Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ



«Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε…»

Στις 15 Αυγούστου η Εκκλησία μας εορτάζει την Κοίμηση της Παναγίας. Έφυγε από τον κόσμο αυτό η Παναγία, δεν εγκατέλειψε όμως τους ταλαίπωρους ανθρώπους που επικαλούνται με πίστη το όνομά της. Αμέτρητα τα θαύματά της, παρηγορητική η μεσιτεία της προς τον Υιό της, λυτρωτική η Αγία της Σκέπη. Ήταν και θα είναι η ελπίδα και η καταφυγή του κάθε Χριστιανού αλλά και του Έθνους μας . Η Υπέρμαχος στρατηγός προστάτευε επί μία χιλιετία την Κωνσταντινούπολη από επιδρομές και πολιορκίες αλλοφύλων, έδωσε δύναμη και κουράγιο στους αγωνιστές του ’21, προφύλασσε από πολλούς κινδύνους τους Έλληνες φαντάρους στα ηπειρώτικα βουνά στον πόλεμο του 1940, γλύτωσε από τον θάνατο αρκετούς Κύπριους εθνοφρουρούς που επικαλέστηκαν το όνομά της κατά τη διάρκεια της εισβολής το 1974.

Γι’ αυτό και ο λαός μας την ευλαβείται τόσο πολύ. Πλήθη κόσμου συρρέουν κάθε Δεκαπενταύγουστο και σε κάθε γιορτή της Παναγίας μας στα πανηγυρίζοντα μοναστήρια και ναούς.

Η μεγαλύτερη, όμως, τιμή που μπορούμε να της αποδώσουμε είναι να μιμηθούμε τον ενάρετο της βίο. Ας αγωνιστούμε λοιπόν ο καθένας με τα πάθη και τις αδυναμίες του, έτσι ώστε να πλησιάσουμε όσο μπορούμε την αγιότητα της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: 14 Αυγούστου 1974: Η τελευταία πράξη του Κυπριακού Δράματος.



Τα ξημερώματα της 14ης Αυγούστου 1974 τελειώνουν με πλήρη αποτυχία στη Γενεύη οι τριμερείς διαπραγματεύσεις (Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας) για την κατάσταση που επικρατούσε στην Κύπρο.

Μια ώρα μετά στο νησί μας ξεκινά η δεύτερη φάση της βάρβαρης εισβολής των Τούρκων – ο Αττίλας 2. Τούρκικα αεροσκάφη ξεκινούν να βομβαρδίζουν τη Λευκωσία, την Αμμόχωστο και άλλα σημεία της Κύπρου. Η Λευκωσία τυλίγεται στις φλόγες. Μέχρι το βράδυ λόγω της άνισης μάχης που γινόταν, των πολλών Τούρκων στρατιωτών και τον μεγάλο αριθμό αρμάτων που διέθεταν, η αντίσταση από την ελληνική πλευρά είχε καμφθεί.

Την επόμενη μέρα το απάνθρωπο σχέδιο του Αττίλα προχωρά με επιτυχία αφού καταφέρνουν να μπουν στην Αμμόχωστο. 16 Αυγούστου 1974 και ο Αττίλας 2 ολοκληρώνει το βάρβαρο σχέδιό του με την κατάληψη της Μόρφου. Η καταστροφική εισβολή στην Κύπρο από τους Τούρκους αφήνει πίσω της 3000 Έλληνες νεκρούς, 1619 αγνοούμενους και 200000 ξεριζωμένους πρόσφυγες. Η Τουρκία έχει πλέον παράνομα υπο την κατοχή της το 37% του νησιού.

Έχουν περάσει 40 χρόνια, κι εμείς είμαστε ακόμα εδώ και αγωνιζόμαστε για την υλοποιήση της μόνης δίκαιης λύσης, της ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ. Πρέπει να χαράξουμε βαθιά μέσα μας την φράση ‘’Δεν Ξεχνώ και Αγωνίζομαι’’ . Είναι χρέος μας να μην ξεχάσουμε ποτέ τους βιασμούς, τις δολοφονίες και τις σφαγές που έκανε ο Αττίλας στο νησί μας. Οφείλουμε να μην συμβιβαστούμε με οποιοδήποτε σχέδιο μας προτείνουν το οποίο θα καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματά μας για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της τούρκικης πλευράς.

Ο αγώνας μας είναι δύσκολος, μα εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι τέλους. Είναι ωραία να αγωνίζεσαι για την ελευθερία σου κι αυτό μας το έμαθαν οι μεγάλοι ήρωες του Έθνους μας.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ! ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ!

Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Τασος Ισαακ, Σολωμός Σολωμού – Σύγχρονοι Ιερομάρτυρες



Το 1996, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών οργάνωσε αντικατοχική και ειρηνική πορεία με αφετηρία το Βερολίνο,την μόνη άλλη πρωτεύουσα η οποία ήταν κάποτε χωρισμένη στα δύο εκτός της Λευκωσίας, και τερματισμό την κατεχόμενη Κερύνεια.

Οι μοτοσυκλετιστές, Έλληνες και αρκετοί ξένοι, διέσχισαν πολλές ευρωπαϊκές πόλεις μέχρι που έφθασαν στο λιμάνι της Λεμεσού για να συνεχίσουν την πορεία τους προς την κατεχόμενη Κερύνεια. Οι Τούρκοι, ήταν ενημερωμένοι για την πορεία και απείλησαν πως θα πυροβολούσαν όποιον περνούσε στα κατεχόμενα στην προσπάθεις τους να εφαρμόσουν κάποια μέτρα αντιπαράταξης.

Με την εξέλιξη των γεγονότων, η Κυπριακή Δημοκρατία έχοντας τις δικιές της ανησυχίες προχώρησε στη ματαίωση της πορείας υποστηρίζοντας πως μια τέτοια πορεία θα κατέληγε σε αιματηρές συγκρούσης και πιθανή προέλαση των Τούρκων στις ελεύθερες περιοχές. Έτσι μια πολύ καλα οργανωμένη πορεία κατέληξε σε μια ανεξέλεγκτη πορεία την οποία κανείς δεν ήταν σε θέση να ελέγξει.

Οι διαδηλωτές προχώρησαν σε διάφορες κατευθύνσεις περνώντας τη νεκρή ζώνη, με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν πολλά επεισόδια, με τα πιο σοβαρά στο ΣΟΠΑΖ και στη Δερύνεια.

Η δολοφονία του Τάσου Ισαάκ προήλθε αφού στην προσπάθεια του να βοηθήσει Κύπριο τον οποίο κτυπούσαν οι Τούρκοι, χτυπήθηκε και έπεσε στο χώμα. Εκεί μερίδα Τούρκων και Γκρίζων Λύκων,οι οποίοί είχαν αποσπαστεί από την Τουρκία, τον χτύπησαν μέχρι θανάτου. Αξιοσημείωτο γεγονός ήταν η αδιαφορία της ομάδας του ΟΗΕ η οποία παρακολουθούσε την σκηνή αδιάφορα.

Τρείς μέρες μετά, αφού πραγματοποιήθηκε η κηδεία του Τάσου, ομάδα Κυπρίων κινήθηκαν προς το οδόφραγμα της Δερύνειας για να εναποθέσουν στεφάνια. Η σκηνή μετατράπηκε σε πεδίο μάχης όταν εμφανίστηκε ομάδα Γκρίζων Λύκων και άρχισε ο πετροπόλεμος. Μέσα από το πλήθος ξεπετάχτηκε ο Σολωμός Σολωμού, ξάδελφος του Τάσου Ισαάκ, προσπάθησε να ανεβεί στον ιστό και να κατεβάσει την τούρκικη σημαία. Εκεί τον πυροβόλησαν ελεύθεροι σκοπευτές των Τούρκων,οι οποίοι στη συνεχεια έστρεψαν τα πυρά προς το πλήθος.

Ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού είναι και πρέπει να είναι πρότυπα για εμάς. Αυτοί ήταν αγνοί διεκδικητές της ελευθερίας, δεν δίστασαν, δεν δείλιασαν…Αγωνίστηκαν! Αυτό οφείλουμε να κάνουμε κι εμείς, με κάθε μέσο, με κάθε ‘’όπλο’’ που διαθέτουμε. Δεν είναι δύσκολο. Χρειαζόμαστε πίστη και ενότητα. Οι ήρωες μας βρίσκονται πάντα στη μνήμη μας και μας δίνουν θάρρος να συνεχίσουμε τον αγώνα μας!

Όπως έγραφε και στην μπλούζα του Τάσου Ισαάκ: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ!

Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)