Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

Αντικατοχική Πορεία ΕΦΕΝ



Συμμαθήτρια και συμμαθητή,
Σε καλούμε να δώσεις το παρών σου στην καθιερωμένη πορεία καταδίκης του ψευδοκράτους!
Δεν ξεχνάμε την παράνομη κατοχή του 37% του νησιού μας!
Δεν ξεχνάμε το «Δεν ξεχνώ» και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε!
Δεν συμβιβαζόμαστε με τίποτα λιγότερο από την Λευτεριά! Εναντιωνόμαστε σε κάθε (δια)λύση ομοσπονδίας που μας παρουσιάζουν!

ΟΧΙ ΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΧΟΡΟΥΣ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΙ ΣΕ ΣΤΑΔΙΑ

Όλοι μαζί στον αγώνα, στον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙκατοχικό ΑΓΩΝΑ!

Με όπλα μας τη δύναμη της ψυχής και της φωνής μας, φωνάζουμε για μια Πατρίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ!

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ Η ΩΡΑ 10:00 π.μ (προ-συγκέντρωση) ΣΤΟ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΛΗΔΡΑΣ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΑΤΟΧΗ

«Επιτροπή Αποζημιώσεων» - Ο ξεπεσμός των Κυπρίων


Τι πάει να πει «Επιτροπή Αποζημιώσεων»; Πάει να πει πως εσύ ο νόμιμος ιδιοκτήτης γης στα κατεχόμενα πουλάς σε εξευτελιστικές τιμές (μετά και από τους διακανονισμούς που διέταξε το Υπουργείο Οικονομικών της Τουρκίας) αυτά που σου ανήκουν και έτσι αυτόματα δηλώνεις στην Τουρκία πως «Ναι», το βόρειο τμήμα της Κύπρου δικαιωματικά της ανήκει.

Είναι πραγματικά λυπηρό, οι Έλληνες της Κύπρου να ξεπουλούν τις περιουσίες τους ποδοπατώντας έτσι τις ψυχές και τις αναμνήσεις τους, τα όνειρα που έκαναν κάποτε οι γονείς και οι παππούδες τους, την ιστορία μας και κάθε ελπίδα για επιστροφή στις πατρογονικές μας εστίες.

Ποιος θα εξηγήσει στον Αυξεντίου την κατάντια μας; Αυτός και τόσοι άλλοι πέθαναν για την Ελλάδα, για την Ένωση, για την Ελευθερία! Κι εμείς; Ξεπουλούμε πατρίδα και ιδανικά για 30 αργύρια.

Αφού εμείς οι ίδιοι αρνούμαστε να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας, πώς θα μας βοηθήσουν οι άλλοι; Πιστεύουμε ότι θα μας σώσουν οι Εγγλέζοι και οι Αμερικάνοι; Είμαστε αξιολύπητοι! Αν ο Αγώνας του 55-59 δεν μας συγκινεί έστω και στο ελάχιστο... είμαστε προδότες και άξιοι της μοίρας μας. Μόνο ντροπή και αποτροπιασμό μπορούμε να νιώθουμε για όλους εκείνους που πωλούν την Κύπρο μας στον Αττίλα και τον προσκυνούν ωσάν τον «σωτήρα» τους.

Δυστυχώς οι κυβερνήσεις, οι κούφιες υποσχέσεις, οι ανέσεις και η απληστία μας ρήμαξαν. Τα κόκκαλα των ηρώων μας τρίζουν, μα εμείς κλείνουμε τα αυτιά μας και παραμένουμε ανενόχλητοι μέσα στο βόθρο που καταλήξαμε να ζούμε...

Η Τουρκία γνωρίζει καλά για την οικονομική κατάσταση της Κύπρου, γι’ αυτό θα προσπαθήσει να πατήσει «επί πτωμάτων», ούτως ώστε να μας οδηγήσει στον απόλυτο εξευτελισμό και την «νόμιμη» τουρκοποίηση των κατεχομένων. Έχουμε χρέος να αντισταθούμε στους δύσκολους καιρούς και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο για να μην καταφεύγει κανείς στη βοήθεια των Τούρκων μέχρι ο Θεός να ξημερώσει τη μέρα της Απελευθέρωσης και της Επιστροφής!

«Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής.» - Κυριάκος Μάτσης

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

Παρέλαση και Βρετανική σημαία


Ολοκληρώθηκαν για ακόμα μια χρονιά οι εορτασμοί για την επέτειο της Κυπριακή Ανεξαρτησίας. Τώρα κατά πόσο η συγκεκριμένη επέτειος χρίζει εορτασμών, είναι άλλο θέμα. Αποκορύφωμα των εορτασμών όπως κάθε χρόνο η στρατιωτική παρέλαση. Μια παρέλαση η οποία περισσότερο γίνεται για αναπτέρωση ηθικού και απόδοσης σεβασμού και τιμής στα σώματα ασφαλείας και ιδιαίτερα στην Εθνική Φρουρά και την ΕΛ.ΔΥ.Κ, παρά για να «γιορτάσουμε» τον οδυνηρό συμβιβασμό της Ζυρίχης.

Στην φετινή παρέλαση όμως, παρατηρήσαμε και μια κάθε άλλο παρά αδιάφορη καινοτομία. Εκτός από την απουσία μηχανοκίνητων τμημάτων λόγω της οικονομικής κατάστασης στο νησί μας, παρατηρήσαμε να παρελαύνει και τμήμα με σημαίες όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ανάμεσά τους φυσικά και η Μεγάλη Βρετανία.

Και ναι! Εν έτη 2013, στους εορτασμούς για την αποτίναξη του Αγγλικού Ζυγού από την Κύπρο, παρελαύνει και η σημαία της αποικιοκρατίας. Και υποβάλλουμε την παρακάτω ερώτηση: Ήταν τόσο αναγκαίο να παρελάσουν για πρώτη φορά σημαίες όλων των κρατών μελών της Ε.Ε;; Δεν σκέφτηκε κάποιος ότι θα ήταν η ύστατη πρόκληση να αντικρύζουμε την Βρετανική σημαία μέσα στην παρέλαση της δικής μας Εθνικής φρουράς, των συνεχιστών των ηρωικών αγωνιστών του ΄55-59;;

Βέβαια, η ανεξαρτησία της Ζυρίχης ήταν καθαρά μια Αγγλοτουρκική σκευωρία για να θάψουν τον Εθνικό πόθο της Ένωσις με την Μάνα Ελλάδα, να εδραιώσουν και να νομιμοπιήσουν τον δικό τους ρόλο στο νησί. Και εδώ να αναφέρουμε ότι στην παρέλαση δεν λέχθηκε κουβέντα για τιν ηρωικό αγώνα που προηγήθηκε των συμφωνιών, την εποποιία της ΕΟΚΑ. Τον αγώνα στον οποίο οι Κύπριοι σφράγισαν με το αίμα τους τον προαιώνιο πόθο τους για ένωση με τη Μάνα Ελλάδα.

Προς τί λοιπόν μια τέτοια εικόνα ραγιαδισμού στην φετινή παρέλαση; Η αποικιοκρατία και η κατοχή είναι εδώ. Σειρά μας να δικαιώσουμε τις θυσίες των προγόνων μας. Τρισήμιση χιλιάδες χρόνια Ελληνικής Ιστορίας στην Κύπρο είναι φάρος και καθοδηγητής μας σε αυτόν τον δύσκολο μα όμορφο αγώνα!

Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

Ελληνισμός και Δημοκρατία


Δημοκρατία! Η εξουσία του δήμου, η εξουσία του λαού. Μία λέξη που ακούμε τόσο συχνά, μία αξία που τιμούμε, ένα δικαίωμα που απαιτούμε και διεκδικούμε, ένα καθήκον που διαφυλάσσουμε. Αναρωτηθήκαμε ποτέ ποιά είναι η σημασία της δημοκρατίας στην κοινωνία μας, ποιό ρόλο παίζει η δημοκρατία στην διατήρηση των αξιών για τις οποίες αγωνιζόμαστε και θέλουμε να διατηρούμε;

Η δημοκρατία έκανε τα πρώτα της βήματα στην αρχαία Αθήνα, με τον Περικλή να την φέρνει στο απώγειό της. Με ανατρεπτικούς και ιδιαίτερα φιλολαϊκούς νόμους για την εποχή του, ο Περικλής προώθησε το δημοκρατικό πολίτευμα στην Αθήνα, που ήταν τελείως διαφορετικό από την ολιγαρχεία, την τυρρανεία και την αριστοκρατεία που επικρατούσαν την εποχή εκείνη.

Μετά από αιώνες λοιπόν, μετά από διάφορα συνταρακτικά γεγονότα που συνέβησαν στην Ιστορία, οι πλήστες χώρες εφάρμοσαν την δημοκρατία ως επίσημο πολίτευμα του κράτους. Μια δημοκρατία, απόγονο εκείνης του Περικλή. Μια δημοκρατία η οποία φυσικά και δεν θα υπήρχε χωρίς τον Ελληνισμό, φτάνοντας στον 21ο αιώνα.

Μήπως όμως έχουμε παρεξηγήσει τον όρο δημοκρατία; Σε αυτό το ερώτημα την απάντηση μας δίνει ο Ισοκράτης, ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά: “Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία”. Έχουμε λοιπόν καθήκον να διαφυλάξουμε την πραγματική δημοκρατά. Μια δημοκρατία που θα προστατεύει τις αξίες του πολιτισμού μας σαν κόρη οφθαλμού, μια δημοκρατία η οποία δεν θα είναι δέσμοια κανενός κομματάρχη και κανενός κόμματος.

Συναγωνιστές, η δημοκρατία είναι μια αξία την οποία ανέδειξαν οι ένδοξοι προγόνοι μας. Ωφείλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας πατρίδα ελεύθερη και πραγματικά δημοκρατική, και όχι μια πατρίδα “κτήμα” ενός καθεστώτος, ή μια κομματοκρατούμενη πατρίδα όπου οι λεγόμενοι “εκπρόσωποι” του λαού, θα είναι οι πρώτοι που θα είναι έτοιμοι να τον προδώσουν για τα δικά τους προσωπικά ή κομματικά συμφέροντα. Ελευθερία δέν νοείται χωρίς δημοκρατία, και όποιαδήποτε αντιδημοκρατική λύση φαίνεται καλή και ιδανική, έιναι σίγουρα ανθελληνική, γιατί δεν συνάδει με τις αξίες που κληροδότησε ο Ελληνισμός σε ολόκληρο τον κόσμο. Ως Έλληνες ας δώσουμε το παράδειγμα, ας σταματήσουμε να φανατιζόμαστε, ας βάλουμε στην άκρη τα οπιάδήποτε άλλα συμφέρωντά μας, και άς δώσουμε ένα αγώνα για μια πραγματική Δημοκρατία.

Η δημοκρατία είναι ένα καθαρά Ελληνικό δημιούργημα το οποίο καλούμαστε να διαφυλάξουμε και να σταθούμε εμπόδιο σε όσους την εκμεταλλεύονται, και σε όσους την διαψεύδουν για να το παίξουν “σωτήρες”.

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιούλιος 2013

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

1η Απριλίου για ΕΝΩΣΗ και ΛΕΥΤΕΡΙΑ!



Οι Έλληνες στην Ιστορία μας, έχουμε πολλούς καταγεγραμμένους αγώνες για την Ελευθερία. Από την Εθνεγερσία του 1821, τον Μακεδονικό αγώνα, τους Βαλκανικούς πολέμους, μέχρι και την Μικρασιατική Εκστρατεία και το έπος της Πίνδου οι Έλληνες μάχονταν για την ανάκτηση των αλύτρωτων πατρίδων. Μέχρι που το 1955, ήρθε η σειρά της Κύπρου μας να πολεμήσει για την Ελευθερία και την ΕΝΩΣΗ με την υπόλοιπη Ελλάδα!

Είχαν προηγηθεί: εξεγέρσεις κατά τη διάρκεια της επανάστασης του ΄21, 3 Ενωτικά δημοψηφίσματα στα οποία ο λαός παμψηφί αξίωσε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, Εθελοντική συμμετοχή των Κυπρίων στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μετά από υποσχέσεις των Βρεττανών ότι θα πραγματοποιούσαν την ΕΝΩΣΗ. Επίσης είχε λάβει χώραη αιματηρή εξέγερση του ΄31, η οποία έμεινε στην Ιστορία ως Οκτωβριανά, ενώ η Εκκλησία που είχε αναλάβει ρόλο Εθνικού καθοδηγητή του λαού απέστελνε συνεχώς διαβήματα στα Ηνωμένα Έθνη και τηλεγραφήματα! Μα η διεθνής κονότητα αδιαφορέι, και τότε όπως λέει ο ποιητής, «Όταν πια είδαμε κι αποείδαμε με τα τηλεγραφήματα και τες πρεσβείες, κλείσαμε τη μικρή μας ζωή σ’ ένα φάκελλο μικρό που να χωράει στη φούχτα μιας μαθητριούλας, στον προβολέα ενός ποδηλάτου, στη ράχη ενός βιβλίου και γράψαμε με κόκκινο μελάνι τη διεύθυνση: Αξιότιμον Ελληνικόν Κυπριακόν λαόν, Οδόν Ελευθερίας η θανάτου Χωριά και πόλεις, Κύπρον».

Στον πολιτικό τομέα τα ηνία αναλαμβάνει ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄, ενώ στρατιωτικός αρχηγός αναλαμβάνει ο Γεώργιος Γρίβας με το ψευδώνυμο ΔΙΓΕΝΗΣ! Η ημερομηνία έναρξης του αγώνα ορίζεται η 1η Απριλίου 1955. Και εκείνο το πρωινό της 1ης του Απρίλη του ΄55, ξημέρωσε διαφορετικά! Ξημέρωσε με εκρήξεις, παράτολμες επιχειρήσεις και προκηρύξεις. Οι Κύπριοι διαβάζουν την πρώτη προκήρυξη της ΕΟΚΑ: «Με την βοήθεια του θεού, με πίστην εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράσταση ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την βοήθεια των Κυπρίων, αναλαμβάνουμε τον αγώνα για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίο μας κατέλειπαν οι πρόγονοί μας ως ιερά παρκαταθήκην, Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ».

Ο αγώνας είναι αγώνας ΟΛΩΝ των Κυπρίων ανεξαρτήτως ιδεολογίας, κοινωνικής θέσης και ηλικίας. Ο καθένας συνεισφέρει σε αυτόν ό,τι μπορεί!

Ωστόσο, μπροστάρηδες του αγώνα ήταν οι νέοι του τόπου. Η μαθητιώσα νεολαία της Κύπρου οργανώνει δυναμικές διαδηλώσεις που συχνά κατέληγαν σε βίαιες συγκρούσεις με τους πάνοπλους αποικιοκράτες, ανυψώνει Ελληνικές σημαίες στα σχολεία, μεταφέρει προκηρύξεις και πολεμοφόδια, ενώ πολλοί μαθητές παρά το νεαρό της ηλικίας τους θυσιάζονται στον βωμό της Ελευθερίας. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, το 18χρονο αμούστακο παιδί που ανέβηκε τα σκαλιά της αγχόνης ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο; Ποιος μπορεί να λησμονήσει τον Πετράκη Γιάλλουρο, τον σημαιοφόρο του Γυμνασίου Αμμοχώστου που έπεσε νεκρός από τα πυρά των Άγγλων κατά τη διάρκεια μαχητικής διαδήλωσης;

Στα βουνά της Κύπρου, οι αντάρτες μας γράφουν χρυσές σελίδες δόξας στην Ιστορία μας. Οι μαχητές της ΕΟΚΑ με παράτολμες επιχειρήσεις και ενέδρες, καταφέρνουν καίρεια πλήγματα στον αντίπαλο, τον στριμώχνουν και εξευτελίζουν διεθνώς την πανίσχυρη Βρεττανική αυτοκρατορία. Ο Αυξεντίου, ο Μάτσης, ο Δράκος, οι ήρωες του Αχυρώνα και τόσοι άλλοι κερδίζουν επάξια την θέση τους στο πάνθεον των ηρώων μας. Διδάσκουν έτσι όχι μόνο την Κύπρο, όχι μόνο τον Ελληνισμό, αλλά ολόκληρη την υφήλιο πως η μεγαλοσύνη στους λαούς δεν μετριέται με το στρέμμα, με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και το αίμα.

Οι Άγγλοι είναι πλεόν ανίσχυροι, δεν μπορούν να καταλάβουν τον τρόπο που δρά η Ε.Ο.Κ.Α. και καταφεύγουν στις ύπουλες τακτικές τους. Εφαρμόζουν το «διαίρει και βασίλευε», εξοπλίζουν την Τουρκική μειονότητα και την στρέφουν ενάντια στους Έλληνες του νησιού. Εξαντλούν όλα τα μέσα που διαθέτουν για να συλλάβουν τον ΔΙΓΕΝΗ, αλλά μάταια. Οι φυλακές και τα ανακριτήρια μετατρέπονται σε κολαστήρια. Οι δήθεν πολιτισμένοι Άγγλοι μιμούνται κατά γράμμα τις φρικιαστικές μεθόδους βασανισμού του Χίτλερ και των Ες Ες. Οι αγωνιστές υποβάλλονται σε φρικτά βασανιστήρια, αλλά η Ελληνική ψυχή δεν λυγίζει. Όπως έγραψε σε ανακοίνωση της το 1957 η ΠΕΚΑ, «Η ψυχή νικά το σίδερο, το θάρρος νικά την ηταμότητα, η Λευτερια νικά την τυρρανεία»!

Και μέσα σε αυτό το κλίμα του συνεχούς αγώνα, των κακουχιών, του ηρωισμού και της νίκης, ο αγώνας δυστηχώς τερματίζεται πριν ολοκληρωθεί ο σκοπός του, η Ένωση με την Μάνα Ελλάδα. Υπογράφονται οι συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου και η Κύπρος ανακηρύσσεται ανεξάρτητο κράτος. Μια ψεύτικη ανεξαρτησία, μια ανεξαρτησία με εγγυήσεις, μια ανεξαρτησία που όχι μόνο δεν προνοούσε την πλήρη αποχώρηση των Άγγλων από την Κύπρο, αλλά και νομιμοποιούσε τον ρόλο της Τουρκίας στο νησί. Τα λόγια του αρχηγού της ΕΟΚΑ, Γεώργιου Γρίβα ΔΙΓΕΝΗ μοιάζουν προφητικά για την εξέλιξη της κατάστασης στην Κύπρο: «Παρελάβαμεν ένα λαόν, τον εξωθήσαμεν εις ένα ηρωϊκόν αγώνα, εις τον οποίον ούτος μας έδωσεν ό,τι του εζητήσαμεν, και εν τούτοις ύστερα από τρισήμιση έτη, ύστερα από εκατόμβας, ύστερα από ανήκουστους καταστροφάς και καταπιέσεις που υπέστη, ύστερα από πράξεις ηρωισμού εκ μέρους του, αι οποίαι προκαλούν τον θαυμασμόν αλλά και υπερηφάνειαν, τον παραδίδομεν εις στυγνοτέραν ή μέχρι σήμερον δουλείαν και μάλιστα εις δύο αφέντας αντί ενός και με πιθανότητα να μη εξέλθη πλέον εκ του τάφου, εις τον οποίον τον ερρίψαμεν». Ωστόσο, χάριν της ενώτητος ο ΔΙΓΕΝΗΣ καλεί τον λαό να παραταχθεί πλησίον του Αρχιεπισκόπου.

Η αλήθεια είναι μία! Το΄ 55 κατατροπώσαμε τους Άγγλους στον πολεμικό τομέα, στον διπλωματικό όμως, δυστηχώς, δεν τα καταφέραμε. Η δική μας γενιά σήμερα αντιμετωπίζει άλλα εμπόδια στον αγώνα. Η μισή μας πατρίδα είναι κατεχόμενη από τα Τουρκικά στρατεύματα και η πολιτική μας ηγεσία, αρνείται να παραδειγματιστεί από τα λάθη του παρελθόντος και προχωρεί σε επαίσχυντες υποχωρήσεις. Μέσα σε αυτό το κλίμα, την κατάσταση έρχεται να χειροτερέψει και η οικονομική κρίση, η οποία θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο την κατάσταση στο Εθνικό μας θέμα αν δεν κάνουμε σωστούς χειρισμούς.

Συναγωνιστές, ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. είναι επίκαιρος όσο ποτέ άλλοτε. Οι ήρωές μας μας άφησαν πολλές παρακαταθήκες. Ωφείλουμε να σταθούμε άξιοι συνεχιστές των αγώνων τους. Έχουμε χρέος να δικαιώσουμε τις θυσίες τους. Ας αντλησουμε διδάγματα, ας υιοθετήσουμε τις αξίες για τις οποίες αγωνίστηκαν οι πρόγονοί μας και ας μεταλαμπαδεύσουμε την φλόγα αυτή και στις υπόλοιπες γενιές των Ελλήνων της Κύπρου. Στόχος μας είναι ένας, η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της Κύπρου, η ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ του λαού μας και εν τέλει, η Εθνική μας ολοκλήρωση, η ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την Μητέρα Ελλάδα.

Για επίλογο αφήνουμε ένα σύνθημα του αγώνα της ΕΟΚΑ, που σήμερα μοιάζει τόσο επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε. «ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΟΜΕΝ ΚΙ ΑΣ ΤΡΩΓΩΜΕΝ ΠΕΤΡΕΣ»


Με πίστη στο Θεό και στην Πατρίδα
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Από την εκδήλωση μας για την 1η Απριλίου:





Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

Εκδήλωση: Λαμπαδηφορία προς τιμήν του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α.

Η Ε.Φ.Ε.Ν. σας προσκαλεί την Κυριακή, 31 Μαρτίου στις 9:30 μ.μ. στην καθιερωμένη Λαμπαδηφορία προς τιμήν του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α.


31 Μαρτίου
Ώρα: 9:30 μ.μ.
Αφετηρία: Πλατεία Φανερωμένης

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών Ε.Φ.Ε.Ν

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ:15/1/1950 «ΑΞΙΟΥΜΕΝ ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ»

Ήταν 15/1/1950, όταν ολόκληρος ο Κυπριακός λαός, ανεξαρτήτου ιδεολογίας, κοινωνικής τάξης, θρησκείας κλπ. επικύρωσε για ακόμα μια φορά τον προαιώνιο πόθο του για ένωση με την Μάνα Ελλάδα. Το ενωτικό δημοψήφισμα του ’50 είχε οργανώσει η Εκκλησία της Κύπρου, που είχε αναλάβει ρόλο Εθναρχίας στα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς και της αποικιοκρατίας. Παρ' όλο που είχαν προηγηθεί και άλλα ενωτικά δημοψηφίσματα στο νησί (1921, 1930), το συγκεκριμένο, ήταν αυτό που έμεινε για πάντα χαραγμένο στην μνήμη του Κυπριακού Ελληνισμού ως ο προπομπός του απελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Μετά την απόρριψη εκ μέρους της αποικιοκρατίας του αιτήματος της αυτοδιαθέσεως του Κυπριακού λαού, οι Κύπριοι κατάλαβαν πλέον ότι εξάντλησαν όλα τα ειρηνικά μέσα που διέθεταν και το μόνο που απέμενε ήταν ο ένοπλος αγώνας.



Το 95,7% των Κυπρίων αξίωσε την ένωση με την Ελλάδα (σημειώνουμε, ότι το ποσοστό που απείχε του δημοψηφίσματος ήταν δημόσιοι υπάλληλοι στους οποίους απαγορευόταν η συμμετοχή, καθώς και ανήμποροι). Ο διακαής πόθος για ένωση, ένωσε όλους τους Κυπρίους, ενώ οποιαδήποτε άλλα σχέδια δήθεν ανεξαρτησίας, Ομοσπονδίας κλπ το μόνο που κατάφεραν και καταφέρνουν είναι να διχάζουν το λαό.

Εμείς σήμερα, ως η γενιά που θα πάρει στα χέρια της αύριο την Κύπρο, οφείλουμε να δικαιώσουμε τους άπειρους αγώνες των προγόνων μας για Ένωση. Οφείλουμε να έχουμε ως απώτερο στόχο σε όλες μας τις ενέργειες την Εθνική ολοκλήρωση του τόπου τούτου. Οφείλουμε να διεκδικήσουμε και να αγωνιστούμε ακούραστα για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ – ΕΝΩΣΗ. Η Ένωσις είναι ο μόνος λυτρωμός...
    

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιανουάριος 2012