"Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας..." Πετράκης Γιάλλουρος


Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940: OXI



28 Οκτωβρίου 1940. Μια από τις ηρωικότερες μέρες του απανταχού Ελληνισμού! Μέρα ένδειξης του μεγαλείου της ψυχής και ρης γενναιότητας των Ελλήνων! Επέτειος, που μας καλεί να επαναπροσδιορίσουμε την περήφανη Ελληνική μας ταυτότητα και με τη σειρά μας να βροντοφωνάξουμε «ΟΧΙ».

Σύσσωμος ο Ελληνικός λαός έτρεξε να πάει στο μέτωπο να υπερασπιστεί τα πάτρια εδάφη, παρά τα λιγοστά μέσα και οπλισμό που διέθεταν οι Έλληνες. Παρ΄όλα αυτά δεν φοβήθηκαν τον πάνοπλο εχθρό, και πάνω στα βουνά της Πίνδου «έστησαν» τις δικές τους Θερμοπύλες. Οι γυναίκες της Ηπείρου άφησαν τις οικογένειες τους και έτρεξαν στο μέτωπο να βοηθήσουν τους Έλληνες στρατιώτες που μάχονταν. Κουβαλώντας πολεμοφόδια, τρόφιμα και περιθάλπωντας τους τραυματίες οι γυναίκες της Ηπείρου έδειξαν ότι η λεβεντιά και ο ηρωισμός είναι μέσα στο αίμα των Ελλήνων.

Έτσι, μετά από σκληρές και άνισες μάχες οι Έλληνες νίκησαν τους Ιταλούς. Ποιός θα το πίστευε πως μια χούφτα άοπλοι θα νικούσαν την Ιταλική πολεμική μηχανή. Και όμως, οι Έλληνες δίδαξαν ότι σε ένα πόλεμο δεν ρωτάμε πόσοι είναι οι εχθροί, ρωτάμε πού είναι οι εχθροί.

Έτσι, ηττημένος και ταπεινωμένος ο “Ντούτσε” ζητά την βοήθεια της Γερμανίας, της μεγάλης δύναμης του άξονα. Τα Γερμανικά στρατεύματα μπαίνουν στην Αθήνα. Επικρατεί χάος. Πολλοί φεύγουν και πάνε αντάρτες στα βουνά, άλλοι καταφεύγουν στην Αίγυπτο και σε άλλες χώρες για να πολεμήσουν από εκεί τον φασισμό, άλλοι μένουν πίσω, επικρατεί η φτώχεια και η πείνα. Δηστυχώς όμως, ούτε και σε αυτή την δύσκολη στιγμή δεν έλειπε ο εφιάλτης του Έθνους, το σκοτεινό χέρι της προδοσία έκανε την εμφάνισή του. Προδότες και μαυραγορίτες έγιναν το δεξί χέρι των βαρβάρων και στράφηκαν ενάντια στους συμπατριώτες τους. Οι Γερμανοί προβαίνουν σε φρικαλεώτητες και σφαγές. Το φρόνημα των Ελλήνων όμως δέν κάμπτεται. Μένει όρθιο και αγωνιστηκό, όπως έκανε πάντα στο πέρασμα των αιώνων. Στα βουνά συνεχίζουν να γράφονται σελίδες ηρωισμού, ενώ ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας κατεβάζουν στην σβάστικα από την Ακρόπολη και δείχνουν έτσι ότι οι Έλληνες ούτε υποτάχθηκαν, αλλά ούτε πρόκειται να υποταχθούν. Ακόμα και ο ίδιος ο Αδόλφος Χίτλερ σε ομιλία του δήλωσε ότι ο μόνος λαός που του αντιστάθηκε με απαράμιλλο θάρρος ήταν οι Έλληνες, ενώ ο Γουίνστον Τσώρτσιλ δήλωσε χαρακτηριστικά: “Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Ελληνες πολεμούν ως ήρωες, από τώρα και στο εξής θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες”.

Οι Γερμανοί φεύγουν από την Ελλάδα το 1944, αφήνωντας πίσω τους συντρίμια και πάνω από 500.000 νεκρούς. Όμως δυστηχώς τα βάσανα της μάνας Ελλάδας δεν είχαν τελειώσει ακόμα. Ο εμφύλιος αλληλοσπαραγμός κάνει την εμφάνισή του και η Ελλάδα κλαίει για τα παιδιά της που χαθηκαν από Έλληνες, και ένα μεγάλο Γιατί ακούγεται μέχρι και σήμερα. Γιατί ο αδερφός να σκοτώνει τον αδερφό, γιατί;

Και οι Κύπριοι φυσικά, μετά από τις υποσχέσεις της Μ. Βρεττανίας πως αν συμμετείχαν στον πόλεμο κατά του άξονα θα γινόταν η πολυπόθητη ένωση με την Ελλάδα κατατάκτηκαν μαζικά στον Αγγλικό Στρατό πολεμόντας τον Ναζιστικό επεκτατισμό σ Ευρώπη και Μέση Ανατολή, ενώ άλλοι πήγαν ως εθελοντές στην Ελλάδα.

Συναγωνιστές, εμείς σήμερα ωφείλουμε να παραδειγματιστούμε από τους ήρωες του ΄40, να μεθύσουμε από το αθάνατο κρασί του ΄21 και να πολεμήσουμε με όποια μέσα μπορούμε, και να γράψουμε και εμείς με τη σειρά μας χρυσές σελίδες στην ήδη πολυσέλιδη Ελληνική Ιστορία. Ενωμένοι, να υπερασπιστούμε την δημοκρατία, την Ελευθερία, τα ιδανικά και την δικαιοσύνη όπως έπραξαν οι πρόγονοί μας στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Το μέλλον αυτού του τόπου βρίσκεται στα χέρια μας και ωφείλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας Ελύθερη και ΟΧΙ υποδουλωμένη πατρίδα.

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Οκτώβριος 2012

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Η κομματικοποίηση στα σχολεία μας



Πιστεύω πως όλοι γνωρίζουμε τι γίνεται στα σχολεία μας κάθε Οκτώβριο. Είναι ο μήνας των εκλογών, τόσο των μαθητικών συμβουλίων, όσο και των κεντρικών του κάθε σχολείου. Πολλοί είναι αυτοί που θέλουν να εκπληρώσουν τα πιστεύω τους και τις φιλοδοξίες τους. Όμως η απορία είναι: αν κάποιος βγει στην «εξουσία» εξυπηρετεί του συμμαθητές του ή του διάφορους ανώτερούς του;

Αυτό που πιστεύω προσωπικά είναι πως ό,τι κάνουν, το κάνουν επειδή το λέει το κόμμα και γίνονται μάχες και τσακωμοί. Τρέχουν για να προλάβουν ψήφους. Τα έχουν όλα έτοιμα από πολλές μέρες/μήνες πριν. Κάνουν τους υπολογισμούς τους και αν είσαι στην λίστα τους και τους συμφέρεις, είτε το θέλεις, είτε όχι, θα βάλεις υποψηφιότητα. Επίσης, πολλοί είναι αυτοί που λαμβάνουν και μήνυμα στο κινητό την προηγούμενη μέρα. Αλλά έτσι είναι στην μικρή μας Κύπρο. Η κριτική σκέψη απουσιάζει από τους μαθητές. Είμαστε στ’αλήθεια πρόβατα, αν ψηφίζουμε κάποιον απλώς γιατί είναι του κόμματος και μας είπαν πως πρέπει να τον ψηφίσουμε.

Με αυτόν τον τρόπο δρούμε και στην κοινωνία. Πολλοί είναι αυτοί που για να λάβουν θέση για ένα ζήτημα, περιμένουν την ανακοίνωση του κόμματός τους. Πάνε με κλειστά μάτια στις εκλογές και με φανατισμό που δεν μπορείς να συζητήσεις μαζί τους. Όμως, σε όλα τα σχολεία υπάρχουν οι μαθητές, που έστω και λίγοι, δεν δέχονται αυτή την κατάντια. Γιατί ναι, είναι κατάντια να ξεφτιλίζεσαι με το να σου λέει ο άλλος τι να ψηφίσεις, είναι κατάντια να σε πιέζουν για τα δικά τους συμφέροντα.

Εμείς είμαστε η αντίσταση σε αυτούς! Οι δε μπλε και οι μεν κόκκινοι μπορεί να κρατούν δύο διαφορετικές σημαίες αλλά τα στρατόπεδά τους είναι τα ίδια. Δεν πρέπει να μας φοβίζουν τα κομματόσκυλα. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να σκεφτόμαστε ελεύθερα και μην επιτρέψουμε σε κανένα να μας πει τι θα ψηφίσουμε. Εμάς οι ψήφοι, τα λεφτά και τα βολέματα δεν μας αγγίζουν. Εμάς τα μόνα που μας αγγίζουν τη ψυχή είναι οι αξίες και τα ιδανικά μας, τα οποία πολλοί από εσάς ξεχνάτε. Δεν έχουμε ως στόχο μας να χαλάσουμε τα σχέδια σας αλλά έχουμε ως στόχο, να σας αποτρέψουμε σε κάθε τι που θεωρούμε λάθος, σε κάθε τι που θα μπορούσε να φέρει σε κίνδυνο την πατρίδα μας.

«Όποιος ελεύθερα συλλογιέται, συλλογιέται καλά»

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Οκτώβριος 2012

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: 1η Οκτωβρίου 1960: Κάλπικη Επέτειος

Άραγε πραγματικά γιορτάζουμε σήμερα; 

Πατήστε για μεγένθυνση.
Όταν πριν 52 χρόνια η Κυπριακή Δημοκρατία γεννήθηκε με καισαρική, υπό την υψηλή εποπτεία των αρχιατρών της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου, και με ισχυρή δόση αναισθητικού, όπως είπε και ο Σταύρος Καρκαλέτσης, υπήρχε στ' αλήθεια δημοκρατία;

Πώς είναι δυνατόν ένας τόσο μεγάλος αγώνας που σαν μοναδικό του στόχο είχε την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την πολυπόθητη ΈΝΩΣΗ με την μητέρα Ελλάδα να καταλήγει στην δημιουργία ενός «ανεξάρτητου» κράτους; Κι εμείς; Να χαιρόμαστε, να παραμένουμε εφησυχασμένοι και να θάβουμε βαθιά ζωτικής σημασίας όνειρα και ακόμη χειρότερα να φοβόμαστε να τα ξεθάψουμε. Το επιβάλλει η ιστορία και η καταγωγή μας! 

Από πάντα να μιλάμε και να αγωνιζόμαστε για ΈΝΩΣΗ! Το 1950 με το συντριπτικό 97,6% να ζητούμε την ΈΝΩΣΗ, οι Άγγλοι να αρνούνται αφού στο μυαλό τους έπλεαν και εξακολουθούν να πλεόυν διάφορα καταστροφικά για εμάς σχέδια, το 1955-59 να παίρνουμε τα όπλα και με μόνο φάρο την ελληνική μας σημαία να ξεκινούμε τον τιτάνιο Εθνικοαπελευθερωτικό μας Αγώνα. Το 1960 να συμβιβαζόμαστε με συμφωνίες ξένων, εδώ και 52 χρόνια να μένουμε απλοί δέκτες και συν τοις άλλοις, να υποχωρούμε μαζί μ' αυτούς που μας «κυβερνούν» και μας ξεπουλούν. Το 2004 να ξυπνούμε για λίγο από τον λήθαργοαπορρίπτοντας με ποσοστό 76% το ανανικό σχέδιο και να φτάνουμε εν έτει 2012 να συζητούμε για την προδοτική Δ.Δ.Ο., δηλαδή για ό,τι χειρότερο. Μια (δια)λύση που δεν μπορεί να μας οδηγήσει σε τίποτα λιγότερο από το αντίθετο του 1950, στην παντελή τουρκοποίηση του κατά 34 αιώνες ελληνικού μας νησιού.

Αν όλη αυτή η καταστροφή για κάποιους λέγεται «εορτασμός», για κάποιους άλλους που δεν μπορούν να ποδοπατούν τα όνειρά τους πάντα θα χαρακτηρίζεται ως κάλπικη επέτειος!

«Ένωσις, τζ' ας γενή το γαίμαν μας αυλάτζιν»

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Οκτώβριος 2012