Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

1η Απριλίου για ΕΝΩΣΗ και ΛΕΥΤΕΡΙΑ!



Οι Έλληνες στην Ιστορία μας, έχουμε πολλούς καταγεγραμμένους αγώνες για την Ελευθερία. Από την Εθνεγερσία του 1821, τον Μακεδονικό αγώνα, τους Βαλκανικούς πολέμους, μέχρι και την Μικρασιατική Εκστρατεία και το έπος της Πίνδου οι Έλληνες μάχονταν για την ανάκτηση των αλύτρωτων πατρίδων. Μέχρι που το 1955, ήρθε η σειρά της Κύπρου μας να πολεμήσει για την Ελευθερία και την ΕΝΩΣΗ με την υπόλοιπη Ελλάδα!

Είχαν προηγηθεί: εξεγέρσεις κατά τη διάρκεια της επανάστασης του ΄21, 3 Ενωτικά δημοψηφίσματα στα οποία ο λαός παμψηφί αξίωσε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, Εθελοντική συμμετοχή των Κυπρίων στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μετά από υποσχέσεις των Βρεττανών ότι θα πραγματοποιούσαν την ΕΝΩΣΗ. Επίσης είχε λάβει χώραη αιματηρή εξέγερση του ΄31, η οποία έμεινε στην Ιστορία ως Οκτωβριανά, ενώ η Εκκλησία που είχε αναλάβει ρόλο Εθνικού καθοδηγητή του λαού απέστελνε συνεχώς διαβήματα στα Ηνωμένα Έθνη και τηλεγραφήματα! Μα η διεθνής κονότητα αδιαφορέι, και τότε όπως λέει ο ποιητής, «Όταν πια είδαμε κι αποείδαμε με τα τηλεγραφήματα και τες πρεσβείες, κλείσαμε τη μικρή μας ζωή σ’ ένα φάκελλο μικρό που να χωράει στη φούχτα μιας μαθητριούλας, στον προβολέα ενός ποδηλάτου, στη ράχη ενός βιβλίου και γράψαμε με κόκκινο μελάνι τη διεύθυνση: Αξιότιμον Ελληνικόν Κυπριακόν λαόν, Οδόν Ελευθερίας η θανάτου Χωριά και πόλεις, Κύπρον».

Στον πολιτικό τομέα τα ηνία αναλαμβάνει ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄, ενώ στρατιωτικός αρχηγός αναλαμβάνει ο Γεώργιος Γρίβας με το ψευδώνυμο ΔΙΓΕΝΗΣ! Η ημερομηνία έναρξης του αγώνα ορίζεται η 1η Απριλίου 1955. Και εκείνο το πρωινό της 1ης του Απρίλη του ΄55, ξημέρωσε διαφορετικά! Ξημέρωσε με εκρήξεις, παράτολμες επιχειρήσεις και προκηρύξεις. Οι Κύπριοι διαβάζουν την πρώτη προκήρυξη της ΕΟΚΑ: «Με την βοήθεια του θεού, με πίστην εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράσταση ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την βοήθεια των Κυπρίων, αναλαμβάνουμε τον αγώνα για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίο μας κατέλειπαν οι πρόγονοί μας ως ιερά παρκαταθήκην, Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ».

Ο αγώνας είναι αγώνας ΟΛΩΝ των Κυπρίων ανεξαρτήτως ιδεολογίας, κοινωνικής θέσης και ηλικίας. Ο καθένας συνεισφέρει σε αυτόν ό,τι μπορεί!

Ωστόσο, μπροστάρηδες του αγώνα ήταν οι νέοι του τόπου. Η μαθητιώσα νεολαία της Κύπρου οργανώνει δυναμικές διαδηλώσεις που συχνά κατέληγαν σε βίαιες συγκρούσεις με τους πάνοπλους αποικιοκράτες, ανυψώνει Ελληνικές σημαίες στα σχολεία, μεταφέρει προκηρύξεις και πολεμοφόδια, ενώ πολλοί μαθητές παρά το νεαρό της ηλικίας τους θυσιάζονται στον βωμό της Ελευθερίας. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, το 18χρονο αμούστακο παιδί που ανέβηκε τα σκαλιά της αγχόνης ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο; Ποιος μπορεί να λησμονήσει τον Πετράκη Γιάλλουρο, τον σημαιοφόρο του Γυμνασίου Αμμοχώστου που έπεσε νεκρός από τα πυρά των Άγγλων κατά τη διάρκεια μαχητικής διαδήλωσης;

Στα βουνά της Κύπρου, οι αντάρτες μας γράφουν χρυσές σελίδες δόξας στην Ιστορία μας. Οι μαχητές της ΕΟΚΑ με παράτολμες επιχειρήσεις και ενέδρες, καταφέρνουν καίρεια πλήγματα στον αντίπαλο, τον στριμώχνουν και εξευτελίζουν διεθνώς την πανίσχυρη Βρεττανική αυτοκρατορία. Ο Αυξεντίου, ο Μάτσης, ο Δράκος, οι ήρωες του Αχυρώνα και τόσοι άλλοι κερδίζουν επάξια την θέση τους στο πάνθεον των ηρώων μας. Διδάσκουν έτσι όχι μόνο την Κύπρο, όχι μόνο τον Ελληνισμό, αλλά ολόκληρη την υφήλιο πως η μεγαλοσύνη στους λαούς δεν μετριέται με το στρέμμα, με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και το αίμα.

Οι Άγγλοι είναι πλεόν ανίσχυροι, δεν μπορούν να καταλάβουν τον τρόπο που δρά η Ε.Ο.Κ.Α. και καταφεύγουν στις ύπουλες τακτικές τους. Εφαρμόζουν το «διαίρει και βασίλευε», εξοπλίζουν την Τουρκική μειονότητα και την στρέφουν ενάντια στους Έλληνες του νησιού. Εξαντλούν όλα τα μέσα που διαθέτουν για να συλλάβουν τον ΔΙΓΕΝΗ, αλλά μάταια. Οι φυλακές και τα ανακριτήρια μετατρέπονται σε κολαστήρια. Οι δήθεν πολιτισμένοι Άγγλοι μιμούνται κατά γράμμα τις φρικιαστικές μεθόδους βασανισμού του Χίτλερ και των Ες Ες. Οι αγωνιστές υποβάλλονται σε φρικτά βασανιστήρια, αλλά η Ελληνική ψυχή δεν λυγίζει. Όπως έγραψε σε ανακοίνωση της το 1957 η ΠΕΚΑ, «Η ψυχή νικά το σίδερο, το θάρρος νικά την ηταμότητα, η Λευτερια νικά την τυρρανεία»!

Και μέσα σε αυτό το κλίμα του συνεχούς αγώνα, των κακουχιών, του ηρωισμού και της νίκης, ο αγώνας δυστηχώς τερματίζεται πριν ολοκληρωθεί ο σκοπός του, η Ένωση με την Μάνα Ελλάδα. Υπογράφονται οι συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου και η Κύπρος ανακηρύσσεται ανεξάρτητο κράτος. Μια ψεύτικη ανεξαρτησία, μια ανεξαρτησία με εγγυήσεις, μια ανεξαρτησία που όχι μόνο δεν προνοούσε την πλήρη αποχώρηση των Άγγλων από την Κύπρο, αλλά και νομιμοποιούσε τον ρόλο της Τουρκίας στο νησί. Τα λόγια του αρχηγού της ΕΟΚΑ, Γεώργιου Γρίβα ΔΙΓΕΝΗ μοιάζουν προφητικά για την εξέλιξη της κατάστασης στην Κύπρο: «Παρελάβαμεν ένα λαόν, τον εξωθήσαμεν εις ένα ηρωϊκόν αγώνα, εις τον οποίον ούτος μας έδωσεν ό,τι του εζητήσαμεν, και εν τούτοις ύστερα από τρισήμιση έτη, ύστερα από εκατόμβας, ύστερα από ανήκουστους καταστροφάς και καταπιέσεις που υπέστη, ύστερα από πράξεις ηρωισμού εκ μέρους του, αι οποίαι προκαλούν τον θαυμασμόν αλλά και υπερηφάνειαν, τον παραδίδομεν εις στυγνοτέραν ή μέχρι σήμερον δουλείαν και μάλιστα εις δύο αφέντας αντί ενός και με πιθανότητα να μη εξέλθη πλέον εκ του τάφου, εις τον οποίον τον ερρίψαμεν». Ωστόσο, χάριν της ενώτητος ο ΔΙΓΕΝΗΣ καλεί τον λαό να παραταχθεί πλησίον του Αρχιεπισκόπου.

Η αλήθεια είναι μία! Το΄ 55 κατατροπώσαμε τους Άγγλους στον πολεμικό τομέα, στον διπλωματικό όμως, δυστηχώς, δεν τα καταφέραμε. Η δική μας γενιά σήμερα αντιμετωπίζει άλλα εμπόδια στον αγώνα. Η μισή μας πατρίδα είναι κατεχόμενη από τα Τουρκικά στρατεύματα και η πολιτική μας ηγεσία, αρνείται να παραδειγματιστεί από τα λάθη του παρελθόντος και προχωρεί σε επαίσχυντες υποχωρήσεις. Μέσα σε αυτό το κλίμα, την κατάσταση έρχεται να χειροτερέψει και η οικονομική κρίση, η οποία θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο την κατάσταση στο Εθνικό μας θέμα αν δεν κάνουμε σωστούς χειρισμούς.

Συναγωνιστές, ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. είναι επίκαιρος όσο ποτέ άλλοτε. Οι ήρωές μας μας άφησαν πολλές παρακαταθήκες. Ωφείλουμε να σταθούμε άξιοι συνεχιστές των αγώνων τους. Έχουμε χρέος να δικαιώσουμε τις θυσίες τους. Ας αντλησουμε διδάγματα, ας υιοθετήσουμε τις αξίες για τις οποίες αγωνίστηκαν οι πρόγονοί μας και ας μεταλαμπαδεύσουμε την φλόγα αυτή και στις υπόλοιπες γενιές των Ελλήνων της Κύπρου. Στόχος μας είναι ένας, η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της Κύπρου, η ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ του λαού μας και εν τέλει, η Εθνική μας ολοκλήρωση, η ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την Μητέρα Ελλάδα.

Για επίλογο αφήνουμε ένα σύνθημα του αγώνα της ΕΟΚΑ, που σήμερα μοιάζει τόσο επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε. «ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΟΜΕΝ ΚΙ ΑΣ ΤΡΩΓΩΜΕΝ ΠΕΤΡΕΣ»


Με πίστη στο Θεό και στην Πατρίδα
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Από την εκδήλωση μας για την 1η Απριλίου: