αυτοκρατορία! Η μέρα που η ανθρωπιά και οι προαιώνιοι Εθνικοί πόθοι αψήφησαν την καταπίεση και την ισχύ του κατακτητή!

Αυτή τη μέρα λοιπόν επέλεξαν και φέτος μερικά μικρά κομματικά στελέχη, νάνοι μπροστά στις γιγαντιαίες μορφές του Αγώνα τις οποίες προσπαθούν να σπιλώσουν, να συκοφαντήσουν την ΕΟΚΑ για να δικαιολογήσουν την κατάπτυστη στάση που κράτησε η ηγεσία του ΑΚΕΛ τα χρόνια της Κυπριακής Εθνεγερσίας.

Το μέλος της Κ.Ε του ΑΚΕΛ Γιαννάκης Κολοκασίδης σε άρθρο του στην επίσημη ιστοσελίδα του κόμματός του,  θέλησε να απαντήσει σε άρθρο του καθηγητή Πέτρου Παπαπολυβίου σχετικά με επιστολή του Εζεκία Παπαπαϊωάννου στο ΚΚΕ το 1951 για ενδεχόμενη ένοπλη δράση στην Κύπρο, βρίσκοντας έτσι αφορμή να εκφράσει με συκοφαντίες και ύβρεις πόση εμπάθεια τρέφει μέχρι και σήμερα το κόμμα του για τον Εθνικοαπαελευθερωτικό Αγώνα της ΕΟΚΑ.

(Αυτούσιο το άρθρο του μέλους της Κ.Ε του ΑΚΕΛ Γιαννάκη Κολοκασίδη: https://www.akel.org.cy/2016/04/01/ykolokasides/#.VwJiCKymTUH)

Εν ολίγοις αναφέρει στο άρθρο του ότι η ΕΟΚΑ ήταν δημιούργημα της δεξιάς, ο Αγώνας ήταν ένα ολέθριο λάθος τις συνέπειες του οποίου η Κύπρος πληρώνει μέχρι σήμερα, ενώ αναμασά την γνωστή καραμέλα του κόμματός του ότι η ΕΟΚΑ ασκούσε τρομοκρατία ενάντια στο ΑΚΕΛ.

Πρώτα απ΄όλα κ. Κολοκασίδη, η ΕΟΚΑ δεν ήταν δημιούργημα της δεξιάς. Αντιθέτως, η επιτυχία της οφείλεται στην καθολική συμμετοχή του λαού στον Αγώνα ανεξαρτήτως ιδεολογίας, κοινωνικής τάξης και ηλικίας, ενώ είναι ουκ ολίγες οι περιπτώσεις που αριστεροί βοήθησαν ενεργά τον Αγώνα ή εντάχθηκαν στις τάξεις της ΕΟΚΑ αψηφώντας την προδοτική στάση που κράτησε τότε η ηγεσία του κόμματός τους.

Όσο για την λανθασμένη για εσάς επιλογή του αγώνα, η διεκδίκηση του αιτήματος της ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ-ΕΝΩΣΗΣ από μέρους των Κυπρίων ήταν αναφαίρετο δικαίωμα του λαού, ενώ οι αντιαποικιακοί Αγώνες ήταν φαινόμενο που χαρακτήριζε όλες τις αποικιοκρατούμενες περιοχές εκείνη την εποχή. Ο ίδιος ο ΟΗΕ μάλιστα υποχρέωνε τις Αποικιοκρατικές δυνάμεις να παρέχουν στους λαούς το δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης στις περιοχές που κατείχαν, ενώ σε διαφορετική περίπτωση επέτρεπε ως αναγκαστικό δίκαιο τη χρήση βίας για την διεκδίκηση των Δημοκρατικών δικαιωμάτων των λαών. Γι΄αυτό άλλωστε σφάλλουν και εκτίθενται οι Βρετανοί όταν αποκαλούν τον Αγώνα της ΕΟΚΑ ως «τρομοκρατία», άποψη την οποία δεν σας τιμά καθόλου να συμμερίζεστε.

Η φημολογία σας για τη δήθεν τρομοκρατία που υπέστη το ΑΚΕΛ από την ΕΟΚΑ, η προσπάθεια σας να διαστρεβλώσετε το ύφος του αγώνα σε ιδεολογικό και οι προθέσεις σας να διχάσετε τον λαό τόσα χρόνια μετά δεν θα πιάσουν τόπο. Ο ίδιος ο αρχηγός της ΕΟΚΑ ξεκαθάρισε ότι ουδείς εκτελείται για τα πολιτικά του φρονήματα και δυστυχώς προδότες του Αγώνα υπήρξαν από όλους τους πολιτικούς χώρους. Για τις «εκτελέσεις αριστερών» έχουν απαντήσει άπειρες φορές οι αγωνιστές, ακόμα και αναλυτικά σε ανακοίνωση του ο Σύνδεσμος Αγωνιστών της ΕΟΚΑ το 2012 κάτι το οποίο μάλλον αγνοείτε.

(Αυτούσια η ανακοίνωση του Συνδέσμου Αγωνιστών της ΕΟΚΑ: http://antistasi.org/?p=27375)

Όσο για την προσπάθεια σας να ρίξετε στον Αγώνα την ευθύνη για την τραγωδία της Κύπρου σε μια προσπάθεια να συγκαλύψετε λάθη και πολιτικές που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, γελοιοποιήστε από μόνος σας. Δεν είναι ο Αγώνας της ΕΟΚΑ και η διεκδίκηση του αναφαίρετου δικαιώματος της αυτοδιάθεσης που οδήγησε την Κύπρο στον κατήφορο, αλλά η εγκατάλειψη του ενωτικού του σκοπού από άλλους έκανε το νησί έρμαιο στις Τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις.

Τέλος ο κ. Κολοκασίδης αμφισβητεί την νικηφόρα έκβαση του Αγώνα αναφέροντας μάλιστα πως αυτό είναι ένα οικοδόμημα στο οποίο έκτισαν την πολιτική τους η δεξιά και η ακροδεξιά. Σε αυτό απαντούν οι ίδιοι οι Άγγλοι: «Ένας στρατάρχης, τρεις στρατηγοί και 40 000 Βρετανοί στρατιώτες δεν αποδείχτηκαν ικανοί να νικήσουν την ΕΟΚΑ, DAILY HERALD». Οι Βρετανοί παρά την στρατιωτική τους υπεροχή και τα αθέμιτα μέσα που χρησιμοποίησαν απέτυχαν να εξαρθρώσουν την ΕΟΚΑ, ενώ ο αρχηγός της παρέμεινε ασύλληπτος. Οι συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου δεν ήταν φυσικά ο στρατηγικός στόχος της οργάνωσης, η οποία και λανθασμένα δεν ρωτήθηκε πριν την υπογραφή τους. Με διορατικότητα, όμως, ο στρατιωτικός αρχηγός του Αγώνα, παρά την αντίθεση του προς τις συμφωνίες, τερμάτισε τη δράση της για να μην διασπαστεί η ενότητα του λαού, ενώ παρότρυνε τους αγωνιστές να συσπειρωθούν πλησίον της πολιτικής ηγεσίας.

Οι συκοφαντίες σας κύριοι του ΑΚΕΛ είναι πολύ φτηνές για να μαυρίσουν τις πιο χρυσές σελίδες της Ιστορίας του Κυπριακού Ελληνισμού. Δεν σας τιμά καθόλου να βγάζετε τόση εμπάθεια 61 χρόνια μετά την έναρξη του Αγώνα προσπαθώντας να βρείτε αφορμή για να διχάσετε το λαό σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο. Παρόλο που ακόμα και ο ίδιος ο Φιντέλ Κάστρο εξέφρασε τον θαυμασμό του για την ΕΟΚΑ και τον αρχηγό της εσείς επιμένετε στις ύβρεις και τις λασπολογίες όπως ακριβώς και οι ιμπεριαλιστές Άγγλοι, με τους οποίους συμπαρατάσσεστε ακόμα και σήμερα για λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στην Κύπρο.

Η ΕΟΚΑ δεν είναι κτήμα κανενός κόμματος, είναι η τιμή και η περηφάνια της Κύπρου. Οι θυσίες των ηρώων είναι ο φάρος που οδηγεί τον Αγώνα μας για δικαίωση και Εθνική αποκατάσταση.

Από πρώην μέλος της
Αυτόνομης Κίνησης Μαθητών
Εθνικής Φωνής Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Πορεία τιμής και μνήμης Αγώνα της ΕΟΚΑ


Την Παρασκευή 1η Απριλίου στις 3:15μ.μ μαζευόμαστε στον Τύμβο Μακεδονίτησσας και αναχωρούμε προς το κλειστό στάδιο «Τάσσος Παπαδόπουλος – Ελευθερία», όπου θα διεξαχθεί η καθιερωμένη εκδήλωση των αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α η ώρα 4:00μ.μ.

Είναι καθήκον μας να τιμήσουμε τον ένδοξο, εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του 55-59 και όσους θυσιάστηκαν σε αυτόν για μια Κύπρο Ελεύθερη και πάντα Ελληνική.

Με όπλο την δύναμη της ψυχής και της φωνής μας θα φωνάξουμε τα δικά τους συνθήματα.

Ζήτω η Ένωση της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα!

https://www.facebook.com/events/558648850963247/

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

"Καλλιο'ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή..."



"Ως πότε παλικάρια, να ζούμε στα στενά,
μονάχοι σα λεοντάρια, σταις ράχαις στα βουνά;
Καλλιο'ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνοι, σκλαβιά και φυλακή."

Τα 400 χρόνια σκλαβιάς και η οθωμανική καταπίεση δεν ήταν αρκετά για να λυγίσουν την πίστη των Ελλήνων στην υπέρτατη αξία της Ελευθερίας.Το "Ελευθερία ή θάνατος" θα μείνει για πάντα στην ιστορία και θα είναι όρκος για όσους συγκινούνται και παίρνουν θάρρος από τον αγώνα αυτό, αναλογιζόμενοι τις θυσίες που έγιναν για την δική μας λευτεριά.

Ο αγώνας αυτός, δεν θα μπορούσε να αφήσει άπρακτο τον Ελληνισμό της Κύπρου αφού εκατοντάδες Κύπριοι μετέβησαν την μητροπολίτικη Ελλάδα και πολέμησαν στις επάλξεις με σκοπό την Ελευθερία και Ένωση του γένους εντός ενός ελληνικού κράτους. Έτσι, οι Οθωμανοί θέλοντας να αποτρέψουν την έναρξη της επανάστασης και στο νησί μας, προέβησαν σε σφαγές κατά των Ελλήνων της Κύπρου μεταξύ μεταξύ των οποίων και ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός που είχε αναπτύξει δράση κυρίως στην υλική βοήθεια για την Ελληνική Επανάσταση.


"Σφάξε μας ούλους κι ας γενεί το γαίμαν μας αυλάκιν,κάμε τον κόσμον μακελλειόν και τους Ρωμιούς τραούλλια,αμμά ξερε πως ίλαντρον όντας κοπεί καβάκιντριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια."

Η επέτειος της 25ης Μαρτίου θυμίζει σε εμάς το χρέος που έχουμε απέναντι στην πατρίδα και στους προγόνους μας οι οποίοι δεν λογάριασαν τον πολυάριθμο οθωμανικό στρατό και αντιμετώπισαν τις δυσκολίες που συναντούσαν στον δρόμο του αγώνα για την Ελευθερία. Αφού είναι γνωστό σε όλους μας ότι ένας τέτοιος αγώνας απαιτεί θυσίες και όχι συμβιβασμούς. Η απόρριψη της συνθηκολόγησης και ο ανυποχώρητος αγώνας μέχρι την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ πρέπει να εφαρμοστούν και σήμερα από όλους μας αφού μονάχα έτσι θα τιμήσουμε πραγματικά το έργο του 1821.

Χρόνια πολλά Έλληνες!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

Θεόφιλε Γεωργιάδη, "της λευτεριάς τραγούδησες και συ την άλφα βήτα."


«Μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή του 1974, ο ελληνισμός της Κύπρου κινείτο πάνω στον άξονα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ - ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ. Αυτή ήταν η λαϊκή θέληση, βούληση ή επιταγή. Και πάνω σ' αυτή τη λαϊκή θέληση όφειλαν να κινηθούν τα πολιτικά κόμματα και ο πρόεδρος της Κύπρου ή το εθνικό συμβούλιο και η βουλή. Το φρούτο της ομοσπονδίας παράχθηκε με εργαστηριακή προσπάθεια σε πλήρη αντίθεση με τη λαϊκή θέληση και χωρίς να ερωτηθεί ο λαός, το 1977. Ο κυπριακός ελληνισμός δεν έχει ρωτηθεί για τη λύση ομοσπονδίας την οποία το εθνικό συμβούλιο αποδέχτηκε καθ' υπόδειξη των ξένων κέντρων αποφάσεων και αδυνατώντας να αντιταχθεί σ' αυτή την απαίτηση» Θεόφιλος Γεωργιάδης

Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, δολοφονήθηκε την 20η Μαρτίου 1994 από πράκτορα των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, έξω από το σπίτι του στην Αγλαντζιά της Λευκωσίας.

"Φίλε της πάλης των λαών της ένδοξης πορείας φίλε τ' αγώνα της τιμής και της ελευθερίας Ατρόμητε αγωνιστή αλύγιστε ακρίτα της λευτεριάς τραγούδησες και συ την άλφα βήτα."

Γυρνώντας πίσω στη Κύπρο από τις σπουδές του το 1986, ο Θεόφιλος εργαζόταν στο τμήμα τουρκικών θεμάτων του γραφείου τύπου και πληροφοριών της αστυνομικής υπηρεσίας. Εκεί μελετούσε στενά τον τουρκικό τύπο και επέβαλε καθημερινά σχετικές εκθέσεις προς τη κυπριακή πολιτεία. Στόχος του ήταν η αποκάλυψη της ιμπεριαλιστικής και απάνθρωπης πολιτικής της Τουρκίας αλλά και των διαχρονικών της στόχων για εφαρμογή ομοσπονδιακής λύσης στην Κύπρο μας.

Στις 12 και 13 Μαρτίου του 1994, ο Θεόφιλος, διοργάνωσε το Διεθνές συνέδριο των Βρυξελλών, όπου εξέθεσε σε παγκόσμιο επίπεδο τις θηριωδίες του τουρκικού καθεστώτος. Το συνέδριο οδήγησε στην πανευρωπαϊκή κατακραυγή της Τουρκίας.

Η έντονη δράση και συμβολή του στον αγώνα για απελευθέρωση της Κύπρου μας αλλά και των εδαφών του κουρδικού λαού, ήταν ο λόγος που οδήγησε την Τουρκία να προβεί στην άνανδρη δολοφονία του. Ο Θεόφιλος, δεν σταμάτησε ποτέ να φωνάζει για τα δίκαια του κυπριακού ελληνισμού, για τον τερματισμό της κατοχής, για την εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων. Ο Θεόφιλος, δεν σταμάτησε ποτέ την πάλη για καταδίκη και αποκάλυψη της φασιστικής, ιμπεριαλιστικής και απάνθρωπης πολιτικής της Τουρκίας.

Η έντονη δραστηριότητα του υπέρ των Κούρδων ανταρτών οφειλόταν στο ότι θεωρούσε πως ο αγώνας των Κούρδων και των Ελλήνων της Κύπρου για απελευθέρωση είναι κοινός, αλλά και πως η αντίσταση και από τα δύο μέτωπα, θα ανοίξει τον δρόμο για την παρακμή της Τουρκίας και την απελευθέρωση τόσο των εδαφών του Κουρδιστάν αλλά και της Κύπρου. «Ο τουρκικός στρατός κατοχής είτε βρίσκεται στο Κουρδιστάν είτε στην Κύπρο συνεχίζει να παραμένει στρατός κατοχής.»

Εμείς, έχουμε υποχρέωση να συνεχίσουμε τον αγώνα του Θεόφιλου. Τον αγώνα που απέχει πολύ από τον συμβιβασμό με τον τούρκικο στόχο της ομοσπονδοποίησης της Κύπρου. Τον αγώνα για απελευθέρωση και επιστροφή. Για μια Κύπρο ελεύθερη.

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016

Σήκω, Ευαγόρα...!


Ήταν μεσάνυχτα 13 Μαρτίου 1957, χαράματα 14 Μαρτίου, που ο ήρωας μαθητής ή καλύτερα δάσκαλος, βάδιζε περήφανα, αποφασιστικά, γελαστά, προς την αγχόνη.   «Γεια σας αδέλφια. Γεια σας λεβέντες. Ελπίζω να 'μαι ο τελευταίος που εκτελούν. Αδέλφια συνεχίστε τον αγώνα. Εγώ βαδίζω στην αγχόνη γελαστός, αποφασιστικός, υπερήφανος».

Ήταν μαθητής, 17 χρονών, σαν εμάς, όταν πήρε την απόφαση, στις 5 Δεκεμβρίου 1955, να αφήσει "αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα", να αποχαιρετήσει τους συμμαθητές του και να ενταχθεί στον ένοπλο αγώνα. "Γειά σας παλιοί συμμαθηται. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα μ΄ βρει εκεί."   Έτσι τελείωνε το γράμμα που άφησε ο Βαγορής στους συμμαθητές του.

Στις 18 Δεκεμβρίου του 1956 ο Ευαγόρας συνελήφθη, όταν μαζί με 2 άλλους συναγωνιστές του καθώς μετέφεραν όπλα, πυρομαχικά και τρόφιμα, έπεσαν σε αγγλική περίπολο. Οι συναγωνιστές του απέφυγαν τη σύλληψη, όχι όμως και ο Ευαγόρας.   Έτσι, ο Ευαγόρας  κατηγορήθηκε  για οπλοκατοχή και διακίνηση οπλισμού.  Η δίκη του ορίστηκε στις 25 Φεβρουαρίου.
"Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο. " Με αυτά τα θαρραλέα λόγια, ο Βαγορής αποδέχτηκε την μοίρα του. 

Στο τελευταίο του γράμμα, ο Βαγορής, παραδίδει ακόμα ένα μάθημα σε εμάς τους απογόνους του, αναδεικνύοντας για ακόμα μία φορά, το θάρρος που τον διακατείχε.
"Θ’ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου.Ίσως αυτό να ‘ναι το τελευταίο μου γράμμα.Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί."  

Τα μεσάνυχτα της 13ης Μαρτίου, λοιπόν, τα χαράματα της 14ης Μαρτίου, ο Βαγορής κρεμάστηκε, πέρασε στην αθανασία, αλλά δεν έφυγε.  Έμεινε στις ψυχές μας για να μας θυμίζει το δικό μας χρέος προς την πατρίδα. Μας άφησε την μαγκιά και την ψυχή του. Μας άφησε την ανηφοριά, τα μονοπάτια και τα σκαλοπάτια του, που παν στην λευτεριά. Πρέπει να τα ακολουθήσουμε.  Να τα ακολουθήσουμε, επειδή ομολογουμένως είμαστε κατά πολύ κατώτεροι του. Όλοι. Από τον κάθε ραγιά που ξεπουλά τον ιερό αγώνα του Βαγορή, την ιδέα που τόσο πολύ αγάπησε, την ελευθερία, για χάρη του "οδυνηρού συμβιβασμού", μέχρι τον κάθε αμέτοχο, αδρανή, Έλληνα Κύπριο που σωπαίνει ενώ του πουλάνε την πατρίδα και δεν αγωνίζεται με όλη του την ψυχή για αυτήν. Πρέπει να τα ακολουθήσουμε...

Σήκω, Ευαγόρα να μας πεις Ελληνική ιστορία.
Σήκω, Ευαγόρα σε χρειαζόμαστε!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2016

Ο Ζήδρος μας, ο δάσκαλος μας.




«Όλες οι καμπάνες της Γης σήμαναν μεμιάς. Όλα τα ανθρώπινα μέτωπα ψηλά. Όλες οι καρδιές μεσίστιες. Στο χωριό Λύση, ανάμεσα Λευκωσία κι Αμμόχωστος, η μάνα του έσφιξε το μαύρο της τσεμπέρι κάτου απ’ το δυνατό σαγόνι της κ’ είπε ακριβώς τα λόγια που περίμενε ο γιος της : ” Είμαι περήφανη. Κάλλιο μια φούχτα τιμημένη στάχτη, παρά γονατισμένος ο λεβέντης μου “.»

Σαν σήμερα το 1957, πέρασε στην αιωνιότητα ο Υπαρχηγός της ΕΟΚΑ μας, ο Γρηγόρης Αυξεντίου. 

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, οδηγός ταξί στο επάγγελμα, καταγόταν από την Λύση της Αμμοχώστου. Μετά την αποφοίτησή του από το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου μετέβη στην Ελλάδα και φοίτησε στην Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού αφού όνειρο και καημός του ήταν να υπηρετήσει στον Ελληνικό στρατό.

Εμφανώς, ο «Ζήδρος» ήταν ο εφιάλτης των Άγγλων αφού τον επικήρυξαν από την πρώτη κιόλας μέρα του αγώνα με το ποσό 250 λιρών που στην συνέχεια έφτασε μέχρι τις 5000 λίρες, μυθικό ποσό για την εποχή.

Στις 3 Μαρτίου 1957, παγιδευμένος στο κρησφύγετο του Μαχαιρά βρέθηκε αντιμέτωπος με τις Βρετανικές περιπόλους που μετά από προδοσία για το πού βρισκόταν ο αγωνιστής έφτασαν για να βάλουν τέλος στο θρύλο του Ζήδρου. Τότε ο Γρηγόρης πήρε την απόφασή του και διέταξε τους συναγωνιστές τους να παραδοθούν. «Εβγάτε έξω! Εγώ πρέπει να πεθάνω. Πρέπει να πεθάνω. Πρέπει να πεθάνω.»

Η μάχη κράτησε 10 ολόκληρες ώρες, με τον Αυξεντίου να αντιστέκεται σθεναρά και παλικαρίσια. Το είχε πει εξάλλου: «Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανόν δεν θα με πιάσουν». Αφού χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα και όπλα όλων των ειδών και απέτυχαν , οι Βρετανοί μη μπορώντας να πλησιάσουν το κρησφύγετο διαφορετικά, κατέβρεξαν την περιοχή με βενζίνη και το κρησφύγετο τυλίχτηκε στις φλόγες. Μαζί και ο «Μάστρος» μας.

Ο Αυξεντίου είναι δάσκαλος μας, είναι σύμβολο αγωνιστικότητας και αντλία δύναμης. Ο Αυξεντίου αγωνίστηκε αφοσιωμένος με όλη του την ψυχή, περήφανα για την λευτεριά μας. Δεν αγωνίστηκε για κανένα «οδυνηρό συμβιβασμό» και καλά θα έκανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να σκεφτόταν δύο και τρείς φορές πριν να επέλεγε να εκφωνήσει μια ομιλία στήριξης του "οδυνηρού συμβιβασμού" της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και διαφήμισης των προοπτικών λύσης (;), και όχι επιμνημόσυνο λόγο, λίγα μόλις μέτρα από το κρησφύγετο του Ζήδρου.

“Να πάρουμε το τελευταίο σου βλέμμα
να μας κοιτάζει να μην ξεστρατίσουμε,
να πάρουμε την τελευταία σου εκπνοή
να ᾽χουμε οξυγόνο ν᾽ αναπνέουμε χιλιάδες χρόνια,
να πάρουμε τις τελευταίες σου λέξεις
να ᾽χουμε να τραγουδάμε
ανεξάντλητα εμβατήρια για τη λευτεριά...”
Κώστας Μόντης


Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

"Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα,να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας..."


"Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα,να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας..."

7 Φεβρουαρίου του ’56 και το ηρωικό παλικάρι σβήνει...

Ο Πετράκης Γιάλλουρος, γιος του Ζαχαρία και της Αννεζούς εκ Ριζοκαρπάσου, ήταν ο πρώτος μαθητής, σαν εμάς,  που σκοτώθηκε κατά τον αγώνα της ΕΟΚΑ.

Ο 18χρονος σημαιοφόρος της Ένωσης και της ΑΝΕ (Άλκιμος Νεολαία ΕΟΚΑ), πρωτοστάτης των μαχητικών διαδηλώσεων στην Αμμόχωστο, μετά από σφαίρα που δέχθηκε στην καρδία από  Άγγλο στρατιώτη, κατά την διάρκεια μαθητικής διαδήλωσης, έπεσε νεκρός και το αίμα του πότισε  την Ελληνική γη του πολύπαθου νησιού μας.

Λεβέντης, πατριώτης, αγνός ιδεολόγος, που  “Λόγος του και κουβέντα του, ήταν πάντα η Ελλάδα. Καημός του και πόθος, όνειρο και τραγούδι, η ένωση της Κύπρου μας με την Ελλάδα”, όπως αφηγήθηκε και η μητέρα του γι'αυτόν.

Ο Πετράκης, είναι φάρος για εμάς, την μαθητιώσα νεολαία αυτού του τόπου, αφού αγωνίστηκε στο μέγιστο γι' αυτόν, δίνοντας μέχρι και την ψυχή του για την Λευτεριά και την Ένωση της Κύπρου μας με την Ελλάδα.

Αθάνατος!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Ίμια 1996 - 20 Χρόνια μετά


Συμπληρώνονται σήμερα ακριβώς 20 χρόνια από την ιστορία των βραχονησίδων των Ιμίων από τότε που άνοιξε η υπόθεση των γκρίζων ζωνών και των «αδιευκρίνιστης κυριαρχίας» βράχων, βραχονησίδων και νησίδων στο Αιγαίο. 

Είκοσι χρόνια μετά πολλά μένουν ανεξήγητα και μυστηριώδη από τα γεγονότα του συμπλέγματος των βραχονησίδων Ίμια και τα ερωτήματα γύρω από την πτώση του ελικοπτέρου AGUSTA BELL 212 της Φρεγάτας «Ναυαρίνο» εξακολουθούν να παραμένουν, στην ουσία αναπάντητα. Και ποιος να μας απαντήσει άραγε;

Η πρώτη μεγάλη πρόκληση της Τουρκίας για τις βραχονησίδες Ίμια διαπράττεται στις 25 Δεκεμβρίου 1995, όταν το τουρκικό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσαράζει δίπλα από την ανατολική βραχονησίδα Ίμια. Ο πλοίαρχος του τουρκικού φορτηγού-πλοίου αρνείται την βοήθεια ελληνικού ναυαγοσωστικού, με το επιχείρημα ότι τα νησιά «Καρντακ» (τουρκική ονομασία Ιμίων) είναι τούρκικα. Στις 27 Δεκεμβρίου 1995 το τουρκικό ΥΠΕΞ (Υπουργείο Εξωτερικών) δέχεται την ελληνική βοήθεια και το τουρκικό πλοίο φεύγει από τα Ελληνικά χωρικά ύδατα.

Στις 15 Ιανουαρίου 1996 παραιτείται ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδος Ανδρέας Παπανδρέου λόγω της άσχημης κατάστασης της υγείας του και στις 18 Ιανουαρίου αναλαμβάνει πρωθυπουργός ο Κώστας Σημίτης.

Στις 25 Ιανουαρίου 1996 ο τότε δήμαρχος Καλύμνου υψώνει ελληνική σημαία στα Ίμια και μετά από 2 μέρες Τούρκοι δημοσιογράφοι της εφημερίδας Χουριέτ κατεβάζουν την ελληνική σημαία και στη θέση της τοποθετούν μια τουρκική και όλα αυτά μεταδίδονται ζωντανά στα τουρκικά Μ.Μ.Ε.

Στις 28 Ιανουαρίου 1996 γίνεται ορατή η ύπαρξη της τουρκικής σημαίας από το Περιπολικό Παναγόπουλος ΙΙ και λίγο μετά το Περιπολικό Αντωνίου (Ρ286) την κατεβάζει και τοποθετεί την ελληνική. Το βράδυ της ίδιας μέρας αποφασίζεται να αποβιβασθεί άγημα από βατραχανθρώπους μόνο εκεί όπου υπάρχει ελληνική σημαία, δηλαδή στην Ανατολική βραχονησίδα.

Την επόμενη μέρα ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης δίνει αυστηρή προειδοποίηση στην Τουρκία αλλά ο Τούρκος εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών υποστηρίζει ότι η βραχονησίδα Ίμια ανήκει στην Τουρκία και προτείνει διάλογο με την Ελλάδα.

Στις 30 Ιανουαρίου προς 31 Τούρκοι κομάντος αποβιβάζονται στην Δυτική βραχονησίδα των Ιμίων, “Μικρή Ίμια”, ενώ ξέρουν το τακτικό πλεονέκτημα που είχε ο Ελληνικός στόλος στην περιοχή. Οι καιρικές συνθήκες ήταν αντίξοες, ήταν νύχτα και παράλογο να γίνει η απογείωση του ελικοπτέρου που ζητήθηκε. Στη συνέχεια όμως το ελικόπτερο του Π.Ν. (Πολεμικού Ναυτικού) απογειώνεται από τη Φρεγάτα «Ναυαρίνο» και σπεύδει για τον εντοπισμό των Τούρκων κομμάντος. Το ελικόπτερο ήταν άοπλο, χωρίς κάμερα νυχτερινής οράσεως και γι΄αυτό αναγκαστικά έπρεπε να πετάξει χαμηλά με επικίνδυνους χειρισμούς μέσα σε τέτοιες καιρικές συνθήκες. Με το πέρας του ελέγχου της βραχονησίδας και τον εντοπισμό των Τούρκων στρατιωτών, κατά την επιστροφή του το ελικόπτερο κατ έπεσε για άγνωστους λόγους μέχρι σήμερα. Έπεσαν κατά τη διάρκεια του καθήκοντος ο Αντιναύαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο Αντιναύαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο Πλοίαρχος Έκτορας Γιαλοψός.

Μετά ακολούθησε αποκλιμάκωση της έντασης και άρχισαν να αποχωρούν οι στρατιωτικές δυνάμεις και από τις 2 πλευρές. Ως μεσολαβητής παρενέβησαν η Η.Π.Α και ο 6ος στόλος. Η κυβέρνηση δεσμεύτηκε στους συμμάχους της «no troops, no ships, no flags» δηλαδή «όχι στρατεύματα, όχι πλοία, όχι σημαίες». Έτσι η Ελλάδα αποσύροντας τα στρατεύματα της χάνει το τακτικό της πλεονέκτημα στα Ίμια. Εκ τότε από Ελληνικά νησιά «κατάντησαν» να είναι αμφισβητήσιμα.

Πώς λοιπόν να μην αισθανόμαστε και εμείς ταπεινωμένοι και εξοργισμένοι με τα γεγονότα που συνέβησαν στα Ίμια; Η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε επιδέξια την ύπαρξη του πολιτικού κενού στην Ελλάδα για την προώθηση των στόχων της. Στην τελική, η κρίση στα Ίμια οδήγησε στην αναγνώριση "ζωτικών συμφερόντων" της Τουρκίας και "γκρίζων ζωνών" στο Αιγαίο και έτσι φάνηκε επίσης ο ρόλος των Η.Π.Α ως επιδιαιτητή και διαμεσολαβητή.

Τιμούμε τους τρεις ήρωες Αξιωματικούς που δήλωσαν παρόντες στο κάλεσμα της πατρίδας και έδωσαν τη ζωή τους προασπίζοντας την Εθνική μας κυριαρχία, σε αντίθεση με τους πολιτικούς ηγέτες που απέτυχαν στην αντιμετώπιση των απειλών αυτών.

Αντιναύαρχος Χρίστος Καραθανάσης
Αντιναύαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος
Πλοίαρχος Έκτορας Γιαλοψός

Αθάνατοι!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Εκδήλωση: Ίμια 1996 - 20 Χρόνια μετά





Εκδήλωση:
Ίμια 1996 – 20 Χρόνια μετά

Ομιλητής: Βαλεντίνος Πάγκαλος – Συμμαθητής στην σχολή Ναυτικών Δοκίμων με τον Χρίστο Καραθανάση και τον Παναγιώτη Βλαχάκο.

Ημερομηνία/Ώρα: Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016 η ώρα 20:00
Περισσότερες πληροφορίες: 97 845895 - Απόστολος

https://www.facebook.com/events/933844656671183/

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

15/1/1950: «Αξιούμεν την Ένωσιν με την Ελλάδα»



“Καλείσαι, όπως ηνωμένος και αδιάσπαστος υπέρ πάσαν άλλην περίπτωσιν επιτελέσης και τώρα προς την δούλην πατρίδα καθήκον σου μετ' ενθουσιασμού.
Δι Ένωσιν και μόνον Ένωσιν ηγωνίσθης επί τόσα έτη. Ένωσιν και μόνον Ένωσιν καλείσαι να επισφραγίσης διά της ψήφου σου. Σύνθημα μοναδικόν διά πάντας: Ένωσιν και μόνον Ένωσιν. Και δι'αυτήν να δοθή η ψήφος και του τελευταίου Κυπρίου.
Εμπρός Κύπριοι! Όλοι εις τας επάλξεις διά την μάχην του Δημοψηφίσματος διά την εθνικήν αποκατάστασίν μας. Δια την Ένωσιν με την αθάνατον Μητέρα Ελλάδα. 
Ο δίκαιος Θεός, οστίς εδημιουργησε τον άνθρωπον διά να ζη ελεύθερος, είναι βοηθός και παραστάτης του αγώνος μας.”

Εξήντα έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον ξεσηκωμό του «Αξιούμεν την Ένωσιν με την Ελλάδα», όπου ο Κυπριακός Ελληνισμός αξίωσε με το συντριπτικό 95,7% Ένωση και μόνον Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα.

Οι Κύπριοι υπέγραψαν το Δημοψήφισμά τους με τέτοια επιτυχία που κανένα γεγονός, πουθενά αλλού δεν πραγματοποιήθηκε με τέτοιο θρίαμβο και πλήρως πλειοψηφικό αποτέλεσμα, σε καμία γωνιά της γης. Οι Κύπριοι απέδειξαν ατράνταχτα, ακόμη μία φορά, πως αποτελούν κομμάτι του Ελληνισμού..

Σήμερα, μπορεί η Ένωση να θεωρείται από πολλούς μια ουτοπία, μπορεί ορισμένοι να συμβιβάζονται με τη κατοχή και να διαπραγματεύονται την τουρκοποίηση της νήσου, μπορεί όντως οι συνθήκες για την πραγματοποίηση της Ένωσης να μην είναι ευνοϊκές, μα «Εμείς τζιαμαί, ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στον ρότσον τους».

Συνεχίζουμε να κρατάμε την φλόγα της Ένωσης αναμμένη, ακριβώς επειδή η ιστορία και η μνήμη δεν σβήνονται ποτέ, ακριβώς επειδή πιστεύουμε ότι με την Ένωση θα ησυχάσει επιτέλους τούτος ο βασανισμένος τόπος από ξένες παρεμβάσεις και θα είναι πλέον ενωμένος με την υπόλοιπη Ελλάδα όπως τον θέλει η ιστορία του να είναι.

"Ό,τι ονειρευτήκαμε θα γίνει κάποια μέρα."

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων