Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

29/5/1453: Η Πόλις Εάλω!


Συμπληρώνονται σήμερα 562 χρόνια από εκείνη την μέρα της 29ης Μαΐου που ακούστηκε το "Εάλω η Πόλις". H πολιορκία της Κωνσταντινούπολης άρχισε επίσημα στις 7 Απριλίου του 1453. Όμως οι προετοιμασίες είχαν αρχίσει τον Ιανουάριο του ίδιου έτους με την μεταφορά των κανονιών και τον Μάρτιο με την έλευση του οθωμανικού στρατού κάτω από τα τείχη της Πόλης.

Η μάχη ήταν άνιση αφού οι πολιορκητές ανέρχονταν σε 150.000 στρατιώτες και πλαισιώνονταν από τεχνίτες, εργάτες, υπηρέτες, κλπ. και μεγάλο πλήθος ατάκτων. Ήταν άριστα οργανωμένος και εκπαιδευμένος και φανατισμένος από τους δερβίσηδες (Τούρκους μοναχούς), που κυκλοφορούσαν στο στρατόπεδο και τόνωναν την πολεμική ορμή του πλήθους. Ο πολεμικός στόλος αποτελούμενος από 400 πλοία έφθασε στο Βόσπορο στις 12 Απριλίου.

Μέσα από τα τείχη η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική από πριν. Η Κωνσταντινούπολη είχε χάσει όλη τη λάμψη του παρελθόντος.   Ήταν μια ερειπωμένη πόλη, που μόνο το Παλάτι, ο Ιππόδρομος, και οι μεγάλες εκκλησίες θύμιζαν το λαμπρό παρελθόν.   Ο πληθυσμός της δεν ξεπερνούσε τα 50.000 άτομα. Οι Βυζαντινοί στρατιώτες ανέρχονταν σε 5.000 και 2.000 οι ξένοι, κυρίως Γενουάτες και Βενετοί.   Μάλιστα 700 Γενουάτες είχαν φθάσει με δυο καράβια στις 26 Ιανουαρίου 1453 και αρχηγό τον έμπειρο Ιωάννη Ιουστινιάνη. Τα τείχη είχαν επισκευαστεί βιαστικά, και εκβαθύνθηκε η τάφρος.   Συγκεντρώθηκαν τρόφιμα, ενώ τα κειμήλια των εκκλησιών δόθηκαν για να κοπούν νομίσματα και να πληρωθούν οι στρατιώτες.

Η τουρκική επίθεση άρχισε με βολές πυροβολικού, που άνοιγαν τρύπες στα τείχη, τις οποίες όμως κατάφερναν να κλείσουν οι αμυνόμενοι. Οι Έλληνες, πρόβαλλαν σθεναρή αντίσταση στους Οθωμανούς και τους δημιουργούσαν μεγάλες απώλειες σε πολλές μάχες.

Συγκλονιστική ήταν η Ναυμαχία μπροστά στον Κεράτιο, όπου 4 μονάχα ελληνικοί Δρόμωνες ναυμαχούν με 130 τουρκικά πλοία που είχαν πλημμυρίσει το Βόσπορο!
Επικεφαλής των δικών μας ο γενναιότατος Φλαντανελλάς, που δεν δείλιασε ούτε στιγμή μπροστά στα τουρκικά κατάρτια που είχαν γεμίσει απειλητικά τη θάλασσα και ούτε καν πισωγύρισε την πλώρη του! Πρόκειται για μια από τις συγκινητικότερες παλικαριές της Ιστορίας!
Η Ναυμαχία που ακολουθεί είναι επική! Επικεφαλής των Τούρκων είναι ο Βούλγαρος εξωμότης πλοίαρχος Μπαλτόγλου Σουλεϊμάν Μπέης που με ορμή πετάγεται να τσακίσει τον Φλαντανελλά! Ο λαός σκαρφαλώνει στα θαλάσσια τείχη και παρακολουθεί με αδιάκοπη προσευχή στην Παναγία Βλαχερνών!

"Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΚΑ", φωνάζουν τα πληρώματά μας και ορμούν με πρωτοφανή δύναμη απάνω στα τούρκικα που αρχίζουν να τα τσακίζουν ένα ένα και να τα καίνε! Τρεις ώρες κράτησε η θύελλα του Φλαντανελλά και διέλυσε κυριολεκτικά τον τουρκικό στόλο! Από τη λύσσα του ο ίδιος ο Μωχάμετ σπιρούνισε το άλογό του και χώθηκε βαθιά στη θάλασσα ανήμπορος να σταματήσει την καταστροφή και τον διασυρμό του! "Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα Νικητήρια…" ακουγόταν από τα θαλασσινά κάστρα και αντηχούσε η ψαλμωδία παντού καθώς χαλάρωνε η ανίκητη αλυσίδα του Κερατίου για να υποδεχθεί τους μεγάλους Ήρωες, αναριγώντας από χαρά και συγκίνηση!

Μετά από πολλές ζημιοφόρες προσπάθειες για κατάληψη της Πόλης, ο Μωάμεθ ζήτησε την παράδοση της πόλης και υπόσχονταν στον Κωνσταντίνο και σε όσους ήθελαν ότι θα μπορούσαν να φύγουν ελεύθεροι από την πόλη. Και τότε, ο Κωνσταντίνος εκφώνησε ένα γνήσιο Ελληνικό "ΟΧΙ".

"Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ' εμόν έστιν ούτ' άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών".

ΔΗΛΑΔΗ: "Το να σου παραδώσουμε την πόλη, δεν είναι δικαίωμα ούτε δικό μου ούτε άλλου από τους κατοικούντες σε αυτή. Γιατί απόφαση όλων μας είναι να πέσουμε, αμυνόμενοι, με τη θέλησή μας και δεν θα λυπηθούμε τη ζωή μας".  

Μετά από την άρνηση του Κωνσταντίνου, λοιπόν, στις 27 Μαΐου, άρχισε σφοδρός βομβαρδισμός.

"Σώσον Κύριε τον λαόν σου…" έβγαινε με θέρμη και πίστη από χιλιάδες στόματα Ελλήνων και Φιλελλήνων…

Δάκρυσε ο λαός, γονάτισαν όλοι, προσευχήθηκαν οι Ιερείς, έλαμψαν τα καντήλια μπροστά στις χρυσοντυμένες άγιες εικόνες,  η Πόλη όλη έκλαιγε, η Πόλη όλη ήταν στο Γολγοθά,  έπεσε στις ψυχές κάθε εμπόδιο, έλιωσε κάθε απιστία, κάηκε από τον ποταμό των καυτών δακρύων κάθε ασέβεια!   Τη νύχτα της 28ης Μαΐου, στην Αγία του Θεού Σοφία… Καθώς έξω, πέρα, στο τουρκικό στρατόπεδο, γινόταν οι τελευταίες προετοιμασίες για την τελική επίθεση, ο τελευταίος φανατισμός για ελεύθερη λεηλασία της σπουδαιότερης, λαμπρότερης και ανίκητης πόλης του κόσμου. Της Πρωτεύουσας του Ελληνισμού και της Χριστιανοσύνης!

1453 μ.Χ. 29 Μαΐου, Τρίτη.   Δεν είχε ακόμα ξημερώσει, όταν οι άπιστοι ουρλιάζοντας σα δαιμονισμένοι, ρίχτηκαν και πάλι στους ελάχιστους υπερασπιστές, που αναγκάζονταν να είναι διασπαρμένοι σε όλο το μήκος των τειχών, γιατί οι επιθέσεις εκδηλωνόταν ή μπορούσαν να εκδηλωθούν οπουδήποτε.
Όμως οι λίγοι γενναίοι Έλληνες και Φιλέλληνες, με τον Ιουστινιάνη πρωτοστράτoρα και μπροστάρη τον ίδιο τον Παλαιολόγο, αμύνονταν με ηρωισμό τέτοιο, που δεν έχει όμοιό του στην Ιστορία των λαών… Δεν παλεύανε οι Έλληνες με στρατό, αλλά με θηρία φανατισμένα. Και η αντιστοιχία ήταν 1 δικός μας με 35 Τούρκους και Γενίτσαρους! Και βαστούσαμε 58 ημέρες τώρα.

Αλλά ήταν ασταμάτητοι οι εχθροί. Και ρίχνονταν τρίτη φορά τώρα με την κύρια δύναμή τους στο πιο αδύνατο όπως πάντα σημείο των τειχών. Την Πύλη του Αγίου Ρωμανού, δίπλα στην κοιλάδα του ποταμού Λύκου! Ο Ιουστινιανής έπεσε νεκρός...

Με τη δύναμη όλων των γενεών των Ελλήνων ρίχτηκε στη μάχη τώρα ο ίδιος ο τελευταίος βασιλέας μας. Σήκωνε το σπαθί του και όταν το κατέβαζε απλώνονταν σωρός οι Τούρκοι, που βλέποντας πως κάτι συνέβαινε ξανατρέξαν με καινούργια ορμή στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού, εκεί που πολεμούσε σαν το λιοντάρι ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος! Στο πιο αδύναμο μέρος της άμυνας!

"Εάλωωω! Η Πόλις εάλωωωω"!
Δάκρυα σπαραγμού βγήκαν από τα σωθικά του σαν άκουσε εκείνο το "εάλω"… Η Πόλη του, ό,τι αγάπησε, αυτό για το οποίο τόσο πάλεψε και ξαγρύπνησε, αυτή για την οποία διέπραξε τη μεγάλη ασέβεια, η Πόλη του Θεέ μου "εάλω"! Γύρισε κατάκοπος το κεφάλι του ο Κωνσταντίνος… Ήταν πια ολομόναχος! Όλοι σχεδόν γύρω του είχαν πέσει σαν ήρωες! Ως Έλληνες!

ΜΑΚΑΡΙ, να μπορούσε εκεί να είναι όλη η Ελλάδα, όλες οι γενιές, να δουν τί θα πει πατρίδα, να δουν τι θα πει Πίστη, να δουν τί θα πει ΕΛΛΗΝΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ!  Μακάρι να ήταν εκεί όλα τα Έθνη, για να ξέρουν, για να τρέμουν από δέος, για να βουρκώνουν τα μάτια τους όταν θα λένε Ελλάδα και Ρωμιοσύνη, όταν θα μιλούν για Κωνσταντινούπολη και για Ιστορία της Ανθρωπότητας! Μακάρι να ήταν εκεί όλοι οι Δάσκαλοι, όλοι οι Εκπαιδευτικοί της Ελλάδας και του Κόσμου, για να διδάσκουν στα παιδιά της γης, τον τιτάνιο αγώνα που έδωσε μόνος του ο Ελληνισμός, αιώνες, για να κρατήσει τον Ισλαμισμό και τον Τουρκισμό έξω από την Ευρώπη, μακριά από τη Δύση, για να μπορούν εκείνοι, να είναι σήμερα εφευρέτες και καλλιτέχνες και χορευτές και διανοούμενοι και εύποροι και έμποροι και αφέντες...


«Σώπασε κυρὰ Δέσποινα, καὶ μὴ πολυδακρύζῃς, πάλι μὲ χρόνους, μὲ καιρούς, πάλι δικά μας θά ῾ναι.»

Με πίστη στον Θεό και στην πατρίδα,
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων.

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

20/5/1941 - 1/6: Μάχη της Κρήτης


Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ 20/5/1941 - 1/6/1941

"Χίτλερ, να μην το καυχηθείς πως πάτησες την Κρήτη,
ε, ξαρμάτωτη την ηύρηκες κι έλειπαν τα παιδιά τση,
στα ξένα πολεμούσανε πάνω στην Αλβανία,
ε, μα πάλι επο- μα πάλι επολεμήσανε."


Με την ονομασία αυτή έμεινε στην ιστορία η αεραποβατική επιχείρηση, που επιχείρησε η Ναζιστική Γερμανία κατά της Κρήτης στις 20 Μαΐου 1941 και η οποία έληξε δώδεκα μέρες μετά, την 1η Ιουνίου, με την κατάληψη της Μεγαλονήσου. Ήταν μία από τις σημαντικότερες μάχες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με πολλές πρωτιές σε επιχειρησιακό επίπεδο.

Οι Ναζί είχαν στην διάθεσή τους 1190 αεροπλάνα και 32.000 άνδρες.
Την Κρήτη υπερασπίζονταν όσοι Έλληνες στρατιώτες είχαν παραμείνει στο νησί (οι περισσότεροι βρίσκονταν στα βουνά της Αλβανίας) και δυνάμεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας (Βρετανοί, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιωτικοί), που είχαν διεκπεραιωθεί από την κατεχόμενη Ελλάδα. Οι υπερασπιστές της Μεγαλονήσου ανήρχοντο σε περίπου 40.000, αλλά είχαν ανεπαρκή και απαρχαιωμένο οπλισμό, ιδίως οι Έλληνες.

Οι Γερμανοί ΔΕΝ υπολόγισαν ότι οι Κρητικοί θα υπέβαλαν μια τόσο σθεναρή αντίσταση, η οποία αντίσταση έφερε μεγάλες και σοβαρές απώλειες στους Γερμανούς.

Σύμφωνα με δικά τους στοιχεία, είχαν 3.986 νεκρούς και αγνοούμενους, 2.594 τραυματίες, ενώ έχασαν 370 αεροπλάνα. Σύμφωνα, όμως, με άλλους υπολογισμούς, οι γερμανικές απώλειες ξεπέρασαν τις 16.000.

Ως εκ τούτου, η Μάχη στην Κρήτη ονομάστηκε και «Νεκροταφείο των γερμανών αλεξιπτωτιστών», εξαιτίας των μεγάλων απωλειών τους, γεγονός που ανάγκασε τον Χίτλερ να διατάξει τον τερματισμό κάθε αεραποβατικής επιχείρησης στο μέλλον.

Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

19 Μαΐου: Ημέρα Μνήμης Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.


Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Η αναγνώριση αυτή, παρ όλη την εβδομηκονταετή καθυστέρηση, δικαίωσε ηθικά τον ποντιακό ελληνισμό και συνέδεσε το σύγχρονο ελληνισμό με την ιστορική του μνήμη.

Με το τρίπτυχο «ένα κράτος, μια θρησκεία, ένας λαός», και έχοντας ως συμβουλάτορες Γερμανούς αξιωματικούς, οι Νεότουρκοι αρχικά και στη συνέχεια ο Μουσταφά Κεμάλ, σχεδίασαν και εκτέλεσαν τις δύο πρώτες γενοκτονίες. Το 1915 την γενοκτονία των Αρμενίων και από το 1916 έως το 1923 τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Η γενοκτονία των Ποντίων με 353.000 νεκρούς, αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες γενοκτονίες του αιώνα. Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας». Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Εκτός από τους θανάτους που προέκυψαν από τα "τάγματα εργασίας", υπήρξαν και πολλές περιπτώσεις φρικιαστικών θανάτων από άτακτους τσέτες υπό τα βλέμματα και με την βοήθεια των συνοδών χωροφυλάκων.  Σφαγές, τουφεκισμοί, εμπρησμοί, πορείες θανάτου, εξορίες άνευ προορισμού...  Και δεν εξέλειπαν οι βιασμοί γυναικών, ακόμη και εγκύων, ανηλίκων κοριτσιών αλλά ακόμη και ανήλικων αγοριών.

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των Γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του.

Όσοι γλίτωσαν από την γενοκτονία, κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα.

Έτσι, με την εξόντωση του μισού πληθυσμού (353.000) και τον εκτοπισμό-ξεριζωμό του άλλου μισού, τον Αύγουστο του 1923 ο Μουσταφά Κεμάλ αναφώνησε θριαμβευτικά: «Επί τέλους τους ξεριζώσαμε».

Η Τουρκία διέπραξε δύο από τις πιο φρικτές γενοκτονίες στη διάρκεια του περασμένου αιώνα και μέχρι σήμερα όχι μόνο δεν αναγνωρίζει την ευθύνη της αλλά επιδιώκει με όλους τους τρόπους να καταστεί ευρωπαϊκή χώρα.

Τόσο οι Πόντιοι όμως, όσο και οι Αρμένιοι, δεν ξέχασαν ποτέ το δράμα των προγόνων τους και πάντα θα έρχονται στον νου τους τα φρικιαστικά εγκλήματα που διέπραξε η Τουρκία εις βάρος των παππούδων τους.

Δεν ξεχνάμε την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου...

Με πίστη στον Θεό και στην Πατρίδα,
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων.

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους από τον ΟΗΕ.




Πιστεύω πως όλοι είδαμε τι ακολούθησε μετά από την εκλογή του νέου ψευδοπροέδρου. Σύσσωμοι πολιτικοί και μη, βουλευτές και μη, ομοσπονδιακοί και μη (!), έτρεξαν να πανηγυρίσουν αυτήν την "μεγάλη νίκη"... Μάλιστα, μερικοί την χαρακτήρισαν ως "νίκη της ειρήνης"... Λες και δεν ξέρουμε ποια είναι η λύση που θα διεκδικήσει ο Ακιντζί, λες και δεν ξέρουμε ότι ο Ακιντζί θα εκτελεί τις διαταγές της Άγκυρας είτε με τη θέληση του είτε χωρίς.

Αμέτοχος δεν μπορούσε να μείνει στο θέατρο αυτό ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Ο Διεθνής Οργανισμός, που μέλημά του είναι η συνεργασία με το Διεθνές Δίκαιο, με σκοπό να διατηρεί τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, στις τελευταίες του ανακοινώσεις όταν συνεχάρη και τον νέο ψευδοπρόεδρο ανέφερε δήλωση περί "δύο κυβερνήσεων". Συγκεκριμένα ανέφερε: "οπωσδήποτε λαμβάνουμε υπόψη την εκλογή, και πάντα ελπίζουμε πως όταν η εκλογική περίοδος τελειώσει, θα υπάρχουν κυβερνήσεις που έχουν βούληση να συνομιλήσουν μεταξύ τους και τελικά να επιλύσουν το κυπριακό".

Επιπλέον, θα θέλαμε να αναφερθούμε σε ένα άλλο συμβάν, ίσως για κάποιους ασήμαντο άλλα για εμάς ενδεικτικό της ανευθυνότητας μερικών, που συνέβηκε την Κυριακή 3 Μαΐου όταν πραγματοποιήθηκε εκκλησιασμός στο εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στη νεκρή ζώνη, στην περιοχή Δερύνειας, κατόπιν συνεννόησης με τα Ηνωμένα Έθνη και το Δήμο Δερύνειας.

Στην νεκρή ζώνη, ο κόσμος έφτασε στο εκκλησάκι συνοδευόμενος από μέλη του ΟΗΕ τα οποία με το πέρας του εκκλησιασμού έδωσαν στον κόσμο κάποια μπουκάλια νερού τα οποία φαίνεται ότι αγοράστηκαν από τα κατεχόμενα.  Στα  μπουκάλια φαινόταν η σημαία του ψευδοκράτους και οι τούρκικες αναγραφές όπως μπορείτε να δείτε και πιο κάτω μόνοι σας.

Δυστυχώς, η στάση που διατηρεί ο ΟΗΕ στις διαπραγματεύσεις αλλά και γενικότερα τα σφάλματά του όπως αυτά που αναφέραμε πιο πάνω, μας κάνουν να αμφιβάλλουμε για το αν πράγματι ο ΟΗΕ επιδιώκει δίκαιη και ειρηνική λύση για την Κύπρο η οποία θα έχει ως βάση τον καταστατικό χάρτη του και όλα τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Ως Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών ΕΦΕΝ, έχουμε πολλάκις τονίσει ότι το περιεχόμενο της λύσης του προβλήματος παράνομης εισβολής και κατοχής της Κύπρου μας, πρέπει να έχει ως βάση το Διεθνές Δίκαιο έτσι ώστε η λύση να είναι απόλυτα δίκαιη, ειρηνική, λειτουργική και έχουμε ήδη δηλώσει ότι θα αγωνιστούμε για μία τέτοια λύση και μόνο.  Απελευθέρωση...

Η ΚΥΠΡΟΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ
ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥΣ Η ΜΙΣΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ

Εικόνες:


Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

Μιχαήλ Καραολής & Ανδρέας Δημητρίου.


"Τα Ελληνόπουλα δεν ξέρουν μόνο πως πρέπει να ζουν. 
Ξέρουν και πώς να πεθαίνουν και πως την πατρίδα να τιμούν."

Σαν σήμερα 59 χρόνια πριν, ο Μιχαλάκης Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου υπήρξαν οι πρώτοι αγωνιστές του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα που καταδικάσθηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν από τους άγγλους δυνάστες.


Ο Μιχαλάκης Καραολής τελείωσε το δημοτικό σχολείο του Παλαιχωρίου και αποφοίτησε με υποτροφία από την Αγγλική Σχολή. Απόφοιτος καθώς ήταν, έπιασε δουλειά στο Φόρο Εισοδήματος και ήταν ταυτόχρονα αθλητής στίβου. Ήταν από τους πρώτους αγωνιστές που εντάχθηκαν στις τάξεις της ΕΟΚΑ και συγκεκριμένα υπηρέτησε στο τμήμα πληροφοριών της Οργάνωσης. Επίσης, συμμετείχε στην μεταφορά οπλισμού και σε διάφορες βομβιστικές επιθέσεις.

28 Αυγούστου 1955:   Ο Μιχαλάκης Καραολής μαζί με τον Ανδρέα Παναγιώτου παίρνει μέρος στην εκτέλεση του Έλληνα Κύπριου αστυνομικού Ηρόδοτου Πουλλή, ο οποίος πρόδιδε τον αγώνα και συνεργαζόταν με τους Άγγλους. Η εκτέλεση έγινε ενώ ο προδότης παρακολουθούσε εκδήλωση του ΑΚΕΛ. Αμέσως μετά τον πυροβολισμό, ο Καραολής και ο Παναγιώτου έτρεξαν σε σημείο της Λήδρας για να πάρουν τα ποδήλατά τους και να διαφύγουν. Ο Παναγιώτου κατάφερε να διαφύγει αλλά ο Καραολής συνελήφθη σε ενέδρα από τους Εγγλέζους και φυλακίστηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας.

Στις 28 Οκτωβρίου καταδικάσθηκε σε θάνατο, παρότι η σφαίρα που σκότωσε τον Έλληνα Κύπριο αστυνομικό προερχόταν από το όπλο του Παναγιώτου.

Η Ε.Ο.Κ.Α κατάστρωνε σχέδια απόδρασης του από τις Φυλακές, ο ίδιος όμως ο Καραολής αναφέρει σε ιδιόχειρη αναφορά του στον Αρχηγό Διγενή να σταματήσει η όποια τυχόν προσπάθεια απόδρασης του, για το λόγο ότι ανησυχούσε να βάλει σε κίνδυνο τη ζωή κάποιου άλλου που θα προσπαθούσε να τον βοηθήσει να αποδράσει. Δεν ήθελε να χάσει ένας άλλος τη ζωή του, για χάρη του. Ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής σε πολλά μηνύματα του έγραφε: «κάντε το αδύνατο δυνατό, ελευθερώστε τον Καραολή».
Σαν έτοιμος από καιρό,  θαρραλέος δέχεται τη ποινή του και ετοιμάζεται να ανέβει στο ικρίωμα της αγχόνης, χωρίς κανένα δισταγμό, χωρίς κανένα παράπονο, το μόνο που τον ένοιαζε ήταν να δει ακόμα και από εκεί ψηλά την Κύπρο Ελεύθερη και Ελληνική.


Ο Ανδρέας Δημητρίου καταγόταν από τον Άγιο Μάμα Λεμεσού. Γεννήθηκε το 1934 και καταγόταν από πάμπτωχη πολυμελή οικογένεια. Φοίτησε για τρία χρόνια στο Νυχτερινό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και στη συνέχεια έπιασε δουλειά σε κατάστημα εκρηκτικών και κυνηγετικών ειδών. Από μικρός αναμίχθηκε στον συνδικαλισμό και διατέλεσε γραμματέας της Συντεχνίας Αχθοφόρων.

Η δράση του Δημητρίου στην ΕΟΚΑ ήταν πολυσήμαντη. Μια από τις επιχειρήσεις στις οποίες πρωταγωνίστησε ήταν και η αρπαγή όπλων από τις στρατιωτικές αποθήκες Αμμοχώστου, στις οποίες εργαζόταν. Η επιχείρηση πέτυχε απόλυτα και η Ε.Ο.Κ.Α. ενισχύθηκε σημαντικά. Τα όπλα προωθήθηκαν σε διάφορες αντάρτικες ομάδες, οι οποίες μέχρι τότε ήταν εφοδιασμένες σχεδόν μόνο με κυνηγετικά.

28 Νοεμβρίου 1955:   Ο ήρωας μας παραμένοντας για ώρα οπλισμένος έξω από τον κινηματογράφο «Χατζηχαμπή» στην Αμμόχωστο, βλέπει ξαφνικά τον στόχο του, τον πράκτορα της «Ιντέλιτζενς Σέρβις», ΣιντνείΤέιλορ . Στρέφει το όπλο του προς εκείνον και τον πυροβολεί τραυματίζοντας τον. Αμέσως, ο Δημητρίου σπεύδει να απομακρυνθεί τρέχοντας. Διερχόμενη περίπολος τον περικυκλώνει ζητώντας του να παραδοθεί. Αυτός αρνείται πεισματικά. Οι Άγγλοι μη έχοντας άλλη επιλογή για να τον συλλάβουν τον πυροβολούν και τον τραυματίζουν στο χέρι. Τότε, μεταφέρεται εσπευσμένα με ελικόπτερο στο Νοσοκομείο Λευκωσίας και από εκεί στις Κεντρικές Φυλακές.


Η εκτέλεση:

Την παραμονή της εκτέλεσής τους, 9 Μαΐου, όλοι οι κρατούμενοι τους κάνουν συντροφιά, τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο. Το ξημέρωμα τις 10τις Μαΐου βαδίζουν στην κρεμάλα, τραγουδώντας το ίδιο άσμα. Μαζί.

Ο Καραολής λέει: «Εμένα δεν πρέπει να με λυπάστε, αφού εγώ δεν βρίσκω λόγο για να με κλαίω, ούτε οι συγγενείς μου πρέπει να με κλαίνε.»

Λίγη ώρα μετά, τον ακολουθεί ο Δημητρίου. Στους συγκρατούμενούς του λέει περήφανα: «Τα Ελληνόπουλα δεν ξέρουν μόνο πως πρέπει να ζουν. Ξέρουν και πως να πεθαίνουν».

Ο Βρετανός εκτελεστής τραβάει τον μοχλό και η καταπακτή υποχωρεί. Τα σώματα των νεαρών κρέμονται στον αέρα από μια θηλιά. Για την πατρίδα.Για το Έθνος. Οι Άγγλοι δυνάστες δεν έδωσαν τα άψυχα κορμιά των παιδιών στις οικογένειές τους και τους έθαψαν σ’ έναν χώρο της φυλακής.

Ο Καραολής και ο Δημητρίου υπήρξαν οι πρώτοι αγωνιστές του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α που καταδικάσθηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν από τους Άγγλους δυνάστες. Με αυτό το τρόπο πίστεψαν οι Άγγλοι πως θα εκφοβίσουν τους Έλληνες της Κύπρου και θα αποδυνάμωναν την δύναμη της Ε.Ο.Κ.Α και του Στρατηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή.

Αντίθετα, η γενναία θυσία των Καραολή και Δημητρίου προκάλεσε την έντονη αντίδραση όλων των Ελλήνων. Ο πόθος για Λευτεριά και Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα, έγινε ακόμα πιο έντονος αφού τίποτα και κανένας δεν μπορούσε να σταματήσει τους αγέρωχους αγωνιστές, οι οποίοι αγνοούσαν τον κίνδυνο του θανάτου αφού ήταν απόλυτα αφοσιωμένοι στον αγώνα τους για να κυματίσει η γαλανόλευκη σε μια Κύπρο ΕΛΕΥΘΕΡΗ και πάντα ΕΛΛΗΝΙΚΗ…!

Με πίστη στον Θεό και στην πατρίδα,
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων.

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Εκδήλωση με θέμα: "ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ"


Η Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών Ε.Φ.Ε.Ν και η Α.Φ.ΕΠΑΛξη Πανεπιστημίου Κύπρου σας προσκαλούν σε διάλεξη με θέμα: "ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ" με ομιλητή τον κ.Άντη Λοιζου (Συνταγματάρχης Ε.Α).

Η διάλεξη θα διεξαχθεί την Παρασκευή 8 Μάιου η ώρα 19:15 στα κεντρικά κτήρια του Πανεπιστημίου Κύπρου στην οδό Καλλιπόλεως στην αίθουσα Α019.

Πληροφορίες: 97845895 - Απόστολος
99782910 - Κωνσταντίνος

Ως Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών ΕΦΕΝ, είμαστε ξεκάθαρα υπέρ της αύξησης της μαχητικής και αποτρεπτικής ικανότητας της Εθνικής Φρουράς αφού και η πατρίδα μας βρίσκεται εδώ και 41 χρόνια υπό κατοχή και ο κατακτητής συνεχίζει την προσπάθεια υλοποίησης των στόχων επεκτατικής πολιτικής που έχει, με απειλητικές κινήσεις εις βάρος της πατρίδας μας. Ως εκ τούτου, η ενίσχυση της αμυντικής θωράκισης του κράτους είναι απαραίτητη.

Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)