Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Χριστουγεννιάτικη συνεστίαση Ε.Φ.Ε.Ν.


Σας προσκαλούμε στην Χριστουγεννιάτικη συνεστίαση παλιών και νέων φίλων της Ε.Φ.Ε.Ν.

Κοπιάστε για να καλωσορίσουμε μαζί το νέο έτος, να διασκεδάσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις σε ένα ευχάριστο και γιορτινό κλίμα. Θα γίνει, επίσης, η κοπή της βασιλόπιτας.

Η τιμή εισόδου θα είναι 10 ευρώ με απεριόριστο φαγητό και ένα ποτό.

Ημερομηνία/Ώρα: Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2016 η ώρα 7μ.μ
Περισσότερες πληροφορίες: 97 845895 - Απόστολος

Σας περιμένουμε!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Ανακοίνωση Κ.Μ.Σ Λυκείου Κύκκου Α' για επεισόδια 16/11


Ανακοίνωση εξέδωσε το Κεντρικό Μαθητικό Συμβούλιο του Λυκείου Κύκκου Α', σχετικά με την αντιμετώπιση που έτυχε το σχολείο τους από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, λόγω της σύλληψης μαθητών του.

Πράγματι, η αντιμετώπιση από τα Μ.Μ.Ε ήταν υπερβολική και τραγική. Είναι άδικος και παράλογος ο στιγματισμός του ονόματος και όλων των μαθητών του εν λόγω σχολείου, για τις καταδικαστέες, απερίσκεπτες πράξεις ελαχίστων μαθητών. 

Το σχολείο, είναι ένας χώρος πολύ σημαντικός για εμάς τους μαθητές. Είναι ο χώρος στον οποίον εργαζόμαστε και περνούμε τον περισσότερο μας χρόνο. Σκεφτείτε, λοιπόν, την ψυχολογία ενός μαθητή που βλέπει το σχολείο του να αντιμετωπίζεται με αυτόν τον τρόπο.

Επίσης υπερβολική και τραγική, ήταν η αντιμετώπιση από ορισμένους πολιτικούς, που επέλεξαν να διασύρουν τους μαθητές, αντί να προβληματιστούν για το ποιές είναι οι ρίζες του κακού.

Όλα αυτά, για να μην χαλάσει η "κουλτούρα λύσης" που έκτισαν με τον κατοχικό ηγέτη Ακιντζί...


Αυτούσια η ανακοίνωση του Κεντρικού Μαθητικού Συμβουλίου του Λυκείου Κύκκου Α':

Ως ευσυνείδητοι αυριανοί πολίτες επιθυμούμε να καταδικάσουμε και εμείς τα θλιβερά γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων καταδίκης της ανακήρυξης του ψευδοκράτους. Οι βιαιοπραγίες ενάντια σε Τουρκοκύπριους είναι κατακριτέες από κάθε δημοκρατικά και ελεύθερα σκεπτόμενο νέο. Δηλώνουμε απερίφραστα ότι τέτοιες πράξεις δεν εκφράζουν με οποιοδήποτε τρόπο το ήθος της συντριπτικής πλειονότητας των μαθητών και μαθητριών του Σχολείου μας.

Ως μαθητές και μαθήτριες του Λυκείου Κύκκου Α΄, ενός ιστορικού σχολείου που διαμόρφωσε το ήθος δημοκρατικών και ενεργών πολιτών και ανέδειξε εξέχουσες προσωπικότητες στην κοινωνία μας, συναισθανόμαστε βαρύ το χρέος να συμβάλουμε στην πρόοδο και την προκοπή του τόπου μας. Είμαστε παιδιά που μελετούμε καθημερινά και συμμετέχουμε σε δραστηριότητες στον χώρο του Σχολείου μας που στόχο έχουν τη γνωριμία, τον σεβασμό και την αποδοχή του Άλλου, την αλληλεγγύη και την προσφορά.

Παρόλα αυτά παρακολουθήσαμε αυτές τις μέρες τον δημόσιο διασυρμό τόσο του Σχολείου μας όσο και εμάς των ιδίων, των καθηγητών/τριών και του Διευθυντή μας από μερίδα δημοσιογράφων όπως και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όσοι και όσες προέβηκαν σε αυτή την ασύστολη λασπολογία του Σχολείου μας καθόλου δεν διανοήθηκαν πόση πίκρα αλλά και αγανάκτηση προκάλεσαν στις δικές μας ψυχές. Ως έφηβοι νιώθουμε περήφανοι για το έργο που επιτελείται στις τάξεις του Σχολείου μας. Οι απερίσκεπτες πράξεις μεμονωμένων συμμαθητών μας είναι καταδικαστέες, όμως είναι άδικο να αμαυρώνεται το όνομα και των 400 μαθητών και μαθητριών που φοιτούν στο Λύκειο Κύκκου Α΄. Δυστυχώς, όσοι και όσες με τόση ευκολία δίκασαν και καταδίκασαν όλους και όλες εμάς προέβηκαν σε μία γενίκευση. Κάθε γενίκευση, όμως, οδηγεί στην καλλιέργεια στερεοτύπων και ρατσιστικών συμπεριφορών. Εμείς διδαχθήκαμε από τους καθηγητές και τις καθηγήτριες μας να μη γενικεύουμε και πολύ περισσότερο να μη διασύρουμε τους συνανθρώπους μας. Όσοι και όσες λένε ότι μάχονται για μια ανθρωπιστική και δημοκρατική παιδεία, δεν το γνωρίζουν;

Ολοκληρώνοντας, επιτρέψτε μας να διερωτηθούμε αν νοιάστηκε κανένας για την καταπάτηση των αρχών εκείνου του Κώδικα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας, που μάθαμε στα μαθήματά μας για τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ότι οφείλει να τηρεί κάθε δημοσιογράφος που σέβεται το λειτούργημά του. Γιατί δεν διαμαρτυρήθηκε κανένας, όταν για μέρες ακουγόταν από κάποια ΜΜΕ το όνομα του Σχολείου μας; Από την άλλη, η Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού γιατί δεν διαμαρτυρήθηκε για τον δημόσιο διασυρμό των 400 τόσων μαθητών και μαθητριών που ένιωσαν να κτυπάται ανελέητα ο χώρος όπου καθημερινά μοχθούν και εργάζονται;

Σας ευχαριστούμε για τη φιλοξενία.

Με εκτίμηση
Τα μέλη του Κεντρικού Μαθητικού Συμβουλίου.

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Περί επεισοδίων 16/11/2015


Με αυτήν μας την ανακοίνωση, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε την θέση μας για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν την Δευτέρα 16/11/2015, μέρα που η μαθητιώσα νεολαία βγήκε στους δρόμους για να καταδικάσει την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους, όπως και κάθε χρόνο.

Αρχικά, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι τέτοιες ενέργειες δεν λειτουργούν υπέρ της δικής μας αντικατοχικής – αντιμοσπονδιακής πλευράς, αλλά εις βάρος της. Δίνουμε ένα αγώνα για να προβάλουμε το Κυπριακό πρόβλημα στις σωστές του βάσεις, δηλαδή ως ένα πρόβλημα παράνομης εισβολής και κατοχής, και όχι ως ένα δικοινοτικό πρόβλημα, που το μετέτρεψε η Τουρκία με τις ευλογίες των δικών μας πολιτικών «ηγετών».

Επομένως, είναι πασιφανές ότι τέτοιες ενέργειες λειτουργούν ως άλλοθι για τα εγκλήματα της Τουρκίας κατά της Κύπρου, αφού προβάλλουν ότι το πρόβλημα είναι «η ασυνεννοησία μεταξύ Ε/κ και Τ/κ» και όχι οι διαχρονικοί στόχοι της Τουρκίας για αυτόν τον τόπο. Δίνουν, έτσι, δικαίωμα στον κάθε ηγέτη του ψευδοκράτους, να απαιτεί δική του γεωγραφική και διοικητική περιφέρεια, εγγυήσεις, κυριαρχία στον Βορρά και συγκυριαρχία στον Νότο, λες και βρίσκεται στην θέση του θύματος και όχι του θύτη.

Εν πάση περιπτώσει, οι πολιτικοί μας «ηγέτες» που αμέσως έσπευσαν να καταστρέψουν το μέλλον 17ρηδων, πρέπει να διερωτηθούν, πριν παραπονεθούν ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές «προσφέρουν χείριστη υπηρεσία στην καταβαλλόμενη προσπάθεια εξεύρεσης ειρηνικής επίλυσης του κυπριακού προβλήματος», τι δουλειά είχαν οι παρελάσεις και τα πανηγύρια στα κατεχόμενα μας εδάφη την ημέρα ανακήρυξης του ψευδοκράτους. Πρέπει, επίσης, να διερωτηθούν, αν κατέβαλαν ή καταβάλουν κάποια ουσιαστική προσπάθεια για την καταδίκη των εγκλημάτων της Τουρκίας κατά της Κύπρου ή αν επέλεξαν να κρατήσουν σιγή ιχθύος, ακολουθώντας την πολιτική των οδυνηρών υποχωρήσεων που οδήγησαν στην απενοχοποίηση της Τουρκίας.

Εν κατακλείδι, ο ψευδο-ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί, πρέπει πρώτα να μάθει να κάνει την αυτοκριτική του πριν να προβεί σε οποιαδήποτε άστοχη και προκλητική δήλωση. Την περασμένη Τρίτη, ο ψευδο-ηγέτης απαίτησε με ύφος χιλίων σουλτάνων, μέσω των δηλώσεων του, να συλληφθούν και να καταδικαστούν οι ένοχοι. Ούτε πως στις 17 Οκτωβρίου πανηγύριζε δίπλα του, στα πανηγύρια των εγκαινίων του αγωγού νερού, ο σύμβουλος ασφαλείας του, ο δολοφόνος του Σολωμού Σολωμού, Κενάν Ακίν. Ούτε πως ηγείται ενός ψευδοκράτους, που κτίστηκε στις πληγές των αγνοουμένων, των προσφύγων, στις κλεμμένες περιουσίες μας, πάνω στα πτώματα των θυμάτων της εισβολής. Ως πότε, όμως, θα συνεχίσει η «δική μας πλευρά», να αποκρύπτει οτιδήποτε έχει να κάνει με εισβολή και κατοχή, αναβαθμίζοντας έτσι το ψευδοκράτος;

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Κυριάκος Μάτσης: "Ου περί χρημάτων..."


(23/1/1926 - 19/11/1958)
Σαν σήμερα πεθαίνει στο όνομα της Ελευθερίας και της Ένωσης, ο στοχαστής και οραματιστής Τομεάρχης Κερύνειας της ΕΟΚΑ, Κυριάκος Μάτσης. Έχουμε πολλά να μάθουμε από αυτόν. Ήταν ένας άνθρωπος υπόδειγμα, αφιερωμένος στο Θεό, γεμάτος ανδρεία, δύναμη, ανιδιοτέλεια και ανθρωπιά. Ένας άνθρωπος που έβαζε υπεράνω όλων το κοινό συμφέρον και όχι το προσωπικό. Ένας Άνθρωπος, αγνός αγωνιστής.

"Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα αλλά περί αρετής", απάντησε στον στρατάρχη Χάρντινγκ όταν αυτός επιχείρησε να τον εξαγοράσει για να καταδώσει τον Διγενή, με το μυθικό για την εποχή εκείνη ποσό των 500.000 λιρών.

Ο ίδιος ομολογούσε σε επιστολή του σ’ ένα συγγενικό του παιδί ότι "ο δρόμος είναι δύσκολος" και πως υπάρχουν και στιγμές που κλονίζεται, ως άνθρωπος με ψυχικές και σωματικές αδυναμίες. "Όμως," τόνιζε, "πάνω από κάθε αδυναμία στέκεται η δύναμη της Πίστης. Αυτή δίνει παλμό στην πνοή μας και μετατρέπει σε γίγαντα τ’ αδύναμο κορμί, που σκοπό του έταξε στην πάλη να μη λυγίσει. Μόνο σαν νιώθεις μέσα σου να καίει η φλόγα τούτη της Πίστης, νιώθεις κάτι το ανάλαφρο να σε γεμίζει και παίρνεις φτερά στα πόδια και στο νου για κάποια πετάγματα."

Που να φανταζόταν ότι οι σημερινοί πολιτικοί ηγέτες του τόπου που τον γέννησε, θα έκαναν τα πάντα για το προσωπικό τους συμφέρον και το χρήμα (βλ. σκάνδαλα), παραγνωρίζοντας το κοινό συμφέρον; Που να ήξερε ότι ορισμένοι μεταγενέστεροί του θα συμβιβάζονταν με λύση ξεπουλήματος της πατρίδας μας, ισχυριζόμενοι ότι ο δρόμος για την απελευθέρωση είναι δύσκολος;

«Να γιατί δεν νοιάζομαι αν τη γη αυτή τη ζουν Τούρκοι, Έλληνες, Εβραίοι… Εκείνο που έχει αξία είναι να τη ζουν αυτοί που την ποτίζουν με τον ιδρώτα τους και να περπατούν πάνω της ελεύθεροι, διαφεντευτές της, κυρίαρχοί της.» Τα λόγια του αυτά είναι χαρακτηριστικά του μεγαλείου της προσωπικότητάς του...

Η παρακαταθήκη του ήρωα θα μένει για πάντα ανεξίτηλη στο χρόνο. Με τη γραφίδα του, αλλά και με το όπλο του, αντιτάχθηκε σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού και καταπίεσης. Σήμερα, σε καιρούς που τα ρεύματα πνίγουν αξίες οικουμενικές και ιδανικά, η προσήλωση του Μάτση στην ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μπορεί και πρέπει να σταθεί παντοτινός καθοδηγητής μας!

Έχουμε πολλά να μάθουμε...

ΑΘΑΝΑΤΟΣ


Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΥΣ


Συμμαθητή/τρια,

Σε καλούμε να δώσεις το παρών σου στην καθιερωμένη πορεία καταδίκης του ψευδοκράτους!

-> Ενάντια στην παράνομη εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου μας.
-> Ενάντια στη μονομερή ανακήρυξη των κατεχόμενών μας εδαφών ως «κράτος».
-> Ενάντια σε κάθε διαπραγμάτευση που εξισώνει τον θύτη με το θύμα και αποενοχοποιεί έτσι την Τουρκία.
-> Ενάντια σε κάθε «λύση» που νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής με τον γεωγραφικό και διοικητικό διαχωρισμό, την παραμονή των εποίκων και την μη επιστροφή των περιουσιών όλων των προσφύγων.

Μακριά από τις φιλοσοφίες της ηττοπάθειας και του μηδενισμού.-----
Στις 15 Νοεμβρίου 1983 η Τουρκία:
•Ανακήρυξε παράνομα ψευδοκράτος στην κατεχόμενη Κύπρο με την ονομασία «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου»
•Παραβίασε όλα τα μέχρι τότε ψηφίσματα του Ο.Η.Ε. και τις συμφωνίες υψηλού επιπέδου ’77, ΄79

15 Νοεμβρίου 2015 και η Τουρκία συνεχίζει:
•Να κατέχει πλέον Ευρωπαϊκό έδαφος
•Να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία κρατώντας κλειστά τα αεροδρόμια και τα λιμάνια στα κυπριακά αεροσκάφη και πλοία
•Να καταπατά τις βασικές ελευθερίες (διακίνησης, ιδιοκτησίας και εγκατάστασης)
•Να καταπιέζει τους εγκλωβισμένους στα κατεχόμενα, Έλληνες της Κύπρου
•Τον εποικισμό της Κύπρου με παράνομους μετανάστες για να αλλοιώσει τον δημογραφικό χαρακτήρα του νησιού (εποικισμός = έγκλημα πολέμου, Άρθρο 49 συνθήκη της Γενεύης 1949)
•Να καταστρέφει και να λεηλατεί εκκλησίες, μνημεία και να αλλάζει τοπωνύμια προσπαθώντας να εξαλείψει κάθε ίχνος της ελληνικής πολιτισμικής και ιστορικής κληρονομίας 3.000 χρόνων.
---

Είναι σαφές ότι ένα κτίριο, ένα στάδιο, ένας χώρος τεσσάρων τοίχων δεν μπορεί να εγκλωβίσει τις διαμαρτυρόμενες φωνές του μαθητόκοσμου. Εμείς, τα νιάτα της Ελληνικής αυτής νήσου, καλούμαστε να κατακλύσουμε ξανά
τους δρόμους και να καταδικάσουμε το ψευδοκράτος της Τουρκίας. Με όπλο την δύναμη της ψυχής μας, φωνάζουμε για μια πατρίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ.

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ – ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ

ΔΕΥΤΕΡΑ, 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ Η ΩΡΑ 10:30 π.μ. (Προ-συγκέντρωση)
ΣΤΟ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΛΗΔΡΑΣ


ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΑΤΟΧΗ
ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ ΣΑΣ Η ΜΙΣΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

ΛΑΜΠΑΔΗΦΟΡΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΥΣ



Συμμαθητή/τρια, 

Σε καλούμε να δώσεις το παρών σου στην λαμπαδηφορία καταδίκης του ψευδοκράτους!

-> Ενάντια στην παράνομη εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου μας.
-> Ενάντια στη μονομερή ανακήρυξη των κατεχόμενών μας εδαφών ως «κράτος».
-> Ενάντια σε κάθε διαπραγμάτευση που εξισώνει τον θύτη με το θύμα και αποενοχοποιεί έτσι την Τουρκία.
-> Ενάντια σε κάθε «λύση» που νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής με τον γεωγραφικό και διοικητικό διαχωρισμό, την παραμονή των εποίκων και την μη επιστροφή των περιουσιών όλων των προσφύγων.

Μακριά από τις φιλοσοφίες της ηττοπάθειας και του μηδενισμού.
-----
Στις 15 Νοεμβρίου 1983 η Τουρκία:
•Ανακήρυξε παράνομα ψευδοκράτος στην κατεχόμενη Κύπρο με την ονομασία «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου»
•Παραβίασε όλα τα μέχρι τότε ψηφίσματα του Ο.Η.Ε. και τις συμφωνίες υψηλού επιπέδου ’77, ΄79

15 Νοεμβρίου 2015 και η Τουρκία συνεχίζει:
•Να κατέχει πλέον Ευρωπαϊκό έδαφος
•Να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία κρατώντας κλειστά τα αεροδρόμια και τα λιμάνια στα κυπριακά αεροσκάφη και πλοία
•Να καταπατά τις βασικές ελευθερίες (διακίνησης, ιδιοκτησίας και εγκατάστασης)
•Να καταπιέζει τους εγκλωβισμένους στα κατεχόμενα, Έλληνες της Κύπρου
•Τον εποικισμό της Κύπρου με παράνομους μετανάστες για να αλλοιώσει τον δημογραφικό χαρακτήρα του νησιού (εποικισμός = έγκλημα πολέμου, Άρθρο 49 συνθήκη της Γενεύης 1949)
•Να καταστρέφει και να λεηλατεί εκκλησίες, μνημεία και να αλλάζει τοπωνύμια προσπαθώντας να εξαλείψει κάθε ίχνος της ελληνικής πολιτισμικής και ιστορικής κληρονομίας 3.000 χρόνων.
---

Μια τέτοια μέρα, εμείς, τα νιάτα της Ελληνικής αυτής νήσου, καλούμαστε να κατακλύσουμε ξανά
τους δρόμους και να καταδικάσουμε το ψευδοκράτος της Τουρκίας. Με όπλο την δύναμη της ψυχής μας, φωνάζουμε για μια πατρίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ.

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ – ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ Η ΩΡΑ 7:00 μ.μ.
ΣΤΟΝ ΚΥΚΛΙΚΟ ΚΟΜΒΟ ΤΟΥ "ΟΧΙ"


ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΑΤΟΧΗ
ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ ΣΑΣ Η ΜΙΣΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ


https://www.facebook.com/events/747761085329409/

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Ζήτω το ΟΧΙ των Ελλήνων!


Συμπληρώθηκαν φέτος 75 χρόνια, από την ημέρα που γράφτηκε μια από τις πιο σπουδαίες σελίδες στο βιβλίο της ένδοξης ελληνικής ιστορίας. Ξημερώματα, 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Ιταλός πρέσβης μεταφέρει τελεσίγραφο με το οποίο η Ιταλία απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση Ιταλικού στρατού, προκειμένου να καταλάβει στρατηγικά σημεία της Ελλάδας.

«Έχω εντολή κ. πρωθυπουργέ να σας κάνω μία ανακοίνωση και του έδωσα το έγγραφο. Παρακολούθησα την συγκίνηση εις τα χέρια και εις τα μάτια του. Με σταθερή φωνή και βλέποντάς με κατάματα ο Μεταξάς μου είπε: αυτό σημαίνει πόλεμο. Του απήντησα ότι αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί. Μου απήντησε ΟΧΙ. Του πρόσθεσα ότι αν ο στρατηγός Παπάγος…, ο Μεταξάς με διέκοψε και μου είπε: ΟΧΙ! Έφυγα υποκλινόμενος με τον βαθύτερο σεβασμό, προ του γέροντος αυτού, που προτίμησε την θυσία αντί της υποδουλώσεως».

Η απάντηση δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετική. Το περήφανο «ΟΧΙ» βγαρμένο από το Ελληνικό λαϊκό συναίσθημα, έκφραζε την άρνηση στην υποταγή, στην συνθηκολόγηση και στην υποδούλωση στο φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι.  Έτσι, λοιπόν, δόθηκε το σύνθημα για έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου στα βουνά της Πίνδου.

Σύσσωμοι, άνδρες στρατιώτες, γυναίκες, παιδιά, έτρεξαν στα βουνά της Πίνδου για να βοηθήσουν ο καθένας με τον δικό του τρόπο για την προάσπιση των Ελληνικών χωμάτων και την αποτροπή του Ιταλικού στρατού. Η διαφορά ισχύος σε οπλισμό, στρατεύματα, κτλπ ήταν πολύ μεγάλη, με τους Ιταλούς να υπερτερούν. Ωστόσο, ο τελειότερος εξοπλισμός και οι μεγαλύτερες δυνάμεις των Ιταλών, δεν κατάφεραν να λυγίσουν τους Έλληνες, αφού η διαφορά ψυχικής δύναμης, θάρρους, τόλμης, ήταν εξίσου μεγάλη, με τους Έλληνες, φυσικά, να υπερτερούν κατά πολύ. Έτσι, ο Ελληνικός στρατός ανάγκασε τον Ιταλικό σε υποχώρηση, πράγμα που ανάγκασε τον Χίτλερ να παρέμβει ο ίδιος τον Απρίλη του 1941 και να καταλάβει έτσι την Ελλάδα. Όμως, το ηρωικό έπος του ’40 γράφτηκε με ανεξίτηλα γράμματα στην ιστορία.

Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά, οι πολιτικοί μας ηγέτες, προσπαθούν με νύχια και με δόντια να εκπληρώσουν τον «οδυνηρό συμβιβασμό» της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, ντροπιάζοντας έτσι την ελληνική ιστορία. Εμείς, οφείλουμε να παραδειγματιστούμε από το ένδοξο «ΟΧΙ» του ΄40, φωνάζοντας το δικό μας «ΟΧΙ» σε όποια λύση-διάλυση μας παρουσιάζουν που δεν απελευθερώνει την πατρίδα μας αλλά την υποδουλώνει.

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

Οκτωβριανά: "Άνοιξε δρόμο φωτεινό να ιδεί την λευτεριά."


“Η Κύπρος μας που στενάζει τόσους αιώνες σκλάβα και ματώνουν τα χέρια της τόσα δεσμά βαριά, απ’ τη ψυχή της έχυνε την ομορφιά της λάβα και άνοιξε δρόμο φωτεινό να ιδεί την λευτεριά.”

Συμπληρώνονται σήμερα 84 χρόνια από την σημαντικότερη εξέγερση των Ελλήνων της Κύπρου επί Αγγλοκρατίας, μέχρι την οργάνωση του αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α το 1955.

Η εξέγερση αυτή, τα «Οκτωβριανά» όπως ονομάζονται, ήταν η πρώτη δυναμική εξέγερση, ενάντια στην Αγγλική αποικιοκρατία, η οποία «άνοιξε δρόμο φωτεινό» για τον ένδοξο, αγνό, ενωτικό αγώνα του 55-59.  Το διαχρονικό αίτημα των Ελλήνων της Κύπρου για Ένωση της Κύπρου με την μάνα Ελλάδα και η αδιαλλαξία των κατακτητών σχετικά με το αίτημα τούτο, σε συνδυασμό με τις άθλιες συνθήκες φτώχειας και καταπίεσης που επικρατούσαν, ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος για το ξέσπασμα της 21ης Οκτωβρίου του 1931.

Εν ονόματι Θεού και λαού κηρύττω την Ένωσιν μετά της μητρός Ελλάδος και την ανυπακοήν και ανυποταξίαν εις τους άνομους νόμους του ανήθικου φαύλου, και επονείδιστου καθεστώτος, όπερ καλείται ‘αγγλικόν καθεστώς’.”

Αυτά ήταν τα λόγια, του Μητροπολίτη Κιτίου Νικόδημου, που ώθησαν τον λαό και σηματοδότησαν έτσι την έναρξη της εξέγερσης. Έτσι λοιπόν, το απόγευμα της 21ης Οκτωβρίου, πλήθος λαού συγκεντρώθηκε στην Εμπορική Λέσχη Λευκωσίας για να διαμαρτυρηθεί, απαιτώντας αυτοδιάθεση. Οι παρευρισκόμενοι ορκίστηκαν εις το όνομα της Αγίας Τριάδος, πειθαρχία και πίστη προς την πατρίδα και ψάλνοντας τον Εθνικό Ύμνο κατευθύνθηκαν προς το κυβερνείο. Ακολούθως, η λαϊκή οργή εκτονώθηκε με τον συμβολικό εμπρησμό του κυβερνείου της αποικιοκρατίας. Οι συνέπειες τραγικές. Με διαταγή του Άγγλου διοικητή της Λευκωσίας οι αστυνομικοί άνοιξαν πυρ, με αποτέλεσμα να πληγωθούν σοβαρά 15 διαδηλωτές  και  να χάσει την ζωή του ένα παλληκάρι δεκαπέντε χρονών από τον Άγιο Θεόδωρο Αγρού, ο Ονούφριος Κληρίδης.

Η σημερινή επέτειος, πρέπει να λειτουργεί ως φάρος για εμάς, έτσι ώστε να αγωνιστούμε με επιμονή και σθένος για την Κύπρο μας παρ' όλη την καταπίεση και τις δύσκολες συνθήκες. Οι παππούδες μας εξεγέρθηκαν, αντιστάθηκαν και διεκδίκησαν... Εμείς;

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων.

Διάλεξη-συζήτηση με θέμα: Κυπριακό: Από την εισβολή στον συμβιβασμό της Δ.Δ.Ο.


Η Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών Ε.Φ.Ε.Ν διοργανώνει: Διάλεξη – Συζήτηση με θέμα: "Κυπριακό: Από την εισβολή στον συμβιβασμό της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας."

Στο πλαίσιο της προσπάθειάς μας για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των νέων, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, για το Κυπριακό πρόβλημα, διοργανώνουμε διάλεξη-συζήτηση με θέμα: «Κυπριακό: Από την εισβολή στον συμβιβασμό της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 23/10 η ώρα 20:00 στο οίκημα μας δίπλα από τον ιερό ναό της Παναγίας της Φανερωμένης, στο κέντρο της Λευκωσίας, οδός Λευκώνος 18.

Για περισσότερες ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ επικοινωνήστε μαζί μας μέσω του facebook μας (ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ) ή του e-mail (efen.nic@gmail.com) ή στο 97845895 (Απόστολος).

https://www.facebook.com/events/984814681542047/

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015

Ήταν μόλις 6 μηνών βρέφος...


Βρέθηκε το σώμα του μικρότερου σε ηλικία αγνοούμενου! Το άψυχο σώμα του μικρού Ανδρέα Κυριάκου βρέθηκε θαμμένο σε ομαδικό τάφο στο Τραχώνι Κυθραίας, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του που μέχρι πρότινος αγνοούνταν.

Ήταν μόλις 6 μηνών βρέφος όταν οι Τούρκοι εισβολείς τον δολοφόνησαν μαζί με ολόκληρη του την οικογένεια τον Αύγουστο του 1974, έξω από το χωριό Τραχώνι.  Δίπλα από το λείψανο του Ανδρέα, βρέθηκε η πιπίλα του ως δείγμα της απάνθρωπης δολοφονίας του. Ο Ανδρέας, κηδεύτηκε το προηγούμενο Σάββατο στον Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας στον Στρόβολο, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του.

Αγγελική Κυριάκου-Θεμιστοκλέους 25 ετών, Θεμιστούλα Α. Θεμιστοκλέους 21 ετών, Ελένη Α. Θεμιστοκλέους 46 ετών, Μάρω Α. Θεμιστοκλέους 19 ετών, Σούλλα Α. Θεμιστοκλέους 11 ετών, Ανδρέας Κυριάκου 6 μηνών.

Ας σταματήσουν, λοιπόν, ορισμένοι να αγνοούν τα αμέτρητα εγκλήματα που διέπραξε η Τουρκία με την εισβολή του 1974, θέλοντας να καλλιεργήσουν δήθεν «κουλτούρα λύσης», έτσι ώστε να υπογραφεί μια λύση που σε καμία περίπτωση δεν θα καταδικάζει τον θύτη για τα εγκλήματα του, αλλά θα τον επιβραβεύει.  Μια λύση που δεν θα τερματίζει την παράνομη κατοχή των εδαφών μας, αλλά θα την νομιμοποιεί...  Ως εκ τούτου, τονίζουμε για πολλοστή φορά, ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Κύπρος, είναι καθαρά πρόβλημα παράνομης εισβολής, κατοχής και καταπάτησης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Δεν ξεχνώ!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Εληνόψυχων Νέων.

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

1η Οκτωβρίου: Πραγματικά γιορτάζουμε;


Όπως όλοι γνωρίζουμε, η 1η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί εδώ και 55 χρόνια ως ημέρα εορτασμών για την επίσημη επέτειο ανεξαρτησίας του κυπριακού κράτους. Αλλά άραγε πραγματικά γιορτάζουμε σήμερα;

Αρχικά, (σχεδόν) όλοι γνωρίζουμε ότι η «ανεξαρτησία», δεν ανταποκρινόταν στην λαϊκή θέληση του Κυπριακού Ελληνισμού. Οι Έλληνες Κύπριοι τότε, οι παππούδες μας, καρτερούσαν την ώρα και την στιγμή, που η μάνα Ελλάδα θα τους κρατούσε επιτέλους σφιχτά στις αγκάλες της και που θα μπορούσαν επιτέλους να αναπαυθούν στην μαγεία της Ένωσης. Γι΄αυτήν εξεγέρθηκαν το 1931, γι’αυτήν ψήφισε το 95,7% του λαού το 1950 και γι΄αυτήν αγωνίζονταν μέχρι θανάτου στον αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α το 55-59. Επομένως, σε καμία περίπτωση, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί η «ανεξαρτησία» ως λυτρωτική, αφού ποτέ δεν είχε αξιωθεί από τον λαό και έτσι συγκρούεται με το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών όπως αυτό κατοχυρώνεται στο Άρθρο 1, παράγραφος 2 του χάρτη του ΟΗΕ.

Ουσιαστικά, οι συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου όχι μόνο δεν είχαν κανένα όφελος προς τον Ελληνικό Κυπριακό λαό αλλά αντίθετα είχαν καταστροφικές συνέπειες. Οι συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου, αναβάθμισαν την τουρκική μειονότητα ως συγκυρίαρχη κοινότητα και δημιούργησαν ένα κράτος δυσλειτουργικό, ρατσιστικό, αντιδημοκρατικό και εξαρτημένο από τα τουρκοβρετανικά συμφέροντα, που παρέλυσε τρία χρόνια μετά με την τουρκανταρσία και έτσι αποδείχθηκε ότι το δικοινοτικό κράτος ήταν καταδικασμένο να αποτύχει. Αυτά τα τρία χρόνια λειτουργίας του, το κυπριακό κράτος βρισκόταν ενώπιον τεράστιων αδιεξόδων λόγω των διαιρετικών και διχοτομικών στοιχείων που έφερε το σύνταγμα του ’60, όπως ο διαχωρισμός των αξιωματούχων, βουλευτών και δημοσίων υπαλλήλων βάσει των εθνικών – θρησκευτικών κριτηρίων, και την σωρεία άλλων όρων που καλλιεργούσαν την δικοινοτικότητα. Συμπερασματικά, είναι σαφές ότι η δικοινοτικότητα και η ενίσχυση των προνομίων της τουρκικής μειονότητας ήταν τα αίτια της παράλυσης του κράτους μόλις τρία χρόνια μετά την ίδρυση του.

Εν τέλει, σήμερα 55 χρόνια μετά την υπογραφή των καταστροφικών συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου και την ίδρυση του «ανεξάρτητου» κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, φαίνεται ότι οι πολιτικές μας ηγεσίες, αντί να μαθαίνουν από τα λάθη του παρελθόντος, θέλουν να τα επαναλάβουν, προσθέτοντας επιπλέον στην εξίσωση ένα τούρκικο συνιστών κρατίδιο. Είναι απορίας άξιον το γιατί επιμένουν πεισματικά σε μια λύση η οποία θα υιοθετεί τους ήδη αποτυχημένους όρους του συντάγματος του ’60.  Επίσης, η "βάση λύσης" της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στην οποία διεξάγονται από το 1977 μέχρι και σήμερα οι συνομιλίες, δεν αντικατοπτρίζει την λαϊκή θέληση αφού ο λαός δεν είχε ερωτηθεί κατά πόσον συμφωνεί με αυτήν την "βάση λύσης" και όταν ερωτήθηκε το 2004 γι αυτήν υπό την μορφή του Σχεδίου Ανάν, την απέρριψε.

Επομένως, είναι αναγκαίο να ξεφύγουμε από την εμμονή στην ομοσπονδιακή πολιτική και στην υιοθέτηση των αντιδημοκρατικών και ρατσιστικών προνοιών του εκτρωμάτος της Ζυρίχης, και να διεκδικήσουμε μια λύση που θα καταδικάζει και δεν θα επιβραβεύει την Τουρκία, μια λύση χωρίς δικοινοτικούς όρους και γεωγραφικούς διαχωρισμούς, μια λύση που θα στηρίζεται στην θεμελιώδη αρχή της δημοκρατίας «ένας άνθρωπος – μια ψήφος» και όχι στις χωριστές πλειοψηφίες.

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Καλή σχολική χρονιά και καλό αγώνα!


Συμμαθητή/τρια,

Η νέα σχολική χρονιά έχει ήδη αρχίσει, μπήκαμε στις τάξεις μας και είμαστε όλοι έτοιμοι να αντεπεξέλθουμε στις μαθητικές μας υποχρεώσεις.

Δηλώνουμε ότι θα είμαστε δίπλα στους συμμαθητές μας για οποιαδήποτε βοήθεια χρειαστούν, είτε σε ενδοσχολικά είτε σε εξωσχολικά θέματα. Επίσης, θα συνεχίσουμε την προσπάθεια μας για την διαφώτιση και ευαισθητοποίηση της μαθητιώσας νεολαίας όσον αφορά το Κυπριακό πρόβλημα αφού αντιλαμβανόμαστε ότι ένα μεγάλο μέρος της αδιαφορεί επιλεκτικά.

Δυστυχώς, οι κομματικές νεολαίες έχουν γίνει οργανισμοί εξυπηρέτησης ατομικών συμφερόντων, πράγμα που έχει  ως αποτέλεσμα το ξεπούλημα στα εθνικά μας ζητήματα αλλά και την μη απασχόληση της νεολαίας στα κοινά. Επίσης, είναι πλέον πασιφανές ότι οι κομματικές νεολαίες στερούν από τους νέους την κριτική σκέψη με μοναδικό σκοπό τον φανατισμό τους με ανούσιους συνθηματισμούς.

Συνεπώς, καλούμε τους συμμαθητές μας να γυρίσουν την πλάτη στις καθοδηγούμενες κομματικές παρατάξεις και να συμπορευτούν μαζί μας για ένα αγώνα αγνό, τίμιο με βάση τις αξίες, τα ιδανικά και με όπλα την αυτονομία και την αγάπη για την πατρίδα, χωρίς κομματικά ή άλλα συμφέροντα. Πρότυπα μας οι ήρωες μας που έπεσαν αγωνιζόμενοι για ΛΕΥΤΕΡΙΑ και ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ. Όραμα μας μια Κύπρος πραγματικά Ελεύθερη, απαλλαγμένη από κατοχικό στρατό και εποίκους, χωρίς γεωγραφικούς και διοικητικούς διαχωρισμούς, χωρίς ζώνες, χωρίς δύο πολιτείες και δύο συνιστώντα κρατίδια, χωρίς χωριστές πλειοψηφίες και αντιδημοκρατικές αρχές.

Ως εκ των ανωτέρω, είναι σαφές ότι ΔΕΝ υποστηρίζουμε τις συνομιλίες μεταξύ του Προέδρου της Δημοκρατίας και του ψευδοπροέδρου. Αντιθέτως, τις καταδικάζουμε αφού υποβαθμίζουν το Κυπριακό πρόβλημα από πρόβλημα παράνομης εισβολής και κατοχής σε δικοινοτικό πρόβλημα, εξισώνουν τον θύτη με το θύμα και θέτουν ως επιδιωκόμενη μορφή λύσης την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Ευχόμαστε σε όλους καλή νέα σχολική χρονιά, να πετύχετε τους στόχους που έχετε βάλει ο καθένας προσωπικά και προπάντων καλό αγώνα, επειδή χωρίς αγώνα δεν πρόκειται να πετύχουμε τίποτα. Μην ξεχνάτε το ρητό που λέει: «Τα καλά κόποις κτώνται.».

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2015

6/9/1955: Σεπτεμβριανά: "Δεν υπάρχουν λέξεις που μπορούν να δώσουν μια εικόνα της φρίκης."


«Τη νύχτα αυτή η Κωνσταντινούπολη μετατράπηκε σε τόπο της Αποκάλυψης. Δεν υπάρχουν λέξεις, ούτε συγκρίσεις που να μπορούν να δώσουν μια εικόνα της φρίκης.»

60 Χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την οργανωμένη επίθεση του ανεξέλεγκτου όχλου 50,000 Τούρκων κατά των ελληνικών συνοικιών της Πόλης.

Τα «Σεπτεμβριανά» όπως ονομάζονται, οργανώθηκαν και προκλήθηκαν από το τουρκικό κράτος ως "αντίποινα" για την έναρξη του δίκαιου Απελευθερωτικού Αγώνα των Ελλήνων στην Κύπρο.  Μια βομβιστική επίθεση στο πατρικό σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ στην Θεσσαλονίκη, που αποδείχτηκε στην συνέχεια ότι ήταν σκηνοθετημένη προβοκάτσια από την ίδια τη τουρκική κυβέρνηση ήταν η αφορμή που γύρευε η Τουρκία για να ολοκληρώσει την δίωξη των Ελλήνων από την Πόλη (παρόλο που είχε συμφωνήσει την παραμονή τους) και κατ' επέκταση τον αφανισμό του ελληνικού στοιχείου από την επικράτειά της. Επίσης, η επίθεση αυτή ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής "διαίρει και βασίλευε", με την οποία η Αγγλία ενέπλεξε την Τουρκία στο θέμα της Κύπρου και καλλιέργησε το μίσος μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων Κυπρίων.

Ο επίσημος απολογισμός μιλά για 16 νεκρούς Έλληνες και 32 τραυματίες, 1 νεκρό Αρμένιο, βιασμό 12 Ελληνίδων και για την καταστροφή πάνω από 4 χιλιάδων εμπορικών καταστημάτων, 110 ξενοδοχείων, 27 φαρμακείων, 23 σχολείων και 21 εργοστασίων ελληνικής ιδιοκτησίας αλλά και 73 ελληνορθόδοξων εκκλησιών.

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων.

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Ήταν 2 Σεπτεμβρίου του 1958...


Στις 2 Σεπτεμβρίου 1958 στον Αχυρώνα του Λιοπετρίου έγινε μια από τις πιο επικές μάχες που έδωσε η ΕΟΚΑ.  Ανδρέας Κάρυος, Φώτης Πίττας, Ηλίας Παπακυριακού και Χρήστος Σαμάρας, έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι για μια Κύπρο Ελεύθερη Ελληνική.

Οι τέσσερις αγωνιστές έφτασαν στο Λιοπέτρι την νύχτα της 30ης Αυγούστου για να εκπαιδεύσουν μέλη της ΕΟΚΑ που διέμεναν εκεί, σε θέματα που αφορούσαν τις ενέδρες. Την 1η Σεμπτεμβρίου εμφανίστηκαν οχήματα των Άγγλων δυνάστων. Οι αγωνιστές προσπάθησαν να διαφύγουν από το χωριό, όμως δεν τα κατάφεραν. Έτσι, βρήκαν καταφύγιο στη συνέχεια στον αχυρώνα του Παναγιώτη Καλλή.

Ακολούθησε κατ’ οίκον περιορισμός, ανάκριση όλων των χωριανών, έρευνα στον αχυρώνα, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Όμως, μετά από πληροφορίες που πήραν οι Άγγλοι κατακτητές ζήτησαν από τον ιδιοκτήτη του αχυρώνα και την οικογένεια του να υποδείξουν που κρύβονταν οι αγωνιστές.  Εντούτοις, παρά τα βασανιστήρια που υπέστησαν κανένας τους δεν έδωσε καμία πληροφορία.

Ωστόσο, οι Άγγλοι επανείλθαν το πρωινό της 2ας Σεπτεμβρίου όταν ακολούθησε νέος κατ’ οίκον περιορισμός και ο ιδιοκτήτης του αχυρώνα υποβλήθηκε ξανά σε βασανιστήρια.  Η άνιση μάχη ξεκίνησε όταν ομάδα άγγλων στρατιωτών που έφτασε κοντά στον αχυρώνα δέχτηκε πυρά από τους αγωνιστές και έτσι λοιπόν  200 Άγγλοι στρατιώτες συγκρούστηκαν με τους τέσσερις ήρωες μας.

Ένας από τους αγωνιστές σε μια απόπειρα του για διαφύγει έτρεξε έξω από τον αχυρώνα πυροβολώντας και σκοτώθηκε  από τα εχθρικά πυρά. Οι υπόλοιποι αγωνιστές συνέχισαν την μάχη χωρίς να πτοούνται, μέχρι την στιγμή που έπεσε από τα εχθρικά πυρά ακόμη ένας αγωνιστής. Οι Άγγλοι, λόγο της αντίστασης των αγωνιστών, αναγκάστηκαν να καλέσουν ελικόπτερο το οποίο έριξε εμπριστικές βόμβες στον αχυρώνα και αμέσως καλύφθηκε από της φλόγες. Επομένως χωρίς άλλη επιλογή οι δύο αγωνιστές που απέμειναν έτρεξαν έξω και πυροβολήθηκαν από τους Άγγλους.

Οι τέσσερις ήρωες της ΕΟΚΑ  προκάλεσαν θαυμασμό ανά το παγκόσμιο με τη θυσία τους. Η αυτοθυσία, το θάρρος και η δίψα για ελευθερία και αυτοδιάθεση χαρακτηρίζουν την θυσία των ηρώων μας, η οποία δυναμώνει εμάς τους νέους  για τον αγώνα μας ενάντια στην κατοχή και σε οποιαδήποτε άδικη, αντιδημοκρατική και επικίνδυνη για την πατρίδα μας λύση, όπως είναι και η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Χαρακτηριστικά θα μείνουν τα λόγια του αρχηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή για τα τέσσερα αυτά παλληκάρια:  «Είναι πολύ δύσκολο εις εμέ να ξεχωρίσω μεταξύ των τεσσάρων αυτών παλικαριών ποιός ήταν ο γενναίος των γενναίων, διότι και οι τέσσαρες συνηγωνίσθησαν την στιγμήν εκείνη ποίος θα πέθαινε γενναιότερον».

Αθάνατοι!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων.


Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

14/8/1996: Ήταν ένα παιδί μ'ανδρεία στην ψυχή...


"Ήταν ένα παιδί, μ' ανδρεία στην ψυχή, που στο κοντάρι ήθελε σημαία Ελληνική, κι ακούστηκε μια σφαίρα, να σχίζει τον αέρα, και τότε ήτανε γι' αυτόν η τελευταία μέρα."

Τρεις μέρες μετά την βάρβαρη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, στις 14 Αυγούστου, ένας ακόμα ήρωας πότισε με το αίμα του το δέντρο της ελευθερίας.

Μετά την κηδεία του Τάσου Ισαάκ, ομάδα διαδηλωτών κατευθύνθηκε προς το οδόφραγμα της Δερύνειας για να τοποθετήσουν στεφάνι στον τόπο θυσίας του. Ανάμεσα στους διαδηλωτές και ο ξάδερφος του Ισαάκ, ο Σολωμός Σολωμού.

Οι προκλήσεις των τούρκων και η εμφάνιση Γκρίζων Λύκων, προκάλεσαν αναστάτωση και έτσι άρχισε πετροπόλεμος. Μέσα από το κλίμα πανικού που επικρατούσε, ο Σολωμός αναστατωμένος και ασυγκράτητος, μη μπορώντας άλλο να αντέξει τις τουρκικές προκλήσεις ξεφεύγει από τους άνδρες ασφαλείας του ΟΗΕ και αναρριχάται στον ιστό για να κατεβάσει την σημαία της ντροπής. Την σημαία - σύμβολο των σκοτωμών, των βιασμών, των λεηλασιών, της κατοχής και του ξεριζωμού.  Οι άνανδροι τούρκοι στρατιώτες, πυροβολούν τον Σολωμό και στρέφουν τα πυρά προς το πλήθος.

Ο Σολωμός έτσι, βρισκόταν ήδη εκεί ψηλά μαζί με τον ξάδερφο του. Η θυσία του Σολωμού μας υπενθυμίζει το χρέος μας για αγώνα μέχρι την ημέρα που θα κατεβούν από όλους τους ιστούς οι κατοχικές σημαίες και θα αντικατασταθούν από την πιο ιερή για εμάς σημαία, την Ελληνική.  Επίσης, η θυσία του Σολωμού είναι αντλία δύναμης για εμάς έτσι ώστε να αντισταθούμε στα προδοτικά σχέδια που προωθούν οι ίδιες μας οι κυβερνήσεις και έχουν ως στόχο την ομοσπονδοποίηση της Κύπρου μας.

"Ντροπή ντρόπη θα γράψει η ιστορία, οι ήρωες δεν πέθαναν για ομοσπονδία!"

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2015

14/8//1974: Η τελευταία φάση του δράματος


Συμπληρώνονται σήμερα 41 χρόνια από την 2η φάση της βάρβαρης τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, τον "Αττίλα 2".  Ξημερώματα της 14ης Αυγούστου 1974 και η Τουρκία δείχνει για ακόμη μια φορά τον "πολιτισμό" της.  

Μετά το ναυάγιο της Διάσκεψης της Γενεύης, στις 4:35π.μ ο τούρκικος στρατός ξεκινά σφοδρή επίθεση σ΄όλα τα μέτωπα της Κύπρου, παρόλο που στις 22 Ιουλίου 1974 είχε αποφασιστεί ανακωχή. 


Στις  15 Αυγούστου 1974 οι τούρκικες δυνάμεις κατέλαβαν χωρίς αντίσταση την πόλη της Αμμοχώστου και απέκοψαν ολόκληρη την χερσόνησο της Καρπασίας.
Η Κυπριακή εθνική φρουρά, λόγω των πολυάριθμων τούρκικων δυνάμεων και των αεροπορικών βομβαρδισμών, αναγκάζεται να υποχωρήσει.

Έτσι, όταν στις 16 Αυγούστου συμφωνήθηκε κατάπαυση του πυρός είχαν καταλάβει πλέον το 37% του νησιού. Έκταση την οποία προνοούσε το σχέδιο Ντεκτάς και την Αμμόχωστο. Ο Αττίλας 2 αφήνει πίσω του 4,500-6000 νεκρούς, 200000 πρόσφυγες που εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες και 1619 αγνοούμενους. Οι βαρβαρότητα των Τούρκων φαίνεται και στις ανατριχιαστικές ωμότητες και πράξεις βίας που διέπραξαν κατά την εισβολή στην Κύπρο οι οποίες μέχρι σήμερα δεν έχουν δημοσιοποιηθεί καν.

Εν έτει 2015, 41 χρόνια μετά την βάρβαρη εισβολή του Αττίλα στο νησί που έφερε τον όλεθρο και την καταστροφή, με την επικαιρότητα να τρέχει και το ξεπούλημα της πατρίδας μας να πλησιάζει, οι πολιτικάντηδες παίζουν τα δικά τους παιχνίδια και προσπαθούν να μας πλασάρουν μια λύση που θα νομιμοποιεί τα κατοχικά κεκτημένα.  Απώτερος τους σκοπός είναι η ικανοποίηση των δικών τους υλιστικών επιθυμιών και όχι να υψώσουμε την γαλανόλευκη στην αγαπημένη μας Κερύνεια, στο Μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα και σε άλλα τόσα μέρη που κρατούνται παράνομα εδώ και 41 χρόνια από το κατοχικό καθεστώς.

Ως Αυτόνομη μαθητική παράταξη τασσόμαστε ενάντια στο ξεπούλημα της πατρίδας μας και αγωνιζόμαστε για την μόνη δίκαιη λύση που είναι η Απελευθέρωση της Κύπρου χωρίς συμβιβασμούς και παραχωρήσεις που εξισώνουν τον θύτη και το θύμα.
Συναγωνιστές, ας φανούμε άξιοι απόγονοι του Αυξεντίου, του Παλληκαρίδη και άλλων τόσων γενναίων αγωνιστών που πέθαναν πολεμώντας για την ελευθερία, που δεν συμβιβάστηκαν με κάτι λιγότερο από αυτή. Τα πολιτικά κόμματα οφείλουν να αλλάξουν  τρόπο πλεύσης στο Κυπριακό και να πάψουν να ζητούν Ομοσπονδιακή λύση- διάλυση για την πατρίδα μας.

"Μόρφου, Κερύνεια, Βαρώσι, Καραβάς, αυτά είναι δικά ΜΑΣ και ΟΧΙ του Ντενκτάς."

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Δελτίο τύπου για μνημόσυνο Τάσου Ισαάκ - Σολωμού Σολωμού


Πραγματοποιήθηκαν για ακόμα μια χρονιά οι εκδηλώσεις μνήμης και το ετήσιο μνημόσυνο των ηρωομαρτύρων Τάσου Ισάακ και Σολωμού Σολωμού που δολοφονήθηκαν από τους τούρκους στο οδόφραγμα της Δερύνειας στις 11 και 14 Αυγούστου αντίστοιχα.

Για ακόμα μια χρονιά τιμήσαμε τους δύο λεβέντες που έπεσαν θύματα της τούρκικης βαρβαρότητας και φανατισμού. 1000 και πλέον μοτοσικλετιστές κράτησαν και φέτος την σπίθα στα μάτια μας ζωντανή και έστειλαν μηνύματα αγωνιστικότητας, θυμίζοντας έτσι σε όλους το πρόβλημα ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗΣ που υπάρχει στην Κύπρο μας.
Επίσης, πλήθος κόσμου παρευρέθηκε στην εκκλησία, στο κοιμητήριο και στο οδόφραγμα της Δερύνειας, στον τόπο θυσίας των δύο ηρώων και απόδωσε ελάχιστο φόρο τιμής διατηρώντας την μνήμη των ηρώων μας άσβεστη.

Δυστυχώς, ο Υπουργός Γεωργίας, μέσω του επιμνημόσυνου του λόγου, θέλησε να μετατρέψει το μνημόσυνο των ηρώων μας σε συλλαλητήριο στήριξης των συνομιλιών και της ομοσπονδιακής λύσης, χωρίς ίχνος σεβασμού και αξιοπρέπειας προς την θυσία των δύο ηρωομαρτύρων.

Παρά το γεγονός ότι και εμείς αγανακτήσαμε ακούγοντας τον κ.Κουγιάλη, συγκρατηθήκαμε σεβόμενοι τους ήρωες μας και το ιερό μυστήριο του μνημοσύνου.

Αντίθετα, όσοι έβριζαν και έριχναν αντικείμενα μπροστά από τους τάφους των ηρώων μας και παρεμπόδιζαν  την έναρξη του τρισάγιου, ήταν συνένοχοι στην βεβήλωση του μνημοσύνου. Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι τέτοιου είδους ενέργειες δεν ενισχύουν αλλά βλάπτουν τον αγώνα μας. Στον δύσκολο αυτόν αντιομοσπονδιακό αγώνα μας απαιτείται εγκράτεια και ενότητα. Επιπόλαιες πράξεις φέρνουν αντίθετα αποτελέσματα από τα επιθυμητά.

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

11/8/1996: Η ψυχή δεν αλυσοδένεται στο συρματόπλεγμα της ντροπής...


"Η ψυχή δεν αλυσοδένεται στο συρματόπλεγμα της ντροπής, δεν συνθηκολογεί με την δύναμη της κατοχής, λυτρωτική, αναστάσιμη, προσμένει."

Στις 11 Αυγούστου, αφού οι μοτοσικλετιστές είχαν ήδη φτάσει την Κύπρο, θα συνέχιζαν την αντικατοχική πορεία τους που είχε αφετηρία το Βερολίνο και κατάληξη την κατεχόμενη Κερύνεια. Όμως, οι απειλές των τούρκων ότι θα χρησιμοποιούσαν ένοπλη βία σε περίπτωση που οι μοτοσυκλετιστές θα περνούσαν το οδόφραγμα έφεραν τον τότε ΠτΔ Γλαύκο Κληρίδη, να πίεζει τον πρόεδρο των μοτοσυκλετιστών για να εξαγγείλει την ματαίωση της πορείας. Έτσι και έγινε.
Ωστόσο,οι πλείστοι από τους υπόλοιπους μοτοσικλετιστές συνέχισαν αυτό που ξεκίνησαν και μερικοί εισήλθαν στην νεκρή ζώνη.

Κατά τη διάρκεια της συμπλοκής που ακολούθησε ένας διαδηλωτής εγκλωβίστηκε στα συρματοπλέγματα στο οδόφραγμα της Δερύνειας και δέχθηκε επίθεση από από Τούρκους.. Τότε ο Τάσος Ισαάκ κατευθύνθηκε προς το μέρος του και τον βοήθησε να διαφύγει από την επίθεση, χωρίς όμως να καταφέρει ο ίδιος να ξεφύγει από τους Τούρκους, οι οποίοι τον ξυλοφόρτωσαν μέχρι θανάτου. Γκρίζοι λύκοι, ψευδοαστυνομικοί, χρησιμοποιούσαν ξύλα, λοστούς, πέτρες, με σκοπό να σβήσουν την φωνή ενός γνήσιου Έλληνα Κύπριου που αγωνιζόταν ενάντια στην κατοχή και την διχοτόμηση.

Μπορεί να σκότωσαν τον Τάσο, αλλά η φωνή του είναι ακόμα ζωντανή και θα συνεχίσει να είναι. Το υποσχόμαστε. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα του ενάντια στην κατοχή, για μια Κύπρο ελεύθερη, αφού όπως ήταν γραμμένο και στην μπλόυζα του:

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ.

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

Δεν φεύγουν οι έποικοι λέει ο κ.Ακιντζί...


"Ο κ. Ακιντζί ανέφερε ότι αυτό που κάποιοι λένε ότι σε περίπτωση λύσης θα γεμίσουν τα πλοία με κάποια άτομα και θα τους στείλουν (πίσω) είναι εκτός πραγματικότητας, προσθέτοντας ότι η λύση που θα βρεθεί πρέπει να είναι συμβατή και με τα ανθρώπινα δικαιώματα." (http://www.sigmalive.com/…/akintzi-kommati-politikis-isotit… )

Αλήθεια, για ποιά ανθρώπινα δικαιώματα μιλά ο κ.Ακιντζι; Για αυτά που στερούνται εδώ και 41 χρόνια οι εγκλωβισμένοι και οι πρόσφυγες;
Ή μήπως για τα πολυάριθμα ανθρώπινα δικαιώματα που θα στερούνται οι νόμιμοι κάτοικοι της Κύπρου σε περίπτωση εφαρμογής της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, όπως για παράδειγμα της ελεύθερης ψήφου και εγκατάστασης;

Ας κατανοήσουν επιτέλους μερικοί, ότι οι βασικές επιδιώξεις του κ.Ακιντζι για το Κυπριακό δεν διαφέρουν από τους προηγούμενους ψευδοπροέδρους.

Ας κατανοήσουν επίσης, οτι η οργανωμένη και συστηματική μεταφορά πληθυσμού σε κατεχόμενο έδαφος από την κατοχική δύναμη, με σκοπό την αλλοίωση της δημογραφίας (δηλ. ο εποικισμός), είναι ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΛΕΜΟΥ, αφού χαρακτηρίζεται ως έγκλημα πολέμου και από το ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ (άρθρο 49 της συνθήκης της Γενεύης,1949).

Δεν είμαστε "απορριπτικοί". Είμαστε απλά συνειδητοποιημένοι.

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

Εκταφές στον Τύμβο Μακεδονίτισσας


Ιστορική μέρα η περασμένη Δευτέρα. Μετά από 41 χρόνια ξεκίνησε η εκταφή στο Τύμβο της Μακεδονίτισσας για να βρεθεί το αεροσκάφος Νοράτλας, το οποίο κατέπεσε από αντιαεροπορικά πυρά στις 22 Ιουλίου 1974.

Ήταν η μυστική επιχείρηση ΝΙΚΗ η οποία μετέφερε την Α΄ Μοίρα Καταδρομών από την Κρήτη στην Κύπρο, για την υπεράσπιση της από το βάρβαρο Αττίλα. Η όλη επιχείρηση έγινε με περιορισμένη σχεδίαση λόγω έλλειψης χρόνου και με πολύ πεπαλαιωμένα μέσα.

Πιθανόν εκεί κάτω να βρίσκονται ήρωες Καταδρομείς οι οποίοι έπεσαν πριν από τη προσγείωση τους λόγω κακής ενημέρωσης. Οι έρευνες θα δείξουν αν υπάρχουν εκεί κάτω τα τιμημένα οστά κάποιων από των Καταδρομέων οι οποίοι έπεσαν εκείνο το βράδυ.

Η Τιμή και Δόξα προς όλους τους ηρωικώς πεσόντες κατά την εκτέλεση του υπέρτατου καθήκοντος προς τη πατρίδα θα είναι πάντοτε αιώνια.

Αεροσκάφος Νοράτλας ΝΙΚΗ - 4: Κυβερνήτης ο Επισμηναγός Βασίλειος Παναγόπουλος, Συγκυβερνήτης ο Επισμηναγός Στέργιος Συμεωνίδης, Ναυτίλος ο Επισμηνίας Ηλίας Άνθιμος και Ιπτάμενος Μηχανικός ο Αρχισμηνίας Γεώργιος Δάβαρης. Τα τέσσερα μέλη του πληρώματος, καθώς και είκοσι επτά καταδρομείς έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος. Μόνος διασωθείς, ο καταδρομέας Αθανάσιος Ζαφειρίου.

ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

41 Χρόνια κατοχής... Τα κατεχόμενα μας περιμένουν ακόμα!


Συμπληρώνονται φέτος 41 χρόνια κατοχής. 41 Χρόνια από εκείνο το μαύρο πρωινό της 20ης Ιουλίου του 1974 που η βάρβαρη τουρκία εισέβαλε στο νησί μας. Σκότωσε, βίασε, λεηλάτησε και εκτόπισε τον Κυπριακό Ελληνισμό από τις πατρογονικές του εστίες. 41 Χρόνια από τότε που η τουρκία χωρίς να χάσει ευκαιρία, προχώρησε για την υλοποίηση των διαχρονικών στόχων που έχει για την Κύπρο και έδειξε έτσι τι πραγματικά επιδίωκε.

Τα εγκλήματα που διέπραξε η τουρκία μέσω της εισβολής είναι ολοφάνερα. 200 000 Άνθρωποι ξεριζώθηκαν από τα σπίτια τους και οδηγήθηκαν στην προσφυγιά, 1619 άνθρωποι δηλώθηκαν ως αγνοούμενοι και η τουρκία αρνείται να δώσει στοιχεία για την τύχη τους, 4000 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους από τούρκου χέρι και από τους 20 000 ανθρώπους που είχαν επιλέξει να παραμείνουν στα κατεχόμενα, σήμερα έχουν απομείνει λιγότεροι από 200. Επίσης, μεγάλο μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς βεβηλώθηκε και βεβηλώνεται μέχρι σήμερα από το κατοχικό καθεστώς.

Εντούτοις, τα πολυάριθμα και αισχρά εγκλήματα της τουρκίας παραμένουν ατιμώρητα και ακαταδίκαστα. Ορισμένοι συμπατριώτες μας, επιμένουν να θέλουν να μας πείσουν να ξεχάσουμε και να συμβιβαστούμε με την κατοχή. Όμως, η σημαία της ντροπής που μολύνει τον πενταδάκτυλο είναι εκεί, οι εγκλωβισμένοι και οι έποικοι είναι εκεί, όλα είναι ξεκάθαρα και μας θυμίζουν το πραγματικό πρόσωπο της τουρκίας και τί πραγματικά συνέβηκε εκείνο το μαύρο πρωινό. Γι αυτό εμείς δεν κάνουμε εκπτώσεις και δεν παζαρευόμαστε για όσα μας ανήκουν, αντίθετα με όσους ξεπουλούν την πατρίδα μας.

Δυστυχώς, τα χρόνια μετά την εισβολή οι προδοτικές πολιτικές μας ηγεσίες ακολούθησαν την πολιτική των υποχωρήσεων και έτσι έφτασαν σήμερα να συζητούν για ένα δικοινοτικό πρόβλημα αντί για ένα πρόβλημα παράνομης εισβολής και κατοχής, και να υιοθετούν τον τούρκικο στόχο της ομοσπονδοποίησης της Κύπρου. Επιμένουν πεισματικά, σε ένα επικίνδυνο σχέδιο «λύσης» για την πατρίδα μας, που θα φέρει τον εκτουρκισμό και τον διαχωρισμό της Κύπρου μας σε δύο ζώνες. Σε ένα σχέδιο με το οποίο δεν επιστρέφουν όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους, σε ένα σχέδιο που ο Κυπριακός Ελληνισμός το είχε ήδη απορρίψει υπό την μορφή του σχεδίου Ανάν το 2004. Όμως εμείς, τους διαβεβαιώνουμε ότι όπως τότε, έτσι και τώρα δεν θα τους αφήσουμε να περάσουν.

Σαράντα ένα χρόνια κατοχής λοιπόν, σαράντα ένα χρόνια μακριά από τα σπίτια μας. Δεν ξεχνούμε και συνεχίζουμε αγέρωχοι να αγωνιζόμαστε για την επιστροφή. Την επιστροφή και όχι την μερική επιστροφή επειδή όπως είπαμε και πριν, δεν χαρίζουμε Τ Ι Π Ο Τ Α σε κανένα. Αρνούμαστε να αποδεχτούμε μια λύση η οποία θα νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής με τον γεωγραφικό διαχωρισμό, την μη επιστροφή όλων των προσφύγων και την παραμονή των εποίκων. Καλούμε ολόκληρο τον Ελληνικό Κυπριακό λαό, να αφήσει στην άκρη τες διχόνοιες και να συμπορευτεί μαζί μας, για να διεκδικήσουμε όλοι μαζί ενωμένοι και δυνατοί, τα χώματα που μας ανήκουν.

Αμμόχωστος, Κερύνεια, Μόρφου… μας περιμένουν!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

11 Ιουλίου 2011: "Χριστόφια φαντάσου να ήταν τα παιδιά σου."


11 Ιουλίου σήμερα και οι μνήμες ξυπνούν, οι εικόνες ζωντανεύουν. 11 Ιουλίου 2015 και συμπληρώνονται 4 χρόνια από εκείνο το μαύρο πρωινό της φονικής έκρηξης στη Ναυτική Βάση «Ευάγγελος Φλωράκης» στο Μαρί, η οποία στοίχισε τη ζωή στους 13 λεβέντες και βύθισε τον κυπριακό λαό σε πένθος.

Η ανευθυνότητα και οι παραλείψεις της τότε κυβέρνησης σκότωσαν 13 αθώους ήρωες, οι οποίοι έσπευσαν να εκτελέσουν το καθήκον τους , και έντυσαν στα μαύρα τις οικογένειες τους αλλά και ολόκληρο (σχεδόν) τον Ελληνικό Κυπριακό λαό.

Εσχάτη μέχρι αηδίας θα μείνει η συμπεριφορά του Προέδρου της Δημοκρατίας και της κυβέρνησης μετά την έκρηξη. Τις πρώτες μέρες, η πολιτική ηγεσία ήταν χαμένη από προσώπου γης. Ούτε ένας πολιτικός δεν βρήκε το θάρρος για να πάρει θέση σε όσα συνέβησαν, για να πει τουλάχιστον ένα συλλυπητήρια στους γονείς των ηρώων. Οι μέρες περνούσαν και ο αγανακτισμένος κόσμος που συγκεντρωνόταν καθημερινά έξω από το προεδρικό μέγαρο, απαιτούσε ακόμα πιο έντονα την παραίτηση και καταδίκη του προέδρου της δημοκρατίας και όλων των αρμοδίων. Ωστόσο, ο κ.Δημήτρης Χριστόφιας αντί να αναλάβει τις βαρύτατες ευθύνες του, να απολογηθεί και να παραιτηθεί, επέλεξε όντας καλός κομματάρχης να προφυλάξει τα συμφέροντα του ΑΚΕΛ εκτελώντας μια ανέντιμη προσπάθεια μαζί με τους συντρόφους του, για την αθώωση τους.

Το πόρισμα του Πολυβίου, τον οποίο διόρισε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για να εξετάσει τις ευθύνες που απορρέουν από την έκρηξη, εξέθεσε τον Δημήτρη Χριστόφια καταλογίζοντας του πολιτικές αλλά και προσωπικές ευθύνες. Παρά το γεγονός αυτό, η θρασύτατη στάση ΑΚΕΛ και Χριστόφια συνεχίστηκε με τον τέως Πρόεδρο να απορρίπτει κάθε ευθύνη που του αναλογούσε και να προσπαθεί να επιρρίψει ευθύνες στα θύματα τις φονικής έκρηξης (!!).

Είναι γεγονός ότι η ατιμωρησία, η παράλειψη καθήκοντος και η μη ανάληψη ευθυνών, δεν είναι χαρακτηριστικά ενός δημοκρατικού κράτους και προσβάλουν άμεσα την εικόνα της δικαιοσύνης στην Κύπρο. Μέσω της τραγωδίας αυτής, οι «κύριοι» του ΑΚΕΛ μας έδειξαν τι εστί ανεντιμότητα και θρασύτητα και πέραν πάσης αμφιβολίας ότι δεν είναι ούτε το παραμικρό άξιοι για να μας κυβερνούν.

Τέσσερα χρόνια μετά την φονική έκρηξη, οι κύριοι ένοχοι συνεχίζουν να μένουν ατιμώρητοι και να κυκλοφορούν ελεύθεροι. Ούτε στην πιο τριτοκοσμική χώρα του κόσμου, οι δολοφόνοι 13 ανθρώπων δεν θα κυκλοφορούσαν ελεύθεροι. Όσα χρόνια κι αν περάσουν όμως, οι ήρωες μας θα απαιτούν ακόμα από εκεί ψηλά δικαίωση και εμείς θα συνεχίσουμε να τιμούμε την θυσία τους και δεν θα αφήσουμε να ξεχαστούν ποτέ, αφού αυτοί δεν δείλιασαν μπροστά στο καθήκον τους, εν αντιθέσει βέβαια με τους ενόχους της τραγωδίας αυτής.

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΙ

13 ΗΡΩΕΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2015

Η Ρωμιοσύνη έν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου: 9η Ιουλίου 1821


Κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821, η επιθυμία των Ελλήνων της Κύπρου για να συμμετάσχουν και αυτοί στην επανάσταση ήταν μεγάλη. Ωστόσο, λόγο της απομακρυσμένης γεωγραφικής θέσης της Κύπρου από την υπόλοιπη Ελλάδα, η Φιλική Εταιρεία αποφάσισε να μην εμπλακεί η Κύπρος σε ένοπλο αγώνα, αλλά να περιοριστεί μόνο στην υλική βοήθεια.

Παρ όλα αυτά, την 9η Ιουλίου 1821, με αφορμή κάποιες προκηρύξεις που διανεμήθηκαν, οι τούρκοι χωρίς δεύτερη σκέψη, άρχισαν τις σφαγές, τις δολοφονίες και τους εκβιασμούς κατά των Ελλήνων της Κύπρου. Ο φόβος των τούρκων για τυχόν επανάσταση των Κυπρίων σε συνδυασμό με την επιθυμία των Τούρκων αξιωματούχων να εκδικηθούν και να δημεύσουν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία από τους Έλληνες της Κύπρου και την Εκκλησία τους, ήταν τα αίτια των βάρβαρων ενεργειών που ακολούθησαν.

Πρώτος δολοφονηθέντας ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός ο οποίος θυσιάστηκε πλήρη συνειδητοποιημένος μετά από την ηρωική τριπλή άρνηση του να αλλαξοπιστήσει. Η άρνηση του αυτή, θα παραμείνει πρότυπο εθνικής αξιοπρέπειας, ηρωισμού και αντίστασης, αφού σε περίπτωση που ο Αρχιεπίσκοπος εξισλαμιζόταν, τότε θα συμπαρέσερνε μαζί του πλήθος ορθοδόξων Ελλήνων της Κύπρου και έτσι η Ελληνορθοδοξία στην Κύπρο θα κινδύνευε προς εξαφάνιση.  Μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό αποκεφαλίσθηκαν οι Μητροπολίτες Πάφου, Κιτίου και Κυρηνείας. Στο σύνολο εκτελέσθηκαν 486 κληρικοί, πρόκριτοι και άλλες σημαίνοντες προσωπικότητες.

Η 9η Ιουλίου, είναι μια ημέρα πένθους για τον Κυπριακό Ελληνισμό, αλλά ταυτόχρονα μια ημέρα δόξας και τιμής αφού οι θυσιασθέντες πρόσφεραν την ζωή τους με αντάλλαγμα την επιβίωση της Ελληνορθοδοξίας. Συνάμα, οι θυσίες των Κύπριων, αποδεικνύουν την διαχρονική αδελφικότητα μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου.

"Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζαιρη του κόσμου, κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ιξιλείψει,κανένας, γιατί σιέπει την που τα ‘ψη ο Θεός μου. Η Ρωμιοσύνη εν να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει!
Σφάξε μας ούλους τζι ας γενεί το γαίμαν μας αυλάτζιν, κάμε τον κόσμον ματζελλειόν τζαι τους Ρωμιούς τραούλλια, αμμά ξέρε πως ίλαντρον όντας κοπεί καβάτζιν τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια. Το ‘νίν αντάν να τρώ’ την γην τρώει την γην θαρκέται, μα πάντα τζείνον τρώεται τζαι τζείνον καταλυέται."

Με πίστη στον Θεό και στην Πατρίδα,
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων.

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

Δελτίο τύπου για δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας.



Τραγικές για ακόμα μια φορά ήσαν οι δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Νίκου Αναστασιάδη ο οποίος σε ομιλία του ανέφερε πως χείριστο ρόλο για την κατάσταση της Κύπρου διαδραμάτισαν οι μητέρες πατρίδες! Στην συνέχεια, μάλιστα, εξέφρασε και την έντονη θέλησή του “να αποκοπούν και οι ομφάλιοι λώροι από κάθε άλλη πατρίδα”… Σεβόμαστε, πρόσθεσε, την εθνική μας καταγωγή και την εθνική τους καταγωγή…

Ουσιαστικά, με μια τέτοια δήλωση, εξισώνεται η δολοφόνος Τουρκία με την Ελλάδα. Διερωτόμαστε δηλαδή, αν ήταν Έλληνες αυτοί που εισέβαλαν στην Κύπρο μας το 1974, αν ήταν Έλληνες οι δολοφόνοι του Ισαάκ, του Σολωμού και του Στέλιου το 1996, αν είναι Έλληνες οι 40.000 στρατιώτες που βρίσκονται στην κατεχόμενη πλευρά του νησιού, και αν είναι Έλληνες αυτοί που προκάλεσαν την πυρκαγιά στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου την περασμένη Πέμπτη…

Όσο για τον "χείριστο ρόλο" που ο κ.Αναστασιάδης ισχυρίζεται πως διαδραμάτισε η Ελλάδα, θα θέλαμε να του θυμίσουμε ότι τα σφάλματα που διέπραξε το δικτατορικό καθεστώς εις βάρος της Κύπρου, δεν τα διέπραξε ούτε η Ελλάδα, ούτε ο ελληνικός λαός εν Ελλάδι, αλλά οι αποτυχημένες πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες δρούσαν με κίνητρο τα προσωπικά τους και τα ξένα συμφέροντα. Ως εκ τούτου, θα ήταν εξαιρετικά ωφέλιμο να αποκοπούν οι ομφάλιοι λώροι από κάθε πολιτικό που βάζει το προσωπικό του συμφέρον, πάνω από τα καλώς νοούμενα της πατρίδας μας.

Αξιοσημείωτο είναι ότι, το 2010, το ίδιο το κόμμα του οποίου ήταν τότε πρόεδρος ο κ.Αναστασιάδης, έσπευσε να κατηγορήσει τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ.Δημήτρη Χριστόφια για παρόμοια δήλωση που είχε κάνει, δηλώνοντας κιόλας ότι τους είχε αφήσει "άφωνους" η εν λόγω δήλωση.   Μήπως στον ΔΗΣΥ έχουν πάθει αμνησία ή μήπως προσπαθούν με κάθε δυνατό τρόπο να προετοιμάσουν το έδαφος για την εκπλήρωση των σχεδίων τους που έχουν ως στόχο την υλοποίηση της αντιδημοκρατικής και δυσλειτουργικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας;

Εμείς, καταλήγουμε για ακόμα μια φορά στο συμπέρασμα ότι ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ έχουν ως δια μαγείας συμμαχήσει όσον αφορά το Κυπριακό πρόβλημα, παρά τις δήθεν "ιδεολογικές" τους διαφορές και τις καθημερινές κομματικές τους αντιπαραθέσεις. Επίσης, πρέπει να είναι αυτονόητο, ότι τα πατριωτικά φούμαρα που πουλάει κατά καιρούς η ηγεσία του ΔΗΣΥ αλλά και της ΝΕΔΗΣΥ, δεν έχουν να κάνουν με τίποτα περισσότερο από προεκλογικό αναπροσανατολισμό.

Ως Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών ΕΦΕΝ, καλούμε τον λαό να καταδικάσει κάθε τέτοιου είδους συμπεριφορές και δηλώσεις και να μείνει πιστός και αδιάλλακτος σε αξίες και ιδανικά. Είναι καθήκον μας να προφυλάξουμε την πατρίδα μας σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς που περνά. Επίσης, δηλώνουμε ότι θα διεκδικήσουμε μια πραγματικά δίκαιη, ειρηνική και λειτουργική λύση που θα ονομάζεται απελευθέρωση και όχι ομοσπονδοποίηση!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων.
                                                                       

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

20 Ιουνίου 1958: Έκρηξη βόμβας-νάρκης στο Κούρδαλι.




Τέσσερις αγωνιστές προσφέρουν τη σάρκα και το αίμα τους στο δισκοπότηρο της Ιστορίας. Μια έκρηξη συγκλονίζει το χωριό. Το σπίτι του αγωνιστή Ανδρέα Πατσαλίδη ανατινάχθηκε απó την έκρηξη ενώ ο ίδιος και οι συναγωνιστές του Κώστας Αναξαγόρα, Παναγιώτης Γεωργιάδης και Αλέκος Κωνσταντίνου, κομματιάστηκαν και οι σάρκες τους εκτινάχθηκαν μέχρι τα γειτονικά περιβόλια. Στο μοιραίο σπίτι έφερε την ομάδα εκείνη την ημέρα το χρέος προς την πατρίδα, την οποία και οι τέσσερις είχαν ως "τιμιώτερον και αγιώτερον" παντός άλλου.

Η έκρηξη έγινε κάτω από άγνωστες συνθήκες και σημειώθηκε στη διάρκεια εκπαίδευσης στη χρήση των επιτόπια κατασκευασμένων βομβών. Ευτυχώς η σύζυγος του Πατσαλίδη που, κρατώντας τη μικρή κόρη τους Μαρία, όπου είχε καθίσει έξω από το δωμάτιο, όπου βρίσκονταν οι τέσσερις, μετακινήθηκε για να μην ακούει τη συνομιλία τους, κάτι που οι κανόνες του Αγώνα υπαγόρευαν, και το γεγονός αυτό έσωσε και την ίδια και το παιδί.

Η νάρκη εξερράγη καθώς οι τέσσερις αγωνιστές την επεξεργάζονταν υπό την καθοδήγηση του Παναγιώτη Γεωργιάδη και την προόριζαν για ενέδρα εναντίον των άγγλων δυναστών.



Κώστας Αναξαγόρου
Ο Κώστας Αναξαγόρου είναι ένας από τους ήρωες που θυσιάστηκαν στον απελευθερωτικό αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α 1955-59.

Γεννήθηκε στο χωριό Σπήλια της επαρχίας Λευκωσίας, στις 20 Ιουνίου 1935. Γονείς του ήταν ο Αναξαγόρας και η Μηνοδώρα Λουκά και είχε άλλα 10 αδέλφια. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Σπηλιών και εργαζόταν ως οδηγός στο μεταλλείο Αμιάντου.

Ήταν από τους πρώτους που εντάχθηκαν στην Ε.Ο.Κ.Α, το Δεκέμβριο του 1955, μετά από μία μάχη στα Σπήλια. Αποτελούσε σύνδεσμο των ομάδων της Ε.Ο.Κ.Α. που δρούσαν στα χωριά Σπήλια-Πολύστυπος, τα οποία ήταν κέντρα κατασκευής ναρκών και χειροβομβίδων. Επίσης διατηρούσε κρύπτες για την απόκρυψη του υλικού αυτού αλλά και γενικά οπλισμού της οργάνωσης και συμμετείχε σε πολλές ενέδρες και αποστολές της οργάνωσης.

Στις 20 Ιουνίου 1958, σκοτώθηκε στο χωριό Κούρδαλι, μαζί με τους συναγωνιστές του Ανδρέα Πατσαλίδη, Αλέκο Κωνσταντίνου και Παναγιώτη Γεωργιάδη, από έκρηξη βόμβας επιτόπιας κατασκευής.

Ο Κώστας ξεχώριζε για τον πατριωτισμό του και το αγωνιστικό του πνεύμα, κάτι που βέβαια χαρακτήριζε όλη την οικογένειά του, γεγονός που αντιλαμβανόμαστε από τα λογία του πατέρα του μόλις έμαθε για το θάνατό του: «Έχασα τον πρώτο. Έχω αμέσως άλλον, έτοιμο να πάρει τη θέση του στον αγώνα».


Παναγιώτης Γεωργιάδης
Ο Παναγιώτης Γεωργιάδης γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1929, στο χωριό Λειβάδια. Γονείς του ήταν οι Αχιλλέας Ξιναρής και Ευγενιά Χατζηγεωργίου και είχε άλλα 2 αδέλφια. Τελείωσε στο δημοτικό σχολείο Λειβαδιών και μετά εργαζόταν ως υπάλληλος σε ιδιωτική επιχείρηση στη Λευκωσία.

Ο Παναγιώτης ήταν μέλος της ΟΧΕΝ, απ’ όπου εντάχθηκε στον Αγώνα το 1954. Με την έναρξη του Αγώνα υπηρέτησε ως σύνδεσμος του Διγενή με τον Εθνάρχη Μακάριο με το ψευδώνυμο Ίκαρος. Μαζί με τον συναγωνιστή του, ήταν βοηθός υπεύθυνος για τη φύλαξη και τη διανομή του οπλισμού στην περιοχή Λευκωσίας. Μετέφερε και απέκρυβε καταζητούμενα πρόσωπα και συνεργαζόμενος στενά με τα αδέλφια του, που διέθεταν κρησφύγετο στο σπίτι τους στα Λειβάδια.

Τον Οκτώβριο του 1956 καταζητήθηκε από τους Άγγλους και κατέφυγε στα βουνά ως αντάρτης. Ενώθηκε με την ομάδα του Στυλιανού Λένα, που ήταν υπεύθυνος του νότιου τμήματος του τομέα Αυξεντίου στην Πιτσιλιά. Ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή χειροβομβίδων και ναρκών στα χωριά Κάτω και Πάνω Αμίαντος, όπου ο Λένας είχε μεταφέρει τα εργαστήριά του και ανέπτυξε πολύπλευρη δράση. Οι επιθέσεις της ομάδας τους ήταν τόσο συχνές, που ο Διγενής τους συμβούλευσε να τις αραιώσουν.

Μετά τη σύλληψη του Στυλιανού Λένα και το θάνατο του Δημητράκη Χριστοδούλου, στις 17 Φεβρουαρίου 1957, ο Παναγιώτης Γεωργιάδης κατέφυγε στη Λεμεσό με τον Ευαγόρα Παπαχριστοφόρου και το Μιχαήλ Ασσιώτη. Από τη Λεμεσό επανήλθε στο χωριό του στα μέσα Νοεμβρίου 1957 και ασχολήθηκε με την αναδιοργάνωση της περιοχής, όπου είχαν γίνει πολλές συλλήψεις.

Στις 20 Ιουνίου 1958, ο Παναγιώτης Γεωργιάδης μαζί με τον Αλέκο Κωνσταντίνου ξεκίνησαν από τα Λειβάδια με εντολή του τομεάρχη Σπηλιών Χριστάκη-Τρυφωνίδη για το χωριό Κούρδαλι για να κατασκευάσουν κρησφύγετο στο σπίτι του Πατσαλίδη. Μετέφεραν μαζί τους δύο βόμβες των επτά κιλών για ανατίναξη του δασικού σταθμού Πλατανιών, δύο μπαταρίες, σύρματα και μια συσκευή για "νάρκη πιέσεως" για να τα παραδώσουν στον Κώστα Αναξαγόρα.

Την ίδια μέρα σκοτώνονται στο χωριό Κούρδαλι, μαζί με τους συναγωνιστές του Ανδρέα Πατσαλίδη, Αλέκο Κωνσταντίνου και Κώστα Αναξαγόρου, από έκρηξη βόμβας επιτόπιας κατασκευής.


Αλέκος Κωνσταντίνου

Γεννήθηκε στην Κακοπετριά, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 6 Οκτωβρίου 1936 και έζησε στην Αμμόχωστο. Γονείς του ήταν ο Κώστας και Ελπινίκη Κωνσταντίνου..

Ο Αλέκος Κωνσταντίνου φοίτησε σε δημοτικό σχολείο της Αμμοχώστου, στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και στο Εμπορικό Λύκειο Αμμοχώστου μέχρι την πέμπτη τάξη. Παρακολουθούσε ταυτόχρονα μαθήματα αγγλικής γλώσσας σε ινστιτούτο, πρώτευσε στις εξετάσεις και κατόρθωσε να προσληφθεί στον αγγλικό στρατό, εξασφαλίζοντας μια πολύ καλή θέση. Ήταν μοναχοπαίδι και έτρεφε υπερβολική αγάπη προς τη μητέρα του. Ο πατέρας του τους είχε εγκαταλείψει, όταν ο Αλέκος ήταν βρέφος.

Με την έναρξη του αγώνα εντάχθηκε σε ομάδα του εκτελεστικού της Αμμοχώστου. Στο σπίτι του γίνονταν οι συγκεντρώσεις της ομάδας και εκεί, με τη βοήθεια της μητέρας του, η ομάδα του έκρυβε και τον οπλισμό της. Λόγω της θέσης που είχε στο στρατό, ο Αλέκος έκανε παρέες με Άγγλους στρατιώτες, τους φίλευε στο σπίτι του και έτσι δεν κινούσε την υποψία ότι ήταν μέλος της ΕΟΚΑ. Στις 14 Απριλίου 1958, μαζί με συναγωνιστή του, είχαν το θάρρος να εμφανιστούν μπροστά στον σκληρό Άγγλο ανακριτή Ντίαρ και να τον πυροβολήσουν θανάσιμα, κοντά στον κινηματογράφο Ηραίο. Ο Ντίαρ βασάνιζε ανελέητα τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ και προκαλούσε, ύστερα από επανειλημμένες απόπειρες εναντίον του, πως κανένας δεν μπορούσε να σταθεί μπροστά του και να τον πυροβολήσει. Του είχαν στήσει καρτέρι δίπλα από το Ηραίο. Οι συνοδοί του Ντίαρ, δυο στρατιώτες της στρατιωτικής αστυνομίας, καταδίωξαν τους δυο αγωνιστές, οι οποίοι κατόρθωσαν να διαφύγουν μπαίνοντας στο Ηραίο. Στη συνέχεια κατέφυγαν στο αντάρτικο, επειδή ο Ντίαρ πρόλαβε να δώσει περιγραφή τους προτού πεθάνει.

Στις 20 Ιουνίου 1958, σκοτώθηκε στο χωριό Κούρδαλι, μαζί με τους συναγωνιστές του Ανδρέα Πατσαλίδη, Κώστα Αναξαγόρου και Παναγιώτη Γεωργιάδη, από έκρηξη βόμβας επιτόπιας κατασκευής.


Ανδρέας Πατσαλίδης
Γεννήθηκε στο χωριό Καννάβια, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 14 Αυγούστου 1930. Σύζυγος του ήταν η Ειρήνη Πατσαλίδου και έιχε 2 παιδιά τη Μαρία και τον Ανδρέα. Γονείς του Ανδρέα ο Αλέξανδρος Πατσαλίδης και η Μαρία Αλεξάνδρου και αδέλφια του ο Χαράλαμπος, ο Λάμπρος και η Στέλλα.

Ο Ανδρέας Πατσαλίδης τελείωσε το δημοτικό σχολείο Κανναβιών και εργαζόταν αρχικά στον Αμίαντο, όπου έδρασε ως ένα από τα ιδρυτικά στελέχη της τοπικής Νέας Συντεχνίας, και αργότερα στο δασικό σταθμό Πλατανιών.

Υπήρξε από τους πρώτους μαχητές της ΕΟΚΑ και έλαβε μέρος στην επιχείρηση «Προς τη Νίκη» στις 23 Νοεμβρίου 1955 με την ομάδα του ήρωα Χρίστου Τσιάρτα, στην ενέδρα στο δρόμο Κακοπετριάς – Σπηλιών. Συνεργαζόταν με τους τοπικούς υπεύθυνους της Οργάνωσης των γύρω χωριών και με τις ανταρτικές ομάδες της περιοχής του. Πήρε μέρος, μαζί με τον ήρωα Κώστα Αναξαγόρα και άλλους συναγωνιστές του, στην αφαίρεση ασυρμάτων από το δασικό σταθμό Πλατανιών και στην επίθεση εναντίον του σταθμού αυτού.

Μαζί με τη σύζυγό του απέκρυπτε οπλισμό και πολεμοφόδια και φιλοξενούσε αντάρτες. Το σπίτι του χρησιμοποιούταν ως κέντρο διανομής πολεμοφοδίων, τα οποία διοχέτευε στους τομείς Πιτσιλιάς, Τροόδους και Μαραθάσας. Για περισσότερη ασφάλεια των ανταρτών που φιλοξενούσε, δοκίμασε να σκάψει στο σπίτι του κρησφύγετο, αλλά δεν μπόρεσε, επειδή η γη ήταν πολύ σκληρή.

Η ομάδα των ανταρτών που πήγε εκεί, στις 20 Ιουνίου, είχε ως μια από τις αποστολές της τη διερεύνηση τρόπου κατασκευής κρησφύγετου. Άλλη αποστολή της ήταν η ανατίναξη γέφυρας με νάρκη.

Στις 20 Ιουνίου 1958, σκοτώθηκε στο χωριό Κούρδαλι, μαζί με τους συναγωνιστές του Κώστα Αναξαγόρου, Αλέκο Κωνσταντίνου και Παναγιώτη Γεωργιάδη, από έκρηξη βόμβας επιτόπιας κατασκευής ενώ ετοιμάζονταν για την αποστολή αυτή στο σπίτι του Ανδρέα Πατσαλίδη στο Κούρδαλι και τους σκότωσε όλους, καταστρέφοντας και το σπίτι. Ως εκ θαύματος γλίτωσε η σύζυγος του Ανδρέα Πατσαλίδη, Ειρήνη, που ήταν στον τέταρτο μήνα της εγκυμοσύνης της, και η κόρη τους Μαρία, που ήταν μόλις δεκαέξι μηνών.

«Κρατούσα το παιδί στην αγκαλιά μου», αφηγείται η ίδια, «και περίμενα να σταματήσουν να πέφτουν τα κεραμίδια μπροστά μου, για να απομακρυνθώ. Πρώτος, πριν από τον αγγλικό στρατό, κατέφθασε ο αδελφός μου Κυριάκος και αργότερα ο λοχίας Αμιάντου Δήμος Βοσκαρίδης, συνεργάτης του συζύγου μου, ο οποίος μάζεψε και εξαφάνισε τα όπλα τους με τη βοήθεια της αδελφής μου Μαρικούς και έτσι γλιτώσαμε τουλάχιστον τον οπλισμό».

ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015

Τουρνουά ΤΑΒΛΙΟΥ και ΜΠΙΡΙΜΠΑΣ



Τη 1η Ιουλίου ημέρα Τετάρτη και ώρα 16:00 διοργανώνουμε τουρνουά ταβλιού και μπιρίμπας για τα 15χρονα μας.
Η ΕΙΣΟΔΟΣ θα είναι €3 μαζί με ένα ποτό και θα υπάρχουν και άλλα ποτά τα οποία θα πωλούνται ξεχωριστά. 
Το τουρνουά θα διεξαχθεί στο οίκημα μας έναντι της εκκλησίας της Παναγίας Φανερωμένης στην οδό Λεύκωνος 18.
Για περισσότερες ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ελάτε σε επικοινωνία μαζί μας μέσω του facebook μας (ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ) ή του e-mail (efen.nic@gmail.com) ή στο 97845895.

Για τους νικητές θα υπάρχει και έπαθλο!

15 ΧΡΟΝΙΑ 

ΑΥΤΟΝΟΜΑ – ΜΑΘΗΤΙΚΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΑ

Στέλιος Τριταίος


Ο Στέλιος γεννήθηκε στο χωριό Πύργος Τηλλυρίας το 1930 και σύζυγος του ήταν η Ελένη Τριταίου και τα παιδιά του ήταν ο Γιάννης και ο Ανδρέας. Γονείς του Στέλιου ήταν ο Ιωάννης και Παρασκευού Τριταίου οι οποίοι έκαναν το Κυριάκο, την Αντιγόνη, την Ελένη, το Γαβριήλ, το Χρυσόστομος, το Παύλος και το Στέλιο.

Ο Στέλιος Τριταίος τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και στη συνέχεια εργάστηκε στη Λευκωσία. Εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ από την αρχή του αγώνα μαζί με τον ήρωα Γεώργιο Νικολάου και συνεργαζόταν με την ανταρτική ομάδα Κάτω Πύργου, καθώς και με τοπικούς παράγοντες της ΕΟΚΑ στην περιοχή. Υπήρξε ο κυριότερος σύνδεσμος της απομονωμένης αυτής περιοχής με τη Λευκωσία. Διευθετούσε την αποστολή της αλληλογραφίας, του οπλισμού και του ρουχισμού των ανταρτών σε σάκους με πίτουρα. Οι Άγγλοι ποτέ δεν μπόρεσαν να ανακαλύψουν οτιδήποτε με τον τρόπο αυτό που χρησιμοποιούσε για απόκρυψη.

Μετά την εκτέλεση κάποιου προδότη στον Πύργο από την ΕΟΚΑ, το Νοέμβριο του 1956, η προδοσία συνεχίστηκε από συγγενείς του και συνελήφθησαν πολλά μέλη της ΕΟΚΑ στην περιοχή, μεταξύ των οποίων και ο Στέλιος Τριταίος. Κρατήθηκαν σε στρατόπεδο αεροπόρων μεταξύ Πεντάγειας-Ξερού, όπου και βασανίστηκαν για 17 μέρες. Όταν ο Στέλιος Τριταίος αφέθηκε ελεύθερος να πάει στο σπίτι του, ήταν βαριά τραυματισμένος στο στήθος όπου είχε κτυπηθεί με αλυσίδα. Τέθηκε υπό περιορισμό στο σπίτι του, αλλά η κατάστασή του χειροτέρευε συνεχώς. Επανειλημμένες προσπάθειες της συζύγου και των συναγωνιστών του να τον φυγαδεύσουν για θεραπεία στην Αγγλία, όπου βρίσκονταν τα αδέλφια του, απέτυχαν επειδή ο ίδιος δεν μπορούσε να
κινηθεί, χωρίς να υποβαστάζεται.

Τον Ιούνιο του 1958, ο κυβερνήτης Σερ Χιου Φουτ, που είχε αντικαταστήσει από τα τέλη του προηγούμενου έτους τον κυβερνήτη στρατάρχη Χάρντιγκ, διευκόλυνε, σε μια χειρονομία πολιτικής σκοπιμότητας, την αποστολή του Τριταίου στο Λονδίνο για θεραπεία. Στις 17 Ιουνίου 1958 υποβλήθηκε σε εγχείρηση καρδιάς. Σύμφωνα με όσα ο αρχίατρος Σκοτς, ο οποίος χειρούργησε τον Τριταίο, ανέφερε πολύ αργότερα στο γιο του, ότι ο ήρωας ήταν ουσιαστικά νεκρός από τη στιγμή που δέχτηκε δυνατό κτύπημα στο στήθος διότι το κτύπημα αυτό είχε προκαλέσει νέκρωση ενός τμήματος της καρδιάς. Με την αφαίρεση του νεκρού αυτού τμήματος ο θάνατος επήλθε, δυο ώρες μετά την εγχείρηση.

Έτσι μπορούμε να δούμε πως ακόμη και οι άγγλοι δεν ήταν και τόσο καλοί αλλά πολλές φορές ακολουθούσαν πολύ φρικτές μεθόδους για να μάθουν αυτό που ήθελαν και να το πάρουν. Ο Στέλιος Τριταίος ξεψύχησε τελικά στις 17 Ιουνίου 1958 στο Λονδίνο, όπου είχε μεταφερθεί για θεραπεία ύστερα από βασανιστήρια των Άγγλων τα οποία είχε υποστεί.

Αιωνία σου η μνήμη..

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

Πέτρος Ηλιάδης


Ο Πέτρος Ηλιάδης γεννήθηκε στον Αγρό στα 1932. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του χωριού και αργότερα στην Απεήτειο Ανωτέρα Σχολή. Οι γονείς του, Ηλίας Λουκά και Παναγιώτα Ηλία, δημιούργησαν μια πολυμελή οικογένεια, στην οποία μεταλαμπάδευσαν υψηλό ήθος και αρετές. Ο Πέτρος είχε πέντε αδέλφια, τον Ανδρέα, τη Φοινικού, την Κλεοπάτρα, την Ελλάδα και την Ελευθερία.

Ο Πέτρος, μόλις αποφοίτησε, μετέβηκε στην πρωτεύουσα, στην οποία εργάστηκε ως παντοπώλης. Παράλληλα, ωθούμενος από βαθιά ορθόδοξη χριστιανική πίστη εντάχθηκε στην ΟΧΕΝ.

Στη συνέχεια εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ και αξίζει να αναφερθεί πως ο Πέτρος Ηλιάδης είχε ενταχθεί στην ίδια ομάδα με τον Ιάκωβο Πατάτσο και Παναγιώτη Γεωργιάδη. Ο φλογερός νέος, αρχικά, παραδόθηκε με πάθος στη διαφώτιση του κόσμου για το έργο και τις επιδιώξεις της ΕΟΚΑ, συμβάλλοντας στην στρατολόγηση νέων στον αγώνα. Επιπρόσθετα, ανέλαβε την απόκρυψη αλλά και την μυστική μεταφορά οπλισμού και αλληλογραφίας. Το χριστιανικό του ήθος, αλλά και ο φλογερός πατριωτισμός του τον έκαναν να μιλά στους συνομήλικους του δείχνοντας τους το δρόμο της λευτεριάς και τους ωθούσε να ενταχθούν στην ΕΟΚΑ για να έρθει επιτέλους εκείνη η μέρα που η Ένωση με τη μάνα Ελλάδα θα γινόταν πραγματικότητα.

Η αγωνιστικότητα και η σθεναρή ψυχή του, τον οδήγησαν στο πεδίο της μάχης. Εντάχθηκε στις ομάδες κρούσεως Λευκωσίας, οι οποίες είχαν άμεση ανάγκη από παθιασμένους μαχητές οι οποίοι ήταν γαλουχημένη με την ορθόδοξη πίστη και το όραμα της Ενώσεως της Κύπρου με τη μητέρα Ελλάδα.

Στις 14 Ιουνίου του 1956, συμμετείχε σε μια βομβιστική επίθεση εναντίον των άγγλων που έλαβε χώρα στο Ταχυδρομείο της Λευκωσίας. Ο Πέτρος κατάφερε να προσεγγίσει το Ταχυδρομείο, δυστυχώς όμως έγινε αντιληπτός από άγγλους φρουρούς που βρισκόταν στη στέγη του κτιρίου. Όταν ο Πέτρος επιχείρησε να ρίξει τη βόμβα που είχε στο χέρι, οι φρουροί τον πυροβόλησαν. Ο ήρωας σοβαρά τραυματισμένος κατάφερε να διαφύγει από το σημείο εκείνο όμως σε ένα στενό κοντά στην πλατεία Μεταξά (σημερινή πλατεία Ελευθερίας) έπεσε αιμόφυρτος. Στη συνέχεια, μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Γενικό Νοσοκομείο, όπου υποβλήθηκε σε μια πολύωρη επέμβαση. Οι σφαίρες διαπέρασαν ζωτικά όργανα, τον δεξιό πνεύμονα, το στομάχι και τα έντερα.

Τελικά, το πρωί της 15ης Ιουνίου, το παλικάρι απεβίωσε βυθίζοντας όλο το χωριό του και τον Κυπριακό Ελληνισμό στο πένθος. Η κηδεία του ήρωα έγινε στον Αγρό και ο πατέρας του τον αποχαιρέτησε καταθέτοντας του ένα δάφνινο στεφάνι. Την ίδια στιγμή, μέσα από λίγα λόγια, εξέφρασε το πόνο άλλα και την περηφάνια του που είχε για το παιδί του:

«Έχει η δάφνη μυρωδιά, Πέτρο μου, μα έχει και πικράδα».

Ο Πέτρος Ηλιάδης θυσιάστηκε στο βωμό της ελευθερίας και των υπέρτατων ιδανικών. Ο Αγρός γαλούχησε με τις υψηλότερες αξίες ένα αγωνιστή αποδεικνύοντας το ήθος και το φρόνημα του περίτρανα. Ακόμα ένας ήρωας έπεσε στο βωμό της Ελευθερίας της Κύπρου από τον αγγλικό ζυγό ζητώντας την Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα. Στον Αγρό, ως ελάχιστος φόρος τιμής στον ήρωα, ανεγέρθηκε μνημείο πλησίον της Απεήτειου Ανωτέρας Σχολής όπου ο ίδιος είχε φοιτήσει.

Αιωνία σου η μνήμη.

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015

12/6/1958: Η σφαγή των Κοντεμενιωτών από τους τρομοκράτες της ΤΜΤ


“Ήμουν παιδάκι τεσσάρων χρόνων με τα σχισμένα κοντοπαντέλονα, αλλά την ημέρα εκείνη κάτι ήταν διαφορετικό στο χωριό μου τον Κοντεμένο. Τους έβλεπα όλους να κλαίνε, να τρέχουν πάνω κάτω σαν τρελοί, θυμάμαι που ρωτούσα τη μητέρα μου, «γιατί κλαίνε όλοι στο χωριό;» χωρίς να παίρνω απάντηση. Άλλωστε, τι να μου έλεγαν σε τέτοια ηλικία και να καταλάβαινα; Ξεθωριασμένες οι εικόνες... Θυμάμαι την καμπάνα του χωριού που έπαιζε πένθιμα, θυμάμαι τη μακαρίτισσα τη θεία μου Χαριθέα να θρηνεί γοερά και αυτή και δεν καταλάβαινα. «Να μη φύγεις από το σπίτι, ο θείος σου ο Γιαννής πέθανε» θυμάμαι να μου είπε η μητέρα μου η οποία ντυμένη και αυτή στα μαύρα έφυγε κλαίγοντας για την εκκλησία. Αργότερα, όταν άρχισα να μεγαλώνω, άρχισα να μαθαίνω την ιστορία του χωριού μου. Την ιστορία που εκείνη την ημέρα μαυροφόρεσε όλο τον Κοντεμένο και άλλαξε τη ζωή και τις συνήθειες των κατοίκων του.”

Στις 12 Ιουνίου 1958 γράφτηκε με αίμα αθώων μια ακόμα μαύρη σελίδα στο βιβλίο της ιστορίας της πατρίδας μας. Οκτώ νέα παλληκάρια ηλικίας 17 μέχρι 34 ετών, σφαγιάζονται από αδίστακτους τούρκους εξτρεμιστές, μετά από καλοστημένη παγίδα που έστησαν οι άγγλοι αποικιοκράτες σε συνεργασία με τους τούρκους.

Το μεσημέρι της 12ης Ιουνίου έφτασε στον Κοντεμενό το παρακάτω μήνυμα:
«Τρέξτε και βοηθήστε τους κατοίκους της Σκυλούρας, σφαγιάζονται από τους τούρκους!», που απ’ ότι φαίνεται ήταν στημένο από την αγγλο-τουρκική συμμαχία.

Η Σκυλούρα, ένα μικτό χωριό, μερικά χιλιόμετρα από τον Κοντεμένο. Φυσικά, οι Κοντεμενιώτες, κάπου 40 άτομα κυρίως νέοι, ανταποκρίθηκαν αμέσως, άρπαξαν ότι βρήκαν μπροστά τους, ξύλα και σίδερα, μπήκαν στα αυτοκίνητα και ξεκίνησαν για τη Σκυλούρα.  Πριν όμως φτάσουν στο χωριό, συνελήφθησαν από αγγλικές δυνάμεις ασφαλείας οι οποίες αφού τους είπαν πως δεν συμβαίνει τίποτα εις βάρος των Ελλήνων της Σκυλούρας, τους οδήγησαν στον αστυνομικό σταθμό Αγίου Δομετίου για ανάκριση. Στη συνέχεια και αντί να τους αφήσουν να επιστρέψουν στο χωριό τους, με τη συνοδεία αγγλικού στρατού τους οδήγησαν στον Κοντεμένο μέσω του «τουρκοκυπριακού» χωριού Κιόνελι.

Φτάνοντας στο χωριό Κιόνελι, έγινε η μεγάλη σφαγή. Έκει, όχλος από 200 περίπου τούρκο”κύπριους” του αμιγούς χωριού Κιόνελι, κατακρεούργησε οκτώ Έλληνες από τον Κοντεμένο και τραυμάτισε άλλους. Οι 200 αιμοβόροι, μογγόλοι, τούρκοι που ήταν ειδοποιημένοι από τους άγγλους, είχαν κρυφτεί μέσα στα χωράφια οπλισμένοι με όπλα, μπαλτάδες, χασαπομάχαιρα, τσεκούρια, λοστούς και άλλα φονικά όργανα, λυσσασμένοι για να σκοτώσουν τους Κοντεμενιώτες.

Με το που έφτασαν τα αυτοκίνητα με τους Κοντεμενιώτες, άρχισαν να πυροβολούν και να σφάζουν. Πανικόβλητοι και ανυπεράσπιστοι οι Κοντεμενιώτες άρχισαν να τρέχουν μέσα στα χωράφια για να διαφύγουν. Άλλοι τα κατάφεραν, άλλοι όχι. Οκτώ νεαροί Κοντεμενιώτες σφάχτηκαν και αποκεφαλίστηκαν...

Οι Βρετανοί παρακολουθούσαν τη σκηνή εντελώς απαθείς. Ήταν η εποχή που σηματοδότησε την έμπρακτη συνεργασία των τούρκων με την αγγλική αποικιακή κυβέρνηση, με στόχο να καταπνίξουν τον Αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού για αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την πολυπόθητη Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα.

Οι οκτώ Κοντεμενιώτες που κατακρεουργήθηκαν από τους τουρκο"κύπριους" του Κιόνελι είναι:
1. Χριστόδουλος Σταύρου, 34 χρόνων
2. Πέτρος Σταύρου, 21 χρόνων
3. Ιωάννης Σταύρου, 31 χρόνων
4. Κώστας Μουρρή, 34 χρόνων
5. Χαράλαμπος Σταύρου, 34 χρόνων
6. Ευριπίδης Κυριάκου, 24 χρόνων
7. Γεώργιος Σταύρου, 17 χρόνων
8. Σωτήρης Χατζηβασίλη, 17 χρόνων.
ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

Η πολιτική της Τουρκίας δεν άλλαξε ποτέ. Μας το έχει πάμπολλες φορές αποδείξει...

Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)


Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2015

Μέγας Αλέξανδρος: "Ο αγαπημένος κατακτητής."



"Δεν μ’ ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η φυλή στην οποία γεννήθηκαν. Τους αντιμετωπίζω όλους με ένα κριτήριο: την αρετή. Για μένα, κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρος."

Ο μεγάλος στρατηγός, ο σπουδαίος κατακτητής, γεννήθηκε το 356π.Χ., γιος του Φίλιππου και της Ολυμπιάδας. Μεγάλωσε έχοντας δάσκαλο τον φιλόσοφο Αριστοτέλη και πρότυπό του τον ήρωα Αχιλλέα, που θεωρούσε πως ήταν πρόγονός του.

Ο Αλέξανδρος ανέβηκε στον θρόνο σε ηλικία 20 ετών το 336, μετά την δολοφονία του πατέρα του. Νωρίτερα, στην μάχη της Χαιρώνειας, το 338, είχε δείξει τα μεγάλα στρατιωτικά του προσόντα, ως αρχηγός του Μακεδονικού ιππικού. Ήταν παράτολμος στον χαρακτήρα, χωρίς προκαταλήψεις, με μεγάλο θάρρος και από πολύ μικρός έδειξε την ιδιοφυία του στην στρατιωτική τέχνη.

Το 336 π.Χ. ο Αλέξανδρος συγκάλεσε ξανά στην Κόρινθο το συνέδριο όλων των Ελλήνων, ανανέωσε την Πανελλήνια συμμαχία που είχε θεσπίσει ο Φίλιππος, και που σκοπό της είχε την κοινή εκστρατεία εναντίον των Περσών κι έλαβε τον τίτλο του υπέρτατου αρχηγού της αποστολής.

Με την κατάληψη της Βαβυλώνας, της Περσέπολης, και των άλλων πόλεων, ο σκοπός της Πανελλήνιας συμμαχίας είχε πλέον εκπληρωθεί. Ακολούθως, ο Αλέξανδρος, ίδρυσε πόλεις, αρκετές από τις οποίες ονόμασε Αλεξάνδρεια, έφτιαξε στρατιωτικούς δρόμους και συνέχισε με εκστρατείες με σκοπό να ενώσει υπό την ηγεμονία του, όλα τα εδάφη που παλιότερα είχαν υπό της εξουσία τους οι Πέρσες βασιλιάδες.

Η αχανής αυτοκρατορία του έπρεπε να οργανωθεί γρήγορα και ο Αλέξανδρος, χωρίς να χάσει καιρό, προσπάθησε να βρει τρόπους ειρηνικής συνύπαρξης με τους ηττημένους λαούς, των οποίων πάντα είχε σεβαστεί νόμους και έθιμα και τιμήσει θεούς και λατρεία.  Έτσι στην Ελληνο-Ασιατική κοινότητα που είχε σχηματιστεί επεδίωκε να φαίνεται, όχι ως Μακεδόνας βασιλιάς, αλλά σαν μονάρχης με Ανατολικές επιρροές. Θέλησε να σβήσει κάθε διάκριση ανάμεσα στους ηττημένους και τους νικητές, να τους συμφιλιώσει και να τους κάνει ίσους μεταξύ τους, αλλά συγχρόνως να διαδώσει και τον Ελληνικό πολιτισμό στους απολίτιστους βάρβαρους.

Η ιδέα της συνύπαρξης νικητών και ηττημένων είναι κάτι που δεν είχε ποτέ υπάρξει πριν, στο μυαλό κανενός κατακτητή.  Αυτό και μόνο το γεγονός τοποθετεί τον Αλέξανδρο σε μια εξαιρετική θέση, μιας και ήταν σε ευθεία σύγκρουση με την νοοτροπία και με τις συνήθειες της εποχής του.  Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει στην ιστορία άλλος «κατακτητής» που να αγαπήθηκε τόσο και να έμεινε στην μνήμη των «κατακτημένων» λαών με τόσο θαυμασμό.

Ο Μέγας Αλέξανδρος, πέθανε στις 10 Ιουνίου του 323π.Χ., ωστόσο, η αιτία του θανάτου του δεν είναι απόλυτα βέβαιη. Άλλοι λένε από ελονοσία ή τύφο, κι άλλοι λένε από δηλητηρίαση.

Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Πηγές: http://www.agiotatos.gr/greekhistory/greekhistory/2009-07-21-16-34-44/2009-07-21-16-16-57.html

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015

Οδυσσέας Ανδρούτσος



Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1788 και ήταν ένας από τους επιφανέστερους στρατιωτικούς ηγέτες της Επανάστασης του 1821. Έπεσε θύμα των εμφύλιων διαμαχών κατά τη διάρκεια του Αγώνα και σκοτώθηκε από χέρι ελληνικό.

Ο πατέρας του Οδυσσέα, ο οποίος είχε λάβει μέρος στην επανάσταση του Λάμπρου Κατσώνη, συνελήφθη από τους Βενετούς, παραδόθηκε στους Τούρκους και αποκεφαλίστηκε το 1797 στην Κωνσταντινούπολη με αποτέλεσμα ο μικρός γιος του, Οδυσσέας Ανδρούτσος, να μείνει ορφανός σε ηλικία 7 ετών. Το έτος 1806 ο Αλή Πασάς Τεπελενλής, ενθυμούμενος την προσωπική φιλία που είχε ο ίδιος με τον εκλιπόντα πατέρα του Οδυσσέα Ανδρούτσου, τον αναζήτησε και τον πήρε στην αυλή του στα Ιωάννινα. Το 1816 ο Αλή Πασάς έστειλε τον Οδυσσέα αρματολό στη Λειβαδιά, αφού τον πάντρεψε και εκεί έμεινε ως τις παραμονές του 1821. Πολέμησε μέχρι το 1820 για λογαριασμό του Αλή Πασά.

Από το 1818 ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας και ένθερμος υποστηρικτής του Αγώνα. Μόλις ξέσπασε η Επανάσταση βρέθηκε αμέσως στις πρώτες γραμμές του Αγώνα και ανέλαβε να ξεσηκώσει τους Έλληνες της Ανατολικής Ρούμελης. Στις 8 Μαΐου του 1821 κλείνεται με άλλους 118 πολεμιστές στο Χάνι της Γραβιάς και χαρίζει στον Αγώνα μία από τις πιο δοξασμένες μάχες, που τον επέβαλε ως τον στρατιωτικό αρχηγό της Ρούμελης. Η νίκη του Ανδρούτσου στη Γραβιά έσωσε την επανάσταση από βέβαιο κίνδυνο, καθώς ο Ομέρ Βρυώνης με 8.000 άνδρες βάδιζε ακάθεκτος προς την εξεγερμένη Πελοπόννησο.

Κατά τα τέλη του 1821 ανακηρύχθηκε από τους υπόλοιπους οπλαρχηγούς, αρχιστράτηγος της ανατολικής Στερεάς, τίτλος που του αναγνωρίστηκε το 1822.Την άνοιξη του 1822 κατηγορήθηκε από τον Ιωάννη Κωλέττη για συνεργασία με τον εχθρό, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί από το αξίωμα. Όμως παρά την παραίτησή του συνέχισε απτόητος την πολεμική του δράση εναντίον των Τούρκων μέχρι το 1824.

Η διαμάχη του και ο παραγκωνισμός του από τους αντιπάλους του ανάγκασαν τον πεισματάρη και οξύθυμο πολέμαρχο να πάρει τους άνδρες του και να έλθει στη Βοιωτία στις αρχές του 1825. Εκεί προέβη σε νέα «καπάκια» με τους Τούρκους, με σκοπό να εκβιάσει την κυβέρνηση, χωρίς όμως να προδώσει την επανάσταση. Οι εχθροί του βρήκαν μία ακόμη ευκαιρία να χαρακτηρίσουν την πράξη του αντεθνική και τον ίδιο προδότη. Η κυβέρνηση έστειλε εναντίον του ισχυρή στρατιωτική δύναμη, με αρχηγό τον παλαιό του φίλο Γιάννη Γκούρα, που από καιρό είχε γίνει ο προσωπικός του εχθρός. Ο Οδυσσέας, αποφεύγοντας συστηματικά κάθε συμπλοκή με τα κυβερνητικά σώματα για να μη χυθεί πολύτιμο αδελφικό αίμα, αποτραβήχτηκε στις Λιβανάτες. Ύστερα από μερικές μικροσυμπλοκές στις αρχές Απριλίου παραδόθηκε στον Γκούρα, με τη ρητή υπόσχεση ότι θα τον έστελνε στην Πελοπόννησο για να δικαστεί από τη Διοίκηση.

Ο Γκούρας, όμως, δεν κράτησε την υπόσχεσή του. Τον φυλάκισε στην Αθήνα, πάνω στην Ακρόπολη. Στο μεταξύ, ξεσηκώθηκαν διάφοροι αγωνιστές, με πρώτο τον Καραΐσκάκη, ο οποίος προσπάθησε να τον απελευθέρωση, για την άδικη κακομεταχείριση που λάμβανε ο Ανδρούτσος. Κι επειδή ο ίδιος ζητούσε να περάσει το συντομότερο από δίκη, ο Γκούρας πρόσταξε να τον θανατώσουν στις 5 Ιουνίου του 1825.

Για να καλύψουν το έγκλημά τους πέταξαν το πτώμα του στο λιθόστρωτου του Ναού της Απτέρου Νίκης και διέδωσαν πως ο φυλακισμένος προσπάθησε να αποδράσει και σκοτώθηκε. Τον έθαψαν προσωρινά στην εκκλησία της Σωτήρας στο Ριζόκαστρο. Η αλήθεια δεν άργησε να αποκαλυφθεί και η ιστορία τον αποκατέστησε ηθικά, τοποθετώντας τον ανάμεσα στους κορυφαίους ήρωες του της Ελληνικής Επανάστασης. Μα και το κράτος τον δικαίωσε. Το 1865 έγινε με μεγάλη επισημότητα και στρατιωτικές τιμές η μετακομιδή των οστών του στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, όπου σήμερα υπάρχει ο τάφος του.

Ο ηρωισμός του, το προοδευτικό του πνεύμα και το ομηρικό του όνομα, στάθηκαν αφορμή να θέλουν να τον γνωρίσουν όλοι οι Ευρωπαίοι φιλέλληνες που κατέβηκαν στην επαναστατημένη Ελλάδα.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ 



ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων.