"Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας..." Πετράκης Γιάλλουρος


Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (Μ.Μ.Ε.) ή Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης



Πραγματικά αξίζει να αναρωτηθεί κανείς… Αυτά που περνούν καθημερινά μπροστά στα μάτια μας, τόσες και τόσες στιγμές-εικόνες, τόσες εξελίξεις που τρέχουν και δεν τις φτάνουμε… Τι απ’ όλα αυτά είναι αλήθεια και τι ψέμα; Τι πρέπει να πιστέψουμε και τι όχι;

Άραγε αυτά που μας παρουσιάζουν είναι τα σωστά ή μήπως ήρθε ο καιρός να κλείσουμε τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, χαζά περιοδικά και να μάθουμε να ζούμε και να αναζητούμε την γνώση;

Μας προσφέρουν Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (Δ.Δ.Ο.); Τους εμπιστευόμαστε και συμβαδίζουμε. Ξεχνάμε τον μεγάλο μας πόθο, την Απελευθέρωση, και εναποθέτουμε τα όνειρα και το μέλλον μας στα χέρια τους. Μνημόνιο; Η υπογραφή του και η οικονομική πτώσης της Κύπριακής Δημοκρατίας ζυγώνει. Παρόλο που όλοι ξέρουμε πως μόνο ο απλός πολίτης θα επηρεαστεί αρνητικά και κανένας βολεμένος καρεκλολάγνος δεν θα χάσει κάτι απ’ αυτά που έχει, μένουμε απαθείς και αδιαφορούμε, καθόμαστε στον καναπέ μας και απολαμβάνουμε αυτά που σε λίγους μήνες δεν θα έχουμε… Λες και ο Έλληνας έχει μάθει να τα βάζει κάτω… 400 χρόνια υπό την κατοχή των Τούρκων και οι Έλληνες με το μεγαλείο της ψυχής του κατόρθωσαν να λευτερωθούν, έμειναν ακμαίοι, πιστοί στα ιδανικά τους και ανταμείφθηκαν. Κι εμείς τώρα ξεχάσαμε την Ιστορία μας και αποφασίσαμε να λεγόμαστε κάτι άλλο, να αντιδράμε εντελώς διαφορετικά απ’ αυτά που το D.N.A. μας μας προστάζει να κάνουμε… Είναι χρέος μας να επαναπροσδιορίσουμε τις αξίες μας, να καταλάβουμε ποιοι είμαστε και αυτή η ταυτότητα που κουβαλούμε σίγουρα θα μας δείξει το σωστό δρόμο!

Είμαστε σε χειμέρια νάρκη, εδώ και αρκετούς μήνες κοιμόμαστε και αγνοούμε τους τόσους «σεισμούς» και «αναταράξεις» που θα έπρεπε να μας έχουν προ πολλού ξυπνήσει!
Τα Μ.Μ.Ε. και ειδικότερα οι τηλεοπτικές ειδήσεις φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης γι’ αυτήν την κατάσταση. Μας εχούν αποβλακώσει και αποχαυνώσει κυριολεκτικά, μας έκαναν να νιώθουμε ανίκανοι και υποδιέστεροι όλων αυτών που μας «διοικούν», μας έχουν πείσει πως μόνο οι πολιτικάντηδες μπορούν να έχουν λόγο για το αύριο που έρχεται.

Συνεχώς πέφτουμε θύματα των πολιτικών, κομματικών και οικονομικών συμφερόντων του Χ, Ψ. Αν πάρουμε για παράδειγμα τις τηλεοπτικές ειδήσεις της 15ης Νοεμβρίου 2012 θα δούμε πως τα πλείστα τηλεοπτικά κανάλια επέλεξαν να δείξουν μοναχά την «Αντι»κατοχική Εκδήλωση των «οργανωμένων» μαθητών (ΕΣΕΜ- ΠΟΦΕΝ), να παρουσιάσουν τον «Αγώνα για Επαναπροσέγγιση και Επανένωση» και να αγνοήσουν παντελώς τον Αγώνα για Απελευθέρωση. Μοναχά, έδειξαν στον κόσμο πως κάποιοι ανεγκέφαλοι, τραμπούκοι προκάλεσαν προβλήματα και έπαιξαν πετροπόλεμο, όντας ανώριμοι. Επιπρόσθετα, σε ένα ρεπορτάζ αναφέρθηκαν επιλεκτικά τα συνθήματα που ακούστηκαν στην Εκδήλωση των ΕΣΕΜ- ΠΟΦΕΝ. Τα δικά μας συνθήματα, τα οποία αντικατοπτρίζουν τα αιτήματά μας, δεν έφτασαν στα αυτιά των τηλεθεατών. «ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΙ» και «ΝΤΡΟΠΗ ΝΤΡΟΠΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΙ», δεν άκουσε κανείς. Έτσι, δυστυχώς, και ο τελευταίος πιστός της απελευθέρωσης της νήσου μας απογοητεύται και επιλέγει να συμβιβαστεί με τη (δια)λύση Δ.Δ.Ο.

Τι να πω; Τι να πει κανείς; Τι να πούμε; Μακάρι ο Θεός να μας φυλάει και η Ελλάδα μας να αναγεννηθεί μέσα απ’ τις στάχτες της, όπως γράφει ο Κωστής Παλαμάς στον Δωδεκάλογο του Γύφτου. Μακάρι να ‘ρθει η Λευτερία στην Κύπρο μας και να μάθουμε να βαδίζουμε με αρχές και αξίες στην υπόλοιπη μας ζωή!

Καλή υπομονή Έλληνες! 
Αναζητήστε την αλήθεια! 
Για να γυρίσει ο Ήλιος θέλει δουλειά πολλή! 

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Νοέμβριος 2012

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Και η κατοχή συνεχίζεται…

Αυτός είναι ο πραγματικός ΑΝΤΙκατοχικός Αγώνας
Στις 15 Νοεμβρίου ξέρουμε ότι ως νέοι αυτού του ημικατεχόμενου νησιού πράξαμε για ακόμη μια χρονιά το σωστό! Βρεθήκαμε απέναντι στον εχθρό και φωνάξαμε με πάθος, οργή και αγανάκτηση για την κατάσταση που επικρατεί στη μικρή μας Κύπρο.

Όλοι γνωρίζουμε πως η οργανωμένη, κομματικοποιημένη νεολαία (ΕΣΕΜ και ΠΟΦΕΝ) με την «αντί»κατοχική της εκδήλωση κατάφερε να προσφέρει αρκετό αναισθητικό στους νέους που παρευρέθηκαν εκεί, με αποτέλεσμα να τους γεμίσει τα μυαλά με παρωπίδες και ψευδή γεγονότα, εμποδίζοντάς τους να σκεφτούν λογικά και να δουν την πραγματικότητα.

Στις τηλεοπτικές ειδήσεις της 15ης Νοεμβρίου 2012 τα κανάλια υποτίθεται πως ενημέρωσαν τον κόσμο για τις αντικατοχικές εκδηλώσεις, μα δυστυχώς αυτό δεν έγινε. Παρουσίασαν μοναχά αυτά που τα πολιτικά συμφέροντα και το χρήμα τους «επέβαλλαν».

Η δήλωση μιας φοιτήτριας που συμμετείχε στην εκδήλωση της ΕΣΕΜ – ΠΟΦΕΝ με εξέπληξε και με προβλημάτισε ακόμη περισσότερο για το μέλλον αυτής της χώρας. Άραγε μπορούμε να σωθούμε; Υπάρχει ακόμη ελπίδα;

Η νεαρά δήλωσε: «Ήρθαμε να στείλουμε μήνυμα επαναπροσέγγισης και επανένωσης του νησιού μας μαζί με τους συμπατριώτες μας- Τουρκοκύπριους για τη λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας».
Αλήθεια, της έχουν πει τις συνέπειες αυτής της «λύσης»; Την έχουν ενημερώσει πως αν εφαρμοστεί η Δ.Δ.Ο δεν θα έχει μέλλον; Όλοι αυτοί οι ειρηνιστές- υπέρμαχοι της επανένωσης καταλαβαίνουν πως στις 15 Νοεμβρίου καταδικάζουμε το ψευδοκράτος; Αντιλαμβάνονται ότι είναι αδύνατον να καταδικάζουμε παρέα με τους Τουρκοκύπριους το έκτρωμα του Ντενκτάς; Καταλαβαίνουν πως με τη (δια)λύση Δ.Δ.Ο. το μόνο που μπορούμε να καταφέρουμε είναι η νομιμοποίηση του ψευδοκράτους, η παγιώση της κατοχής, η άφεση αμαρτιών προς την Τουρκία για τα τόσα δεινά που έφερε στην Κύπρο το 1974, η δια παντώς στέρηση της γη μας, αφού ποτέ δεν θα μπορέσουμε να την πάρουμε πίσω όπως επίσης και ο έλεγχος του Ομόσπονδου Κράτους από την Τουρκία. Κι ας μην ξεχνάμε το γεγονός ότι, το ΕΔΑΔ έκρινε ότι τον πλήρη και αποτελεσματικό έλεγχο της λεγόμενης «ΤΔΒΚ» ασκεί κυριολεκτικά η Τουρκία!

Αλίμονο! Αν το μέλλον αυτού του τόπου δεν μπορεί να ακούσει, να σκεφτεί και να κρίνει λογικά, τότε πού πάμε; Ας ξυπνήσουμε επιτέλους! Οι «συμπατριώτες Τουρκοκύπριοι» της εν λόγω φοιτήτριας κάθε 15 Νοεμβρίου παρελαύνουν, χορεύουν, διασκεδάζουν και πανηγυρίζουν. Η μόνη λύση είναι η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Με Ομοσπονδία χάνονται όλα! Οφείλουμε να επιστρέψουμε στις επάλξεις του αγώνα, να αντισταθούμε και να αντιταχθούμε σε όσους καπηλεύονται τη γη, το μέλλον και τα όνειρά μας!

ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ! 
ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΙΧΑΖΟΥΝ, Η ΠΑΤΡΙΣ ΕΝΩΝΕΙ!

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Νοέμβριος 2012

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Δελτίο Τύπου 15/11/2012


15 Νοεμβρίου 1983: Παράνομη Ανακήρυξη του Ψευδοκράτους

Το Ψευδροκράτος τους η μισή μας πατρίδα!

Το Ψευδοκράτος τους η μοιρασμένη μας ψυχή!

Το Ψευδοκράτος τους η μοιρασμένη μας γη!

Το Ψευδοκράτος τους τα μισά μας χωριά!

Το ψευδοκράτος τους η μισή μας περηφάνεια!

29 Ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από την ανακήρυξη των κατεχόμενών μας εδαφών από τον Ντενκτάς ως «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου».

Ο δολοφόνος-Ραούφ Ντενκτας «μετέτρεψε» παράνομα τα ελληνικά μας εδάφη σε τουρκικά κι εμείς καθημερινά τον επικροτούμε γι’ αυτή του την πράξη. Λέγεται πως η μόνη Χώρα που αναγνωρίζει το Ψευδοκράτος είναι η Τουρκία κι αυτό μας καθησυχάζει, μα δυστυχώς πρώτη και καλύτερη είναι η Κυπριακή Δημοκρατία αυτή που αναγνωρίζει το παράνομο Ψευδοκράτος. Συνομιλεί με τους δήθεν ηγέτες της δήθεν Τ/Κ πλευράς, πίνει και διασκεδάζει μαζί τους, κρατά τα οδοφράγματα ανοιχτά με αποτέλεσμα τον μαζικό τουρισμό προς τα δικά μας Άγια Χώματα και εξακολουθούμε να κοιμόμαστε…

Εμείς ως νέοι της Κύπρου διαδηλώνουμε, μακριά από κόμματα και συμφέροντα, στους δρόμους όπως έχουμε μάθει να κάνουμε τόσα χρόνια. Από μικροί έχουμε μάθει πως τα Σύνορά μας είναι στην Κερύνεια κι αυτό δεν μπορούν να μας το βγάλουν απ’ το νου και κανένας δεν μπορεί να μας επιβάλει τα δικά του ψεύτικα σύνορα. Έχουμε μάθει να βροντοφωνάζουμε και η φωνή μας να ακούγεται δυνατή και γεμάτη πάθος για λευτεριά στα αυτιά Του Θεού. Το χρέος προς την πατρίδα και η ευθύνη προς το δικό μας μέλλον μας ωθούν στους δρόμους, εκεί όπου δίνονται οι πραγματικοί αγώνες, εκεί όπου γράφεται Ιστορία! Τα στάδια μας πνίγουν και τα επαναπροσεγγιστικά τραγούδια μας αηδιάζουν.

Καταδικάζουμε επίσης την «Αντικατοχική» Εκδήλωση της ΕΣΕΜ Λευκωσίας και της ΠΟΦΕΝ, που μόνο αντικατοχική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, η οποία έχει το θράσος υποκινούμενη βεβαίως-βεβαίως από τα κόμματα, να κοιμίζει τη νεολαία αυτού του τόπου με συνθήματα όπως «ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ – ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ- ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ- ΚΟΙΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ» αναρτημένο σε πανό, όχι μόνο στα Ελληνικά αλλά και στα Τουρκικά. Αν είναι ποτέ δυνατόν σε αντικατοχική εκδήλωση να χρησιμοποιείται η Γλώσσα του κατακτητή!

Οι δικές μας αντικατοχικές εκδηλώσεις στην Λευκωσία σε συνεργασία με την Α.Φ. ΈΠΑΛξη Πανεπιστημίου Κύπρου και στη Λεμεσό σε συνεργασία με την Α.Φ.Κ Νίκη ΤΕΠΑΚ στέφθηκαν επιτυχώς. Στο οδόφραγμα του Λήδρα Παλλας η ροή της δικής μας Αντικατοχικής Πορείας δεν επηρεάστηκε και απλά συμβιβάστηκε με όποιαδήποτε μετέπειτα εξέλιξη, κρατώντας τον υπερκομματικό της χαρακτήρα. Αξίζει να σημειωθεί πως σημειώθηκαν κάποια μικροεπεισόδια, ανάμεσα στην Κυπριακή Αστυνομία και τους μαθητές χωρίς όμως οποιοδήποτε τραυματισμό, όπως επίσης και στην αποχώρησή μας από το Οδόφραγμα του Λήδρα Πάλλας ξεκίνησε πετροπόλεμος ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους μαθητές με την πλήρη αδιαφορία της αστυνομίας, η οποία αντί να μας προστατέψει προέβει σε 2 συλλήψεις δικών μας μαθητών.

Βλέπουμε πως κάθε μέρα οι νέοι ξυπνούν και διεκδικούν αυτά που νόμιμα τους ανήκουν κι αυτό μας χαροποιεί! Η προσέλευση των μαθητών στους αγώνες για ΛΕΥΤΕΡΙΑ ολοένα και αυξάνεται! Πάντα θα μας βρίσκουν μπροστά τους! Πάντα θα είμαστε αυτοί που αντιστέκονται, αυτοί που δεν συμβιβάζονται με αυτά που τους σερβίρουν οι έκπτωτοι πολιτικοί, αυτοί που διψούν μοναχά για ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει, χίλια χρόνια αν περάσουν δεν πεθαίνουμε σκλάβοι...

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940: OXI



28 Οκτωβρίου 1940. Μια από τις ηρωικότερες μέρες του απανταχού Ελληνισμού! Μέρα ένδειξης του μεγαλείου της ψυχής και ρης γενναιότητας των Ελλήνων! Επέτειος, που μας καλεί να επαναπροσδιορίσουμε την περήφανη Ελληνική μας ταυτότητα και με τη σειρά μας να βροντοφωνάξουμε «ΟΧΙ».

Σύσσωμος ο Ελληνικός λαός έτρεξε να πάει στο μέτωπο να υπερασπιστεί τα πάτρια εδάφη, παρά τα λιγοστά μέσα και οπλισμό που διέθεταν οι Έλληνες. Παρ΄όλα αυτά δεν φοβήθηκαν τον πάνοπλο εχθρό, και πάνω στα βουνά της Πίνδου «έστησαν» τις δικές τους Θερμοπύλες. Οι γυναίκες της Ηπείρου άφησαν τις οικογένειες τους και έτρεξαν στο μέτωπο να βοηθήσουν τους Έλληνες στρατιώτες που μάχονταν. Κουβαλώντας πολεμοφόδια, τρόφιμα και περιθάλπωντας τους τραυματίες οι γυναίκες της Ηπείρου έδειξαν ότι η λεβεντιά και ο ηρωισμός είναι μέσα στο αίμα των Ελλήνων.

Έτσι, μετά από σκληρές και άνισες μάχες οι Έλληνες νίκησαν τους Ιταλούς. Ποιός θα το πίστευε πως μια χούφτα άοπλοι θα νικούσαν την Ιταλική πολεμική μηχανή. Και όμως, οι Έλληνες δίδαξαν ότι σε ένα πόλεμο δεν ρωτάμε πόσοι είναι οι εχθροί, ρωτάμε πού είναι οι εχθροί.

Έτσι, ηττημένος και ταπεινωμένος ο “Ντούτσε” ζητά την βοήθεια της Γερμανίας, της μεγάλης δύναμης του άξονα. Τα Γερμανικά στρατεύματα μπαίνουν στην Αθήνα. Επικρατεί χάος. Πολλοί φεύγουν και πάνε αντάρτες στα βουνά, άλλοι καταφεύγουν στην Αίγυπτο και σε άλλες χώρες για να πολεμήσουν από εκεί τον φασισμό, άλλοι μένουν πίσω, επικρατεί η φτώχεια και η πείνα. Δηστυχώς όμως, ούτε και σε αυτή την δύσκολη στιγμή δεν έλειπε ο εφιάλτης του Έθνους, το σκοτεινό χέρι της προδοσία έκανε την εμφάνισή του. Προδότες και μαυραγορίτες έγιναν το δεξί χέρι των βαρβάρων και στράφηκαν ενάντια στους συμπατριώτες τους. Οι Γερμανοί προβαίνουν σε φρικαλεώτητες και σφαγές. Το φρόνημα των Ελλήνων όμως δέν κάμπτεται. Μένει όρθιο και αγωνιστηκό, όπως έκανε πάντα στο πέρασμα των αιώνων. Στα βουνά συνεχίζουν να γράφονται σελίδες ηρωισμού, ενώ ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας κατεβάζουν στην σβάστικα από την Ακρόπολη και δείχνουν έτσι ότι οι Έλληνες ούτε υποτάχθηκαν, αλλά ούτε πρόκειται να υποταχθούν. Ακόμα και ο ίδιος ο Αδόλφος Χίτλερ σε ομιλία του δήλωσε ότι ο μόνος λαός που του αντιστάθηκε με απαράμιλλο θάρρος ήταν οι Έλληνες, ενώ ο Γουίνστον Τσώρτσιλ δήλωσε χαρακτηριστικά: “Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Ελληνες πολεμούν ως ήρωες, από τώρα και στο εξής θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες”.

Οι Γερμανοί φεύγουν από την Ελλάδα το 1944, αφήνωντας πίσω τους συντρίμια και πάνω από 500.000 νεκρούς. Όμως δυστηχώς τα βάσανα της μάνας Ελλάδας δεν είχαν τελειώσει ακόμα. Ο εμφύλιος αλληλοσπαραγμός κάνει την εμφάνισή του και η Ελλάδα κλαίει για τα παιδιά της που χαθηκαν από Έλληνες, και ένα μεγάλο Γιατί ακούγεται μέχρι και σήμερα. Γιατί ο αδερφός να σκοτώνει τον αδερφό, γιατί;

Και οι Κύπριοι φυσικά, μετά από τις υποσχέσεις της Μ. Βρεττανίας πως αν συμμετείχαν στον πόλεμο κατά του άξονα θα γινόταν η πολυπόθητη ένωση με την Ελλάδα κατατάκτηκαν μαζικά στον Αγγλικό Στρατό πολεμόντας τον Ναζιστικό επεκτατισμό σ Ευρώπη και Μέση Ανατολή, ενώ άλλοι πήγαν ως εθελοντές στην Ελλάδα.

Συναγωνιστές, εμείς σήμερα ωφείλουμε να παραδειγματιστούμε από τους ήρωες του ΄40, να μεθύσουμε από το αθάνατο κρασί του ΄21 και να πολεμήσουμε με όποια μέσα μπορούμε, και να γράψουμε και εμείς με τη σειρά μας χρυσές σελίδες στην ήδη πολυσέλιδη Ελληνική Ιστορία. Ενωμένοι, να υπερασπιστούμε την δημοκρατία, την Ελευθερία, τα ιδανικά και την δικαιοσύνη όπως έπραξαν οι πρόγονοί μας στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Το μέλλον αυτού του τόπου βρίσκεται στα χέρια μας και ωφείλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας Ελύθερη και ΟΧΙ υποδουλωμένη πατρίδα.

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Οκτώβριος 2012

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Η κομματικοποίηση στα σχολεία μας



Πιστεύω πως όλοι γνωρίζουμε τι γίνεται στα σχολεία μας κάθε Οκτώβριο. Είναι ο μήνας των εκλογών, τόσο των μαθητικών συμβουλίων, όσο και των κεντρικών του κάθε σχολείου. Πολλοί είναι αυτοί που θέλουν να εκπληρώσουν τα πιστεύω τους και τις φιλοδοξίες τους. Όμως η απορία είναι: αν κάποιος βγει στην «εξουσία» εξυπηρετεί του συμμαθητές του ή του διάφορους ανώτερούς του;

Αυτό που πιστεύω προσωπικά είναι πως ό,τι κάνουν, το κάνουν επειδή το λέει το κόμμα και γίνονται μάχες και τσακωμοί. Τρέχουν για να προλάβουν ψήφους. Τα έχουν όλα έτοιμα από πολλές μέρες/μήνες πριν. Κάνουν τους υπολογισμούς τους και αν είσαι στην λίστα τους και τους συμφέρεις, είτε το θέλεις, είτε όχι, θα βάλεις υποψηφιότητα. Επίσης, πολλοί είναι αυτοί που λαμβάνουν και μήνυμα στο κινητό την προηγούμενη μέρα. Αλλά έτσι είναι στην μικρή μας Κύπρο. Η κριτική σκέψη απουσιάζει από τους μαθητές. Είμαστε στ’αλήθεια πρόβατα, αν ψηφίζουμε κάποιον απλώς γιατί είναι του κόμματος και μας είπαν πως πρέπει να τον ψηφίσουμε.

Με αυτόν τον τρόπο δρούμε και στην κοινωνία. Πολλοί είναι αυτοί που για να λάβουν θέση για ένα ζήτημα, περιμένουν την ανακοίνωση του κόμματός τους. Πάνε με κλειστά μάτια στις εκλογές και με φανατισμό που δεν μπορείς να συζητήσεις μαζί τους. Όμως, σε όλα τα σχολεία υπάρχουν οι μαθητές, που έστω και λίγοι, δεν δέχονται αυτή την κατάντια. Γιατί ναι, είναι κατάντια να ξεφτιλίζεσαι με το να σου λέει ο άλλος τι να ψηφίσεις, είναι κατάντια να σε πιέζουν για τα δικά τους συμφέροντα.

Εμείς είμαστε η αντίσταση σε αυτούς! Οι δε μπλε και οι μεν κόκκινοι μπορεί να κρατούν δύο διαφορετικές σημαίες αλλά τα στρατόπεδά τους είναι τα ίδια. Δεν πρέπει να μας φοβίζουν τα κομματόσκυλα. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να σκεφτόμαστε ελεύθερα και μην επιτρέψουμε σε κανένα να μας πει τι θα ψηφίσουμε. Εμάς οι ψήφοι, τα λεφτά και τα βολέματα δεν μας αγγίζουν. Εμάς τα μόνα που μας αγγίζουν τη ψυχή είναι οι αξίες και τα ιδανικά μας, τα οποία πολλοί από εσάς ξεχνάτε. Δεν έχουμε ως στόχο μας να χαλάσουμε τα σχέδια σας αλλά έχουμε ως στόχο, να σας αποτρέψουμε σε κάθε τι που θεωρούμε λάθος, σε κάθε τι που θα μπορούσε να φέρει σε κίνδυνο την πατρίδα μας.

«Όποιος ελεύθερα συλλογιέται, συλλογιέται καλά»

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Οκτώβριος 2012

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: 1η Οκτωβρίου 1960: Κάλπικη Επέτειος

Άραγε πραγματικά γιορτάζουμε σήμερα; 

Πατήστε για μεγένθυνση.
Όταν πριν 52 χρόνια η Κυπριακή Δημοκρατία γεννήθηκε με καισαρική, υπό την υψηλή εποπτεία των αρχιατρών της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου, και με ισχυρή δόση αναισθητικού, όπως είπε και ο Σταύρος Καρκαλέτσης, υπήρχε στ' αλήθεια δημοκρατία;

Πώς είναι δυνατόν ένας τόσο μεγάλος αγώνας που σαν μοναδικό του στόχο είχε την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την πολυπόθητη ΈΝΩΣΗ με την μητέρα Ελλάδα να καταλήγει στην δημιουργία ενός «ανεξάρτητου» κράτους; Κι εμείς; Να χαιρόμαστε, να παραμένουμε εφησυχασμένοι και να θάβουμε βαθιά ζωτικής σημασίας όνειρα και ακόμη χειρότερα να φοβόμαστε να τα ξεθάψουμε. Το επιβάλλει η ιστορία και η καταγωγή μας! 

Από πάντα να μιλάμε και να αγωνιζόμαστε για ΈΝΩΣΗ! Το 1950 με το συντριπτικό 97,6% να ζητούμε την ΈΝΩΣΗ, οι Άγγλοι να αρνούνται αφού στο μυαλό τους έπλεαν και εξακολουθούν να πλεόυν διάφορα καταστροφικά για εμάς σχέδια, το 1955-59 να παίρνουμε τα όπλα και με μόνο φάρο την ελληνική μας σημαία να ξεκινούμε τον τιτάνιο Εθνικοαπελευθερωτικό μας Αγώνα. Το 1960 να συμβιβαζόμαστε με συμφωνίες ξένων, εδώ και 52 χρόνια να μένουμε απλοί δέκτες και συν τοις άλλοις, να υποχωρούμε μαζί μ' αυτούς που μας «κυβερνούν» και μας ξεπουλούν. Το 2004 να ξυπνούμε για λίγο από τον λήθαργοαπορρίπτοντας με ποσοστό 76% το ανανικό σχέδιο και να φτάνουμε εν έτει 2012 να συζητούμε για την προδοτική Δ.Δ.Ο., δηλαδή για ό,τι χειρότερο. Μια (δια)λύση που δεν μπορεί να μας οδηγήσει σε τίποτα λιγότερο από το αντίθετο του 1950, στην παντελή τουρκοποίηση του κατά 34 αιώνες ελληνικού μας νησιού.

Αν όλη αυτή η καταστροφή για κάποιους λέγεται «εορτασμός», για κάποιους άλλους που δεν μπορούν να ποδοπατούν τα όνειρά τους πάντα θα χαρακτηρίζεται ως κάλπικη επέτειος!

«Ένωσις, τζ' ας γενή το γαίμαν μας αυλάτζιν»

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Οκτώβριος 2012

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΝΑΓΙΔΗΣ, ΜΙΧΑΗΛ ΚΟΥΤΣΟΦΤΑΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ

ΑΠΗΓΧΟΝΙΣΘΗΣΑΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΔΕΙΝΑΣΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΥΠΕΡ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΓΩΝΑΝ ΥΠΟ ΤΟ ΛΑΒΑΡΟ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.Α. 


Ήταν 21η Σεπτεμβρίου όταν ο γδούπος της καταπακτής ακούστηκε ξανά στo νησί. Αυτή την φορά έπαιρνε στα ουράνια τρεις Αρχάγγελους. Τρεις Ήρωες με όλη την σημασία της λέξης.

Τον Ανδρέα Παναγίδη και τον Μιχαήλ Κουτσόφτα από το Παλαιομέτοχο και τον Στέλιο Μαυρομμάτη από την Λάπηθο.

Με την έναρξη του αγώνα, ο Στέλιος Μαυρομμάτης εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ και πήρε μέρος σε επιχείρηση δολιοφθοράς εναντίον αεροπλάνων των Άγγλων. Συνέβαλε επίσης ουσιαστικά στη συλλογή των κυνηγετικών όπλων από ιδιώτες στην περιοχή Λευκωσίας. Έδρασε ιδιαίτερα στην περιοχή των οδών Λήδρας και Ονασαγόρου, την οποία οι Άγγλοι είχαν ονομάσει "μίλι του θανάτου". Μεταξύ των συνεργατών του ήταν και ο ξάδελφός του Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Στενοί συνεργάτες του στη μεταφορά και απόκρυψη οπλισμού, καθώς και στη φιλοξενία και φυγάδευση καταζητουμένων προσώπων ήταν και οι γονείς και τα αδέλφια του. Σε μια αποτυχημένη επίθεση του ιδίου και των δυο συναγωνιστών του εναντίον του Βρετανού σμηνία Νόρμαλ Άλφρεντ και του αεροπόρου Λώρενς Ληθ της βρετανικής βασιλικής αεροπορίας στην οδό Αγίου Παύλου στον Άγιο Δομέτιο Λευκωσίας, ο Στέλιος Μαυρομμάτης ανακόπηκε κατά την αποχώρηση από Άγγλο κάτοικο της περιοχής και συνελήφθη από τους δυο Άγγλους αεροπόρους.

Η πρώτη δράση του Μιχαήλ Κουτσόφτα, ήταν η ύψωση της ελληνικής σημαίας στην κορυφή των ευκαλύπτων στο κέντρο του χωριού του, την οποία κατέβαζαν οι Άγγλοι. Ένα βράδυ έκοψε, με το φίλο του Ανδρέα Παναγίδη, τα κλαδιά των ευκαλύπτων, για να μη μπορούν οι στρατιώτες να κατεβάσουν τη σημαία. Εκείνοι έκοψαν τα θεόρατα δέντρα από τη ρίζα.

Ο Ανδρέας Παναγίδης άφησε πισω την οικογένειά του, μαζί και τα τρία του παιδιά. Η πρώτη δράση του Παναγίδη ήταν η ύψωση της ελληνικής σημαίας. Σε έρευνα που έκαμε Άγγλος στρατιώτης στην τσάντα του, στον τόπο της εργασίας του, αμέσως μετά την εκτέλεση των Καραολή και Δημητρίου, βρήκε μια ελληνική σημαία και ζήτησε από τον Ανδρέα να του σκουπίσει με αυτή τα παπούτσια του. Τόση ήταν η προσβολή που ένιωσε ο Ανδρέας, ώστε ήλθε στα χέρια μαζί του κτυπώντας τον άγρια. Όταν πήγε στο σπίτι, έστειλε τη γυναίκα του και του έφερε τα περίστροφά του που της είχε δώσει να του κρύψει. Την επομένη, όταν πήγε στη δουλειά του στο αεροδρόμιο, μαζί με το Μιχαήλ Κουτσόφτα και έναν άλλο αγωνιστή, επιτέθηκαν και σκότωσαν τον Άγγλο σμηναγό Πάτρικ Τζων Χέιλ μέσα στο γραφείο του. Συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο. Απαγχονίστηκαν και οι δυο με το Στέλιο Μαυρομμάτη.

Συναγωνιστές, η θυσία των τριών ηρώων πρέπει να λειτουργεί για εμάς σαν φάρος. Φάρος που μας δείχνει τον δρόμο του αγώνα. Του αγώνα υπερ πίστεως και πατρίδος, σε αντίθεση με τους σημερινούς πολιτικούς που μας καλούν σε αγών υπερ χρημάτων και αξιωμάτων. Έχουμε χρεός να τιμάμε την θυσία τους, και να μεταλαμπαδεύσουμε τη φλόγα που άναψαν αυτοί στα παιδιά μας. Γιατί μόνο έτσι η Κύπρος μας θα αναπλεύσει αέρα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Σεμπτέμβριος 2012

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Μας πετάνε λάσπη και την τρώμε…


Ο πόθος των Ελλήνων της Κύπρου για απελευθέρωση έχει σκεπαστεί από ένα σκοτεινό ύφασμα μισαλλοδοξίας και αδιανόητης επιθυμίας «επαναπροσέγγισης» με τον Αττίλα. Το ερώτημα είναι: Μας έχουν σκεπάσει ή έχουμε σκεπαστεί μόνοι μας μ’ αυτό το απαίσιο πέπλο; 

Οι Έλληνες της Κύπρου δεν ξέχασαν! Ακόμα και οι υποστηρικτές της Δ.Δ.Ο. κρύβουν μέσα τους τον πόθο για επιστροφή. Κανένας πρόσφυγας δεν σταμάτησε να θέλει να πάει πίσω στο σπίτι του, να οργώσει τη γη που με κόπο και μόχθο απέκτησε. Η επιστροφή τους θα είναι η αναγέννησή τους, η εκπλήρωση του νόστου τους.

Απλά (δυστυχώς) αγνοούν πως και στις μέρες μας μπορούν να «πολεμήσουν» και έχουν εγκαταλείψει τα όπλα, νομίζοντας ότι οι μάχες δεν θα φέρουν τα ποθητά αποτελέσματα. Όλοι τους λανθάνονται! Όταν ο Έλληνας θέλει, ΜΠΟΡΕΙ! Το έχει αποδείξει στα πέρατα των αιώνων!

Δεν είναι δυνατόν, απόγονοι πολεμιστών του Εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα, ηρώων της Ε.Ο.Κ.Α., να επιλέγουν τον συμβιβασμό και να γυρίζουν την πλάτη στον αγώνα, ν’ αρνούνται να γίνουν κι αυτοί ήρωες για χάρη της πατρίδος, για χάρη των παιδιών τους, των παππούδων τους…

Η συνείδησή τους καλύφθηκε από τα ψέματα και την λάσπη που μας ρίχνουν καθημερινά οι ανιστόρητοι «εξυπνάκηδες». Όλοι αυτοί που παρουσιάζονται να θέλουν το καλό μας, ενώ μοναχά την εξουσία, το χρήμα και την δική τους ευημερία αναζητούν και λαχταρούν! Κανείς δεν σκέφτεται τον απλό κοσμάκη, μα φτάσαμε και στο σημείο που ούτε ο ίδιος ο κοσμάκης δεν κάνει καν προσπάθειες για να πιαστεί από κάπου και να σωθεί. Αντιθέτως, ακούει και δέχεται αλλεπάληλα χτυπήματα διαπερασμένος από πλήρη απάθεια.

Αντιδράστε! Μας έκαναν πολλά, δεν είναι ανάγκη να τους επιτρέψουμε να μας κάνουν χειρότερα για να αρχίσουμε και πάλι να αγωνιζόμαστε!

Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ είναι κάτι που στερούμαστε εδώ και 38 ολόκληρα χρόνια…

Γεννήθηκα σκλάβα, δεν έχω όμως την επιθυμία και δεν θ’ αφήσω τον εαυτό μου να πεθάνει σκλάβα! Θα πολεμήσω…για μένα, για σένα, για το μέλλον, για τα παιδιά μου, την πατρίδα, το χώμα που μεγάλωσε τη μητέρα μου, την γαλανόλευκή μου σημαία και τον σταυρό που έχω κρεμασμένο στο στήθος!

Δεν μπορώ να μένω αδιάφορη! 

Αγανακτώ – Αντιδρώ – Διεκδικώ

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Σεμπτέμβριος 2012

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Δηλώσεις Χριστόφια: "Το κόμμα μας και τα μάτια μας..."


«Δεν πρόκειται να τελειώσει η θητεία αυτής της κυβέρνησης, χωρίς τη δικαίωση των ανθρώπων της. Είναι επιταγή της ιστορίας και θα είναι μια πράξη εθνικής συμφιλίωσης...» 
(Δημήτρης Χριστόφιας) 

Αυτά ήταν λόγια του Προέδρου της Δημοκρατίας κατά την παρουσίαση του βιβλίου της Λένιας Τακούσιη–Χριστοφόρου στη Δερύνεια (το βιβλίο το πιο πιθανό να γράφτηκε για να καλύψει τα λάθη της κυβέρνησης Χριστόφια.). Επίσης, ο κ. Χριστόφιας δεν προέβαλε μόνο τις απόψεις του κόμματός του, αλλά συνέχισε και εξακολουθεί να προκαλεί το φανατισμό, λέγοντας πως όλα «έτυχαν» και έγιναν έτσι όπως είμαστε σήμερα. Δεν έτυχαν, κύριοι, αλλά ούτε και πετύχατε! 

«Αυτοί, οι οποίοι κόπτονται σήμερα για τα συμφέροντα των εργαζομένων, αυτοί ήταν απεργοσπάστες και πολεμούσαν τους εργαζομένους την ώρα που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι ρίχνονταν στη φυλακή και δολοφονούνταν...» 

Πιστεύουμε πως ζείτε σε άλλο κόσμο, σε άλλο περιβάλλον... Πραγματικά, δεν μπορείτε να αντιληφθείτε πως σήμερα με τις πράξεις σας οδηγείτε τους ανθρώπους στη φυλακή επειδή δεν τους φτάνουν τα λεφτά να ζήσουν τις οικογένειές τους και να πληρώσουν τις ανάγκες τους -δάνεια, ρεύμα, νερό-; Ακόμη και φονικά φτάσαμε να βλέπουμε στη μικρή Κύπρο με αφορμή τα χρήματα. Οδηγείτε την κοινωνία σε μια επόχη που εσείς «πολεμάτε». Κι αν εσείς μια εποχή ήσασταν λαϊκό κίνημα, αυτό δεν σημαίνει πως σήμερα δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε, πλην ΑΚΕΛ, να δηλώνει και να μάχεται υπέρ των εργαζομένων. 

Ακολούθως, στην παρουσίαση έγινε αναφορά στη θρυλική εποχή για την Κύπρο μας, το ΄55-΄59. Ο κ. Χριστόφιας είπε πως αντέξαν μέσα σε εκείνη την περίοδο και επιβίωσαν. Ο αγώνας, όμως, πρέπει να ξέρουμε έγινε για την Λευτεριά και την Ένωση! Εσείς δεν ήσασταν που από τη μια ψηφίζατε υπέρ και από την άλλη κατά στα ενωτικά δημοψηφίσματα; Βέβαια, τελευταία είναι της μόδας η άποψη του ότι «η Βρετανία θα μας άφηνε έτσι κι αλλιώς, δεν ήταν ανάγκη να γίνει αγώνας». Ίσως να περιμένατε να μας απελευθερώσει ο κατακτητής μας! Τι να πω; Προσωπικά, δεν νομίζω να μας αφήνανε ποτέ ελεύθερους. Και μέσα από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου ακόμα δεν είμαστε ελεύθεροι. 

«Να ξεπεράσουμε τις όποιες δυσκολίες μας δημιουργεί η ζωή είτε ο κόσμος που δεν χωνεύει ότι ένας κομμουνιστής βρέθηκε στην εξουσία... 
Το κόμμα μας και τα μάτια μας» 

Δεν μας πείραξε το ότι βγήκε ένας κομμουνιστής στην εξουσία, άλλωστε θα ερχόταν και η σειρά σας κάποτε, ως κόμμα με βλέψεις την εξουσία «για το καλό του τόπου και του λαού». Μας πείραξε πως μας καταστρέφει την πατρίδα και την κοινωνία και θα μας ενοχλούσε πάλι όποιος και να ήταν στη θέση του. Σταματήστε να βλέπετε φαντάσματα, ο λαός δεν είστε μόνο εσείς. Εσείς κοιτάξτε το κόμμα σας, το μεγάλο και τρανό αυτό κόμμα που πρέπει να ζήσει και να επιβιώσει για να οδηγηθούμε ένα βήμα γρηγορότερα προς την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισότητα! 

Όλα, κύριοι ανεξαρτήτου κόμματος, γίνονται για το εκάστοτε κόμμα, την καρέκλα και το συμφέρον σας. Να ξέρετε πως εμείς ότι αγώνα κάνουμε τον κάνουμε για την πατρίδα και μόνο. Το κόμμα σας το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι βόλεμα και τίποτε άλλο. 

Εμείς ως νέοι σας λέμε στα ίσια πως βαρεθήκαμε όλους εσάς τους καρεκλοκένταυρους. Βαρεθήκαμε τα σάπια ψέματά σας και τις ψεύτικες υποσχέσεις σας. Τσακώνεστε όλη μέρα για ένα καλύτερο χθες, αλλά την επόμενη μέρα είστε μαζί ενωμένοι και κάνετε συμφωνίες... Το κόμμα σας είναι η πατρίδα σας! 

ΓΙΑ ΕΜΑΣ: «ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΙΧΑΖΟΥΝ Η ΠΑΤΡΙΣ ΕΝΩΝΕΙ» 

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ 
Σεμπτέμβριος 2012

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: «Σεπτεμβριανά» 1955

Σαν σήμερα, πριν από 57 χρόνια, νύκτα 5ης προς 6η Σεπτεμβρίου 1955, έλαβε χώρα ηπροβοκατόρικη (από την τουρκική κυβέρνηση) βομβιστική επίθεση στο τουρκικό προξενείο Θεσσαλονίκης -και το σπίτι που γεννήθηκε ο Atatürk- η οποία στάθηκε αφορμή για το οργανωμένο πογκρόμ της νύκτας της 6ης Σεπτεμβρίου εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, λεηλατώντας και εν συνεχεία βάζοντας φωτιά σε σπίτια, σχολεία, μαγαζιά ακόμα και σε εκκλησίες! Συνολικά καταστράφηκαν χιλιάδες Ελληνικές περιουσίες, έχασαν τη ζωή τους 16 Έλληνες, τραυματίστηκαν 32, ενώ εκατοντάδες άλλοι βιάστηκαν και κακοποιήθηκαν...
Λεηλατημένη Ελληνική Εκκλησία
Πραγματική αιτία των «Σεπτεμβριανών» ήταν η θέληση της τουρκίας για ενεργό εμπλοκή στο Κυπριακό ζήτημα, θέτοντας θέμα αν όχι επιστροφής της νήσου στην ίδια, τουλάχιστον διχοτομήσεως, για την προστασία, δήθεν, της μουσουλμανικής μειονότητος, η οποία βαφτίστηκε «τουρκική» και αναβαθμίστηκε σε «κοινότητα».
Οι τουρκικές θηριωδίες...
Εμείς, ως Έλληνες μαθητές δε ξεχνάμε (ούτε) αυτό το ξεριζωμό του Ελληνισμού της Πόλης!

ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Σεμπτέμβριος 2012

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Έλλειψη «απαραιτήτως αναγκαίας» κριτικής σκέψης!



Κριτική Σκέψη: απαραίτητο στοιχείο επιβίωσης και προόδου του κάθε ανθρώπου και της κάθε κοινωνίας σ΄αυτήν την εξελιγμένη και κρίσιμη εποχή που ζούμε.

Πώς γίνεται μια κοινωνία που αποτελείται από πολίτες χωρίς κριτική σκέψη, που δέχεται αδιαμαρτύρητα όσα οι καρεκλοκένταυροι της σερβίρουν, να καταφέρει να προχωρήσει μπροστά και να εκπληρώσει όνειρα και στόχους;

Είναι δυσάρεστο το γεγονός ότι σε μια σύγχρονη κοινωνία υπάρχει έλλειψη ανθρώπων οι οποίοι καταφέρνουν ακόμη να σκέφτονται ελεύθερα και να μην επηρεάζονται από χαζά κομματικά παράσητα και λοιπούς εγωκεντρικούς συμφεροντολόγους.

Είμαστε πολίτες μιας κονωνίας της οποίας η πλειοψηφία λατρεύει τα παραμύθια που διηγούνται οι «αγαπητοί» πολιτικοί αρχηγοί και αδυνατεί βεβαίως-βεβαίως να αντιληφθεί την διαφορά του παραμυθιού από την πραγματικότητα. Μια πλειοψηφία που χωρίζεται σε δεξιά και αριστερά, ενώ επί της ουσίας έχουν τις ίδιες πολιτικές βλέψεις, με μόνη διαφορά τους τον «ωφελιμιστή σωτήρα» ο οποίος θα πραγματώσει τα κοινά ξεδιάντροπα τους σχέδια. Μιας πλειοψηφίας που δεν γνωρίζει τη δύναμη που έχει έναντι της εξουσίας και που αγνοεί πως είναι ο κόσμος αυτός που καθορίζει το μέλλον και τη σωτηρία του και όχι αυτοί που τάχα «κυβερνούν». Οι πολίτες γίνονται υπηρέτες του κόμματος και προσωπολάτρεις νοητικά υστερούντων ανθρώπων. Πέφτουν στην παγίδα του παιδομαζώματος, τακτική που οι εχθροί Τούρκοι χρησιμοποιούσαν για να εκμεταλλευτούν τα αθώα Ελληνόπουλα κάνοντάς τους αιμοδιψείς και αδίστακτους Τούρκους που πολεμούσαν το Ελληνικό Έθνος, κι έτσι είναι μπασμένοι από μικροί στις ιδέες ενός Κόμματος που απαγορεύεται να σκεφτούν και είναι δύσκολο να ξεφύγουν από τον κλοιό στον οποίο τους έκλεισαν.

Ο καθένας από εμάς οφείλει πρώτα απ’ όλα στον εαυτό του και μετά στην κοινωνία να σπάσει τα δεσμά που τον κρατούν και να σκεφτεί ελεύθερα, ν’ αγαπήσει την πατρίδα, να νιώσει τη δύναμη που κρύβουν η ψήφος και η φωνή του και να φωνάξει χωρίς φόβο. Πέρασε ο καιρός που έπρεπε να ξυπνήσουμε…πλέον πρέπει να πλύνουμε δόντια, να πάρουμε πρωινό, να ντυθούμε και να πάμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα χωρίς δισταγμούς και ενδοιασμούς και να πολεμήσουμε με πίστη και θάρρος γι΄αυτά που στ’ αλήθεια ποθούμε, τη χαμένη μας γη, τα χαμένα μας χαμόγελα και όλα όσα στερούμαστε. Κάντε το βήμα και η Πατρίς θα σας ανταμείψει!

«Οι ευτυχισμένοι σκλάβοι είναι οι πιο μεγάλοι εχθροί της ελευθερίας»
Marie von Ebner-Eschenbach, 1830-1916, Γερμανίδα γνωμικογράφος.

Μην είστε σκλάβοι που απολαμβάνουν τη σκλαβιά και πλήττουν την ελευθερία…αναζητήστε την ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Σεμπτέμβριος 2012

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ: Ο αιματοβαμένος Τουρκικός ιστός



Το πιο γνωστό περιστατικό Έλληνα ο οποίος δολοφονήθηκε από τους Τούρκους στην προσπάθειά του να κατεβάσει την Τουρική σημαία από τον ιστό στην Κύπρο, είναι φυσικά εκείνο του μαύρου αυγουστιάτικου καλοκαιριού του 1996, όπου στην κηδεία του Δολοφονηθέντα από τους Γκρίζους Λύκους και από όργανα του Ψευδοκράτους Τάσσου Ισαάκ, ο εξάδερφός του Σολωμός Σολωμού, αναρριχήθηκε στον ιστό για να κατεβάσει την Τουρκική σημαία, με απότέλεσμα Τούρκοι στρατιώτες άνανδρα να τον πυροβολήσουν και να τον ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΟΥΝ.

Παρόμοια περιστατικά όμως, έχουν καταγραφεί και κατά την διάρκεια της βάρβαρης Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1974.

* Συγκεκριμένα, το πρωί της 20ής Ιουλίου του 1974, μετά την εκδήλωση της Τουρκικής εισβολής, στη Λεμεσό συγκεντρώθηκαν κάτοικοι της πόλης, οι περισσότεροι ήταν Ενωτικοί, ενώ μεταξύ τους υπήρχαν και μαθητές Γυμνασίων της πόλης, σχηματίζοντας έτσι το 203 Τάγμα Εθελοντών, με δύναμη γύρω στους 450 άνδρες. Αυτοί οι άνδρες λοιπόν θα επιτέθονταν στην Τουρκοκυπριακή συνοικία Λεμεσού, στην οποία βρίσκονταν παρεταγμένοι πάνω από 900 άνδρες κυρίως της TMT, ενώ η επίθεσή τους θα υποστηριζόταν και από το 216 Τ.Π της Ε.Φ. Η επιχείρηση ξεκινά γύρω στις 10:45, με το 203 T.E να επιτίθεται δυτικά του θύλακα, και το 216 Τ.Π να επίτίθεται βόρεια του θύλακα. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Στην αρχή οι αμυνόμενοι προέβαλαν σθεναρή αντίσταση, αλλά στο τέλος εξασθένησαν, παραδόθησαν και η Τουρκική σημαία υπεστάλη από το Τουρκοκυπριακό αρχηγείο.

Όπως προαναφέρθηκε, στην επιχείρηση αυτή συμμετείχαν και μαθητές Γυμνασίων της πόλης. Ανάμεσά τους ήταν ο 17χρονος Ροδίων Ρήγας, ο οποίος κατά την διάρκεια συμμετοχής του σε κατάλειψη Τουρκικού φυλακίου όπου ήταν αναρτημένη στον ιστό η Τουρκική σημαία,αναρριχήθηκε στον ιστό για να την κατεβάσει, αλλά μια ριπή τον πέτυχε στο κεφάλι.

* Στις 22 Ιουλίου, οι Τούρκοι επιτίθονται κατά του 211 Τ.Π στη Λευκωσία. Η υπεροχή των Τούρκων σε αριθμό και πολεμοφόδια, εξανάγκασε το 211 σε υποχώρηση. Στην επίθεση οι Τούρκοι είχαν χάσει αρκετούς στρατιώτες, ενώ στην παλαιά πόλη της Λευκωσίας, οι μάχες ήταν σφοδρότατες και αιματηρές και για τις δύο πλευρές.

Ένας Ε/Κ στρατιώτης λοιπόν, αφού οι Τούρκοι είχαν καταλάβει ένα φυλάκιο και ύψωσαν σε αυτό την Τουρκική σημαία, αναρριχήθηκε στον ιστό, και στην προσπάθειά του να κατεβάσει την ημισέληνο, ο ηρωικός αυτός Εθνοφρουρός δέχθηκε πυρά και έπεσε νεκρός.

Το πάνθεον των ηρώων της πατρίδος μας είναι υπερπλήρες. Οι Έλληνες ακούραστοι στο πέρασμα των αιώνων γράφουν χρυσές σελίδες στην Ιστορία. Σκοπός μας τώρα είναι να δικαιώσουμε την θυσία τους και όχι να την αφήσουμε να παέι χαμένη.

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Αύγουστος 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Αττίλας 2 ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!



14 Αυγούστου 1974

Τι κι αν έχει «αποκατασταθεί η δημοκρατία» στην Ελλάδα; Τι κι αν έχει πέσει η πραξικοπηματική κυβέρνηση στην Κύπρο; Τι κι αν έχει κηρυχτεί εκεχειρία η οποία στην ουσία έχει μείνει μόνο στα χαρτιά, γιατί οι Τούρκοι απέδειξαν για ακόμη μια φορά ότι δεν σέβονται ούτε διεθνείς συνθήκες, ούτε συμφωνίες, ούτε υπογραφές; Μπαίνει σε εφαρμογή από τον τουρκικό στρατό το σχέδιο «ΑΤΤΙΛΑΣ 2» για κατάληψη της Αμμοχώστου, της Καρπασίας και της Μόρφου.

Ξημερώματα της 14ης Αυγούστου τα τουρκικά αεροσκάφη αρχίζουν να βομβαρδίζουν την πόλη της Λευκωσίας και της Αμμοχώστου. Στις 15 Αυγούστου οι Τούρκοι μπαίνουν στην Αμμόχωστο, ενώ στις 16 του ίδιου μήνα ολοκληρώνουν την προέλασή τους με την κατάληψη της Μόρφου.

Πάνω από 2000 οι νεκροί, πάνω από 1600 οι αγνοούμενοι, ενώ οι πρόσφυγες έφταναν τις 200.000.

Συναγωνιστές, μετά από 38 χρόνια, οφείλουμε να μην ξεχάσουμε. Το οφείλουμε στους πεσόντες και στους αγνοούμενους. Οφείλουμε να αγωνιστούμε για την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της Κύπρου μας. Τίποτα λιγότερο. Ας κλείσουμε τα αυτιά μας στα ανυπόστατα διλλήματα που μας θέτουν ορισμένοι, που μας θέλουν να συμβιβαστούμε με την κατοχή και τον εποικισμό. Ας μην περιμένουμε την εγγύηση της Τουρκίας για το μέλλον της Κύπρου. Η Τουρκία μας έδειξε το αληθινό της πρόσωπο το 1974, όταν δεν σεβάστηκε ούτε διεθνείς συνθήκες, ούτε εκεχειρίες. Με αυτούς «επαναπροσεγγιζόμαστε»; Σε αυτούς δείχνουμε την «καλή μας θέληση»; Ας δώσουμε όμως και μια απάντηση στους δικούς «μας» ηγέτες. Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ. Είναι το νοτιότερο άκρο του Ελληνισμού, το οποίο πρέπει να διαφυλάξουμε και να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ. Αρκετά κοντά για να αποτρέψουμε έναν μελλοντικό Αττίλα, και να διεκδικήσουμε αυτά που μας πήρε εκείνος του ΄74.

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Αύγουστος 2012

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Πολιτικοποίηση ναι, κομματικοποίηση ποτέ!




Αυτονομία: η μεγάλη διαφορά της Ε.Φ.Ε.Ν. απ’ όλες τις μαθητικές παρατάξεις της Κύπρου! Νιώθουμε περήφανοι που είμαστε αυτόνομοι, αφού αγωνιζόμαστε και δρούμε μόνοι μας χωρίς να είμαστε πιόνια κανενός! Θα ήταν όμορφο την υπερηφάνεια της αυτονομίας να την ένιωθαν οι απανταχού Έλληνες. Ίσως αυτός να ήταν ένας δρόμος, έτσι ώστε, ολόκληρη η χώρα να αναγεννιόταν μέσα απ’ τις στάχτες της.

Η πολιτικοποίηση του κόσμου και ειδικότερα των νέων είναι αναγκαία μια και αυτοί είναι το μέλλον του τόπου. Η πολιτικοποίηση της νεολαίας δεν συνεπάγεται με την κομματικοποίησή της. Άλλωστε, το κομματικοποιώ και τα ομόρριζά του είναι κακόσημα. Κόμματα - κομμάτια, υποδηλούν ότι ο λαός χωρίζεται σε «στρατόπεδα» και έτσι, πολύ συχνά βλέπουμε ανθρώπους να γίνονται κομματόσκυλα, δηλαδή να φανατίζονται και να υπηρετούν πιστά τις εντολές των κομματικών αρχηγών τους, γεγονός που μοιάζει με… τυραννία!

Είναι λυπηρό, η Ελλάδα η οποία γέννησε τη δημοκρατία να κυβερνάται από προδοτικά κόμματα. Ουσιαστικά από τους ελάχιστους καρεκλοκένταυρους με ιδιαίτερα εγωκεντρικές απόψεις και στόχους και οι πολίτες να καταντούν άβουλα στρατιωτάκια με κλειστό στόμα και δεμένα χέρια. Σκοπός των κομμάτων είναι η εξουσία, κάθε ένα κόμμα πολεμά τα υπόλοιπα χάνοντας έτσι την ουσία, μ’ άλλα λόγια το κοινό συμφέρον και καλό.

Ελάχιστοι είναι αυτοί που πλέον έχουν πρώτη τους έγνοια την πατρίδα και το κοινό καλό και αδιαμφισβήτητα, αυτή η μειονότητα δεν προέρχεται από τις τάξεις των κομμάτων όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο! Η όλη πορεία των κομμάτων ανά το παγκόσμιο μπορεί εύκολα να μας πείσει για τις προθέσεις τους…

Η πολιτικοποίηση επιβάλλεται! Ειδικότερα σε μια κατεχόμενη χώρα όπως η Κύπρος. Δεν μπορούμε ν’ αφήνουμε τη μοίρα των περιουσιών και των ονείρων μας στα χέρια κάποιων καρεκλοθήρων. Έχουμε χρέος να νοιαζόμαστε για την πατρίδα μας, να ενημερωνόμαστε και να αντιστεκόμαστε σε όσα μας βρίσκουν αντίθετους. Ο καθένας ξεχωριστά οφείλει να κρατά χαρακτήρα και να μένει μακριά από κομματικά συμφέροντα. Μόνο τότε ο κυπριακός Ελληνισμός θα εκπληρώσει ενωμένος το όνειρο που μας άφησαν παρακαταθήκη οι ήρωές μας, την ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΙΧΑΖΟΥΝ, Η ΠΑΤΡΙΣ ΕΝΩΝΕΙ!

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Αύγουστος 2012

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Ισαάκ - Σολωμέ δεν θα σας ξεχνώ ποτέ



Ήτανε μέρα Παρασκευή, 2 Αυγούστου 1996, 22 χρόνια μετά την βάρβαρη τουρκική εισβολή.  Πάνω από 200 μοτοσυκλετιστές ξεκίνησαν πορεία με αφετηρία το Βερολίνο και προορισμό την Κερύνεια.  Υπολόγιζαν να φτάσουν στις 11 Αυγούστου στην αγαπημένη Κερύνεια, όμως η αρχή για το φθάσιμον στην Ιθάκη (Κερύνεια) ήταν η Δερύνεια στην οποία θα ενώνονταν με Έλληνες Κύπριους κι απ’ όπου θα επιδίωκαν να περάσουν στα κατεχόμενα. 

Ταυτόχρονα 2500 μέλη της τρομοκρατικής ομάδας  ‘’Γκρίζοι Λύκοι’’ θα ερχόντουσαν από την Τουρκία για να προκαλέσουν και να ‘’αντιμετωπίσουν’’ τους Έλληνες που θα συμμετείχαν στην πορεία με σκοπό να δημιουργήσουν φασαρίες.  Λόγω της πολιτικής πίεσης που ερχόταν από παντού, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών κλήθηκε να ακυρώσει την πορεία.  Μεγάλη μερίδα μοτοσυκλετιστών και διαδηλωτών δεν αποδέχτηκαν την απόφαση που πάρθηκε και αποφάσισαν  να κάνουν πορεία διαμαρτυρίας μόνοι τους. 
Ένας απ’ αυτούς ήταν κι ο Τάσσος Ισαάκ που μαζί με τους υπόλοιπους διαδηλωτές εισήλθαν στην νεκρή ζώνη κοντά στην Δερύνεια.  Κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας, ο Ισαάκ μπλέχτηκε στα συρματοπλέγματα και Γκρίζοι Λύκοι του επιτέθηκαν βίαια.  Μέχρι να τον απομακρύνουν από τα χέρια των βάρβαρων Τούρκων, ο Τάσσος Ισαάκ ήταν νεκρός.

Η κηδεία του Τάσσου τελέστηκε στις 14 Αυγούστου όπου παρευρέθηκε πλήθος κόσμου μεταξύ αυτών και ο ξάδελφός του, Σολωμός Σολωμού.  Μετά την κηδεία, μερίδα Ελλήνων διαδηλωτών πήγαν στον τόπο του εγκλήματος.  Περίπου στις 14:20 ο Σολωμός απομακρύνθηκε από τους υπόλοιπους διαδηλωτές και μ΄ένα τσιγάρο στα χείλη, έτρεξε προς τον ιστό με την τουρκική σημαία και προσπάθησε να την κατεβάσει.  Ο τολμηρός άντρας δέχτηκε 3 σφαίρες από τους Τούρκους στρατιώτες, μια στο στόμα, μια στον λαιμό και μια στο στομάχι.  Η κηδεία του τελέστηκε στο Παραλίμνι στις 16 Αυγούστου με παρουσία χιλιάδων Ελλήνων.

Εντος 6 ημερών, 2 παλληκάρια θυσιάστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας και γράφτηκε το ονομά τους με χρυσά γράμματα στην ιστορία και στους αγώνες του Έθνους.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, 16 χρόνια μετά τους απάνθρωπους σκοτωμούς εμείς είμαστε εδώ και δεν ξεχνούμε!  Είμαστε εδώ έτοιμοι για εκδίκηση, είμαστε εδώ εις μνήμην αυτών και άλλων τόσων αθάνατων αγωνιστών! 
Την Κυριακή, 5 Αυγούστου θα τελεστεί μνημόσυνο στον Ιερό Αγίου Δημητρίου στο Παραλίμνι και θα ακολουθήσει πορεία προς το μνήμα των ηρώων μας όπου θα τελεστεί τρισάγιο.

Ωφείλουμε να είμαστε όλοι εκεί! Τους το χρωστάμε! Το χρωστάμε στην αγαπημένη πατρίδα!

ΣΟΛΩΜΕ, ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Αύγουστος 2012

Πληροφορίες - Προσυγκέντρωση και Μεταφορικό
Λευκωσία - Κωστής (99959595)
Λάρνακα- Αβραάμ (97828118)
Λεμεσός - Στυλιανός (99801504)
Παραλίμνι - Δώρος (99785605)
Πληροφορίες: ΠΟΡΕΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΙΣΑΑΚ-ΣΟΛΩΜΟΥ (Μοτοσυκλετιστές)

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Η ορθοδοξία στον Ελληνικό χώρο



Από αρχαιοτάτων χρόνων οι άνθρωποι αναζητούσαν κάτι απ’ το οποίο μπορούσαν να πιαστούν, να πιστέψουν, να πουν τον πόνο τους. Αυτό τους οδήγησε αρχικά στην δημιουργία ειδώλων για τα οποία πίστευαν πως μπορούσαν να τους βοηθήσουν στις δύσκολες στιγμές. Σιγά σιγά μέσα από προφητείες και αργότερα με τη γέννηση του Χριστού, οι άνθρωποι άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό. Σ’ αυτό βοήθησαν φυσικά και οι Απόστολοι οι οποίοι μιλούσαν για τον Θεό με ευλογημένα λόγια που έβγαιναν μέσα από την ψυχή τους.

Αν ψάξουμε στην ιστορία του Έθνους, θα δούμε ότι απ’ όλους τους αγώνες δεν έλειπε η Ορθόδοξη Πίστη. Αρχικά το 1821, με τους ήρωες να πιστεύουν, να ορκίζονται, να προσεύχονται και να παρακαλούν τον Θεό να τους βοηθήσει να βγουν ζωντανοί, μα πάνω απ’ όλα νικητές! Μετά, το 1955, παρατηρούμε την ατέλειωτη πίστη, των παλληκαριών, στον Θεό καθώς ώδευαν προς την αγχώνη.

Έγραφαν στα αποχαιρετιστήρια γράμματα τους: ‘’…όλοι κάποτε θα πεθάνουμε, απώς εμείς φεύγουμε πιο νωρίς…’’. Αυτό φανερώνει πόσο θάρρος αντλούσαν από την πίστη στον Θεό. Τον ένιωθαν μέσα στην ψυχή τους κι αυτό τους ωθούσε να κάνουν το σωστό.

Παλαιότερα, το να πηγαίνεις εκκλησία ήταν ‘’νόμος’’ και αυτομάτως όλοι σε θεωρούσαν καλό άνθρωπο. Στις μέρες μας υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ντρέπονται να πηγαίνουν στην εκκλησία, φοβούνται την κριτική του κόσμου. Ίσως να φταίει το ότι δεν πιστεύουν βαθιά, αλλιώς δεν θα τους πείραζε. Είναι και κάποιοι άλλοι που είναι εναντίον της Εκκλησίας και της Ορθόδοξης Πίστης. Κατηγορούν την Εκκλησία ότι έχει πολλά λεφτά και περιουσία. Όμως πολλές ήταν οι φορές που η Εκκλησία ήταν εκεί! Έδωσε βοήθεια σε φιλανθρωπικά παζαράκια, σε φτωχούς και άπορους! Θα δούμε στην Ελλάδα και στην Κύπρο να προσφέρει η εκκλησία φαγητό στον κόσμο εν αντιθέσει με το κράτος που άλλο παρά να σφύγκει οικονομικά το λαό δεν κάνει.

Η αμφισβητηση του Θεού από αρκετούς, νέους κυρίως, δίνει στην κοινωνία μας μια άλλη πορεία, την πορεία του χαμού! Ο δρόμος του Θεού είναι ο σωστός και αυτόν πρέπει να επιλέξουμε. Ας αφήσουμε πίσω μας τις κατηγορίες τους για την πίστη. Τι; Είναι παραμύθια; Ας δούμε τον Γέροντα Παΐσιο ο οποίος γνώριζε ποιος εμπαινε στο κελί του και τι πρόβημα είχε πριν καν μιλήσει μαζί του.

Ας επιλέξουμε ξανά τον σωστό δρόμο, γιατί η πίστη μας είναι εκεί που είμαστε βαπτισμένοι, στο όνομα Του Πατρός, Του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Είναι αυτό που όταν το νιώσεις δεν φεύγεις από κοντά του. Τα απέραντα θαύματα μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις, αλλά αν δεν το νιώσεις δεν μπορείς να ξέρεις τι εστί Θεός. Μας περιμένει! Ας μην χάσουμε την ευκαιρία, ας την αρπάξουμε!

Ελληνορθοδοξία η πιο τρανή αξία!

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιούλιος 2012

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ: ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ



Δημοκρατία! Η εξουσία του δήμου, η εξουσία του λαού. Μία λέξη που ακούμε τόσο συχνά, μία αξία που τιμούμε, ένα δικαίωμα που απαιτούμε και διεκδικούμε, ένα καθήκον που διαφυλάσσουμε. Αναρωτηθήκαμε ποτέ ποιά είναι η σημασία της δημοκρατίας στην κοινωνία μας, ποιό ρόλο παίζει η δημοκρατία στην διατήρηση των αξιών για τις οποίες αγωνιζόμαστε και θέλουμε να διατηρούμε;

Η δημοκρατία έκανε τα πρώτα της βήματα στην αρχαία Αθήνα, με τον Περικλή να την φέρνει στο απώγειό της. Με ανατρεπτικούς και ιδιαίτερα φιλολαϊκούς νόμους για την εποχή του, ο Περικλής προώθησε το δημοκρατικό πολίτευμα στην Αθήνα, που ήταν τελείως διαφορετικό από την ολιγαρχεία, την τυρρανεία και την αριστοκρατεία που επικρατούσαν την εποχή εκείνη.

Μετά από αιώνες λοιπόν, μετά από διάφορα συνταρακτικά γεγονότα που συνέβησαν στην Ιστορία, οι πλήστες χώρες εφάρμοσαν την δημοκρατία ως επίσημο πολίτευμα του κράτους. Μια δημοκρατία, απόγονο εκείνης του Περικλή. Μια δημοκρατία η οποία φυσικά και δεν θα υπήρχε χωρίς τον Ελληνισμό, φτάνοντας στον 21ο αιώνα.

Μήπως όμως έχουμε παρεξηγήσει τον όρο δημοκρατία; Σε αυτό το ερώτημα την απάντηση μας δίνει ο Ισοκράτης, ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά: “Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία”. Έχουμε λοιπόν καθήκον να διαφυλάξουμε την πραγματική δημοκρατά. Μια δημοκρατία που θα προστατεύει τις αξίες του πολιτισμού μας σαν κόρη οφθαλμού, μια δημοκρατία η οποία δεν θα είναι δέσμοια κανενός κομματάρχη και κανενός κόμματος.

Συναγωνιστές, η δημοκρατία είναι μια αξία την οποία ανέδειξαν οι ένδοξοι προγόνοι μας. Ωφείλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας πατρίδα ελεύθερη και πραγματικά δημοκρατική, και όχι μια πατρίδα “κτήμα” ενός καθεστώτος, ή μια κομματοκρατούμενη πατρίδα όπου οι λεγόμενοι “εκπρόσωποι” του λαού, θα είναι οι πρώτοι που θα είναι έτοιμοι να τον προδώσουν για τα δικά τους προσωπικά ή κομματικά συμφέροντα. Ελευθερία δέν νοείται χωρίς δημοκρατία, και όποιαδήποτε αντιδημοκρατική λύση φαίνεται καλή και ιδανική, έιναι σίγουρα ανθελληνική, γιατί δεν συνάδει με τις αξίες που κληροδότησε ο Ελληνισμός σε ολόκληρο τον κόσμο. Ως Έλληνες ας δώσουμε το παράδειγμα, ας σταματήσουμε να φανατιζόμαστε, ας βάλουμε στην άκρη τα οπιάδήποτε άλλα συμφέρωντά μας, και άς δώσουμε ένα αγώνα για μια πραγματική Δημοκρατία.

Η δημοκρατία είναι ένα καθαρά Ελληνικό δημιούργημα το οποίο καλούμαστε να διαφυλάξουμε και να σταθούμε εμπόδιο σε όσους την εκμεταλλεύονται, και σε όσους την διαψεύδουν για να το παίξουν “σωτήρες”.

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιούλιος 2012

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Πού πάμε;



Περπατώντας και παρατηρώντας τους ανθρώπους απογοητεύομαι… Αντιλαμβάνομαι πως όλοι ζουν κάπου αλλού κι όχι σε μια αλύτρωτη πατρίδα που γυρεύει από πού να πιαστεί…
Η αδιαφορία και η άγνοια, δύο έννοιες που ενδεχομένως να φέρουν την καταστροφή σ’ έναν τόπο και στη δική μας περίπτωση, στο μικρό μας νησί, την Κύπρο.

Οι μεγάλοι αδιαφορούν και οι μικροί ξεχνούν! Είναι αδιανόητο πώς ο Κυπριακός Ελληνισμός προσπερνά και ξεχνά όσα υπέστηκε από τον βάρβαρο Αττίλα, ξεχνά πως στο σπίτι του μένουν Τούρκοι, ξεχνά πως στερείται την τόση ομορφιά που θα μπορούσε να απολάμβανε, ξεχνά τις ρίζες του και την απίστευτη δύναμη που κρύβουμε αποδεδειγμένα μέσα μας εμείς οι Έλληνες και υποτάσσεται. Υποτάσσεται στον Τούρκο, στον Εγγλέζο, στον κάθε ξένο που διαφεντεύει τη μοίρα μας, στον κάθε καρεκλοκένταυρο κυβερνήτη που διψά για χρήμα και καταντά ο Έλληνας έρμαιο των πράξεών τους, μα εξακολουθέι να αδιαφορεί.

Πώς κάποιος που έζησε τον πόλεμο και γνωρίζει το αιμοδιψές πρόσωπο του Τούρκου , ο οποίος επιδιώκει τον αφανισμό των Ελλήνων, να αδιαφορεί για το τι διαδραματίζεται στην πατρίδα του, να ξεχνά τους αγώνες που έδωσαν οι ήρωες πρόγονοί του και να συμφωνεί μ΄αυτά που του σερβίρουν καθημερινά ως σωστά και αλάνθαστα, άτομα που βρίζουν ήρωες και που μας βομβαρδίζουν κυριολεκτικά.

Η άγνοια των νέων είναι αποτέλεσμα της αδιαφορίας των γονιών και των παππούδων τους, αυτών που βίωσαν την βαναυσότητα της εισβολής του κατακτητή. Εφόσον αυτοί δεν νοιάζονται κι έχουν βολευτεί στο ψέμα που ζουν, έτσι και τα παιδιά τους τους μιμούνται. Επακόλουθο αυτού είναι η δημιουργία ενός φάβλου κύκλου. Οι φάβλοι κύκλοι δεν οδηγούν πουθενά, εμείς όμως θέλουμε να φτάσουμε στην απελευθέρωση, να περπατήσουμε στις όμορφες ακτές της Καρπασίας, να προσευχηθούμε και ν’ ανάψουμε κερί στο Μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα, ν’ αγναντέψουμε τη θέα από το Κάστρο της Κερύνειας.

Γι’ αυτό οφείλουμε να ακολουθήσουμε τον δρόμο που μας χάραξαν ο Πετράκης Γιάλλουρος κι ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, να αγωνιστούμε και να λευτερωθούμε! Όταν όλοι μας καταφέρουμε να αντιληφθούμε την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε και όταν πλέον μπούμε στη διαδικασία να σκεφτούμε καθαρά και λογικά για το μέλλον τούτου του τόπου, μονάχα τότε θα καταφέρουμε να λυτρωθούμε και να ζούμε στην πραγματικότητα και την όμορφη γη που θα πάρουμε πίσω!

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιούλιος 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: ΔΗ.ΚΟ – το σκυλάκι του ΔΗΣΑΚΕΛ

Δεν μας παραξένεψε καθόλου όταν χθες βράδυ ακούσαμε από τις τηλεοράσεις μας πως το ‘’Δημοκρατικό’’ Κόμμα θα στηρίξει τον μεγάλο Νίκο Ανα(ν)στασιάδη. Πραγματικά το ΔΗ.ΚΟ δείχνει πως ακόμα να καταλάβει τι γίνεται γύρω του, συμπεριφέρεται λες και βρίσκεται σ’ άλλον πλανήτη.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς το παιχνίδι που παίζεται ανάμεσα στο ΑΚΕΛ και στο ΔΗ.ΣΥ. Αν κάποιος ψάξει στην προϊστορία των δύο αυτών κομμάτων και την συγκρίνει με την σημερινή τους πολιτική για το Κυπριακό, όπως και σε άλλα θέματα θα δει ότι οι απόψεις τους συμβαδίζουν.

Το ΔΗ.ΚΟ αντί να σκεφτεί σοβαρά και να ακουμπήσει τις ψήφους του κάπου αλλού, θα επιδιώξει να μας βάλει και για την επόμενη πενταετία σε περιπέτειες. Φαίνεται καθαρά πως στο εν λόγω κόμμα δεν έγινε ακόμη το πάθημα του Κυπριακόυ Ελληνισμού μάθημα και μάλλον χρειάζεται επανάληψη για να εμπεδώσει τα λάθη του, όμως μπορεί τότε να είναι αργά.

Εμείς, σαν νέοι που είμαστε και παρακολουθούμε την επικαιρότητα και τις εξελίξεις καταλαβαίνουμε ότι στη μικρή μας Κύπρο υπάρχει έλλειψη σωστών πολιτικών. Καθημερινά μας λένε και κάτι διαφορετικό, όπως για παράδειγμα ο Δημήτρης Χριστόφιας μας έλεγε πως δεν θα μπούμε στον μηχανισμό στήριξης όμως τελικά η Τρόικα κατέφτασε.

Ο λαός άρχισε να ξυπνά! Βαρέθηκε την λασπολογία των τόσων δεκαετιών… Ευχόμαστε μέσα από τη ψυχή μας ο Φεβρουάριος να σας δώσει ένα γερο χαστούκι για να ξυπνήσετε κι εσείς επιτέλους! Να μάθετε να κρίνετε και να επιλέγετε σωστά!

ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΙΑΧΑΖΟΥΝ Η ΠΑΤΡΙΣ ΕΝΩΝΕΙ


*Το παρόν άρθρο έχει γραφτεί από μέλος της ΕΦΕΝ,
Ιούλιος 2012

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

Πορεία Ισαάκ - Σολωμού



Κυριακή 5 Αυγούστου ΠΟΡΕΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΙΣΑΑΚ-ΣΟΛΩΜΟΥ

ΛΕΥΚΩΣΙΑ– Περίπτερο Οκτάγωνο 7:30 π.μ.
ΛΕΜΕΣΟΣ – Χώρος Στάθμευσης K-Cineplex 7:30 π.μ.
ΛΑΡΝΑΚΑ – Κυκλικός κόμβος Ριζοελιάς 8:00 π.μ.
ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ – Κυκλικός κόμβος Αγ. Νάπας 8:30 π.μ.
ΠΑΦΟΣ - Χώρος Στάθμευσης Παφιακού Σταδίου 7:00

Οι οικογένειες των ηρωωμαρτύρων μας Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού οι οποίοι φονεύθησαν βάρβαρα από τον Τούρκο κατακτητή, μαζί με τον ΕΦΑΕΦΠ διοργανώνουν το ετήσιο μνημόσυνο των ηρώων μας.

Το μνημόσυνο θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στο Παραλίμνι. Θα ακολουθήσει πορεία από τον ΕΦΑΕΦΠ και την ΕΦΕΝ προς το μνήμα των ηρωωμαρτύρων μας όπου εκεί θα τελεστεί και το Τρισάγειο.

ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ! ΤΟΥΡΚΟΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

Σχετικό άρθρο: Ισαάκ - Σολωμέ δεν θα σας ξεχνώ ποτέ

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 – 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012

20 Ιουλίου 1974! Μπήκαν στην πόλη οι εχθροί!..
   


     38 χρόνια πέρασαν από το μαύρο εκείνο σαββατιάτικο πρωινό της 20ής Ιουλίου του 1974. Όταν ο βάρβαρος “Αττίλας” πραγματοποίησε τα σατανικά του σχέδια για να βυθίσει ένα ολόκληρο νησί στο πένθος. Εισέβαλε, σκότωσε, βίασε, αιχμαλώτισε, εκτόπισε. Η αντίσταση από την Εθνική Φρουρά και την ΕΛ.ΔΥ.Κ παλληκαρίσια. Θύμισε τους Έλληνες στις Θερμοπύλες, στο Μαραθώνα, στο Σούλι. Λες και ήταν βγαλμένη από την μυθολογία. Δυστυχώς όμως, οι έκπτωτοι ηγέτες τα είχαν συμφωνήσει προ πολλού με τον κατακτητή. Δέν πρόλαβαν το κακό όταν έπρεπε. Άφησαν το νότιο ακριτικό οχυρό του Ελληνισμού που λέγετε Κύπρος στο έλεος και την μανία των Τούρκων.

     Οι σκοτωμένοι πολλοί. Οι πρόσφυγες περισσότεροι. Η εικόνα των μαυροφορεμένων γυναικών επικρατεί σε όλο το νησί. Οι στρατιώτες μας, γράφουν χρυσές σελίδες ηρωισμού και απαράμιλλου θάρρους στα πεδία των μαχών. Τί κι αν ο εχθρός είναι μεγαλύτερος και ισχυρότερος. Τί κι αν όπως αποδείχτηκε ήταν όλα συνεννοημένα και προσχεδιασμένα. Όπου καλεί το καθήκον, οι Έλληνες πρώτοι, έτοιμοι να αμυνθούν του πατρίου εδάφους μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματός τους.

     Συναγωνιστές, 38 χρόνια μετά την αποφράδα εκείνη ημέρα της εισβολής, ωφείλουμε να μην ξεχάσουμε. Ωφείλουμε να μην συμβιβαστούμε. Ωφείλουμε να διεκδικήσουμε αυτό που μας ανήκει. Δεν συμβιβαζόμαστε, ούτε με τα στρατεύματα κατοχής, όυτε με τον εποικισμό, ούτε κάνουμε εκπτώσεις όσον αφορά τη Λευτεριά μας και τα ανθρώπινά μας δικαιώματα. Έχουμε καθήκον να διεκδικήσουμε την απελευθέρωση της πατρίδας μας. Ακόμα και άν στα αυτιά καποιων αυτή λέξη μοιάζει εξωπραγματική, ενώ θεωρούν ρεαλιστικό να παραδώσουμε τα πάντα, να αναγνωρίσουμε την αποσχιστηκή ωντότητα που ανακήρηξε μονομερώς η Τουρκία, και εν τέλη να νομιμοποιήσουμε τα εγκλήματα του “Αττίλα” για χάρη του ρεαλισμού και της δήθεν καλής θελήσεως, θέλουμε να τους διαβεβαιώσουμε πως στα σχέδιά τους θα είμαστε εμπόδιο πάντα ΕΜΕΙΣ. Εμείς που δεν συμβιβαζόμαστε με τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από την Πατρίδα μας ελεύθερη. Και άν αυτός είναι ο λόγος που μας αποκαλούν φασίστες και ακραίους, τους διαβεβαιώνουμε πως κλείνουμε τα αυτιά μας στις συκοφαντίες και τις ύβρεις τους, και προχωρούμε ακάθεκτοι για να μην δώσουμε άλλη αφορμή στους Τούρκους να λιγουρεύονται τις πατρογωνικές μας εστίες. Για να διαφυλάξουμε με νύχια και με δόντια τις σύγχρονες Κύπριακές Θερμοπύλες, και να δικαιώσουμε όλους όσους αγωνίστηκαν και πότισαν με το αίμα τους αυτή την Άγια Γή. Αυτή την γή που όποια πέτρα και να σηκώσεις μια ιστορία ανδραγαθήματος και ηρωισμού θα βρείς από κάτω. Αυτή την γή που ποτίστηκε και ακόμη ποτίζεται με αίμα Ελληνικό.
    Γι΄αυτό συναγωνιστές, πρωταρχικό μας μέλημα να σώσουμε την πατρίδα μας από κάποιους που νομίζουν πως συμβιβαζόμαστε με την μισή. Μοναδική λύση η απελευθέρωση. Ο αγώνας μας συνεχίζεται μέχρι την τελική νίκη.



Με πίστη Στον Θεό και στην Πατρίδα,
ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: 12 χρόνια Ε.Φ.Ε.Ν.

12 Χρόνια Ε.Φ.Ε.Ν.


14 χρόνια συμπληρώνονται τον φετινό Ιούλιο από την ίδρυση της Εθνικής Φωνής Ελληνόψυχων Νέων. 12 χρόνια αγώνα, 12 χρόνια αντίστασης σε όσους νομίζουν πως συμβιβαζόμαστε με την πατρίδα μας μοιρασμένη.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς όλους όσους στελέχωσαν και στελεχώνουν τις τάξεις της Ε.Φ.Ε.Ν.: τους αυτόνομους μαθητές που έχουν για πρότυπα τον Πετράκη Γιάλλουρο και τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, τους μαθητές που γύρισαν την πλάτη στις κομματικές παρατάξεις οι οποίες «προβατοποιούν» τη νεολαία μας, τους μαθητές πουαπέδειξαν πόσο όμορφος είναι ο ανιδιοτελής αγώνας, που δεν γίνεται ούτε για αξιώματα, αλλά ούτε και για την εξασφάλιση μελλοντικών ψηφοφόρων, αντίθετα, με μοναδικό σκοπό το καλό της πατρίδας μας, και εν κατακλείδι την απελευθέρωσή της.

Η φετινή χρονιά ήταν δύσκολη. Τον Νοέμβριο του 2011, δύο μέρες μετά την αντικατοχική πορεία καταδίκης του ψευδοκράτους της 15ης Νοεμβρίου, άγνωστοι διέρρηξαν το οίκημά μας (δίπλα στην πλατεία Παναγίας Φανερωμένης), προκαλώντας σοβαρές ζημιές, ενώ έκλεψαν και υλικό της οργάνωσης. Σε αυτούς που μας πολεμούν, λοιπόν, αλλά και σε όσους επιμένουν να μας αποκαλούν φασίστες και ακραίους γιατί δεν συμβιβαζόμαστε με τίποτα λιγότερο από την απελευθέρωση, θέλουμε να στείλουμε το μήνυμα ότι θα μας βρίσκουν μια ζωή εμπόδιο στα ανθελληνικά σχέδιά τους, και επίσης θέλουμε να τους διαβεβαιώσουμε, ότι «Η Ε.Φ.Ε.Ν. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ».



Ευχαριστούμε ξανά όσους μαθητές αγωνίστηκαν και αγωνίζονται μέσα από τις τάξεις της Ε.Φ.Ε.Ν., αλλά και όσους μας στήριξαν με τον τρόπο τους όλα αυτά τα δύσκολα αλλά όμορφα χρόνια, και θέλουμε να τους επιβεβαιώσουμε ότι οι Ελληνόψυχοι Νέοι αυτού του τόπου, θα συνεχίσουν να έχουν Φωνή.

Χρόνια Πολλά στην Ε.Φ.Ε.Ν. μας!
Ο αγώνας συνεχίζεται ακούραστα μέχρι τη νίκη.

Με πίστη στο Θεό και στην Πατρίδα
ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ
Ιούλιος 2012

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Διαδήλωση στο Προεδρικό-11 Ιουλίου-ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ



Στις 11 Ιουλίου 2011 γίναμε μάρτυρες της μεγαλύτερης τραγωδίας που έζησε ο νεώτερος κυπριακός ελληνισμός μετά την τουρκική εισβολή του 1974.

Ένα χρόνο μετά, χωρίς να ξεχνάμε και χωρίς να συγχωρούμε τους υπεύθυνους, διαδηλώνουμε εκεί που το περσινό καλοκαίρι απαιτήσαμε αυτά που έπρεπε να γίνουν. Στο Προεδρικό Μέγαρο, στις 11 Ιουλίου 2012, απαιτούμε την τιμωρία των ενόχων για την τραγωδία στο Μαρί. Δεν συγχωρούμε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Δημήτρη Χριστόφια ακόμα και σήμερα. Όσοι ανασχηματισμοί κι αν έχουν γίνει, όσοι συγκυβερνώντες αποχώρησαν, ο δολοφόνος των 13 ηρώων μας, βρίσκεται ακόμα στα γραφεία του Προεδρικού.

Ως αυτόνομοι πολίτες, χωρίς κομματικές αποχρώσεις, χωρίς βλέψεις για τις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου θα διαδηλώσουμε ενάντια σ' αυτούς που ευθύνονται για την παρακμιακή πολιτική των τελευταίων χρόνων. Μακριά από μικρόφωνα και ψήφους θα φωνάξουμε για την, έστω και τώρα, δικαίωση των νεκρών.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΑΡΙ
ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΛΕΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΜΑΡΙ.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ.


Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012 η ώρα 8:00

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Τεθωρακισμένα ψευδοκράτους

ΚΑΘΕ ΣΕΝΤ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ, ΜΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ (σε βόμβα)...


Είναι γνωστό ότι πολλοί συμπατριώτες μας έχουν ξεχάσει το ότι η πατρίδα μας είναι υπό κατοχήν, και ενισχύουν με διάφορους τρόπους (καζίνο, ψώνια κ.λ.π.) το ψευδοκράτος. Δεν τους κρίνουμε, ούτε τους υποστηρίζουμε.

Θα θέλαμε όμως να επισημάνουμε την πληροφορία που έκανε γνωστή ο Ταγματάρχης Ε.Α., Σάββας Πέτρου, στην «Σημερινή». Ο κύριος Πέτρου, λοιπόν, ανέφερε πως η Τ/Κ Διοίκηση Ασφαλείας, προχώρησε σε αγορά 28 τεθωρακισμένων οχημάτων με χρήματα που άφησαν Ε/Κ στα κατεχόμενα, τα οποία καταλήγουν στο λεγόμενο «Υπουργείο Τουρισμού» του ψευδοκράτους. Με τα τεθωρακισμένα οχήματα εξοπλίστηκε συγκεκριμένη μονάδα μεταξύ Κιόνελι και Μπογαζιού Κερύνειας.


Ας ωριμάσουμε, λοιπόν, και ας σταματήσουμε επιτέλους να βρίσκουμε φτηνές δικαιολογίες για να καλύπτουμε τα οποιαδήποτε προσωπικά μας συμφέροντα, και να φτάνουμε στο σημείο να εξοπλίζουμε τους κατακτητές μας.


* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ,
Ιούνιος 2012

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Η Πόλις εάλω!



H πολιορκία της Κωνσταντινούπολης άρχισε επίσημα στις 7 Απριλίου του 1453. Όμως οι προετοιμασίες είχαν αρχίσει τον Ιανουάριο του ίδιου έτους με την μεταφορά των κανονιών και τον Μάρτιο με την έλευση του οθωμανικού στρατού κάτω από τα τείχη της Πόλης.

Οι πολιορκητές ανέρχονταν σε 150.000 στρατιώτες και πλαισιώνονταν από τεχνίτες, εργάτες, υπηρέτες, κλπ. και μεγάλο πλήθος ατάκτων. Ήταν άριστα οργανωμένος και εκπαιδευμένος και φανατισμένος από τους δερβίσηδες (Τούρκους μοναχούς), που κυκλοφορούσαν στο στρατόπεδο και τόνωναν την πολεμική ορμή του πλήθους. Ο πολεμικός στόλος αποτελούμενος από 400 πλοία έφθασε στο Βόσπορο στις 12 Απριλίου.

Ο Μωάμεθ έστησε τη σκηνή του απέναντι από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού. Για τον αποκλεισμό της πόλης χρησιμοποίησαν τα κάστρα που είχαν χτίσει στις δυο πλευρές του Βοσπόρου, το Ανατολού και το Ρούμελη.

H Κωνσταντινούπολη το 1450
Μέσα από τα τείχη η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική. Η Κωνσταντινούπολη είχε χάσει όλη τη λάμψη του παρελθόντος. Ήταν μια ερειπωμένη πόλη, που μόνο το Παλάτι, ο Ιππόδρομος, και οι μεγάλες εκκλησίες θύμιζαν το λαμπρό παρελθόν. Ο πληθυσμός της δεν ξεπερνούσε τα 50.000 άτομα. Οι Βυζαντινοί στρατιώτες ανέρχονταν σε 5.000 και 2.000 οι ξένοι, κυρίως Γενουάτες και Βενετοί. Μάλιστα 700 Γενουάτες είχαν φθάσει με δυο καράβια στις 26 Ιανουαρίου 1453 και αρχηγό τον έμπειρο Ιωάννη Ιουστινιάνη. Τα τείχη είχαν επισκευαστεί βιαστικά, και εκβαθύνθηκε η τάφρος. Συγκεντρώθηκαν τρόφιμα, ενώ τα κειμήλια των εκκλησιών δόθηκαν για να κοπούν νομίσματα και να πληρωθούν οι στρατιώτες. Επίσης είχαν σταλεί επιστολές βοήθειας σε όλους τους χριστιανούς ηγεμόνες. Οι Γενουάτες στα τείχη του Γαλατά έμειναν ουδέτεροι και δεν βοήθησαν καθόλου στην άμυνα της πόλης.

Η τουρκική επίθεση άρχισε με βολές πυροβολικού, που άνοιγαν τρύπες στα τείχη, τις οποίες όμως κατάφερναν να κλείσουν οι αμυνόμενοι. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να σπάσουν την αλυσίδα του Κερατίου κόλπου, αλλά δεν τα κατάφεραν . Μάλιστα στις 20 Απριλίου κατόρθωσαν να περάσουν ένα βυζαντινό και τρία γενουατικά καράβια με αρχηγό τον Φλαντανελλά διαλύοντας την αντίσταση των Τούρκων. Δυο μέρες αργότερα οι Οθωμανοί κατασκεύασαν διόλκο δώδεκα χλμ. από τον Βόσπορο στον Κεράτιο και πέρασαν με αυτό τον τρόπο 70 πλοία στον Κεράτιο κόλπο.

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος εις μάχην 1453,
Μυτιλήνη μουσείο Θεόφιλου


Στις 21 Μαίου ο Μωάμεθ ζήτησε την παράδοση της πόλης και υπόσχονταν στον Κωνσταντίνο και σε όσους ήθελαν ότι θα μπορούσαν να φύγουν ελεύθεροι από την πόλη. Ο Κωνσταντίνος πρότεινε να πληρώσει υψηλότερους φόρους υποτέλειας -πλήρωνε 300.000 ασημένια νομίσματα ετησίως-, αλλά να κρατήσει υπό την κατοχή του την Κωνσταντινούπολη: "Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ' εμόν έστιν ούτ' άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών".

Στις 27 Μαίου άρχισε σφοδρός βομβαρδισμός. Δυο μέρες αργότερα ξεκίνησε η τελική επίθεση σε πολλά μέρη των τειχών, αλλά με επίκεντρο την Πύλη του Αγίου Ρωμανού, διότι εκεί το τείχος είχε σχεδόν καταπέσει. Στην τρίτη τουρκική έφοδο, ο Ιουστινιάνης τραυματίστηκε και αποσύρθηκε από τη μάχη. Η αποχώρησή του έφερε σύγχυση στους αμυνόμενους και οι Τούρκοι μπήκαν στην Πόλη. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ', ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, έπεσε στα τείχη σαν απλός στρατιώτης. Η Πόλις εάλω!

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ: Eλλάδα ... βοήθεια!

Όλοι μας παρατηρούμε εδώ και καιρό πως η Μητέρα πατρίδα μας, Ελλάδα, υποφέρει από την οικονομική κρίση. Μια κρίση που κάποιοι λένε πως είναι φυσικό σε αυτή την εποχή, άλλοι όμως λένε πως ευθύνονται κάποιοι γι’αυτό. Προσωπικά, πιστεύω πως είναι επακόλουθο ενεργειών «κάποιων», που έκαναν καταχρήσεις εις βάρος του Ελληνικού λαού και τώρα υποφέρει η Ελλάδα μας και ο λαός.


Η Ελλάδα, μια χώρα με τέτοια ιστορία, αιώνες και αιώνες να κουβαλά πίσω της τον πολιτισμό, η Ελλάδα που δίδαξε ολόκληρες χώρες, σήμερα εξευτελίζεται από τις άλλες χώρες. Παραδείγματος χάρη, η Γερμανία είπε να πουλήσουμε τον Παρθενώνα για να βγούμε από την κρίση (!). Τον Παρθενώνα που κρατήσαμε με το αίμα μας, είτε όταν έγινε τζαμί, είτε όταν τον έκαψαν οι κατακτητές. Τον Παρθενώνα που τον πήραμε με νύχια και με δόντια το 21’, δεν τον πουλάμε για λίγα λεφτά. Δεν πουλάμε τις ρίζες μας. Οφείλετε να σέβεστε τον πολιτισμό και τα εθνικά ιδεώδη οποιασδήποτε χώρας, πόσο μάλλον της Ελλάδας. Δεν έχει, άλλωστε, το δικαίωμα μια χώρα σαν τη δικιά σας, να εξευτελίζει μια χώρα που από το πρώτο μισό του 20ου αιώνα, εκτός από όλα αυτά που έκανε στην ανθρωπότητα, χρωστά και αποζημιώσεις.



Η Ελλάδα έχει να επιδείξει μόνο στην νεότερη και σύγχρονη ιστορία της, το θρυλικό 1821, τους Βαλκανικούς πολέμους του 1912 και 1913, τον Α’ Παγκόσμιο, την Μικρασιατική καταστροφή, τον Β’ Παγκόσμιο, την Εθνική Αντίσταση στο ναζισμό, εμφύλιους και δικτατορίες. Από αυτή την χώρα με την τόσο τεράστια ιστορία, τους τόσους πολέμους, ζητούν να σταθεί στα πόδια της. Πώς να σταθεί; Όταν κανείς γυρίσει πίσω και δει όλα αυτά, και πάει ακόμα πιο μακριά, στο Βυζάντιο, στον Μ. Αλέξανδρο, στον Πλάτωνα, στο Λεωνίδα, τότε το ηθικό του Έλληνα οφείλει να αναπτερωθεί. Σήμερα πρέπει οπωσδήποτε ο κάθε Έλληνας να νιώσει περήφανος για αυτή τη μοναδική ιστορία που έχει σαν έθνος στον κόσμο και πρέπει, επίσης, να ξεγράψει τους προδότες πολιτικούς που «όλοι μαζί» τα φάγανε.

Αδέλφια! Σας το λέμε εμείς, οι Έλληνες Κύπριοι, είμαστε όλοι μαζί σε αυτό το δύσβατο δρόμο που άλλοι χάραξαν για εμάς, για όλο τον ελληνικό λαό στο σύνολό του. Συνεπιβάτες σε αυτό το δύσκολο ταξίδι. Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, ποτέ δεν πτοείται το ηθικό της. Οφείλουμε να πιστέψουμε στη δύναμή μας, στη δύναμη του Έθνους και στο Θεό.

Ο επιμένων νικά! Έτσι μας δίδαξε η Ελληνική ιστορία!

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Μάιος 2012