"Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας..." Πετράκης Γιάλλουρος


Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ: Ο αιματοβαμένος Τουρκικός ιστός



Το πιο γνωστό περιστατικό Έλληνα ο οποίος δολοφονήθηκε από τους Τούρκους στην προσπάθειά του να κατεβάσει την Τουρική σημαία από τον ιστό στην Κύπρο, είναι φυσικά εκείνο του μαύρου αυγουστιάτικου καλοκαιριού του 1996, όπου στην κηδεία του Δολοφονηθέντα από τους Γκρίζους Λύκους και από όργανα του Ψευδοκράτους Τάσσου Ισαάκ, ο εξάδερφός του Σολωμός Σολωμού, αναρριχήθηκε στον ιστό για να κατεβάσει την Τουρκική σημαία, με απότέλεσμα Τούρκοι στρατιώτες άνανδρα να τον πυροβολήσουν και να τον ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΟΥΝ.

Παρόμοια περιστατικά όμως, έχουν καταγραφεί και κατά την διάρκεια της βάρβαρης Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1974.

* Συγκεκριμένα, το πρωί της 20ής Ιουλίου του 1974, μετά την εκδήλωση της Τουρκικής εισβολής, στη Λεμεσό συγκεντρώθηκαν κάτοικοι της πόλης, οι περισσότεροι ήταν Ενωτικοί, ενώ μεταξύ τους υπήρχαν και μαθητές Γυμνασίων της πόλης, σχηματίζοντας έτσι το 203 Τάγμα Εθελοντών, με δύναμη γύρω στους 450 άνδρες. Αυτοί οι άνδρες λοιπόν θα επιτέθονταν στην Τουρκοκυπριακή συνοικία Λεμεσού, στην οποία βρίσκονταν παρεταγμένοι πάνω από 900 άνδρες κυρίως της TMT, ενώ η επίθεσή τους θα υποστηριζόταν και από το 216 Τ.Π της Ε.Φ. Η επιχείρηση ξεκινά γύρω στις 10:45, με το 203 T.E να επιτίθεται δυτικά του θύλακα, και το 216 Τ.Π να επίτίθεται βόρεια του θύλακα. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Στην αρχή οι αμυνόμενοι προέβαλαν σθεναρή αντίσταση, αλλά στο τέλος εξασθένησαν, παραδόθησαν και η Τουρκική σημαία υπεστάλη από το Τουρκοκυπριακό αρχηγείο.

Όπως προαναφέρθηκε, στην επιχείρηση αυτή συμμετείχαν και μαθητές Γυμνασίων της πόλης. Ανάμεσά τους ήταν ο 17χρονος Ροδίων Ρήγας, ο οποίος κατά την διάρκεια συμμετοχής του σε κατάλειψη Τουρκικού φυλακίου όπου ήταν αναρτημένη στον ιστό η Τουρκική σημαία,αναρριχήθηκε στον ιστό για να την κατεβάσει, αλλά μια ριπή τον πέτυχε στο κεφάλι.

* Στις 22 Ιουλίου, οι Τούρκοι επιτίθονται κατά του 211 Τ.Π στη Λευκωσία. Η υπεροχή των Τούρκων σε αριθμό και πολεμοφόδια, εξανάγκασε το 211 σε υποχώρηση. Στην επίθεση οι Τούρκοι είχαν χάσει αρκετούς στρατιώτες, ενώ στην παλαιά πόλη της Λευκωσίας, οι μάχες ήταν σφοδρότατες και αιματηρές και για τις δύο πλευρές.

Ένας Ε/Κ στρατιώτης λοιπόν, αφού οι Τούρκοι είχαν καταλάβει ένα φυλάκιο και ύψωσαν σε αυτό την Τουρκική σημαία, αναρριχήθηκε στον ιστό, και στην προσπάθειά του να κατεβάσει την ημισέληνο, ο ηρωικός αυτός Εθνοφρουρός δέχθηκε πυρά και έπεσε νεκρός.

Το πάνθεον των ηρώων της πατρίδος μας είναι υπερπλήρες. Οι Έλληνες ακούραστοι στο πέρασμα των αιώνων γράφουν χρυσές σελίδες στην Ιστορία. Σκοπός μας τώρα είναι να δικαιώσουμε την θυσία τους και όχι να την αφήσουμε να παέι χαμένη.

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Αύγουστος 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Αττίλας 2 ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!



14 Αυγούστου 1974

Τι κι αν έχει «αποκατασταθεί η δημοκρατία» στην Ελλάδα; Τι κι αν έχει πέσει η πραξικοπηματική κυβέρνηση στην Κύπρο; Τι κι αν έχει κηρυχτεί εκεχειρία η οποία στην ουσία έχει μείνει μόνο στα χαρτιά, γιατί οι Τούρκοι απέδειξαν για ακόμη μια φορά ότι δεν σέβονται ούτε διεθνείς συνθήκες, ούτε συμφωνίες, ούτε υπογραφές; Μπαίνει σε εφαρμογή από τον τουρκικό στρατό το σχέδιο «ΑΤΤΙΛΑΣ 2» για κατάληψη της Αμμοχώστου, της Καρπασίας και της Μόρφου.

Ξημερώματα της 14ης Αυγούστου τα τουρκικά αεροσκάφη αρχίζουν να βομβαρδίζουν την πόλη της Λευκωσίας και της Αμμοχώστου. Στις 15 Αυγούστου οι Τούρκοι μπαίνουν στην Αμμόχωστο, ενώ στις 16 του ίδιου μήνα ολοκληρώνουν την προέλασή τους με την κατάληψη της Μόρφου.

Πάνω από 2000 οι νεκροί, πάνω από 1600 οι αγνοούμενοι, ενώ οι πρόσφυγες έφταναν τις 200.000.

Συναγωνιστές, μετά από 38 χρόνια, οφείλουμε να μην ξεχάσουμε. Το οφείλουμε στους πεσόντες και στους αγνοούμενους. Οφείλουμε να αγωνιστούμε για την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της Κύπρου μας. Τίποτα λιγότερο. Ας κλείσουμε τα αυτιά μας στα ανυπόστατα διλλήματα που μας θέτουν ορισμένοι, που μας θέλουν να συμβιβαστούμε με την κατοχή και τον εποικισμό. Ας μην περιμένουμε την εγγύηση της Τουρκίας για το μέλλον της Κύπρου. Η Τουρκία μας έδειξε το αληθινό της πρόσωπο το 1974, όταν δεν σεβάστηκε ούτε διεθνείς συνθήκες, ούτε εκεχειρίες. Με αυτούς «επαναπροσεγγιζόμαστε»; Σε αυτούς δείχνουμε την «καλή μας θέληση»; Ας δώσουμε όμως και μια απάντηση στους δικούς «μας» ηγέτες. Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ. Είναι το νοτιότερο άκρο του Ελληνισμού, το οποίο πρέπει να διαφυλάξουμε και να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ. Αρκετά κοντά για να αποτρέψουμε έναν μελλοντικό Αττίλα, και να διεκδικήσουμε αυτά που μας πήρε εκείνος του ΄74.

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Αύγουστος 2012

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Πολιτικοποίηση ναι, κομματικοποίηση ποτέ!




Αυτονομία: η μεγάλη διαφορά της Ε.Φ.Ε.Ν. απ’ όλες τις μαθητικές παρατάξεις της Κύπρου! Νιώθουμε περήφανοι που είμαστε αυτόνομοι, αφού αγωνιζόμαστε και δρούμε μόνοι μας χωρίς να είμαστε πιόνια κανενός! Θα ήταν όμορφο την υπερηφάνεια της αυτονομίας να την ένιωθαν οι απανταχού Έλληνες. Ίσως αυτός να ήταν ένας δρόμος, έτσι ώστε, ολόκληρη η χώρα να αναγεννιόταν μέσα απ’ τις στάχτες της.

Η πολιτικοποίηση του κόσμου και ειδικότερα των νέων είναι αναγκαία μια και αυτοί είναι το μέλλον του τόπου. Η πολιτικοποίηση της νεολαίας δεν συνεπάγεται με την κομματικοποίησή της. Άλλωστε, το κομματικοποιώ και τα ομόρριζά του είναι κακόσημα. Κόμματα - κομμάτια, υποδηλούν ότι ο λαός χωρίζεται σε «στρατόπεδα» και έτσι, πολύ συχνά βλέπουμε ανθρώπους να γίνονται κομματόσκυλα, δηλαδή να φανατίζονται και να υπηρετούν πιστά τις εντολές των κομματικών αρχηγών τους, γεγονός που μοιάζει με… τυραννία!

Είναι λυπηρό, η Ελλάδα η οποία γέννησε τη δημοκρατία να κυβερνάται από προδοτικά κόμματα. Ουσιαστικά από τους ελάχιστους καρεκλοκένταυρους με ιδιαίτερα εγωκεντρικές απόψεις και στόχους και οι πολίτες να καταντούν άβουλα στρατιωτάκια με κλειστό στόμα και δεμένα χέρια. Σκοπός των κομμάτων είναι η εξουσία, κάθε ένα κόμμα πολεμά τα υπόλοιπα χάνοντας έτσι την ουσία, μ’ άλλα λόγια το κοινό συμφέρον και καλό.

Ελάχιστοι είναι αυτοί που πλέον έχουν πρώτη τους έγνοια την πατρίδα και το κοινό καλό και αδιαμφισβήτητα, αυτή η μειονότητα δεν προέρχεται από τις τάξεις των κομμάτων όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο! Η όλη πορεία των κομμάτων ανά το παγκόσμιο μπορεί εύκολα να μας πείσει για τις προθέσεις τους…

Η πολιτικοποίηση επιβάλλεται! Ειδικότερα σε μια κατεχόμενη χώρα όπως η Κύπρος. Δεν μπορούμε ν’ αφήνουμε τη μοίρα των περιουσιών και των ονείρων μας στα χέρια κάποιων καρεκλοθήρων. Έχουμε χρέος να νοιαζόμαστε για την πατρίδα μας, να ενημερωνόμαστε και να αντιστεκόμαστε σε όσα μας βρίσκουν αντίθετους. Ο καθένας ξεχωριστά οφείλει να κρατά χαρακτήρα και να μένει μακριά από κομματικά συμφέροντα. Μόνο τότε ο κυπριακός Ελληνισμός θα εκπληρώσει ενωμένος το όνειρο που μας άφησαν παρακαταθήκη οι ήρωές μας, την ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΙΧΑΖΟΥΝ, Η ΠΑΤΡΙΣ ΕΝΩΝΕΙ!

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Αύγουστος 2012

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Ισαάκ - Σολωμέ δεν θα σας ξεχνώ ποτέ



Ήτανε μέρα Παρασκευή, 2 Αυγούστου 1996, 22 χρόνια μετά την βάρβαρη τουρκική εισβολή.  Πάνω από 200 μοτοσυκλετιστές ξεκίνησαν πορεία με αφετηρία το Βερολίνο και προορισμό την Κερύνεια.  Υπολόγιζαν να φτάσουν στις 11 Αυγούστου στην αγαπημένη Κερύνεια, όμως η αρχή για το φθάσιμον στην Ιθάκη (Κερύνεια) ήταν η Δερύνεια στην οποία θα ενώνονταν με Έλληνες Κύπριους κι απ’ όπου θα επιδίωκαν να περάσουν στα κατεχόμενα. 

Ταυτόχρονα 2500 μέλη της τρομοκρατικής ομάδας  ‘’Γκρίζοι Λύκοι’’ θα ερχόντουσαν από την Τουρκία για να προκαλέσουν και να ‘’αντιμετωπίσουν’’ τους Έλληνες που θα συμμετείχαν στην πορεία με σκοπό να δημιουργήσουν φασαρίες.  Λόγω της πολιτικής πίεσης που ερχόταν από παντού, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών κλήθηκε να ακυρώσει την πορεία.  Μεγάλη μερίδα μοτοσυκλετιστών και διαδηλωτών δεν αποδέχτηκαν την απόφαση που πάρθηκε και αποφάσισαν  να κάνουν πορεία διαμαρτυρίας μόνοι τους. 
Ένας απ’ αυτούς ήταν κι ο Τάσσος Ισαάκ που μαζί με τους υπόλοιπους διαδηλωτές εισήλθαν στην νεκρή ζώνη κοντά στην Δερύνεια.  Κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας, ο Ισαάκ μπλέχτηκε στα συρματοπλέγματα και Γκρίζοι Λύκοι του επιτέθηκαν βίαια.  Μέχρι να τον απομακρύνουν από τα χέρια των βάρβαρων Τούρκων, ο Τάσσος Ισαάκ ήταν νεκρός.

Η κηδεία του Τάσσου τελέστηκε στις 14 Αυγούστου όπου παρευρέθηκε πλήθος κόσμου μεταξύ αυτών και ο ξάδελφός του, Σολωμός Σολωμού.  Μετά την κηδεία, μερίδα Ελλήνων διαδηλωτών πήγαν στον τόπο του εγκλήματος.  Περίπου στις 14:20 ο Σολωμός απομακρύνθηκε από τους υπόλοιπους διαδηλωτές και μ΄ένα τσιγάρο στα χείλη, έτρεξε προς τον ιστό με την τουρκική σημαία και προσπάθησε να την κατεβάσει.  Ο τολμηρός άντρας δέχτηκε 3 σφαίρες από τους Τούρκους στρατιώτες, μια στο στόμα, μια στον λαιμό και μια στο στομάχι.  Η κηδεία του τελέστηκε στο Παραλίμνι στις 16 Αυγούστου με παρουσία χιλιάδων Ελλήνων.

Εντος 6 ημερών, 2 παλληκάρια θυσιάστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας και γράφτηκε το ονομά τους με χρυσά γράμματα στην ιστορία και στους αγώνες του Έθνους.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, 16 χρόνια μετά τους απάνθρωπους σκοτωμούς εμείς είμαστε εδώ και δεν ξεχνούμε!  Είμαστε εδώ έτοιμοι για εκδίκηση, είμαστε εδώ εις μνήμην αυτών και άλλων τόσων αθάνατων αγωνιστών! 
Την Κυριακή, 5 Αυγούστου θα τελεστεί μνημόσυνο στον Ιερό Αγίου Δημητρίου στο Παραλίμνι και θα ακολουθήσει πορεία προς το μνήμα των ηρώων μας όπου θα τελεστεί τρισάγιο.

Ωφείλουμε να είμαστε όλοι εκεί! Τους το χρωστάμε! Το χρωστάμε στην αγαπημένη πατρίδα!

ΣΟΛΩΜΕ, ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Αύγουστος 2012

Πληροφορίες - Προσυγκέντρωση και Μεταφορικό
Λευκωσία - Κωστής (99959595)
Λάρνακα- Αβραάμ (97828118)
Λεμεσός - Στυλιανός (99801504)
Παραλίμνι - Δώρος (99785605)
Πληροφορίες: ΠΟΡΕΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΙΣΑΑΚ-ΣΟΛΩΜΟΥ (Μοτοσυκλετιστές)