Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΝΑΓΙΔΗΣ, ΜΙΧΑΗΛ ΚΟΥΤΣΟΦΤΑΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ

ΑΠΗΓΧΟΝΙΣΘΗΣΑΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΔΕΙΝΑΣΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΥΠΕΡ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΓΩΝΑΝ ΥΠΟ ΤΟ ΛΑΒΑΡΟ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.Α. 


Ήταν 21η Σεπτεμβρίου όταν ο γδούπος της καταπακτής ακούστηκε ξανά στo νησί. Αυτή την φορά έπαιρνε στα ουράνια τρεις Αρχάγγελους. Τρεις Ήρωες με όλη την σημασία της λέξης.

Τον Ανδρέα Παναγίδη και τον Μιχαήλ Κουτσόφτα από το Παλαιομέτοχο και τον Στέλιο Μαυρομμάτη από την Λάπηθο.

Με την έναρξη του αγώνα, ο Στέλιος Μαυρομμάτης εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ και πήρε μέρος σε επιχείρηση δολιοφθοράς εναντίον αεροπλάνων των Άγγλων. Συνέβαλε επίσης ουσιαστικά στη συλλογή των κυνηγετικών όπλων από ιδιώτες στην περιοχή Λευκωσίας. Έδρασε ιδιαίτερα στην περιοχή των οδών Λήδρας και Ονασαγόρου, την οποία οι Άγγλοι είχαν ονομάσει "μίλι του θανάτου". Μεταξύ των συνεργατών του ήταν και ο ξάδελφός του Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Στενοί συνεργάτες του στη μεταφορά και απόκρυψη οπλισμού, καθώς και στη φιλοξενία και φυγάδευση καταζητουμένων προσώπων ήταν και οι γονείς και τα αδέλφια του. Σε μια αποτυχημένη επίθεση του ιδίου και των δυο συναγωνιστών του εναντίον του Βρετανού σμηνία Νόρμαλ Άλφρεντ και του αεροπόρου Λώρενς Ληθ της βρετανικής βασιλικής αεροπορίας στην οδό Αγίου Παύλου στον Άγιο Δομέτιο Λευκωσίας, ο Στέλιος Μαυρομμάτης ανακόπηκε κατά την αποχώρηση από Άγγλο κάτοικο της περιοχής και συνελήφθη από τους δυο Άγγλους αεροπόρους.

Η πρώτη δράση του Μιχαήλ Κουτσόφτα, ήταν η ύψωση της ελληνικής σημαίας στην κορυφή των ευκαλύπτων στο κέντρο του χωριού του, την οποία κατέβαζαν οι Άγγλοι. Ένα βράδυ έκοψε, με το φίλο του Ανδρέα Παναγίδη, τα κλαδιά των ευκαλύπτων, για να μη μπορούν οι στρατιώτες να κατεβάσουν τη σημαία. Εκείνοι έκοψαν τα θεόρατα δέντρα από τη ρίζα.

Ο Ανδρέας Παναγίδης άφησε πισω την οικογένειά του, μαζί και τα τρία του παιδιά. Η πρώτη δράση του Παναγίδη ήταν η ύψωση της ελληνικής σημαίας. Σε έρευνα που έκαμε Άγγλος στρατιώτης στην τσάντα του, στον τόπο της εργασίας του, αμέσως μετά την εκτέλεση των Καραολή και Δημητρίου, βρήκε μια ελληνική σημαία και ζήτησε από τον Ανδρέα να του σκουπίσει με αυτή τα παπούτσια του. Τόση ήταν η προσβολή που ένιωσε ο Ανδρέας, ώστε ήλθε στα χέρια μαζί του κτυπώντας τον άγρια. Όταν πήγε στο σπίτι, έστειλε τη γυναίκα του και του έφερε τα περίστροφά του που της είχε δώσει να του κρύψει. Την επομένη, όταν πήγε στη δουλειά του στο αεροδρόμιο, μαζί με το Μιχαήλ Κουτσόφτα και έναν άλλο αγωνιστή, επιτέθηκαν και σκότωσαν τον Άγγλο σμηναγό Πάτρικ Τζων Χέιλ μέσα στο γραφείο του. Συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο. Απαγχονίστηκαν και οι δυο με το Στέλιο Μαυρομμάτη.

Συναγωνιστές, η θυσία των τριών ηρώων πρέπει να λειτουργεί για εμάς σαν φάρος. Φάρος που μας δείχνει τον δρόμο του αγώνα. Του αγώνα υπερ πίστεως και πατρίδος, σε αντίθεση με τους σημερινούς πολιτικούς που μας καλούν σε αγών υπερ χρημάτων και αξιωμάτων. Έχουμε χρεός να τιμάμε την θυσία τους, και να μεταλαμπαδεύσουμε τη φλόγα που άναψαν αυτοί στα παιδιά μας. Γιατί μόνο έτσι η Κύπρος μας θα αναπλεύσει αέρα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Σεμπτέμβριος 2012

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Μας πετάνε λάσπη και την τρώμε…


Ο πόθος των Ελλήνων της Κύπρου για απελευθέρωση έχει σκεπαστεί από ένα σκοτεινό ύφασμα μισαλλοδοξίας και αδιανόητης επιθυμίας «επαναπροσέγγισης» με τον Αττίλα. Το ερώτημα είναι: Μας έχουν σκεπάσει ή έχουμε σκεπαστεί μόνοι μας μ’ αυτό το απαίσιο πέπλο; 

Οι Έλληνες της Κύπρου δεν ξέχασαν! Ακόμα και οι υποστηρικτές της Δ.Δ.Ο. κρύβουν μέσα τους τον πόθο για επιστροφή. Κανένας πρόσφυγας δεν σταμάτησε να θέλει να πάει πίσω στο σπίτι του, να οργώσει τη γη που με κόπο και μόχθο απέκτησε. Η επιστροφή τους θα είναι η αναγέννησή τους, η εκπλήρωση του νόστου τους.

Απλά (δυστυχώς) αγνοούν πως και στις μέρες μας μπορούν να «πολεμήσουν» και έχουν εγκαταλείψει τα όπλα, νομίζοντας ότι οι μάχες δεν θα φέρουν τα ποθητά αποτελέσματα. Όλοι τους λανθάνονται! Όταν ο Έλληνας θέλει, ΜΠΟΡΕΙ! Το έχει αποδείξει στα πέρατα των αιώνων!

Δεν είναι δυνατόν, απόγονοι πολεμιστών του Εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα, ηρώων της Ε.Ο.Κ.Α., να επιλέγουν τον συμβιβασμό και να γυρίζουν την πλάτη στον αγώνα, ν’ αρνούνται να γίνουν κι αυτοί ήρωες για χάρη της πατρίδος, για χάρη των παιδιών τους, των παππούδων τους…

Η συνείδησή τους καλύφθηκε από τα ψέματα και την λάσπη που μας ρίχνουν καθημερινά οι ανιστόρητοι «εξυπνάκηδες». Όλοι αυτοί που παρουσιάζονται να θέλουν το καλό μας, ενώ μοναχά την εξουσία, το χρήμα και την δική τους ευημερία αναζητούν και λαχταρούν! Κανείς δεν σκέφτεται τον απλό κοσμάκη, μα φτάσαμε και στο σημείο που ούτε ο ίδιος ο κοσμάκης δεν κάνει καν προσπάθειες για να πιαστεί από κάπου και να σωθεί. Αντιθέτως, ακούει και δέχεται αλλεπάληλα χτυπήματα διαπερασμένος από πλήρη απάθεια.

Αντιδράστε! Μας έκαναν πολλά, δεν είναι ανάγκη να τους επιτρέψουμε να μας κάνουν χειρότερα για να αρχίσουμε και πάλι να αγωνιζόμαστε!

Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ είναι κάτι που στερούμαστε εδώ και 38 ολόκληρα χρόνια…

Γεννήθηκα σκλάβα, δεν έχω όμως την επιθυμία και δεν θ’ αφήσω τον εαυτό μου να πεθάνει σκλάβα! Θα πολεμήσω…για μένα, για σένα, για το μέλλον, για τα παιδιά μου, την πατρίδα, το χώμα που μεγάλωσε τη μητέρα μου, την γαλανόλευκή μου σημαία και τον σταυρό που έχω κρεμασμένο στο στήθος!

Δεν μπορώ να μένω αδιάφορη! 

Αγανακτώ – Αντιδρώ – Διεκδικώ

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Σεμπτέμβριος 2012

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Δηλώσεις Χριστόφια: "Το κόμμα μας και τα μάτια μας..."


«Δεν πρόκειται να τελειώσει η θητεία αυτής της κυβέρνησης, χωρίς τη δικαίωση των ανθρώπων της. Είναι επιταγή της ιστορίας και θα είναι μια πράξη εθνικής συμφιλίωσης...» 
(Δημήτρης Χριστόφιας) 

Αυτά ήταν λόγια του Προέδρου της Δημοκρατίας κατά την παρουσίαση του βιβλίου της Λένιας Τακούσιη–Χριστοφόρου στη Δερύνεια (το βιβλίο το πιο πιθανό να γράφτηκε για να καλύψει τα λάθη της κυβέρνησης Χριστόφια.). Επίσης, ο κ. Χριστόφιας δεν προέβαλε μόνο τις απόψεις του κόμματός του, αλλά συνέχισε και εξακολουθεί να προκαλεί το φανατισμό, λέγοντας πως όλα «έτυχαν» και έγιναν έτσι όπως είμαστε σήμερα. Δεν έτυχαν, κύριοι, αλλά ούτε και πετύχατε! 

«Αυτοί, οι οποίοι κόπτονται σήμερα για τα συμφέροντα των εργαζομένων, αυτοί ήταν απεργοσπάστες και πολεμούσαν τους εργαζομένους την ώρα που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι ρίχνονταν στη φυλακή και δολοφονούνταν...» 

Πιστεύουμε πως ζείτε σε άλλο κόσμο, σε άλλο περιβάλλον... Πραγματικά, δεν μπορείτε να αντιληφθείτε πως σήμερα με τις πράξεις σας οδηγείτε τους ανθρώπους στη φυλακή επειδή δεν τους φτάνουν τα λεφτά να ζήσουν τις οικογένειές τους και να πληρώσουν τις ανάγκες τους -δάνεια, ρεύμα, νερό-; Ακόμη και φονικά φτάσαμε να βλέπουμε στη μικρή Κύπρο με αφορμή τα χρήματα. Οδηγείτε την κοινωνία σε μια επόχη που εσείς «πολεμάτε». Κι αν εσείς μια εποχή ήσασταν λαϊκό κίνημα, αυτό δεν σημαίνει πως σήμερα δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε, πλην ΑΚΕΛ, να δηλώνει και να μάχεται υπέρ των εργαζομένων. 

Ακολούθως, στην παρουσίαση έγινε αναφορά στη θρυλική εποχή για την Κύπρο μας, το ΄55-΄59. Ο κ. Χριστόφιας είπε πως αντέξαν μέσα σε εκείνη την περίοδο και επιβίωσαν. Ο αγώνας, όμως, πρέπει να ξέρουμε έγινε για την Λευτεριά και την Ένωση! Εσείς δεν ήσασταν που από τη μια ψηφίζατε υπέρ και από την άλλη κατά στα ενωτικά δημοψηφίσματα; Βέβαια, τελευταία είναι της μόδας η άποψη του ότι «η Βρετανία θα μας άφηνε έτσι κι αλλιώς, δεν ήταν ανάγκη να γίνει αγώνας». Ίσως να περιμένατε να μας απελευθερώσει ο κατακτητής μας! Τι να πω; Προσωπικά, δεν νομίζω να μας αφήνανε ποτέ ελεύθερους. Και μέσα από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου ακόμα δεν είμαστε ελεύθεροι. 

«Να ξεπεράσουμε τις όποιες δυσκολίες μας δημιουργεί η ζωή είτε ο κόσμος που δεν χωνεύει ότι ένας κομμουνιστής βρέθηκε στην εξουσία... 
Το κόμμα μας και τα μάτια μας» 

Δεν μας πείραξε το ότι βγήκε ένας κομμουνιστής στην εξουσία, άλλωστε θα ερχόταν και η σειρά σας κάποτε, ως κόμμα με βλέψεις την εξουσία «για το καλό του τόπου και του λαού». Μας πείραξε πως μας καταστρέφει την πατρίδα και την κοινωνία και θα μας ενοχλούσε πάλι όποιος και να ήταν στη θέση του. Σταματήστε να βλέπετε φαντάσματα, ο λαός δεν είστε μόνο εσείς. Εσείς κοιτάξτε το κόμμα σας, το μεγάλο και τρανό αυτό κόμμα που πρέπει να ζήσει και να επιβιώσει για να οδηγηθούμε ένα βήμα γρηγορότερα προς την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισότητα! 

Όλα, κύριοι ανεξαρτήτου κόμματος, γίνονται για το εκάστοτε κόμμα, την καρέκλα και το συμφέρον σας. Να ξέρετε πως εμείς ότι αγώνα κάνουμε τον κάνουμε για την πατρίδα και μόνο. Το κόμμα σας το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι βόλεμα και τίποτε άλλο. 

Εμείς ως νέοι σας λέμε στα ίσια πως βαρεθήκαμε όλους εσάς τους καρεκλοκένταυρους. Βαρεθήκαμε τα σάπια ψέματά σας και τις ψεύτικες υποσχέσεις σας. Τσακώνεστε όλη μέρα για ένα καλύτερο χθες, αλλά την επόμενη μέρα είστε μαζί ενωμένοι και κάνετε συμφωνίες... Το κόμμα σας είναι η πατρίδα σας! 

ΓΙΑ ΕΜΑΣ: «ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΙΧΑΖΟΥΝ Η ΠΑΤΡΙΣ ΕΝΩΝΕΙ» 

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ 
Σεμπτέμβριος 2012

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: «Σεπτεμβριανά» 1955

Σαν σήμερα, πριν από 57 χρόνια, νύκτα 5ης προς 6η Σεπτεμβρίου 1955, έλαβε χώρα ηπροβοκατόρικη (από την τουρκική κυβέρνηση) βομβιστική επίθεση στο τουρκικό προξενείο Θεσσαλονίκης -και το σπίτι που γεννήθηκε ο Atatürk- η οποία στάθηκε αφορμή για το οργανωμένο πογκρόμ της νύκτας της 6ης Σεπτεμβρίου εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, λεηλατώντας και εν συνεχεία βάζοντας φωτιά σε σπίτια, σχολεία, μαγαζιά ακόμα και σε εκκλησίες! Συνολικά καταστράφηκαν χιλιάδες Ελληνικές περιουσίες, έχασαν τη ζωή τους 16 Έλληνες, τραυματίστηκαν 32, ενώ εκατοντάδες άλλοι βιάστηκαν και κακοποιήθηκαν...
Λεηλατημένη Ελληνική Εκκλησία
Πραγματική αιτία των «Σεπτεμβριανών» ήταν η θέληση της τουρκίας για ενεργό εμπλοκή στο Κυπριακό ζήτημα, θέτοντας θέμα αν όχι επιστροφής της νήσου στην ίδια, τουλάχιστον διχοτομήσεως, για την προστασία, δήθεν, της μουσουλμανικής μειονότητος, η οποία βαφτίστηκε «τουρκική» και αναβαθμίστηκε σε «κοινότητα».
Οι τουρκικές θηριωδίες...
Εμείς, ως Έλληνες μαθητές δε ξεχνάμε (ούτε) αυτό το ξεριζωμό του Ελληνισμού της Πόλης!

ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Σεμπτέμβριος 2012

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Έλλειψη «απαραιτήτως αναγκαίας» κριτικής σκέψης!



Κριτική Σκέψη: απαραίτητο στοιχείο επιβίωσης και προόδου του κάθε ανθρώπου και της κάθε κοινωνίας σ΄αυτήν την εξελιγμένη και κρίσιμη εποχή που ζούμε.

Πώς γίνεται μια κοινωνία που αποτελείται από πολίτες χωρίς κριτική σκέψη, που δέχεται αδιαμαρτύρητα όσα οι καρεκλοκένταυροι της σερβίρουν, να καταφέρει να προχωρήσει μπροστά και να εκπληρώσει όνειρα και στόχους;

Είναι δυσάρεστο το γεγονός ότι σε μια σύγχρονη κοινωνία υπάρχει έλλειψη ανθρώπων οι οποίοι καταφέρνουν ακόμη να σκέφτονται ελεύθερα και να μην επηρεάζονται από χαζά κομματικά παράσητα και λοιπούς εγωκεντρικούς συμφεροντολόγους.

Είμαστε πολίτες μιας κονωνίας της οποίας η πλειοψηφία λατρεύει τα παραμύθια που διηγούνται οι «αγαπητοί» πολιτικοί αρχηγοί και αδυνατεί βεβαίως-βεβαίως να αντιληφθεί την διαφορά του παραμυθιού από την πραγματικότητα. Μια πλειοψηφία που χωρίζεται σε δεξιά και αριστερά, ενώ επί της ουσίας έχουν τις ίδιες πολιτικές βλέψεις, με μόνη διαφορά τους τον «ωφελιμιστή σωτήρα» ο οποίος θα πραγματώσει τα κοινά ξεδιάντροπα τους σχέδια. Μιας πλειοψηφίας που δεν γνωρίζει τη δύναμη που έχει έναντι της εξουσίας και που αγνοεί πως είναι ο κόσμος αυτός που καθορίζει το μέλλον και τη σωτηρία του και όχι αυτοί που τάχα «κυβερνούν». Οι πολίτες γίνονται υπηρέτες του κόμματος και προσωπολάτρεις νοητικά υστερούντων ανθρώπων. Πέφτουν στην παγίδα του παιδομαζώματος, τακτική που οι εχθροί Τούρκοι χρησιμοποιούσαν για να εκμεταλλευτούν τα αθώα Ελληνόπουλα κάνοντάς τους αιμοδιψείς και αδίστακτους Τούρκους που πολεμούσαν το Ελληνικό Έθνος, κι έτσι είναι μπασμένοι από μικροί στις ιδέες ενός Κόμματος που απαγορεύεται να σκεφτούν και είναι δύσκολο να ξεφύγουν από τον κλοιό στον οποίο τους έκλεισαν.

Ο καθένας από εμάς οφείλει πρώτα απ’ όλα στον εαυτό του και μετά στην κοινωνία να σπάσει τα δεσμά που τον κρατούν και να σκεφτεί ελεύθερα, ν’ αγαπήσει την πατρίδα, να νιώσει τη δύναμη που κρύβουν η ψήφος και η φωνή του και να φωνάξει χωρίς φόβο. Πέρασε ο καιρός που έπρεπε να ξυπνήσουμε…πλέον πρέπει να πλύνουμε δόντια, να πάρουμε πρωινό, να ντυθούμε και να πάμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα χωρίς δισταγμούς και ενδοιασμούς και να πολεμήσουμε με πίστη και θάρρος γι΄αυτά που στ’ αλήθεια ποθούμε, τη χαμένη μας γη, τα χαμένα μας χαμόγελα και όλα όσα στερούμαστε. Κάντε το βήμα και η Πατρίς θα σας ανταμείψει!

«Οι ευτυχισμένοι σκλάβοι είναι οι πιο μεγάλοι εχθροί της ελευθερίας»
Marie von Ebner-Eschenbach, 1830-1916, Γερμανίδα γνωμικογράφος.

Μην είστε σκλάβοι που απολαμβάνουν τη σκλαβιά και πλήττουν την ελευθερία…αναζητήστε την ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Σεμπτέμβριος 2012