"Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας..." Πετράκης Γιάλλουρος


Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012



"...Αδελφοί Κύπριοι,

Από τα βάθη των αιώνων μάς ατενίζουν όλοι εκείνοι οι οποίοι ελάμπρυναν την Ελληνικήν Ιστορίαν διά να διατηρήσουν τήν ελευθερίαν των: οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι Τριακόσιοι τού Λεωνίδα και οι νεώτεροι τού Αλβανικού έπους. Μάς ατενίζουν οι αγωνισταί τού 1821, οι οποίοι και μάς εδίδαξαν ότι η απελευθέρωσις από τον ζυγόν δυνάστου αποκτάται πάντοτε με το αίμα. Μάς ατενίζει ακόμη σύμπας ο Ελληνισμός, ο οποίος και μάς παρακολουθεί με αγωνίαν, αλλά και με εθνικήν υπερηφάνειαν. 'Ας απαντήσωμεν με έργα, ότι θά γίνωμεν "πολλώ κάρρονες" τούτων.

Είναι καιρός να δείξωμεν εις τον κόσμον, ότι εάν η διεθνής διπλωματία είναι άδικος και εν πολλοίς άνανδρος, η Κυπριακή ψυχή είναι γενναία. Εάν οι δυνάσται μας δεν θέλουν να αποδώσουν την λευτεριά μας, μπορούμε να την διεκδικήσωμεν με τα ίδια μας τα χέρια και με το αίμα μας. Ας δείξωμεν εις τον κόσμον ακόμη μιά φορά ότι και τού σημερινού Έλληνος "ο τράχηλος ζυγόν δέν υπομένει". Ο αγών θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν τήν ψυχήν, έχομεν και το δίκαιον με το μέρος μας. Γι' αυτό και θα νικήσωμεν.

Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι, οι λαοί να χύνουν το αίμα των διά να αποκτήσουν την λευτεριά των, το θείον αυτό δώρον, για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά τό πλευρόν των λαών σας, και για το οποίον σείς τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον τού ναζισμού και τού φασισμού. Έλληνες, όπου και αν ευρίσκεσθε, ακούσατε την φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί για την λευτεριά της Κύπρου μας..."

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής

Ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής γεννήθηκε στη Χρυσαλινιώτισσα στις 5 Ιουλίου του 1898 και μεγάλωσε στο χωριό Τρίκωμο της επαρχίας Αμμοχώστου. Το 1915 αποφοιτεί από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και αναχωρεί για την μετέπειτα πορεία του, στη σχολή Ευελπίδων όπου και θα συμβάλει στους περισσότερους αγώνες του Ελληνισμού.


Οι ικανότητές του έγιναν σύντομα αντιληπτές και έτσι, κλήθηκε από την πατρίδα να πολεμήσει στη Μικρασιατική εκστρατεία (1922), όπου έδωσε μια ισχυρή παρουσία, η οποία τον προήγαγε σε υπολοχαγό και αργότερα, σε λοχαγό και ταγματάρχη.

Ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής γεννήθηκε στη Χρυσαλινιώτισσα στις 5 Ιουλίου του 1898 και μεγάλωσε στο χωριό Τρίκωμο της επαρχίας Αμμοχώστου. Το 1915 αποφοιτεί από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και αναχωρεί για την μετέπειτα πορεία του, στη σχολή Ευελπίδων όπου και θα συμβάλει στους περισσότερους αγώνες του Ελληνισμού.



Με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Διγενής αναλαμβάνει διοικητής της 2ης Μεραρχίας Πεζικού, όπου μαζί με πολλά παλληκάρια, στα βουνά της Ηπείρου έγραψε μια από τις πιο λαμπρές και ένδοξες σελίδες της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας, ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα. Μετά την επέλαση των Γερμανών, δημιουργεί την αντιστασιακή οργάνωση «Χ», αντικομμουνιστικού και φιλοβασιλικού χαρακτήρα, που δρα στην Αθήνα από το 1941.

Ο Διγενής πιστός στην πατρίδα παρακολουθεί τα γεγονότα στην Κύπρο, με αρχή το Ενωτικό δημοψήφισμα και την άρνηση των Άγγλων για παραχώρηση της Αυτοδιάθεσης.Γίνεται πασιφανές, πλέον, πως ο πόθος των Κυπρίων για Ένωση εντείνεται. Οι επισκέψεις του στην Κύπρο, στα 1951 και 1952 ήταν η αρχή για να θέσει τα θεμέλια για την έναρξη του εθνικού απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ με σκοπό την Ένωση. Στις 7 Μαρτίου του 1953 μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και άλλους, δίνουν τον όρκο για απελευθέρωση και αποκατάσταση των εθνικών πόθων τον Κυπρίων.

Το 1954 φθάνει στην Κύπρο όπου αναλαμβάνει αρχηγός της ΕΟΚΑ και καταξιώνεται μετά από τον ένδοξο αγώνα ως ένας από τους μεγαλύτερους ηγέτες αντάρτικων αγώνων. Μια χούφτα «κοπελούθκια» αναστατώνει μια τεράστια αυτοκρατορία, όμως, τελικά ο τομέας της διπλωματίας τόσο των Άγγλων, όσο και Ελλήνων, πράττονας διάφορα σφάλματα, ανακηρύσσουν την Κύπρο «ανεξάρτητο κράτος» και αφήνουν το κυπριακό ζήτημα ανοιχτό. Ο Στρατηγός Διγενής αποχωρεί για την Αθήνα. Στην Αθήνα τον υποδέχεται πλήθος κόσμου και τον τιμάει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Θεόκλητος, με το χρυσό στεφάνι. Ταυτόχρονα, τιμάται και από τη Βουλή των Ελλήνων με τον τίτλο του «Άξιου Τέκνου της Πατρίδος».


Το 1964 αναλαμβάνει τη θέση του αρχηγού της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Αμύνης Κύπρου που είχε ιδρυθεί πρόσφατα. Με τις προβοκατόρικες κινήσεις των Τούρκων τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’60 και ιδιαίτερα, το 1967, αναγκάζεται η Ελληνική Μεραρχία να αποχωρήσει από το νησί, μαζί με το Διγενή και στην Αθήνα,ο ίδιος περιορίζεται στο Χαλάνδρι από τη Χούντα.
Ωστόσο, λόγω της κατάστασης που επικρατούν στο νησί, επιστρέφει στη Κύπρο και ιδρύει την ΕΟΚΑ Β’. Μετά από τρία χρόνια, (στις 27 Ιανουαρίου1974) έντασης και διχόνοιας, ο θρυλικός Διγενής απεβίωσε στο κρησφύγετό του στη Λεμεσό. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος κήρυξε τριήμερο πένθος, και η κυπριακή βουλή τιμά τον Στρατηγό με τον τίτλο του

«Άξιου Τέκνου της Πατρίδος».



Την Κύπρο όμως την περίμεναν πολλά δεινά, τα οποία συνεχίζονται μέχρι και σήμερα, όμως η μορφή αυτού του ανθρώπου που ζούσε και ανέπνεε για την Ελλάδα, την πατρίδα μας, μας εμπνέει ακόμα με δύναμη κι ελπίδα. Ήταν ένας άνθρωπος ανάμεσα στους πιο ιδεολόγους ενωτικούς, που αν και αμφιλεγόμενη κατά κάποιους προσωπικότητα, αυτά για τα οποία έζησε και πολέμησε, κατόρθωσε να υπάρχουν μέχρι και σήμερα...


ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΣΤΡΑΤΗΓΕ...
* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ,
Ιανουάριος 2012

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Αφιερώματα: Για μια Κύπρο ΕΛΕΥΘΕΡΗ, για πάντα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ...

ΑΥΤΟΝΟΜΑ - ΜΑΘΗΤΙΚΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΑ




Ο Αγώνας μας, δύσκολος…
Το φορτίο για συνέχιση των προπατορικών επιταγών, βαρύ…
Αν ξαποστάσουμε έστω και για μια στιγμή, ίσως επέλθει ήττα…

Όμως…
Το φορτίο δεν μας κουράζει κι ούτε βαραίνει τις πλάτες μας.
Κι ούτε θα ξαποστάσουμε λεπτό ώσπου να ζήσουμε στον τόπο μας πραγματικά ελεύθεροι.
Εμείς οι Έλληνες, ποτέ δεν υποκύψαμε, ποτέ δεν προσκυνήσαμε, ποτέ δε συμβιβαστήκαμε. Γιατί να το πράξουμε τώρα;

Τώρα που η Κύπρος μας χιλιοπονεί και κλαίει; Τώρα που μας χρειάζεται; Πρέπει άραγε να σταματήσουμε να μιλάμε για εγκλήματα πολέμου; Πρέπει να πάψουμε να κατηγορούμε τους Τούρκους, που βίασαν γυναίκες και παιδιά, που σκότωσαν τόσους και τόσους άνδρες, που βεβήλωσαν τους ναούς μας, που αφάνισαν μιά μακρά περίοδο ιστορίας από τον τόπο μας καταστρέφοντας την πολιτιστική κληρονομιά του βορείου τμήματος του νησιού μας, που έκαψαν κάθε τι που θυμίζει Ελληνισμό σ’αυτό τον τόπο και να υπομένουμε καρτερικά μέχρι να επέλθει το τελευταίο χαστούκι που είναι η πλήρες εξόντωσή μας από το νησί αυτό; Αυτό πρέπει να κάνουμε; Να μείνουμε άπρακτοι βλέποντας τον Πενταδάκτυλο να γέρνει κάθε μέρα όλο και πιό ικετευτικά προς εμάς για λίγο έλεος; Έτσι πρέπει; Αυτό μας δίδαξε η ιστορία μας;
Ο αγώνας είναι δύσκολος και το ξέρουμε!

Αλλά τρανό παράδειγμα σε εμάς τους Έλληνες, τι άλλο; Η ιστορία μας, που πάντα μας δασκάλευε μέσω του μεγαλείου και του πλούτου της, για την ανδρεία και την μεγαλοπρέπεια, αξίες με τις οποίες οι πρόγονοί μας πολεμούσαν, κάθε εχθρό και κάθε υπερδύναμη, είτε αυτή λεγόταν Φοινικικός στόλος, είτε Περσική αυτοκρατορία, είτε Αγγλική αποικιοκρατία, είτε Οθωμανικό κράτος κτλ.

Από αυτούς τους αγώνες αντλούμε δύναμη. Από αυτούς τους αγώνες γινόμαστε ολοένα και πιο ισχυροί, αυτούς τους αγώνες θέλουμε, αυτούς τους αγώνες αγαπάμε και θαυμάζουμε.

Διότι, ανέκαθεν ήμασταν οι “μικροί” και ανέκαθεν θα είμαστε. Όμως, θα φτάσει η στιγμή που ο βάρβαρος κατακτητής θα ηττηθεί, το αποτέλεσμα θα είναι αυτό που όλοι λησμονούμε και οι αγώνες των προγόνων μας θα συνεχιστούν.
Εξάλλου, οι χιλιάδες ψυχές των ανθρώπων που θυσιάστηκαν για να ζούμε σήμερα στη γη αυτή ελεύθεροι δε θα επιτρέψουν ποτέ να μη γίνει αυτό που οι πλείστοι θέλουμε κι ονειρευόμαστε. Οι ψυχές αυτών των ανθρώπων των οποίων κύλησε το αίμα για μια Κύπρο Ελεύθερη για πάντα Ελληνική σαν μια πηγή ανοικτή, που απορρέει δύναμη και ψυχικό σθένος, μας τροφοδοτούν με όλα τα εφόδια που θα χρειαστούμε για τον αγώνα μας.

Στην Α.Κ.Μ. Ε.Φ.Ε.Ν. έχουμε ως όραμά μας, να ζήσουμε σε μιά Κύπρο χωρίς κατοχικά στρατεύματα, χωρίς να εκλέγονται προέδροι χειρότεροι κι από τους μακροχρόνιους εχθρούς της Κύπρου μας, χωρίς εποίκους, χωρίς ξένες υπερδυνάμεις πάνω από το νησί οι οποίες κινούν τα νήματα, χωρίς να καθορίζουν οι πολιτικοί το μέλλον μας. Ζητούμε να ζήσουμε σε ένα τόπο όπου κυριαρχεί η Δικαιοσύνη μα πάνω απ’ όλα η Δημοκρατία και η Ελευθερία.

Θέλουμε, όπως όλοι οι φυσιολογικοί στον κόσμο πολίτες, να ζήσουμε στην πατρίδα μας λεύτεροι, χωρίς να στερούμαστε τα ανθρώπινά μας δικαιώματα, χωρίς να καταπατείται το δίκιο και οι πανανθρώπινες αξίες που έχουμε ως Άνθρωποι, χωρίς να βλέπουμε πολίτες που είναι πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, χωρίς να βλέπουμε να αργοπεθαίνει η δίψα για επιστροφή, χωρίς να νιώθουμε όντα δεύτερης κατηγορίας.
Σ’αυτή την κοινωνία θέλουμε να ζούμε σαν νέοι και νέες.

Πρέπει να είμαστε δυνατοί μα πάνω απ’ όλα ενωμένοι. “Είμαστε στο εμείς και όχι στο εγώ”, τα λόγια του ένδοξου στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη. Η πατρίδα μας είναι σκλαβωμένη, ανθρώποι ζουν πρόσφυγες όπως αναφέραμε και πιό πάνω κι άλλοι εγκλωβισμένοι. Είμαστε στο εμείς γιατί από εμάς εξαρτάται το τι θα φέρει το μέλλον. Γιατί από όλους εξαρτάται η σωτηρία και της Κύπρου και του Έθνους μας. Όχι στο εγώ, όχι σε ετσιθελισμούς και προσωπικά ή κομματικά συμφέροντα.

Κι όλα αυτά, δεν είναι λαίλαπες που μας παρασύρουν. Δεν είναι πόθοι που σιγοκαίουν και στο τέλος θα σβήσουν. Δεν είναι λόγια ψεύτικα.

Είναι η ελπίδα μας για το μέλλον, είναι τα θέλω μας για ένα κόσμο που θέλουμε να ζήσουμε, είναι ένα κάλεσμα σε όλους για να φωνάξουμε πως μόνο έτσι η Κύπρος μας θα γίνει Ελεύθερη και κατ’ επέκταση θα παραμείνει Ελληνική με τη συμβολή όλων μας.

“Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου,
κανένας δεν εβρέθηκεν για να την-ι-ξηλείψη,
κανένας, γιατί σιέπει την που τάψη ο Θεός μου.
Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη”

Με πίστη λοιπόν στο Θεό τον αιώνιο προστάτη και στηρικτή μας, είμαστε σίγουροι πως ο Ελληνισμός δε θα αφανιστεί ποτέ και με κάθε μας ενέργεια, κάθε μας κίνηση, κάθε μας βήμα, θα φωνάζουμε για την Κύπρο μας. Για την Κύπρο που θέλουμε να ζήσουμε εμείς, που θέλουμε να αντικρύσουν οι γενιές πριν από τη δική μας και να κοιμηθούν αιώνια ήσυχοι, για την Κύπρο που θέλουμε να ζήσουν τα παιδιά μας και με περηφάνια να παραδώσουν παρακάτω, για την Κύπρο που πολέμησαν οι ηρωωμάρτυρες του πιό αγνού αγώνα που πραγματοποιήθηκε ποτέ στον τόπο μας, για την Κύπρο που πριν ελάχιστα χρόνια κύλησε το αίμα των Ισαάκ και Σολωμού. Για αυτή την Κύπρο ζούμε, αναπνέουμε, ελπίζουμε και καρτερούμε…

Πάμε λοιπόν,

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΙΑ ΦΩΝΗ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΠΡΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Επίκαιρα: l’exemple français de la politique

Στη σημερινή εποχή οι μάχες για την αξιοπρέπεια ενός έθνους δίνονται μέσα από τις πολιτικές αποφάσεις οι οποίες αφορούν, τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική πολιτική κάθε κράτους.
Εις απόδειξη πολιτικής ισχύος έναντι της Τουρκίας το γαλλικό κοινοβούλιο υπερψήφισε το νομοψήφισμα για ποινικοποίηση της άρνησης της γενοκτονίας των Αρμενίων, δίδοντας του ισχύ νόμου. Παρά τις έμμεσες απειλές της Τουρκίας οι Γάλλοι πολιτικοί δεν πτοήθηκαν και δεν υποχώρησαν.



Την ίδια ώρα στο Κυπριακό πολιτικό σκηνικό ο Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας έχει μεταβεί στο «green tree» συνεχίζοντας την διαδικασία των συνομιλιών με τον Αττιλάρχη. Αν και ακόμα δεν έχουμε λεπτομερής πληροφόρηση για τις εισηγήσεις του Προέδρου και τις μέχρι τώρα υποχωρήσεις του, γνωρίζουμε εκ πείρας τις τακτικές και τους ελιγμούς του.
Ενώ προσευχόμαστε στη μετά «green tree» εποχή να αφήσει ο Χριστόφιας έστω και μικρά περιθώρια ελπίδας για το λαό της Κύπρου, πως δεν θα του φορέσει φέσι, ελπίζουμε το γαλλικό παράδειγμα πολιτικής να τον επηρεάσει.



Η Γαλλία ως τρίτο έθνος όσον αφορά την Γενοκτονία των Αρμενίων προχώρησε στην ποινικοποίηση της άρνησής της ένω τα Ελληνικά Κράτη που επηρεάζονται άμεσα από την τουρκική επεκτατική πολιτική δεν ποινικοποιούν ούτε την άρνηση της Γενοκτονίας των Ποντίων, ούτε την άρνηση της τουρκικής Εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής στην Κύπρο, ούτε τα τόσα άλλα ιστορικά και επίκαιρα γεγονότα εις βάρος του ελληνισμού που η αδηφάγος Τουρκία προκαλεί. Αντίθετα οι τουρκολάγνοι πολιτικοί μας όχι μόνο ξεχνούν τα δεινά του Ελληνισμού από τους Τούρκους, αλλά προσπαθούν να τα σβήσουν από κάθε βιβλίο ιστορίας καθώς και από τη συνείδηση του λαού.
Ας ελπίσουμε ότι οι προδοτικές τάσεις των ελλήνων πολιτικών δεν θα καταφέρουν να αφανίσουν τον Ελληνισμό καθώς και ότι το γαλλικό παράδειγμα θα τους επηρεάσει.
 Χείρων Κένταυρος

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Kάποτε ήταν Δεν Ξεχνώ και Αγωνίζομαι...

Ο λόγος που αποφάσισα να γράψω το παρόν άρθρο είναι γιατί με έκανε πραγματικά να αηδιάσω μια απάντηση ενός συμμαθητή μου σε μια ερώτηση που του έκανα...


Το γεγονός αυτό πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και θέμα προς συζήτηση, ήταν η σκλαβωμένη μας πατρίδα. Αρχικά, η καθηγήτρια ανέφερε πως μετά το 1974 οι πρόσφυγες εγκαστάθηκαν στο ελεύθερο τμήμα της πατρίδας μας και εκεί βρήκαν δουλειά, σπίτι, έκαναν οικογένεια κλπ. Κατά τη γνώμη μου, με την πάροδο του χρόνου, έχοντας οι Έλληνες της Κύπρου πλέον όλες τις ανέσεις, βολεύτηκαν... Με την καθηγήτρια μου διαφώνησα, δηλώνοντας πως αυτό δεν είναι ότι καλύτερο για την πατρίδα μας, για το λόγο ότι όσο βολευόμαστε τόσο ξεχνάμε. Ανέφερα, επίσης, πως οι νέοι αυτού του τόπου κατά τις εξόδους τους περνάνε ατελείωτες ώρες σε καφετέριες, σε κέντρα διασκέδασης, στο ποδόσφαιρο και πράγματι δεν είναι κακό αυτό. Αλλά για την πατρίδα πότε πήγαν να φωνάξουν; Έστω μια φορά το χρόνο... Οι συμμαθητές μου αντέδρασαν και είπαν «δηλαδή δεν θα κάνουμε τίποτα μέχρι να απελευθερωθεί η πατρίδα μας;». Για να μην τα πολυλογούμε, έφτασε το σημείο όταν ένας συμμαθητής μου είπε: «ρε φίλε έζησα εγώ από την άλλη μεριά για να αγωνιστώ γι’ αυτήν;».

Τότε, κυριολεκτικά κατάλαβα σε τι άθλια κατάσταση βρισκόμαστε. Η νεολαία της Κύπρου πάει από το κακό στο χειρότερο. Όσο περνά ο χρόνος ξεχνάει ευκολότερα. Άλλοι κάθε 15 του Νοέμβρη σκέφτονται σε τι καφετέρια θα πάνε και με ποιούς, άλλοι 20 Ιουλίου είναι στις παραλίες και αράζουν. Φυσικά το χειρότερο, είναι η προπαγάνδα που γίνεται από διάφορους, που προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε τις ρίζες μας, τη γλώσσα μας, τη θρησκεία μας, τα έθιμά μας, με αποτέλεσμα, εμείς να ξεχνάμε την πατρίδα μας. Πραγματικά, τα σχέδια του ανθελληνισμού τους προχώρησαν κατά πολύ. Ο λόγος που η νεολαία μας είναι γεμάτη ηττοπάθεια είναι επειδή κάποιοι προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε την μάνα μας, Ελλάδα. Σίγουρα αν κοιτάξουμε λίγο την ιστορία μας, όταν παλιά νιώθαμε την Ελλάδα δίπλα μας, σύμμαχο και στήριγμά μας, δεν κάναμε ποτέ πίσω: 1955-59 (Απελευθερωτικός – Ενωτικός Αγώνας), 1963 (Ανταρσία των τούρκων), 1967 (η Τουρκία προσπαθεί να εισβάλει στην Κύπρο). Είναι παραδεκτό από πολλούς, για τις δύο τελευταίες (πιο πάνω) χρονολογίες, αν δεν υπήρχε η μεραρχία από την Μητέρα πατρίδα δεν νομίζω να γινόταν εισβολή το 1974 αλλά το 1963 ή το 1967. Ας ανατρέξουμε σε πρόσφατα γεγονότα. Ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδος – Κύπρου. Η Ελλάδα και Κύπρος συνεργάζονται σε στρατιωτικές ασκήσεις για την ασφάλεια του Αιγαίου αλλά και της Κύπρου. Όπως φαίνεται όμως ο Κ. Χριστόφιας και οι κυβερνώντες πιστεύουν πως έχουν τόσο γερό στρατό όσο και η οικονομία μας. (Καταλάβατε τι στρατό έχουμε δηλαδή!)




Εμείς ως Έλληνες πρέπει να συνεχίσουμε το αγώνα που χάραξαν οι πρόγονοί μας με αίμα κι όχι με μελάνι. Πρέπει να συνεχίσουμε ένα αγώνα που είτε το θέλουμε είτε όχι είναι δικός μας… Το οφείλουμε στο εαυτό μας, στους προγόνους μας, αλλά περισσότερο στους απογόνους μας. Με κάθε τρόπο, πρέπει να θυμίζουμε σε όλους πως η Κύπρος είναι σκλαβωμένη. Εδώ και 37 ολόκληρα χρόνια. 37 χρόνια μετά δεν πρέπει να ξεχνούμε δεν πρέπει να ξεχνάμε την εισβολή και ας μας μοιάζει με εφιάλτη, δεν πρέπει να ξεχνούμε τους αγνοούμενους, την διαλυμένες εκκλησίες, τους σκλαβωμένους μας τόπους. Το πρόβλημά μας είναι πρόβλημα ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗΣ και όχι πρόβλημα δύο κοινοτήτων.

Όσο δύσκολο και αν φαίνεται εμείς ως γνήσιοι Έλληνες συνεχίζουμε το αγώνας μας. Όλοι ξέρουμε ότι ο στόχος μας είναι η Μόρφου, η Κερύνεια, η Άμμοχωστος… Η τελική ευθεία δεν είναι στο green tree σας, η τελική ευθεία θα είναι όταν θα καρατάμε τα λάβαρά μας, με τη γαλανόλευκη περήφανη, ψέλνοντας τον Εθνικό μας ύμνο και θα οδεύουμε προς τον όμορφο Πενταδάκτυλο και την όμορφη Κερύνεια. Την λύση των πολιτικάντηδων δεν την θέλουμε! Θέλουμε την λύση όλων αυτών που πότισαν το δέντρο της ελευθερίας με το αίμα τους, θέλουμε την λύση που πάντα επέλεγαν οι πρόγονοί μας:Ελευθερία ή Θάνατος. Όσο στενά κι αν ήταν τα περιθώρια, όσα χρονοδιαγράμματα και αν έμπαιναν, η απάντηση ήταν αυτή: Ελευθερία ή Θάνατος.

Στο χέρι μας είναι λοιπόν! Τη διαφορά δεν θα την κάνει μια πορεία, τη διαφορά θα την κάνει ο καθένας ξεχωριστά. Ο καθένας μας πρέπει να αντιστέκεται μέσα από ό,τι θυμίζει Ελλάδα... γιατί και η Κύπρος είναι Ελλάδα.

Καλό αγώνα αδέλφια! Ο Παντοδύναμος να μας αξιώσει να δούμε μια μέρα φως με Ελεύθερη την πατρίδα...

*Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιανουάριος 2012

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ: ΓΙΑΤΙ ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ - ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ



Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι μια μορφή εδαφικής και κρατικής “λύσης”, που εδώ και χρόνια ηγέτες, αρχηγοί κομμάτων, συμπολιτεύσεις και αντιπολιτεύσεις στην Κύπρο συζητούν και με την ισχύ του κύρους και της θέσης τους επίμονα ζητούν να εφαρμοσθεί. Στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για ένα από τα Εθνικά μας ζητήματα, το Κυπριακό πρόβλημα. –Πρόβλημα εισβολής του Τούρκου κατακτητή και παράνομης κατοχής του εδάφους μας εδώ και 37 χρόνια-.

Εξ’ ορισμού, ο όρος Ομοσπονδία εννοεί την:

«Ένωση περισσότερων του ενός ανεξάρτητων και αυτονόμων κρατιδίων, ώστε να αποτελούν μία και μοναδική κρατική υπόσταση, διεθνή προσωπικότητα και να διαθέτουν κοινό σύνταγμα και εσωτερικό δίκαιο(...)

Δηλαδή, στην περίπτωση εφαρμογής της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, η κρατική υπόσταση θα συντελείται από δυο συνιστώντα κρατίδια (αν και οι Τούρκοι κάνουν αναφορές ακόμη και για “κράτη”), τα οποία θα αποτελούνται από πλειοψηφία Τ/Κ στην μια και Ε/Κ στην άλλη. Αν και σε μια Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία μερικοί παράμετροι μπορούν να αλλάξουν, η ουσία και τα θεμέλια παραμένουν σταθερά. Επεξηγηματικά, σαν Ε/Κ νομιμοποιούμε το εδώ και πολλά χρόνια αυτοαποκαλούμενο “ψευδοκράτος”, αναγνωρίζουμε τα κατεχόμενα εδάφη μας σαν συνιστών κρατίδιο –ουσιαστικά κράτος-, εξισώνουμε τον Τ/Κ ψευδοηγέτη με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και επιζητούμε μια λύση, κατά την οποία φαίνεται ξεκάθαρα ότι γιά το όποιο χρονικό διάστημα που θα ισχύσει, –διότι δεν πρόκειται να αντέξει για πολύ- στον διεθνή παράγοντα θα αντιμετωπιζόμαστε σαν ένα, με τους κυριάρχους του Βορρά και τους συγκυριάρχους μας στον Νότο Τούρκους, όπως επίσης θα έχουμε ταυτόχρονα Κοινό Συνταγματικό Δίκαιο, Κοινό Εσωτερικό Δίκαιο, θα αποτελούμε μια ιθαγένεια και η κρατική μας οντότητα θα είναι μία, μοναδική και ενωποιημένη. Τα ερωτήματα που τίθονται είναι χιλιάδες, διότι σε καμία περίπτωση δεν πιστεύουμε ότι μια τέτοια εξωφρενική και ανόητη (διά)λύση μπορεί να εφαρμοσθεί στην προκειμένη περίπτωση του Κυπριακού προβλήματος. Ενός προβλήματος εισβολής και παράνομης κατοχής του 37% του Κυπριακού μας εδάφους.

Η ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΛΥΣΗ:

ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, αφού:

• Καταργεί την δημοκρατική αρχή «ένας άνθρωπος = μια ψήφος», εξισώνοντας έτσι το 18% των Τ/κ με 82% των Ε/κ. Δηλαδή, όχι μόνο με τις ευλογίες μας νομιμοποιούμε και μονιμοποιούμε τα τετελεσμένα της εισβολής και του επικοισμού αλλά βοηθάμε την Τουρκία να διαιωνίσει την επικυριαρχία της στην Κύπρο και γενικότερα στον ευρύτερο γεωπολιτικό χώρο της Κύπρου μας.
• Τα δυο “κρατίδια-κοινότητες” θα έχουν πολιτική ισότητα, όπως ταυτόχρονα και ίδια ισχύ. Αφού δηλαδή, στο ένα κρατίδιο θα είναι πλειοψηφία Ε/Κ και στο άλλο Τ/K, τότε με απλά λόγια μπορούμε να πούμε ότι, το 18% των Τ/Κ εξισώνεται με το 82% των Ε/Κ. (Εξού και ο όρος “Δικοινοτική”).

ΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ, αφού:

• Δεν επιτρέπει την επιστροφή όλων των νομίμων κατοίκων στις ιδιωτικές τους περιουσίες και ιδιοκτησίες στη κατεχόμενη γη μας, δηλαδή των ανθρώπων που ζουν στη ίδια τους τη πατρίδα 34 χρόνια πρόσφυγες. Ενώ αντίθετα συνιστά στον εξανδραποδισμό και στην υποκατάσταση των νομίμων πολιτών με κουβαλητούς και παράνομους εποίκους, οι οποίοι σιγά σιγά θα γίνουν νόμιμοι πολίτες της "Ενιαίας Ομόσπονδης Κύπρου".
• Νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της βάρβαρης Τούρκικης εισβολής και της 34χρονης παράνομης κατοχής, αφού το κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου μας, τώρα πια θα αποτελεί το νέο Τ/Κ κρατίδιο.
• Δεν κατοχυρώνει τα ανθρωπινά πολιτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες των κατοίκων του νησιού που είναι αριθμημένα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, τα οποία δεν εφαρμόζονται όπως θα έπρεπε σύμφωνα με τις Αρχές της Ευρωπαικής Ένωσης, της οποίας η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί κράτος-μέλος από την 1η Μαίου του 2004.
• Τα εγκλήματα που διέπραξε η Τουρκία στην Κύπρο θα ξεχαστούν με το πέρασμα του χρόνου –γεγονός που άρχισε να παίρνει ήδη σάρκα και οστά- αφού με την δική μας υπογραφή και συγκατάθεση αθωώνεται η βάρβαρη πράξη της Τουρκίας που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 1974 και σιγά σιγά η αδιάλλακτη στάση της υποβαθμίζεται, με αποτέλεσμα η χώρα αυτή να επιτυγχάνει τους στόχους της, δρασκελείζοντας των χαμένων έως και ανυπάρκτων κινήσεων των ηγετών μας, δηλαδή τις εξαρχείς διχοτομητικές τις βλέψεις στην Κύπρο. Μια από τις βλέψεις αυτές, είναι και ο πλήρες αφανισμός των απανταχού Ελλήνων κατοίκων από το νησί και σίγουρα ακολουθούν κι άλλα τρανά παραδείγματα.

ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ, αφού:

• Διαχωρίζει τον πληθυσμό σε γεωγραφικές ζώνες με βάση εθνικά και θρησκευτικά κριτήρια, καλλιεργώντας και οξύνοντας τον ρατσισμό. (Εξού και ο όρος “Διζωνική”).
• Αποτελεί στην πραγματικότητα μια απόπειρα εγκαθίδρυσης ενός απάνθρωπου και ανύκουστου ρατσιστικού καθεστώτος, (στηριγμένο στην εισβολή και την κατοχή που έλαβε χώρα σε ένα νησί) το οποίο αποτελούσε στόχο των Βρετανών και των Τούρκων συνεργών τους.

ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ, αφού:

• Δημιουργεί πολύπλοκους μηχανισμούς στη λειτουργία του κράτους, όσον αφορά την λήψη αποφάσεων, γεγονός που θα καθιστά τρομερά δύσκολη έως και ανύπαρκτα λειτουργική την "συγκυριαρχία των δύο κοινοτήτων ή κρατιδίων", όπως τολμούν να αποκαλούν την Κυπριακή Δημοκρατία και τα κατεχόμενα εδάφη της.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ, αφού:

• Δίνει την ευκαιρία στους Τ/Κ να επιδιώξουν στο μέλλον απόσχιση και δυο κράτη, –οριστική διχοτόμηση- με πιθανό αποτέλεσμα ένα νέο πόλεμο. Εδώ τίθεται το ερώτημα του ποιός από αυτούς που δήθεν υποστηρίζουν μια τέτοια εξωφρενική λύση, εγγυάται σε εμάς ότι οι συνθήκες καλής γειτονίας θα εφαρμοσθούν από τους Τ/Κ, δηλαδή από την ίδια την Τουρκία; Βεβαίως, κανείς! Διότι απλούστατα, με την τουρκοποίηση και τον αφελληνισμό που θα επέλθει μέσω της Ομοσπονδίας στο “βόρειο συνιστών κράτος”, θα ενισχυθεί και η δυνατότητα κατάληψης και τουρκοποίησης και του “νοτίου μέρους”.
• Πολλές ομοσπονδίες διαλύθηκαν, όπως αυτή του Πακιστάν με την Μπαγκλαντές. Από αυτές που διαλύθηκαν, καταλύθηκαν όλες με τη βία και τον πόλεμο, εκτός απ’ αυτή της Τσεχίας με την Σλοβακία, που υπήρξε εξαίρεση στον κανόνα, γεγονός που δεν μας δίνει ελαφρυντικά στη περίπτωση της Τουρκικής αδιαλλαξίας και βαναυσότητας, αφού είμαστε γνώστες της εδώ και χιλιάδες έτη στάσης της.
• Τέλος, ποιός μπορεί να εγγυηθεί ότι το Ομόσπονδο κράτος θα λειτουργήσει ομαλά ανάμεσα σε δύο λαούς, οι οποίοι ποτέ δεν έπαψαν να καλλιεργούν το μίσος, την αντιπάθεια και την απέχθεια; Ποιός μας διαβεβαιώνει ότι οι επιπτώσεις που θα υποστεί η νέα γενιά θα είναι οφέλιμες, ασφαλείς κι όχι τραγικές; Ποιός υπεύθυνα ρισκάρει να μας πει , πώς δε θα υπάρξουν οι οποιεσδήποτε αναταραχές εντός του κράτους, με τον σφαγέα της Μεσογείου; Ποιός μας εγγυάται ασφάλεια για το μέλλον το δικό μας, των παιδιών μας και των επόμενων γενιών μέσα σε ένα τέτοιο Ενιαίο και Ομόσπονδο "κράτος"; Και πάλι, η απάντηση είναι, ουδείς! Λόγω του ότι, κανείς δεν πιστεύει ότι μπορεί να συμβεί το αντίθετο από τα πιό πάνω.

Πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας μην επιτρέψεις να σου επιβάλλουν, εν έτη του 21ου αι., σε μια Κύπρο η οποία ανήκει στην Ευρωπαική Ένωση, η οποία διακηρύττει για τις πανανθρώπινες αξίες και υποστηρίζει τα Ανθρώπινα δικαιώματα των λαών που την ενκολπίζουν, μια “λύση” που καταπατά πλήρως τα δικαιώματά σου σαν πολίτης στον ίδιο σου τον τόπο και παράλληλα, μια "λύση" που υποσκάπτει την προσωπική και εθνική σου αξιοπρέπεια, συντελώντας σταδιακά στο διεθνή εξευτελισμό και τον αφανισμό της υπαρξιακής σου οντότητας.

Σαν Α.Κ.Μ. Ε.Φ.Ε.Ν, είμαστε καθολικά εναντίον μιας τέτοιας παρά-λυσεως, διότι η Διζωνική Δικοινωτική Ομοσπονδία, δεν αποτελεί “λύση” για το Κυπριακό πρόβλημα. Εδώ και 34 χρόνια ζούμε πρόσφυγες στην ίδια μας την πατρίδα και εντούτοις παρακολουθούμε το πολιτικό σκηνικό βλέποντας την απραξία των ηγετών μας, τη ψοφοδεή στάση τους κι άλλα πολλά γεγονότα τα οποία μας εξαναγκάζουν να δυσανασχετούμε.

Για εμάς, η μόνη δίκαιη και πραγματικά βιώσιμη λύση που πρέπει να οραματιζόμαστε και να επιδιώκουμε -με κάθε πράξη μας- και να επιζητούμε να πάρει σάρκα και οστά στην Κύπρο, είναι η Αυτοδιάθεση του λαού μας, κατ΄επέκταση η Απελευθέρωση. Για αυτήν πολέμησαν το 1955-59 τα αμούστακα παλικάρια μας, για αυτήν φώναζαν οι μαθητές στις μαχητικές εκδηλώσεις επί αγγλικής αποικιοκρατίας στη νήσο μας, για αυτήν έπεσαν τόσοι και τόσοι ήρωες, για αυτήν οδηγήθηκαν στο ικρίωμα της αγχόνης οι εννέα πιο υπερήφανοι και γενναίοι άνδρες, που γέννησε ποτέ ο τόπος μας. Όχι για να φωνάζουμε στην Τουρκία να δεκτεί μία τέτοια λύση κι αντ' αυτού, αυτή να θέλει κι άλλα. Όχι για να επιζητούμε τόσο επίμονα την κρατική μας διάλυση. Όχι για να δεχόμαστε εξευτελιστικές κινήσεις, μια από τις οποίες 50.000 έποικοι ανακηρρύσονται μόνιμοι κάτοικοι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όχι για να σφυρηλατούμε διαρκώς ότι είμαστε η καλή πλευρά, πραγματικά όμως ευάλωτη, άχρωμη και άοσμη, ελπίζοντας ότι η Τουρκία θα συγκινηθεί από τις συνεχείς παραχωρήσεις μας.

Θέλεις ανάμεσα σε 451.000.000 Ευρωπαίους πολίτες, να είσαι ο μόνος που θα στερείται το δικαίωμα περιουσίας, ελεύθερης εγκατάστασης και διακίνησης στον τόπο σου; Με την πυγμή και την φωνή σου, μην επιτρέψεις να διαμορφώσουν το δικό σου μέλλον αλλά και των νέων γενιών με γνώμονα το συμφέρον των σημερινών και αυριανών πολιτικών καθώς και των ξένων τουρκόφιλων κι ανθέλληνων συμφεροντολογικών υπάρξεων.

Καλούμε όλους τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριες μας, απευθόμενοι την ίδια στιγμή και σε όλους τους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, να φωνάξουμε όλοι μαζί ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ. Ήρθε η ώρα επιτέλους να θέσουμε τις βάσεις για μια Κύπρο Ελεύθερη, να αξιοποιήσουμε και να ασκήσουμε τα δημοκρατικά μας δικαιώματα και να θέσουμε τέλος σε αυτό το αδιέξοδο που εδώ και 34 χρόνια στέκεται εμπόδιο στην πραγματικά σεβαστή και ειρηνική λύση σε ένα από τα Εθνικά μας ζητήματα.

Έλληνες ξυπνήστε πριν να είναι πολύ αργά.
ΠΟΤΕ μην βολευτείτε με τίποτα λιγότερα από την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
ΠΟΤΕ μην αποδεκτείτε να αποκαλείστε πολίτες ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ.
ΠΟΤΕ.

Η πατρίδα μας είναι υπό κατοχή και η πρωτεύουσα του νησιού μας η μόνη ημι-κατεχόμενη και διαιρεμένη πρωτεύουσα στην Ευρώπη.

Σας καλούμε λοιπόν, όλους

Με πίστη στο Θεό και στην πατρίδα, να φωνάξουμε:

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ!
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΑΣ!

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΣ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΙΣ

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Ενωτικό Δημοψήφισμα 15ης Ιανουαρίου 1950

"Αξιούμεν την Ένωσιν της Κύπρου μετά της Μητρός Ελλάδος"

Το ιστορικό Ενωτικό Δημοψήφισμα των Κυπρίων της 15ης Ιανουαρίου του 1950 κατά το οποίο 215.108 από τους 224.747 ψηφοφόρους υπέγραψαν την αξίωση για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, ήταν μια καθαρή έκφραση των εθνικών αισθημάτων και των πόθων των Ελλήνων της Κύπρου. Των πόθων που επιζητούσαν από πάντοτε οι Έλληνες κάτοικοι της Κύπρου, την Ένωση δηλαδή με την Μητέρα Πατρίδα μας, Ελλάδα, ταυτίζοντας έτσι την κρατική μας φυσιογνωμία με την Εθνική μας ολοκλήρωση.

Το 1949 η Ιερά Συνοδός, αποφάσισε να προτείνει στην αποικιοκρατική κυβέρνηση να καλέσει τον λαό σε δημοψήφισμα, έτσι ώστε ο ίδιος να αποφανθεί για το μέλλον του. Μετά την αναμενόμενη αντίδραση από την κυβέρνηση, η οποία απέρριψε την πρόταση αυτή, η Ιερά Συνοδός αποφάσισε να καλέσει η ίδια τον λαό σε δημοψήφισμα για να εκφράσει την βούληση του σχετικά με το μέλλον του. Η ιδέα του δημοψηφίσματος συζητήθηκε σε σύσκεψη του Γραφείου Εθναρχίας την 1η Δεκεμβρίου 1949 και αποφασίστηκε να οργανωθεί από την Εθναρχία - Εκκλησία. Ημερομηνία του δημοψηφίσματος ορίστηκε η 15η Ιανουαρίου του 1950.

Στις 8 Δεκεμβρίου 1949 κυκλοφόρησε εθναρχική εγκύκλιος, σύμφωνα με την οποία ο λαός της Κύπρου καλείτο να επιτελέσει ξανά το καθήκον του προς την πατρίδα ενωμένος και αδιάσπαστος: ‘Δι’ Ένωσιν και μόνον Ένωσιν ηγωνίσθης επί τόσα έτη. Ένωσιν και μόνον Ένωσιν καλείσαι να επισφραγίσεις διά της ψήφου σου. Σύνθημα μοναδικόν έστω διά πάντας: Ένωσιν και μόνον Ένωσιν. Και δι΄αυτήν να δοθή η ψήφος και του τελευταίου Κυπρίου...’



Την μέρα του δημοψηφίσματος, η προσέλευση του λαού στις εκκλησίες, σε κάθε πόλη και χωριό υπήρξε εντυπωσιακή. Οι καμπάνες των εκκλησιών ηχούσαν χαρμόσυνα και πυκνές ομάδες ανθρώπων κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξης κατευθύνονται προς τους ναούς. Σκηνές ενθουσιασμού εκτυλίσσονται στις πλατείες, τα πεζοδρόμια, τα σωματεία και στα προαύλια των εκκλησιών. Πριν την έναρξη του Δημοψηφίσματος, έγινε δέηση σε όλους τους ναούς της Κύπρου προς τον Κύριο για την επιτυχία του. Οι Έλληνες της Κύπρου, πίστευαν ότι η Ένωση τους στον βασικό Εθνικό τους κορμό ήταν θέμα χρόνου κι ο διακαής τους πόθος, αλώβητος κι άσβεστος περισσότερο από ποτέ, πλημμύρισε τις καρδιές τους.

Έτσι, λοιπόν, παρά τις όποιες απειλές των Άγγλων προς τους δημοσίους υπαλλήλους και Έλληνες πολίτες του Κυπριακού λαού, το 95.7% των ψηφοφόρων τάχθηκαν υπέρ της Ένωσης.

Μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος όπου όπως είδαμε πιο πάνω, η καθολική ψηφοφορία του λαού ψήφισε για την Ένωση με τη μάνα Ελλάδα, ο Βρετανός κυβερνήτης της Κύπρου Sir Andrew Wright, δήλωσε ξανά πως για την Βρετανία το Κυπριακό ζήτημα ήταν κλειστό. Για προβολή και αξιοποίηση του δημοψηφίσματος στο εξωτερικό, τετραμελής Κυπριακή αντιπροσωπεία επισκέφθηκε πρώτα την Αθήνα όπου έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής και ακολούθως, μετέβησε στο Λονδίνο όπου τόσο ο Βρετανός πρωθυπουργός, όσο και ο Υπουργός αποικιών αρνήθηκαν να την δεχτούν.

Οι Κύπριοι υπέγραψαν το Δημοψήφισμά τους με τέτοια επιτυχία που κανένα γεγονός, πουθενά αλλού δεν πραγματοποιήθηκε με τέτοιο θρίαμβο και πλήρως πλειοψηφικό αποτέλεσμα, σε καμία γωνιά της γης. Οι Κύπριοι απέδειξαν ατράνταχτα, ακόμη μία φορά, πως αποτελούν κομμάτι του Ελληνισμού, από την εποχή των οικισμών της Χοιροκοιτίας με τους Έλληνες Αχαιούς που έφθασαν στο νησί και το εξελλήνισαν μετά τον Τρωικό πόλεμο, έως και σήμερα, στις εποχές μας που όλοι προσπαθούν να πείσουν για το αντίθετο. Αν και η δικαίωση των αγώνων και των πόθων μας, δεν πραγματοποιήθηκαν – ακόμη - πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα έρθει και η δική μας και η δική τους ώρα. Πιστεύουμε στη δικαίωση του αγώνα και δε λυγίζουμε, γιατί Ο Θεός ήταν πάντα στο πλευρό μας.

Κλείνοντας, το αφιέρωμα για το Ενωτικό Δημοψήφισμα του λαού μας το 1950,παραθέτουμε τα λόγια 18χρονου ήρωα μας, Πετράκη Γιάλλουρου, του πρώτου μαθητή που πότισε με το αίμα του την Ελληνική γη της Κύπρου (ο οποίος φονεύθηκε από τους Άγγλους στις 7 Φεβρουαρίου του 1956 κατά τη διάρκεια μαχητικής διαδήλωσης) τα οποία είπε η μητέρα του, ενόσω αφηγείτο για αυτόν:

“Λόγος του και κουβέντα του, ήταν πάντα η Ελλάδα. Καημός του και πόθος, όνειρο και τραγούδι, η ένωση της Κύπρου μας με την Ελλάδα”.

Αυτά ας σκεφτόμαστε και τίποτα άλλο. Απλά να ενθυμούμαστε, να αναμένουμε και να ελπίζουμε, πάντοτε όμως προσπαθώντας…

Με πίστη στο Θεό και στην Πατρίδα
ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Η "νεοφασιστική" Ε.Φ.Ε.Ν...

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012















Η αυτόνομη κίνηση μαθητών Ε.Φ.Ε.Ν. (Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων) επιθυμεί όπως καταδικάσει την αναφορά αρθρογράφου της εφημερίδας «Χαραυγής» στο όνομά της, με χαρακτηρισμούς όπως «νεοφασιστική», σε άρθρο της 04/01/2012. Ο δημοσιογράφος, κ. Τάσος Τσαππαρέλλας, σε άρθρο του με τίτλο «Εθνικιστική υπόθεση τα επεισόδια στο Ακρωτήρι» αναφέρεται ονομαστικά στην οργάνωσή μας, γράφοντας ενδεικτικά ότι «η πλατφόρμα [...] είναι το ευρύτερο εθνικιστικό κίνημα [...] και άτομα τα οποία ανήκουν είτε στην ΕΦΕΝ είτε σε άλλες εθνικιστικές και νεοφασιστικές οργανώσεις...»

Αρχικά, να ξεκαθαρίσουμε ότι η αναφορά στην Ε.Φ.Ε.Ν., από πλευράς δημοσιογράφων και αρθρογράφων εφημεριδών τύπου «Χαραυγής», δεν αποτελεί γεγονός που ξενίζει είτε εμάς που είμαστε ενταγμένοι την περίοδο αυτή στην Ε.Φ.Ε.Ν., είτε πιο παλιά μέλη και στελέχη μας. Έχουμε δεχτεί άπειρες φορές τη λάσπη των εν λόγω κυρίων και επίσης, αναφορές στη δράση μας ως φασιστικές(!).

Αυτή τη φορά, εντούτοις, το γεγονός που μας ενόχλησε ιδιαίτερα είναι το ότι, η συγκεκριμένη πτέρυγα της κυπριακής κοινωνίας που μας έχει συνηθίσει σε κοκορεύματα περί ορθού «πατριωτισμού» και σωστής επαναπροσεγγιστικής πολιτικής, ξεχνά από μέρος ποιου χώρου έγινε επίθεση στο οίκημά μας. Αναντίρρητα, πολλές ήταν οι περιπτώσεις που, όταν κάποιος έγραφε συνθήματα σε τοίχους χωρίς υπογραφή, ή στην περίπτωσή μας, σε πορείες όπου έτυχε να πραγματοποιηθούν επεισόδια, έγινε και γίνεται μεγάλη «μνεία» στην Ε.Φ.Ε.Ν. Έχουμε συνηθίσει, άλλωστε, να χαρακτηρίζεται το κομμάτι αυτό της ζωής μας (από ανθρώπους που πραγματικά δεν έχουν ιδέα για το τι εστί Ε.Φ.Ε.Ν.), ως φασιστικό, εξστρεμιστικό και επικίνδυνο τόσο για την κυπριακή νεολαία, όσο και για την κοινωνία ευρύτερα(!). Έχουμε συνηθίσει, παράλληλα, να λέγεται ότι ο χώρος όπου δραστηριοποιούνται οι εν λόγω κύριοι, είναι χώρος ενότητας και σωστής συμπεριφοράς που καταδικάζει κάθε είδους φανατισμούς και παλεύει για το δίκαιο του λαού.

Πόσο δίκαιο είναι, λοιπόν, να γίνεται κατηγορία (αβάσιμη) ότι φταίει η οργάνωσή μας για τα επεισόδια στο Ακρωτήρι, την στιγμή που καμία σχέση δεν φέραμε ούτε με τη διοργάνωση της πορείας, ούτε με την «Εθνική αντι-αποικιοκρατική πλατφόρμα»; Πόσο δίκαιο, είναι, να δεχόμαστε χαρακτηρισμούς όπως «νεοφασίστες» την στιγμή που δεχθήκαμε επίθεση από τους πλέον σωστούς πατριώτες και προοδευτικούς ανθρώπους της κυπριακής κοινωνίας;

«Εκνευρίζομαι να παίρνω μαθήματα πατριωτισμού από ανθρώπους, που οι ίδιοι δεν έχουν εκτελέσει τις υποχρεώσεις τους προς την πατρίδα.»
Ουμπέρτο Έκο


Με πίστη στο Θεό και στην Πατρίδα
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Έξι μήνες μετά...

Κάνε την αρχή και θα σε ακολουθήσουν - Κάνε την αρχή και θα δικαιωθείς...

Πέρασαν κιόλας έξι μήνες από τη δολοφονία δεκατριών συμπατριωτών μας και η δικαίωση πουθενά.

Έξι μήνες και δεν βρέθηκε ακόμη, ένας σωστός, ευθύς πολιτικός να παραδεχτεί και να πει στο λαό «εγώ φταίω». Φαίνεται ξεχνούν τόσο εύκολα κάποιοι και προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε κι εμείς.

Αρχικά, ο πρόεδρος Χριστόφιας (ο πρόεδρος της δίκαιης κοινωνίας) είπε πως το θέμα θα αναλάβει διερευνητική επιτροπή, όπως κι έγινε. Ο κ. Πολυβίου διορίστηκε από τον ΠτΔ ως αρμόδιος. Ο κ. Πολυβίου με την σειρά του, αφού μάζεψε έγγραφα, στοιχεία, μαρτυρίες και σημαντικές πληροφορίες, ως ένοχο στην έρευνά του βρήκε τον κ. Χριστόφια και την κυβέρνησή του. Τότε ήταν που άρχισαν τα συνηθισμένα ...παραμύθια, παρόμοια με εκείνα που χρησιμοποιεί η κυβέρνησή μας όταν βρίσκεται σε αδιέξοδο.

Το πόρισμα του κ. Πολυβίου δόθηκε στην αστυνομία προς «διερεύνηση» και όπως ήταν αναμενόμενο, ακολούθησε αυτό που όλοι περιμέναμε. Αφού αυτό ελέχθηκε από «επιλεγμένα» μέλη της αστυνομίας(!), βγήκε ως λανθασμένο. Έτσι, οι κυβερνώντες συνεχίζουν ακάθεκτοι την ευλύγιστη πολιτική τους πορεία, παίζοντας στην τύχη έναν ολόκληρο λαό, μαζί και τις οικογένειες των θυμάτων της τραγικής έκρηξης στο Μαρί.

Ως νέοι άνθρωποι που είμαστε, πρέπει να σταθούμε απέναντί τους και να τους κοιτάξουμε στα μάτια. Δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε, αντίθετα, οφείλουμε και πρέπει να ζητήσουμε δικαίωση. Ας μην πάει κι άλλος χρόνος χαμένος. Ο καθένας με το δικό του τρόπο, σε σχολεία, πανεπιστήμια, στο οικογενειακό μας περιβάλλον, ακόμα και στην παρέα μας θυμίζουμε τους δεκατρείς λεβέντες που πέθαναν την αποφράδα εκείνη μέρα, λόγω της ανευθυνότητας κάποιων δειλών. Ας μην τους ξεχάσουμε ποτέ.

Κάνε την αρχή και θα σε ακολουθήσουν,
κάνε την αρχή και θα δικαιωθείς!

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Την Ελλάδα, θέλωμεν, κ. Πρόεδρε…

Άρθρο του Σ. Ιακωβίδη στην Εφ. "Η Σημερινή",
Κυριακή 08/01/2012

Εμείς, όμως, «δαμαί, ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στον ρότσον τους».




Γενεές γενεών Ελλήνων της Κύπρου, από την εποχή του Κίμωνα με τις ελληνικές τριήρεις, γεννήθηκαν, μεγάλωσαν, πολέμησαν, σκοτώθηκαν, απαγχονίστηκαν, εκτελέστηκαν, βασανίστηκαν, αποκεφαλίστηκαν, με το όραμα και τον καημό της Ελλάδας. Μιας Ελλάδας που άλλοτε ήταν η Μάνα και άλλοτε η μητριά. Άλλοτε ο συμπολεμιστής και άλλοτε ο μακρινός παρατηρητής. Άλλοτε η στοργή και άλλοτε η αποστροφή. Αλλά… η Ελλάδα μας! Σύμβολο και θεμελίωμα των όπου γης Ελλήνων και ειδικά των Ελλήνων Κυπρίων. Η Ελλάδα μάς πλήγωσε.

Μας ταλαιπώρησε. Μας αγνόησε. Μας εγκατέλειψε. Μας αγάπησε. Μας συνέδραμε. Μας στήριξε. Και σήμερα είναι το μοναδικό και ειλικρινές καταφύγιό μας. Πού αλλού να στρέψουμε το βλέμμα μας; Πού αλλού να στείλουμε ικεσίες παρά μόνο στην Ελλάδα μας!

Τα παιδιά μας. Τα παλληκάρια μας. Οι αγωνιστές από αιώνων. Οι ωραίοι νέοι της ΕΟΚΑ. Οι άλκιμοι έφηβοι, οι μπουρλοτιέρηδες και οι ηρωίδες γυναίκες. Τα ολοκαυτώματα και οι αγχόνες.

Οι αντάρτες και οι μαθητές. Ο Πενταδάκτυλος και ο Μαχαιράς. Όλα και όλοι οι Έλληνες της Κύπρου ανέπνευσαν και αναγιώθηκαν με το όραμα της Μάνας Ελλάδας. Ακόμα ο πόθος ζει! Ακόμα το βλέμμα πάντα στρέφεται προς Δυσμάς. Ακόμα οι δεσμοί αντέχουν. Ακόμα το όμαιμον, το ομόγλωσσον και το ομόθρησκον αντιστέκονται ερρωμένως. Ενάντια σε ανιστόρητους και μηδενιστές, που επενδύουν στα ιδεολογικά χρηματιστήρια της λήθης. Πού να καταλάβει, λοιπόν, από όλα αυτά ο Πρόεδρος Χριστόφιας… Πού να καταλάβει τι σημαίνει να δονείσαι και να είσαι υπερήφανος επειδή γεννήθηκες και είσαι Έλληνας…

Γι’ ακόμα μια φορά, ο Δ. Χριστόφιας αποτόλμησε το αποτρόπαιο και ανόσιο: Εξίσωσε την εισβολική, κατοχική Τουρκία με την Ελλάδα. Είναι ο πολιτικός που ως ΓΓ του ΑΚΕΛ είχε καθυβρίσει την Ελλάδα μας, χαρακτηρίζοντάς την ως… «ξιπετσισμένον κουρκουτάν»! Είναι ο Πρόεδρος που, σε εκείνην την αλήστου και ανεκδιηγήτου μνήμης, αθυροστομία του, στο Brookings Institution (27/9/2010), μίλησε για εισβολή των Μητέρων-Πατρίδων στην Κύπρο. Είναι ο ίδιος Χριστόφιας που, σε συνέντευξή του στην τουρκική «Χουριέτ» (4/1/2012), απαίτησε ξανά από τις μητέρες-πατρίδες να μας αφήσουν ήσυχους. Δεν είναι η πρώτη φορά που επιτίθεται κατά της Ελλάδας. Είναι ένα άθλιο σύνδρομο, που κατατρύχει τους ΑΚΕΛικούς ανέκαθεν. Όταν ήρθε η μεραρχία, το 1964, δεν έμειναν ύβρεις, αχρειότητες, χαρακτηρισμοί και ελεεινολογίες που δεν εξήμεσαν κατά των Ελλήνων αδελφών.

Θεωρούσαν τους Έλληνες αξιωματικούς και στρατιώτες, που ουσιαστικά πέτυχαν την Ένωση -άσχετο αν την έθαψε ο Μακάριος…- ως κατοχική δύναμη και, φυσικά, ως εξάρτημα του ΝΑΤΟ. Το πραξικόπημα των συνταγματαρχών κατά του Μακαρίου ήταν ακόμα μια αφορμή για να εξακοντίσουν όλο το δηλητήριο και όλο το μένος τους κατά της Ελλάδας. Φταίει μόνο η Ελλάδα για όσα συνέβησαν στις σχέσεις της με την Κύπρο; Όχι, βέβαια. Οι ευθύνες, οι ανεπάρκειες, οι συνωμοσίες, οι υπονομεύσεις, οι αθλιότητες εκ μέρους της επίσημης Λευκωσίας δεν παραγράφονται. Κρείττον σιγάν… Κι όμως: Ο Πρόεδρος εξισώνει ξανά την Ελλάδα με την κατοχική Τουρκία και απαιτεί -άκουσον! άκουσον!- να μας αφήσει ήσυχους! Μα, πότε η Ελλάδα τον ενόχλησε; Πότε η Ελλάδα παρενέβαλε εμπόδια στην άσκηση της καθόλα ολέθριας πολιτικής του στο Κυπριακό; Πότε η Ελλάδα τού υπέδειξε ότι δεν έπρεπε να προβεί σε γενναιόδωρες, μονομερείς παραχωρήσεις στους Τούρκους; Πότε η Ελλάδα απαίτησε να υπακούει σε αυτήν;

Σε αυτόν τον δύστηνο τόπο, αρκετοί εναβρύνονται με το σύνδρομο του τουρκολιγουρισμού. Αρέσκονται σε δουλοπρεπείς και γονυπετείς εκδηλώσεις απέναντι στον Τούρκο κατακτητή μας. Ο Δ. Χριστόφιας πίστεψε ότι με τη… «συντροφικότητα» με τον κατοχικό Ταλάτ, με τη δήθεν χημεία τους, με τις κωμικές μικρές επαναστάσεις, με γελοίες και δουλικές εκκλήσεις προς τον σουλτάνο Ερντογάν, θα εξημερώσει το τουρκικό θηρίο και θα… λύσει το Κυπριακό. Ιδού, όμως, που επιτέλους, ακόμα και ο Δ. Χριστόφιας κατενόησε αυτά που εδώ και δεκαετίες γνωρίζουν και οι πέτρες: Ο σουλτάνος Ερντογάν απαιτεί τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την υποταγή μας. Κι όμως: Ο Χριστόφιας περιμένει να φάει ψάρι στο Βόσπορο, να πιει ρακί και καφέ, και να… εξηγήσει στον Ασιάτη κατακτητή το όραμά του, που εξυπηρετεί και τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα! Ναι, αυτά που στρέφονται αδίστακτα κατά του Ελληνισμού της Κύπρου. Εμείς, όμως, «δαμαί, ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στον ρότσον τους». Kαι την Ελλάδα μας!


Πηγή: http://www.sigmalive.com/simerini/columns/antistaseis/453637

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Καλό αγώνα - Καλή λευτεριά

Η Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν) εύχεται για άλλη μια φορά σε όλο τον μαθητικό κόσμο, Χρόνια πολλά και καλή χρονιά. Ευχόμαστε η καινούρια χρονιά να έιναι γεμάτη επιτυχίες και υψηλούς στόχους.


Η Ε.Φ.Ε.Ν για ακόμη μια χρονιά δηλώνει παρών γεμάτη αγωνιστικότητα, έτοιμη να σταθεί απέναντι στα σχέδια ξεπουλήματος της Κύπρου μας. Ως η μόνη αυτόνομη παράταξη συνεχίζουμε τον αγώνα μας μακριά από κόμμματα και προσωπικά συμφέροντα. Συνεχίζουμε την πορεία μας σε ένα αγώνα δύσβατο, γεμάτο εμπόδια, αλλά μοναδική μας ελπίδα έχουμε τους πρόγονούς μας, που μας δίδαξαν πως να αγωνιζόμαστε για να ζούμε και πως να πεθαίνουμε.

Αυτοί ήξεραν πως να πεθαίνουν, εμείς σήμερα ξέρουμε πώς να ζούμε;


Σε καλούμε στον αγώνα μας! Γιατί αυτός ο αγώνας δεν γίνεται για εμάς ή για την ανάδειξη της οργάνωσής μας μέσα στα σχολεία και την κοινωνία. Γίνεται με απώτερο σκοπό την ευαισθητοποίηση των μαθητών για την πολυπόθητη ελευθερία της πατρίδας μας, καθώς και την ολοκληρωτική και πλέον δίκαιη λύση που είναι η Ένωση με την μητέρα Ελλάδα. Έλα και εσύ μαζί μας στο δύσκολο αυτό αγώνα. Ενίσχυσε την φωνή του νέου Ελληνόψυχου μαθητή και γίνε εσύ ο πρωταγωνιστής στο αγώνα για ελευθερία.



Εμείς ως νέοι δίνουμε τον όρκο μας πως θα αγωνιστούμε γιατί έχουμε φτάσει ως λαός, στο έσχατο σημείο, εκεί όπου ...δεν πάει άλλο! Οι πολιντικάντηδες καθημερινά ξεχνούν …την μισή μας Κύπρο. Προάγουν τα ανθελληνικά τους σχέδια με σκοπό να μας κάνουν να ξεχάσουμε τις ρίζες μας, τα έθιμα μας, τους προγόνους μας. Με μοναδικό τους στόχο την μετάλλαξη της παιδείας μας, της κοινωνίας μας και ακολούθως, της Κύπρου ολόκληρης. Στοχεύοντας να μας κάνουν να λέμε, σε τελικό στάδιο, πως δεν είμαστε Έλληνες. Γιατί ένας λαός χωρίς ρίζες, χωρίς εθνική ταυτότητα και χωρίς εθνική συνείδηση, μπορεί πιο εύκολα να παραδοθεί στον εχθρό... Αυτό στοχεύουν, θα μείνεις απαθής;

Με πίστη στο Θεό και στην Πατρίδα,
                                                   ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

“Units, attack!”

Η Εθνική αντι-αποικιοκρατική πλατφόρμα, σε μια προσπάθεια ανάδειξης του ξεχασμένου από πολλούς προβλήματος των Αγγλικών βάσεων, πραγματοποίησε τη Δευτέρα Διαδήλωση στις βρετανικές βάσεις του Ακρωτηρίου με αφορμή την πρόσφατη δήλωση του Βρετανού υπουργού Άμυνας ότι οι βάσεις στην Κύπρο βρίσκονται «σε μια περιοχή γεωπολιτικής σημασίας και υψηλής προτεραιότητας».



Η λεγόμενη “αστυνομία των βάσεων” υποδέχτηκε τους διαδηλωτές παρατεταγμένη με προταγμένες τις ασπίδες και σχεδόν αμέσως οι ελληνόφωνοι προδότες- υπάλληλοι των βάσεων άρχισαν να βρίζουν και να απειλούν τους διαδηλωτές. Μερικά λεπτά μετά ακούστηκε το πρώτο “units, attack!”. Οι αστυνομικοί άρχισαν να χτυπούν τους διαδηλωτές με μανία και όπως ήταν φυσικό ο τόπος έγινε πεδίο μάχης. Οι εντολοδόχοι των εγγλέζων χρησιμοποίησαν κάθε μέσο που είχαν με βία, σαν να μισούσαν τους Έλληνες διαδηλωτές, χτυπούσαν με ρόπαλα, ασπίδες, σπρέι πιπεριού και πέτρες, με αποκορύφωμα το “unit three, attack!”, ένα παράγγελμα με το οποίο αμολούσαν προς τους διαδηλωτές τα αγριεμένα σκυλιά των βάσεων. Καθ’ όλη τη διάρκεια των γεγονότων ελικόπτερο των βάσεων πετούσε πάνω από το χώρο όπου βρίσκονταν οι διαδηλωτές.


Οι Εγγλέζοι, οι προδότες υπάλληλοί τους, και ο πρόεδρος Χριστόφιας πρέπει να καταλάβουν πως ο Κυπριακός Ελληνισμός δεν πρόκειται ποτέ να υποκλιθεί στο στέμμα της Ελισάβετ, και τα «children and grand children» μας δεν πρόκειται να ανεχτούν την αγγλική κυριαρχία σε κανένα σημείο του νησιού.

Φωτιά στις βάσεις, τέρμα οι προφάσεις.

Από: Πνευματική Επανάσταση

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

AOZ - Ενέργεια και στρατηγική



Ο ΕΦΑΕΦΠ και το Μέτωπο Ηνωμένου Βασιλείου διοργανώνουν εκδήλωση με θέμα: AOZ - Ενέργεια και στρατηγική.

Εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 5 του μηνός στις 19:30 στην Δημοσιογραφική Εστία.

Στην εκδήλωση θα είναι ομιλητές οι:
Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης (Καθηγητής Διεθνούς πολιτικής - Πάντειο Πανεπιστήμιο)
Γιάννος Χαραλαμπίδης (Δρ. Διεθνών Σχέσεων)
Νικόλας Ιωαννίδης (Νομικός)

Συντονίζει η Μικαέλλα Λοίζου (Δημοσιογράφος)

Περισσότερες Πληροφορίες: 95-103001 και 99-711042

www.efaefp.net - www.metopo.org.uk

Η εκδήλωση αφιερώνεται στη μνήμη των 13 θυμάτων του Μαρί