"Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας..." Πετράκης Γιάλλουρος


Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Διαδήλωση στο Προεδρικό-11 Ιουλίου-ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ



Στις 11 Ιουλίου 2011 γίναμε μάρτυρες της μεγαλύτερης τραγωδίας που έζησε ο νεώτερος κυπριακός ελληνισμός μετά την τουρκική εισβολή του 1974.

Ένα χρόνο μετά, χωρίς να ξεχνάμε και χωρίς να συγχωρούμε τους υπεύθυνους, διαδηλώνουμε εκεί που το περσινό καλοκαίρι απαιτήσαμε αυτά που έπρεπε να γίνουν. Στο Προεδρικό Μέγαρο, στις 11 Ιουλίου 2012, απαιτούμε την τιμωρία των ενόχων για την τραγωδία στο Μαρί. Δεν συγχωρούμε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Δημήτρη Χριστόφια ακόμα και σήμερα. Όσοι ανασχηματισμοί κι αν έχουν γίνει, όσοι συγκυβερνώντες αποχώρησαν, ο δολοφόνος των 13 ηρώων μας, βρίσκεται ακόμα στα γραφεία του Προεδρικού.

Ως αυτόνομοι πολίτες, χωρίς κομματικές αποχρώσεις, χωρίς βλέψεις για τις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου θα διαδηλώσουμε ενάντια σ' αυτούς που ευθύνονται για την παρακμιακή πολιτική των τελευταίων χρόνων. Μακριά από μικρόφωνα και ψήφους θα φωνάξουμε για την, έστω και τώρα, δικαίωση των νεκρών.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΑΡΙ
ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΛΕΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΜΑΡΙ.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ.


Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012 η ώρα 8:00

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Τεθωρακισμένα ψευδοκράτους

ΚΑΘΕ ΣΕΝΤ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ, ΜΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ (σε βόμβα)...


Είναι γνωστό ότι πολλοί συμπατριώτες μας έχουν ξεχάσει το ότι η πατρίδα μας είναι υπό κατοχήν, και ενισχύουν με διάφορους τρόπους (καζίνο, ψώνια κ.λ.π.) το ψευδοκράτος. Δεν τους κρίνουμε, ούτε τους υποστηρίζουμε.

Θα θέλαμε όμως να επισημάνουμε την πληροφορία που έκανε γνωστή ο Ταγματάρχης Ε.Α., Σάββας Πέτρου, στην «Σημερινή». Ο κύριος Πέτρου, λοιπόν, ανέφερε πως η Τ/Κ Διοίκηση Ασφαλείας, προχώρησε σε αγορά 28 τεθωρακισμένων οχημάτων με χρήματα που άφησαν Ε/Κ στα κατεχόμενα, τα οποία καταλήγουν στο λεγόμενο «Υπουργείο Τουρισμού» του ψευδοκράτους. Με τα τεθωρακισμένα οχήματα εξοπλίστηκε συγκεκριμένη μονάδα μεταξύ Κιόνελι και Μπογαζιού Κερύνειας.


Ας ωριμάσουμε, λοιπόν, και ας σταματήσουμε επιτέλους να βρίσκουμε φτηνές δικαιολογίες για να καλύπτουμε τα οποιαδήποτε προσωπικά μας συμφέροντα, και να φτάνουμε στο σημείο να εξοπλίζουμε τους κατακτητές μας.


* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ,
Ιούνιος 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Η Πόλις εάλω!



H πολιορκία της Κωνσταντινούπολης άρχισε επίσημα στις 7 Απριλίου του 1453. Όμως οι προετοιμασίες είχαν αρχίσει τον Ιανουάριο του ίδιου έτους με την μεταφορά των κανονιών και τον Μάρτιο με την έλευση του οθωμανικού στρατού κάτω από τα τείχη της Πόλης.

Οι πολιορκητές ανέρχονταν σε 150.000 στρατιώτες και πλαισιώνονταν από τεχνίτες, εργάτες, υπηρέτες, κλπ. και μεγάλο πλήθος ατάκτων. Ήταν άριστα οργανωμένος και εκπαιδευμένος και φανατισμένος από τους δερβίσηδες (Τούρκους μοναχούς), που κυκλοφορούσαν στο στρατόπεδο και τόνωναν την πολεμική ορμή του πλήθους. Ο πολεμικός στόλος αποτελούμενος από 400 πλοία έφθασε στο Βόσπορο στις 12 Απριλίου.

Ο Μωάμεθ έστησε τη σκηνή του απέναντι από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού. Για τον αποκλεισμό της πόλης χρησιμοποίησαν τα κάστρα που είχαν χτίσει στις δυο πλευρές του Βοσπόρου, το Ανατολού και το Ρούμελη.

H Κωνσταντινούπολη το 1450
Μέσα από τα τείχη η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική. Η Κωνσταντινούπολη είχε χάσει όλη τη λάμψη του παρελθόντος. Ήταν μια ερειπωμένη πόλη, που μόνο το Παλάτι, ο Ιππόδρομος, και οι μεγάλες εκκλησίες θύμιζαν το λαμπρό παρελθόν. Ο πληθυσμός της δεν ξεπερνούσε τα 50.000 άτομα. Οι Βυζαντινοί στρατιώτες ανέρχονταν σε 5.000 και 2.000 οι ξένοι, κυρίως Γενουάτες και Βενετοί. Μάλιστα 700 Γενουάτες είχαν φθάσει με δυο καράβια στις 26 Ιανουαρίου 1453 και αρχηγό τον έμπειρο Ιωάννη Ιουστινιάνη. Τα τείχη είχαν επισκευαστεί βιαστικά, και εκβαθύνθηκε η τάφρος. Συγκεντρώθηκαν τρόφιμα, ενώ τα κειμήλια των εκκλησιών δόθηκαν για να κοπούν νομίσματα και να πληρωθούν οι στρατιώτες. Επίσης είχαν σταλεί επιστολές βοήθειας σε όλους τους χριστιανούς ηγεμόνες. Οι Γενουάτες στα τείχη του Γαλατά έμειναν ουδέτεροι και δεν βοήθησαν καθόλου στην άμυνα της πόλης.

Η τουρκική επίθεση άρχισε με βολές πυροβολικού, που άνοιγαν τρύπες στα τείχη, τις οποίες όμως κατάφερναν να κλείσουν οι αμυνόμενοι. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να σπάσουν την αλυσίδα του Κερατίου κόλπου, αλλά δεν τα κατάφεραν . Μάλιστα στις 20 Απριλίου κατόρθωσαν να περάσουν ένα βυζαντινό και τρία γενουατικά καράβια με αρχηγό τον Φλαντανελλά διαλύοντας την αντίσταση των Τούρκων. Δυο μέρες αργότερα οι Οθωμανοί κατασκεύασαν διόλκο δώδεκα χλμ. από τον Βόσπορο στον Κεράτιο και πέρασαν με αυτό τον τρόπο 70 πλοία στον Κεράτιο κόλπο.

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος εις μάχην 1453,
Μυτιλήνη μουσείο Θεόφιλου


Στις 21 Μαίου ο Μωάμεθ ζήτησε την παράδοση της πόλης και υπόσχονταν στον Κωνσταντίνο και σε όσους ήθελαν ότι θα μπορούσαν να φύγουν ελεύθεροι από την πόλη. Ο Κωνσταντίνος πρότεινε να πληρώσει υψηλότερους φόρους υποτέλειας -πλήρωνε 300.000 ασημένια νομίσματα ετησίως-, αλλά να κρατήσει υπό την κατοχή του την Κωνσταντινούπολη: "Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ' εμόν έστιν ούτ' άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών".

Στις 27 Μαίου άρχισε σφοδρός βομβαρδισμός. Δυο μέρες αργότερα ξεκίνησε η τελική επίθεση σε πολλά μέρη των τειχών, αλλά με επίκεντρο την Πύλη του Αγίου Ρωμανού, διότι εκεί το τείχος είχε σχεδόν καταπέσει. Στην τρίτη τουρκική έφοδο, ο Ιουστινιάνης τραυματίστηκε και αποσύρθηκε από τη μάχη. Η αποχώρησή του έφερε σύγχυση στους αμυνόμενους και οι Τούρκοι μπήκαν στην Πόλη. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ', ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, έπεσε στα τείχη σαν απλός στρατιώτης. Η Πόλις εάλω!