Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Ζήνωνος Θεόδωρος



Ζήνωνος Θεόδωρος
Γεννήθηκε στο χωριό Χολέτρια, της επαρχίας Πάφου, στις 8 Ιουλίου 1937.
Σκοτώθηκε στις 30 Ιουλίου 1958 στη γενέτειρά από έκρηξη βόμβας.
Γονείς : Ζήνων Χριστοφή και Χρυστάλλα Δημητρίου Ζήνωνος
Αδέλφια : Δήμος, Ανδρέας, Γαλάτεια
Ο Θεόδωρος Ζήνωνος φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του χωριού του και παρακολουθούσε νυκτερινά μαθήματα. Ασχολείτο με τη γεωργία. Ήταν στέλεχος της Παναγροτικής Ένωσης Κύπρου, ΠΕΚ.
Σε ηλικία 19 χρονών ήταν ο εμψυχωτής της νεολαίας και ο κήρυκας της ελληνικής ιδέας στο χωριό του, πρωτοστατώντας σε κάθε πατριωτική εξόρμηση. Συνδεόταν με τους αντάρτες της περιοχής ως σύνδεσμος και τροφοδότης τους και λάμβανε μέρος μαζί τους σε πολλές επιθέσεις εναντίον των Άγγλων.
Ο πατέρας του, που ήταν ο κοινοτάρχης του χωριού, όταν αντιλήφθηκε τη δράση του γιου του, ζήτησε να ενταχθεί στον αγώνα ολόκληρη η οικογένειά του. Το σπίτι τους έγινε από τότε το καταφύγιο των ανταρτών, όπου οι καταζητούμενοι των γύρω βουνών έβρισκαν οικογενειακή θαλπωρή στο πρόσωπο της μάνας του Θεόδωρου, την οποία με δική της υπόδειξη αποκαλούσαν όλοι "μάνα".
"Το σπίτι μου είναι σπίτι σας, και εγώ μάνα δική σας." Με αυτά τα λόγια καλωσόριζε κάθε φορά τους φίλους του γιου της η αγωνίστρια ηρωομάνα.
Την αυγή της 30ης Ιουλίου 1958 δυο οχήματα του στρατού έφθασαν στο χωριό του με σβησμένα τα φώτα. Η πολιτοφυλακή έδωσε το σύνθημα και οι χωριανοί επιτέθηκαν εναντίον των στρατιωτών με ξύλα και πέτρες. Εκείνοι πυροβόλησαν, τραυμάτισαν μια γυναίκα και ένα αγόρι και αποχώρησαν. Προτού βγουν από το χωριό ο Θεόδωρος έσπευσε να τους κτυπήσει με χειροβομβίδα. Στην προσπάθειά του, όμως, να πετύχει το στόχο του, η χειροβομβίδα εξερράγη στα χέρια του και τον σκότωσε.
Η κηδεία του, στην οποία προσήλθαν σύσσωμες οι γύρω κοινότητες, αποτέλεσε εθνικό εγερτήριο.

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Το κάπνισμα σκοτώνει


Οι συνέπειες του καπνίσματος

Αρχικά θα ήθελα να πω τους λόγους που αποφάσισα να συντάξω το άρθρο για το συγκεκριμένο θέμα. Ο λόγος είναι ότι ως μέλος μαθητικής παράταξης, αισθάνομαι την ανάγκη να ενημερώσω ιδιαίτερα τους συνομήλικούς μου αλλά και την κοινωνία για τον κίνδυνο του καπνίσματος. Στόχος δεν είναι να ξεχωρίσουμε κάποιους ή να κρίνουμε άλλους. Με σεβασμό θα γράψω για τα κακά που προκαλεί εκείνος ο μισητός κύλινδρος με χρώμα καφέ και άσπρο. Πολλοί από εσάς το έχετε ακουστά, άλλοι το έχετε δοκιμάσει, άλλοι το απεχθάνεστε κι άλλοι δεν κάνετε χωρίς εκείνο.


Οι πιο σημαντικές συνέπειες του καπνίσματος είναι:
  • Καρκίνος του πνεύμονα ( Ευθύνεται για το 90% των θανάτων λόγω καρκίνου του πνεύμονα! )
  • Καρκίνος της στοματικής κοιλότητας (τοπική εμφάνιση καρκίνου – μια από τις πιο καταστρεπτικές συνέπειες του καπνίσματος)
  • Καρκίνος του λάρυγγα (τοπική εμφάνιση καρκίνου – μια από τις πιο καταστρεπτικές συνέπειες του καπνίσματος)
  • Καρκίνος του οισοφάγου (τοπική εμφάνιση καρκίνου – μια από τις πιο καταστρεπτικές συνέπειες του καπνίσματος)
  • Καρκίνος ουροδόχου κύστης (50% των ασθενών με καρκίνο της ουροδόχου κύστης, είναι ή ήταν καπνιστές!)
  • Καρδιακές παθήσεις (άλλη μια από τις πιο επικίνδυνες συνέπειες του καπνίσματος)
  • Μείωση της καλής χοληστερίνης με συνέπεια να αυξάνεται ο κίνδυνος αρτηριοσκλήρυνσης.
  • Εμφύσημα
Λιγότερο επικίνδυνες (αλλά πιο συχνά εμφανιζόμενες) συνέπειες του καπνίσματος είναι:
  • Διατάραξη της όρασης (νικοτινική αμβλυωπία – μια από τις πιο επικίνδυνες επιπτώσεις του καπνίσματος στην όρασή σας)
  • Φαρυγγίτιδα (Μια από τις πιο συχνές επιπτώσεις του καπνίσματος – εμφανίζεται συχνά και σε νέα άτομα)
  • Αλλοίωση της γεύσης, της ακοής και της όσφρησης
  • Μείωση της αντοχής (Μια από τις πιο γνωστές επιπτώσεις του καπνίσματος)
  • Τρεμούλιασμα των άκρων
  • Ίλιγγος
  • Νευραλγίες
  • Εγκεφαλική υπεραιμία με βάρος και ζάλη
  • Παλμούς
  • Πόνους στομάχου και εντέρων – δυσκοιλιότητα (Πρόκειται για μια από τις επιπτώσεις του καπνίσματος που εμφανίζεται περισσότερο σε νέους καπνιστές)
  • Τοπικός ερεθισμός στα χείλη, στο στόμα και στη γλώσσα


Αφού είδαμε τη ζημιά που μπορεί να προκαλέσει το τσιγάρο ας προσπαθήσουμε σιγά-σιγά να το εξαφανίσουμε από τις ζωές μας αλλά και από τους πνεύμονές μας. Ας πάρουμε στα σοβαρά το θέμα και ας μην μείνουμε μόνο στα λόγια. Μας είπαν (πολλοί καπνιστές) "έχετε δίκαιο" αλλά δεν έκαναν καμία προσπάθεια για να το σταματήσουν. Από σήμερα προσπάθα και εσύ να αντισταθείς στο κάπνισμα όσο δύσκολο και αν φαίνεται. Μπορείς να το παλέψεις και καμιά μάχη δεν πάει χαμένη.

Τέλος,  ομόφωνη η ιατρική και επιστημονική κοινότητα έχει καταλήξει εδώ και πολλά χρόνια στο συμπέρασμα ότι το κάπνισμα του τσιγάρου αποτελεί έναν μεγάλο κίνδυνο για τον ανθρώπινο οργανισμό και κατά συνέπεια, οι επιπτώσεις του καπνίσματος μπορεί να είναι ακόμα και θανατηφόρες!

«Το 40% των καπνιστών που υποβλήθηκαν σε αφαίρεση του λάρυγγα (λόγω καρκίνου που προκαλείται από το κάπνισμα), προσπαθούν να καπνίσουν ξανά!»
Η επιλογή είναι δική σου, ή τώρα ή ποτέ.


ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ, ΛΕΜΕ ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ!




* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιούλιος 2011

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Δεύτερο Έγκλημα Κυπρ. Δημοκρατίας

Δεύτερο έγκλημα αναγνώρισης του ψευδοκράτους



Μετά από τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών το ψευδοκράτος άρχισε να αναγνωρίζεται άμεσα από την Κυπριακή Δημοκρατία και να είμαστε εμείς το παράνομο και εκείνο το νόμιμο κράτος. Η έκρηξη στο Μαρί είχε ανάμεσα στις άλλες συνέπειες, την καταστροφή του ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού στην περιοχή. Οι άλλοι δυο ηλεκτροπαραγωγικοί σταθμοί δεν μπορούν να καλύψουν όλη την Κύπρο, καλύπτουν σχεδόν την μισή Κύπρο.

Δεχθήκαμε διάφορες προσφορές για να σταλεί από το εξωτερικό βοήθεια. Προσφέρθηκαν το Ισραήλ, η Ελλάδα και το ψευδοκράτος. Η Κ.Δ με την «ευλύγιστη» πολιτική της επέλεξε να πάρουμε ρεύμα από τον κατακτητή παρά να περιμένουμε να έρθουν από την Ελλάδα οι ηλεκτρογεννήτριες. Σε αυτήν την περίπτωση φαίνεται πόσο «κοντά» επιδιώκεται να είναι οι σχέσεις Ελλάδος – Κύπρου.

Πέντε μέρες πριν, ήταν η μαύρη επέτειος της τουρκικής εισβολής και οι πολιτικάντηδες συζητούσαν για ρεύμα από το κατακτητή από αυτόν που σκότωσε, που βίασε, που μας πήρε τη γη μας. Αυτό είναι αίσχος. Κι αν δεν έχουν αυτοί αξιοπρέπεια, έχουμε εμείς...

ΟΧΙ ΡΕΥΜΑ ΑΠ' ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ!!!


*Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιούλιος 2011

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ: Η πόλη της Ταμασού


Ιστορία της πόλης
  • Η Κύπρος αποτελείτο κάποτε από εννέα βασίλεια. Ένα από αυτά ήταν και η Ταμασός. Η περιοχή της Ταμασού φαίνεται να ήταν κατοικημένη από τη Χαλκολιθική εποχή (3900 π.Χ.)
  • Στην Ύστερη εποχή του Χαλκού χρονολογούνται τάφοι, όπως και εγκαταστάσεις επεξεργασίας του χαλκού. Η Ταμασός ήταν "βιομηχανική" πόλη με μεταλλεία και εργαστήρια επεξεγρασίας χαλκού και με έντονο γεωργοκτηνοτροφικό χαρακτήρα, διότι βρισκόταν κτισμένη και σε μια εύφορη περιοχή κοντά στον ποταμό Πεδιαίον.
  • Ο δεύτερος βασιλιάς της Ταμασού ήταν ο Πασίκυπρος του 4ου αι.π.Χ., ο οποίος πούλησε το βασίλειο του στους Φοίνικες για 50 τάλαντα. Αργότερα η πόλη περιήλθε στο βασίλειο της Σαλαμίνας μέχρι το 312/311 π.Χ. Καταργήθηκε, όταν αυτό εντάχθηκε στο βασίλειο των Πτολεμαίων.
  • Κατά τα Ελληνιστικά χρόνια, ακολουθώντας τη Ρωμαϊκή περίοδο, η Ταμασός ήταν σημαντική κυρίως για την εκμετάλλευση των μεταλλείων χαλκού που διέθεται.


ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΤΑΜΑΣΟ
  • Ο Οβίδιος, στις "Μεταμορφώσεις" του, λέει: "Υπάρχει μια περιοχή την οποία οι κάτοικοι ονομάζουν Ταμασσίαν, που είναι το πλουσιότερο τμήμα της γης της Κύπρου. Χρυσάφι, χαλκός και βιτριόλι (θεικός χαλκός) εξορύσσοντο κάποτε εδώ".
  • Η Ταμασός μνημονεύεται και στον Όμηρο (Οδύσσεια Α, 184). Στην Οδύσσεια, την πόλη αναφέρει, η Θεά Αθηνά που με τη μορφή του Μέντη, λέγει στον Τηλέμαχο ότι θα πάει "σ’ αλλόγλωσσους ανθρώπους, στην Τεμέση, ...χαλκό να πάρω εκείθε".
  • Γίνεται σαφέστατη αναφορά στην Ταμασό, ως πόλη-βασίλειο, κατά το α’ μισό του 7ου π.Χ. αιώνα στη στήλη του Εσσαρχαδώνος (680-669 π.Χ.). Σ’ αυτή μνημονεύονται και δέκα Κύπριοι βασιλιάδες και ισάριθμες πόλεις που πλήρωναν φόρο υποτέλειας στους Ασσυρίους. Μεταξύ των δέκα αυτών πόλεων μια διαβάζεται ως "Tamesu", με βασιλιά κάποιον "Atmesu" (Ατμεσού-Άτμηση).


Θρησκεία

Στην περιοχή λατρεύονταν ελληνικές θεότητες (Αφροδίτη, Απόλλωνας, Κυβέλη). Στην φωτογραφία (παραπάνω) παρουσιάζεται ο Απόλλων της Ταμασού, γνωστός ως το κεφάλι Chatsworth. Είναι χάλκινο αριστούργημα που βρέθηκε στην Ταμασό το 1836. έχει ύψος 31,6 εκ και χρονολογείται γύρω στο 460 π.Χ. Σήμερα βρίσκεται στο βρετανικό μουσείο στο Λονδίνο. Είχε βρεθεί, σύμφωνα με μαρτυρίες, σε ένα λάκκο. Οι χωρικοί νόμισαν ότι πρόκειται για το "Δράκο του νερού" και προσπάθησαν να τον "σκοτώσουν" με πέτρες. Τα κομμάτια τα έκαναν μαγειρικά σκεύη, ενώ η κεφαλή μεταφέρθηκε στο Λονδίνο. Ένα αντίγραφο της κεφαλής βρίσκεται στο προθάλαμο του Αρχαιολογικού Μουσείου.


Η λεηλασία των τυμβωρύχων

Αρχαιοκάπηλοι και τυμβωρύχοι λεηλάτησαν την Ταμασό. Επί τουρκοκρατίας συλήθηκαν αναρίθμητοι λαξευτοί θαλαμοειδείς τάφοι. Ακολούθησαν οι "νόμιμες" ανασκαφές του Μαξ Ονεφαλς Ρίχτερ (1889-1894), ο οποίος ανακάλυψε τρεις βασιλικούς τάφους και τρία λατρευτικά ιερά. Ο κ. Ρίχτερ είχε τη "ενναιοδωρία" να παραχωρήσει τις λαξευτές πέτρες των αρχαίων τάφων ως οικοδομικό υλικό στους κατοίκους του γειτονικού χωριού Πολιτικό. Όλα τα ευρήματα τα πήρε μαζί του. Ακολούθησε δεύτερη περίοδος τυμβωρυχίας που κράτησε 75 χρόνια επί αγγλοκρατίας. Έτσι αγάλματα, αγγεία, διάφορα έργα, μικροτεχνίες, νομίσματα και άλλα πολύτιμα για τον πολιτισμό της Κύπρου αρχαία αντικείμενα, βρίσκονται σε πολλά μουσεία στο εξωτερικό. Δεν υπάρχει τρόπος να τα διεκδικήσουμε, διότι με τη σύμβαση της Χάγης, δεν μπορούν να επιστραφούν αρχαία αντικείμενα μετά από παρέλευση 50 χρόνων, αφότου εξήχθησαν από μια χώρα. Έστω κι αν είναι προϊόν αρχαιοκαπηλίας και κλεπταποδοχής.



* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιούλιος 2011

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Δεν Ξεχνώ Και Αγωνίζομαι


1974 - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ


20 Ιουλίου 1974...

Μια μέρα μαύρη για ολόκληρο τον Ελληνισμό. Μια μέρα που όσο και να θέλουν κάποιοι δεν μπορούμε να ξεχάσουμε. Δεν μπορούμε να την αφήσουμε να περάσει έτσι, χωρίς να φέρουμε στην μνήμη μας τους αγνοούμενους, την σκλαβωμένη πατρίδα μας, τις μάνες που κλαίνε και περιμένουνε όπως και όλος ο Ελληνισμός δικαίωση και λευτεριά.

Στις 20 Ιουλίου του ’74 ο βάρβαρος Αττίλας πατά το πόδι του στην Κύπρο μας. Το Σάββατο η ώρα 5:20 αποβιβάζονται στην Κύπρο με σκοπό να την κατακτήσουν. Οι Τούρκοι είχαν όλα τα μέσα, αέρος, ξηράς και θαλάσσης. Στην Κύπρο τα πράγματα ήταν προδομένα, ελάχιστος ο οπλισμός, αλλά οι ψυχές των Ελλήνων της Κύπρου ήταν έτοιμες να πολεμήσουν έστω και με το λίγο οπλισμό σαν τον Λεωνίδα, τον Κολοκοτρώνη και τον Αυξεντίου.  Μετά από γενναίες μάχες οι Τούρκοι καταφέρνουν και μπαίνουν στην Κύπρο. Προχωρούν με δυσκολία και καταφέρνουν να κατακτήσουν την Κερύνεια και την Μόρφου. Στην δεύτερη τουρκική εισβολή που ήταν στις 14 Αυγούστου κατάκτησε την Αμμόχωστο και την μισή Λευκωσία, δηλαδή το 37% του νησιού.


Οι Τούρκοι καθώς μπήκαν στο νησί σκότωσαν, βίασαν, κατέστρεψαν εκκλησίες, σπίτια, μνημεία και ένα σημαντικό μέρος ολόκληρου του πολιτισμού μας. Οι συνέπειες ήταν και είναι οι αγνοούμενοι που ακόμα για πολλούς δεν ξέρουμε τι απέγιναν. Εδώ και 37 χρόνια κλαίνε οι μανάδες χωρίς καμιά απάντηση από την υπεύθυνη Τουρκία και από το κράτος. Επίσης, οι κατακτητές του Αττίλα διαλύουν καθημερινά τα σπίτια μας, χτίζοντας ξενοδοχεία, καζίνο, πουλώντας τα σε ξένους και σε Κυπρίους. Μια από τις μεγαλύτερες συνέπειες, όμως,  της εισβολής που πέτυχε το στόχο της είναι ότι οι πολιτικοί μας συζητώντας με τους κατοχικούς ηγέτες αναγνωρίζουν άμεσα το ψευδοκράτος.

Τι και αν πέρασαν 37 ολόκληρα χρόνια εμείς είμαστε εδώ. Δηλώνουμε παρόν και δεν θα λυγίσουμε έστω και αν νιώθουμε προδομένη από τους πολιτικούς μας. Όσα χρόνια και αν περνούν εμείς θα είμαστε εκεί, να θυμίζουμε στους πολιτικούς πως η γη είναι δική μας και όχι για να διαπραγματευόμαστε τα χώματά μας με τους ξένους ιμπεριαλιστές, ξεπουλώντας την στα επαναπροσεγγιστικά δείπνα και στις ολοήμερες συσκέψεις με τους Αττιλάρχες.

Θα αντιστεκόμαστε ώσπου να δούμε την μέρα που θα λάμπει από χαρά ο τόπος μας, ώσπου το πρόσωπο της γιαγιάς, του παππού, της μάνας, του πατέρα, να χαμογελάσει. Μέχρι να πάει και ο τελευταίος πρόσφυγας στο σπίτι του, να επιστρέψει η ψυχή μας στη θέση της. Μέχρι να φύγουν όλοι οι παράνομοι έποικοι και μαζί ΟΛΟΣ ο κατοχικός στρατός. Επίσης, ως νέοι δίνουμε όρκο ιερό πως θα αντισταθούμε με κάθε τρόπο στα προδοτικά σχέδια της Τουρκίας, και των βάναυσων δυναστών της γης, έτσι ώστε, να δούμε τη γη που μεγάλωσε η γιαγιά, ο παππούς, που γεννήθηκαν οι μανάδες και οι πατεράδες μας. Ας ελπίσουμε πως σύντομα θα φωτίσει ο Θεός να φτάσει η ώρα που θα τρέχουμε λεύτεροι και ωραίοι ως νέοι στην Κερύνεια και στην Αμμόχωστο, κρατώντας τα εθνικά μας λάβαρα, και να βροντοφωνάζοντας επιτέλους "ΝΑ, Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ"...

ΔΕΝ ΘΑ ΛΥΣΜΟΝΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ! 


* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιούλιος 2011

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Κατάλογος κατεχόμενων χωριών της Κύπρου



ΑΒΓΟΛΙΔΑ
ΑΓΓΑΣΤΙΝΑ 
ΑΓΙΑ ΕΙΡΙΝΗ (ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ)
ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ (ΣΚΥΛΛΟΥΡΑΣ)
ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ (ΓΙΑΛΟΥΣΑΣ)
ΑΓΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ (ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ)
ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ
ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ)
ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (ΛΕΥΚΑΣ)
ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (ΣΠΑΘΑΡΙΚΟΥ)
ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΚΗΤΟΣ
ΑΓΙΟΣ ΕΡΜΟΛΑΟΣ
ΑΓΙΟΣ ΗΛΙΑΣ
ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ (ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ)
ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ 
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ (ΣΕΛΕΜΑΝΟΣ)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟΥ)
ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΓΙΟΣ
ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ
ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ
ΑΓΚΟΛΕΜΙ 
ΑΓΡΙΔΑΚΙ 
ΑΓΙΑ ΚΕΠΗΡ
ΑΓΥΡΤΑ
ΑΚΑΝΘΟΥ
ΑΜΜΑΔΚΙΕΣ
ΑΜΠΕΛΙΚΟΥ
ΑΛΟΑ
ΑΡΓΑΚΙ
ΑΡΔΑΝΑ
ΑΡΝΑΔΙ
ΑΡΣΟΣ (ΛΑΡΝΑΚΟΣ)
ΑΡΤΕΜΙ
ΑΣΣΙΑ
ΑΣΩΜΑΤΟΣ (ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ)
ΑΥΛΩΝΑ 
ΑΦΑΝΕΙΑ
ΑΧΕΡΙΤΟΥ
ΑΧΝΑ
ΒΑΒΥΛΑΣ
ΒΑΘΥΛΑΚΑΣ
ΒΑΡΙΣΕΙΑ
ΒΑΣΙΛΕΙΑ
ΒΑΣΙΛΙ
ΒΑΤΥΛΗ
ΒΙΤΣΑΔΑ
ΒΟΥΚΟΛΙΔΑ
ΒΟΥΝΙ
ΒΩΝΗ
ΓΑΛΑΤΕΙΑ
ΓΑΛΗΝΗ 
ΓΑΛΗΝΟΚΟΡΝΗ
ΓΑΣΤΡΙΑ
ΓΕΝΑΓΡΑ
ΓΕΡΑΝΙ
ΓΕΡΟΛΑΚΟΣ
ΓΙΑΛΟΥΣΑ
ΓΟΥΦΕΣ
ΓΥΨΟΥ
ΔΑΥΛΟΣ
ΔΙΚΩΜΟ
ΔΙΟΡΙΟΣ
ΔΥΟ ΠΟΤΑΜΟΙ
ΕΓΚΩΜΗ (ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ)
ΕΛΗΑ (ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ)
ΕΛΗΑ (ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ)
ΕΞΩ ΜΕΤΟΧΙ
ΕΠΗΧΩ
ΕΠΤΑΚΩΜΗ
ΖΩΔΕΙΑ
ΘΕΡΜΙΑ
ΚΑΖΑΦΑΝΙ
ΚΑΖΙΒΕΡΑ
ΚΑΛΟ ΧΩΡΙΟ ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΛΟΓΡΑΙΑ
ΚΑΛΟΨΙΔΑ
ΚΑΛΥΒΑΚΙΑ
ΚΑΜΠΥΛΗ
ΚΑΠΟΥΤΙ
ΚΑΡΑΒΑΣ
ΚΑΡΑΒΟΣΤΑΣΙ
ΚΑΡΑΚΟΥΜΙ
ΚΑΡΜΙ
ΚΑΡΠΑΣΙΑ
ΚΑΤΩΚΟΠΙΑ
ΚΙΟΝΕΛΙ
ΚΛΕΠΙΝΗ
ΚΝΟΔΑΡΑ
ΚΟΚΚΙΝΑ
ΚΟΙΛΑΝΕΜΟΣ
ΚΟΝΤΕΑ
ΚΑΝΤΕΜΕΝΟΣ
ΚΟΡΜΑΚΙΤΗΣ
ΚΟΡΝΟΚΗΠΟΣ
ΚΡΗΝΙ
ΚΡΙΔΙΑ
ΚΟΥΚΛΙΑ (ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ)
ΚΥΘΡΕΑ
ΚΥΡΑ 
ΚΩΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑΛΟΥ
ΚΩΜΗ ΚΕΠΗΡ.
ΛΑΠΗΘΟΣ
ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΤΗΣ ΛΑΠΗΘΟΥ
ΛΕΟΝΑΡΙΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΑ
ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟ
ΛΙΒΑΔΙΑ
ΛΙΒΕΡΑ
ΛΙΜΝΙΑ
ΛΙΜΝΙΤΗΣ
ΛΟΥΡΟΥΚΙΝΑ
ΛΟΥΤΡΟΣ
ΛΥΘΡΑΓΚΩΜΗ
ΛΥΣΗ
ΜΑΚΡΑΣΥΚΑ
ΜΑΝΔΡΕΣ
ΜΑΡΑΘΑ
ΜΑΡΑΘΟΒΟΥΝΟΣ
ΜΑΝΣΟΥΡΑ
ΜΑΣΑΡΗ
ΜΕΛΑΝΑΡΚΑ
ΜΕΛΟΥΝΤΑ
ΜΕΛΟΥΣΙΑ
ΜΗΛΙΑ (ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ)
ΜΙΑ ΜΗΛΙΑ
ΜΙΝΤΖΕΛΙ
ΜΟΡΦΟΥ
ΜΟΥΣΟΥΛΙΤΑ
ΜΟΤΗΔΕΣ
ΜΠΕΪΚΙΟΓΙΟΥ
ΜΠΕΛΛΑΠΑΪΣ
ΜΠΟΓΑΖΙ
ΜΥΡΤΟΥ
ΝΕΑ ΣΠΑΡΤΗ
ΝΕΑΠΟΛΙΣ
ΝΕΟ ΛΙΒΑΔΙ
ΝΕΟ ΧΩΡΙΟ (ΚΥΘΡΕΑΣ)
ΝΕΤΑ
ΝΙΚΗΤΑΣ
ΞΕΡΟΣ
ΞΗΡΟΒΟΥΝΟΣ
ΟΒΓΟΡΟΣ
ΟΜΟΡΦΙΤΑ
ΟΡΚΑ
ΠΑΛΑΙΚΥΘΡΟ
ΠΑΛΙΟΣΟΦΟΣ
ΠΑΝΑΓΡΑ
ΠΑΤΡΙΚΙ
ΠΕΝΤΑΓΕΙΑ
ΠΕΡΙΣΤΕΡΩΝΑ (ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ)
ΠΕΡΙΣΤΕΡΩΝΑΡΙ
ΠΕΤΡΑ (ΣΟΛΕΑΣ)
ΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΔΙΓΕΝΗ
ΠΙΛΕΡΙ
ΠΛΑΤΑΝΙ
ΠΛΑΤΑΝΙΣΣΟ
ΠΗΓΗ
ΠΡΑΣΤΙΟ (ΜΕΣΑΟΡΙΑΣ)
ΠΡΑΣΤΙΟ (ΜΟΡΦΟΥ)
ΠΥΡΓΑ (ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ)
ΠΥΡΟΪ
ΡΙΖΟΚΑΡΠΑΣΟ
ΣΙΣΚΛΗΠΟΣ
ΣΚΟΥΛΛΗ
ΣΑΝΤΛΑΡΗΣ
ΣΙΝΤΑ
ΣΚΥΛΛΟΥΡΑ
ΣΠΑΘΑΡΙΚΟ
ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΣ
ΣΤΥΛΛΟΙ
ΣΥΓΚΡΑΣΗ
ΣΥΓΧΑΡΙ
ΣΥΡΙΑΝΟΧΩΡΙ
ΤΑΥΡΟΣ
ΤΕΜΠΛΟΣ
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΡΑΧΩΝΑΣ
ΤΡΑΧΩΝΙ (ΚΥΘΡΕΑΣ)
ΤΡΕΜΕΤΟΥΣΙΑ
ΤΡΙΚΩΜΟ
ΤΡΙΜΙΘΙ
ΤΖΙΑΟΣ
ΤΡΥΠΗΜΕΝΗ
ΤΥΜΠΟΥ
ΦΙΛΙΑ
ΦΛΑΜΟΥΔΙ
ΦΤΕΡΥΧΑ
ΦΟΤΤΑ
ΧΑΜΙΤ’ ΜΑΝΔΡΕΣ
ΧΑΡΤΖΙΑ

ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ... ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΑΔΕΛΦΙΑ!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

EΠΙΚΑΙΡΑ: Η κατάσταση σήμερα...


Η κατάσταση σήμερα...


Ο προβληματισμός μας σήμερα είναι ότι από τον καιρό που ο κ.Χριστόφιας κατέκτησε την προεδρία το λεξιλόγιο των πολιτικάντηδων άλλαξε. Δεν ξέρουμε αν είναι στην μόδα αυτό το σύστημα, να αντικαθιστώνται λέξεις με λέξεις που ούτε καν έχουν το ίδιο νόημα.

Στις αρχές σιγά-σιγά παρατηρήσαμε στο ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις να διαγράφεται η λέξη απελευθέρωση από το λεξιλόγιο των πολιτικών και να μονοπωλεί η λέξη επανένωση. Σαν να μην πρέπει πρώτα να απελευθερωθεί το νησί και έπειτα να επανενωθεί. Επίσης, σήμερα, οποίος είναι πατριώτης, ο οποίος κρατά σημαία ελληνική και διαμαρτύρεται για το εθνικό μας ζήτημα / πρόβλημα εισβολής και κατοχής (π.χ. στο οδόφραγμα) δεν θεωρείται πατριώτης, αλλά εθνικιστής, φασίστας και σοβινιστής. Ένας ακραίος, εθνικιστής που προσπαθεί να «χαλάσει το καλό κλίμα των συνομιλιών».


Ο κ. Χριστόφιας από τον καιρό που βγήκε πρόεδρος στον πολυβασανισμένο Ελληνισμό της Κύπρου μας, μόνο για συμβιβασμούς μιλά. Η αγωνιστικότητα μας, η ελπίδα μας, τα ιδανικά μας, η πίστη στο Θεό για ελευθερία, χάθηκαν. Η ηττοπάθεια κτύπησε. Μας βάζουν σε ψευδοδιλήμματα. Απειλούν το λαό λέγοντας πως ή αποδεχόμαστε τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (Δ.Δ.Ο.) ή επέρχεται διχοτόμηση. Αφού κύριοι του ΑΚΕΛ, του ΔΗΣΥ, και γενικώς κασετοφωνάκια των πλείστων κομματικών νεολαιών, η λύση της Δ.Δ.Ο οδηγεί στην διχοτόμηση και όχι στην επανένωση, καθώς, θα υπάρχουν δύο ζώνες και δυο κοινότητες ξεχωριστά.

«Έχουμε πάρα πολύ ακριβά αγορασμένη την ελευθερία μας ώστε να την πουλήσουμε τόσο φθηνά εις τον τυχόντα».

Ας θυμηθούμε τον Ευαγόρα, τον Πετράκη, τον Δημητράκη. Μαθητές και αυτοί. Ας βγούμε και εμείς στο δρόμο! Να φωνάξουμε γιατί μονό τότε θα δούμε να ανατέλλει ο ήλιος της Λευτεριάς. Με το να κλεινόμαστε σε κλειστά στάδια και να κάνουμε συναυλίες, χαρές, γέλια, πανηγύρια και διασκεδάσεις δεν βοηθούμε την πατρίδα μας.


ΚΑΝΕΝΑΣ ΞΕΝΟΣ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ. «ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΑΝ ΛΑΧΤΑΡΑΣ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΜΗΝ ΕΛΠΙΖΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΠΑΡ’ ΤΗΝ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΞΙΖΕΙΣ!»







* Το άρθρο έχει γραφεί από μέλος της Ε.Φ.Ε.Ν.

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Παπαγεωργίου (Λαουτάρη) Λουκία


Παπαγεωργίου (Λαουτάρη) Λουκία
Γεννήθηκε στο χωριό Αυγόρου, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 23 Μαρτίου 1926.
Φονεύθηκε στη γενέτειρά της, στις 5 Ιουλίου 1958, από πυροβολισμούς Άγγλων στρατιωτών.
Σύζυγος : Γεώργιος Λαουτάρης
Παιδιά : Κώστας, Χριστόδουλος, Μαρούλα, Ανδρούλα, Δέσπω, Θεοδώρα. Ήταν έγκυος το έβδομό της παιδί, όταν σκοτώθηκε.
Γονείς : Χριστόδουλος Παπαγεωργίου και Θεοτέρα Αδάμου
Αδέλφια : Γεώργιος, Αδάμος
Η Λουκία Λαουτάρη Παπαγεωργίου φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του χωριού της και ήταν αγρότισσα. Στο περιβόλι της στο Αυγόρου διατηρούσε κρησφύγετο, όπου μαζί με το σύζυγό της φιλοξενούσε και έκρυπτε καταζητούμενα πρόσωπα.
Για την υλοποίηση εντολής του Διγενή για γενικό ξεσηκωμό του άμαχου πληθυσμού, η τοπική οργάνωση ΕΟΚΑ Αυγόρου τοποθέτησε την Παρασκευή, 4 Ιουλίου 1958, συνθήματα στο κέντρο του χωριού. Άγγλοι στρατιώτες ήλθαν και τα κατέβασαν. Την επομένη αναρτήθηκαν νέα συνθήματα και οι γυναίκες, μετά από οδηγίες της Οργάνωσης, ετοιμάστηκαν για λιθοβολισμό των στρατιωτών.
Οι στρατιώτες επανήλθαν την επομένη, 5 Ιουλίου 1958, συνέλαβαν τον Κυριάκο Μακρή, ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι, και τον έσπρωχναν να ανεβεί σε σκάλα, για να κατεβάσει τα συνθήματα. Στην άρνησή του όρμησαν οι γυναίκες, τον άρπαξαν από τα χέρια των Άγγλων και τον φυγάδευσαν. Στη συνέχεια κτύπησαν ως σύνθημα τις καμπάνες, μαζεύτηκαν οι χωριανοί και άρχισαν να λιθοβολούν τους στρατιώτες. Η Λουκία, που ήταν μια από τις πρωτεργάτριες αυτής της επίθεσης, τη στιγμή που κατέφθασαν οι στρατιώτες, έλουζε τη μικρή της κόρη Θεοδώρα, ενώ κτυπούσε η καμπάνα. Άφησε το παιδί στο μπάνιο, στη φροντίδα της αδελφής του ανδρός της, και έσπευσε να ενωθεί με τις άλλες γυναίκες.
Η συμπλοκή εξελίχθηκε σε πραγματική μάχη. Οι Άγγλοι στρατιώτες ταμπουρώθηκαν στα τεθωρακισμένα οχήματά τους και άνοιξαν πυρ εναντίον του άοπλου πλήθους, με αποτέλεσμα να σκοτώσουν τη Λουκία Παπαγεωργίου Λαουτάρη και τον Παναγιώτη Ζαχαρία και να πληγώσουν δεκαοκτώ άτομα.

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Λαμπαδηφορία Μνήμης 19 Ιουλίου (Ε.Φ.Ε.Ν)

37η μαύρη επέτειος από την βάρβαρη τουρκική εισβολή και η ιδιαίτερη μας Πατρίδα η Κύπρος βρίσκεται υπό κατοχή ακόμη.
Εν έτη 2011, σε μια εποχή των δήθεν ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι πρόσφυγες ακόμα να παν στα σπίτια τους, οι μάνες θρηνούν για τον αγνοούμενο τους ακόμη, η Τουρκία προκλητικά συνεχίζει την κατοχή και την εκμετάλλευση των περιουσιών μας.

Ταυτόχρονα η πολιτική μας ηγεσία δεν λέει να καταλάβει ότι το πρόβλημα είναι πρό......βλημα εισβολής και κατοχής στην Κύπρο και εμμένει στις συνομιλίες με τον ΠΑΡΑΝΟΜΟ κατοχικό ηγέτη. Τα αποτελέσματα των διακοινοτικών συνομιλιών είναι γνωστά σε όλον τον Λαό. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια ξεκάθαρη πολιτική απέναντι στην αμετανόητη Τουρκία η οποία καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων της Κύπρου μέχρι σήμερα.

Έλληνα, σε καλούμε στις 19 Ιουλίου 2011 στις 23:00μμ, 37 χρόνια ακριβώς μετά την έναρξη της απόβασης των Τούρκων στο νησί να πορευτείς μαζί μας για μια Κύπρο ελεύθερη για πάντα Ελληνική. Μια Κύπρο πραγματικά ειρηνική που ο λαός της θα αποφασίζει για το μέλλον της.

 Ώρα: 23:00 μ.μ
Τοποθεσία: Εκκλησία της Παναγίας της Φανερωμένης προς το οδόφραγμα του Λήδρα Πάλλας
τηλ: 99751754

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ: Κώστας Μόντης

Κύπρος:  Φεβρουάριος 1914 - Μάρτιος 2004



Και τι θα γίνει τώρα,
Θα σχίσουμε τα παλιά μας τετράδια
 Που΄ταν γεμάτα χρωματιστή «Ένωση»
Θα σχίσουμε  τα παλιά  μας σχολικά τετράδια
Που΄ταν γεμάτα «Ένωση» διακοσμημένα με γιασεμιά και
Λεμονανθούς  και μαργαρίτες,
Θα σχίσουμε τα παλιά αναγνωστικά των παιδιών μας
Με τις ελληνικές σημαίες.
Θα πετάξουμε τα’ αγαπημένο αναμνηστικό σκουφί   του Γυμνασίου
Με την «Ένωση» στο γείσο
Θα πετάξουμε το χάρακά τους 
Και την τσάντα και τη μπάλα και το ποδήλατο
Που γράφαν  «Ένωση»;
Αλήθεια, Πέστε μου, τι θα γίνει τώρα;




Ήταν κάποια από τα λόγια του ποιητή που σφράγισαν τον απόηχο της ιστορίας του τόπου …

Ο Κώστας Μόντης, υπήρξε σπουδαίος Έλληνας Κύπριος ποιητής, γεννημένος  στην Αμμόχωστο το 1914. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δυστυχώς όμως, λόγω της αγγλικής αποικιοκρατίας στο νησί δεν κατόρθωσε να εξασκήσει το επάγγελμα του δικηγόρου. Ωστόσο, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και ασχολήθηκε πολύ με το θέατρο και τη λογοτεχνία. Η επαγγελματική του σταδιοδρομία πέρασε και από το Υπουργείο  Εμπορίου και Βιομηχανίας ως Διευθυντής Τουρισμού.

Στρέφοντας  το ενδιαφέρον στην ποίησή του, παρατηρεί κανείς πως είναι χαρακτηριστική και ιδιότυπη. Μέσα από ολιγόστιχες αράδες ξεδιπλώνεται στον αναγνώστη η θυμοσοφική διάθεση του μηνύματος. Κάποια από τα ποιήματά του είναι άτιτλα και άλλα φέρουν τίτλους μεγαλύτερους και από το ποίημα. Το έργο του ονομάζεται ακαριαία ποίηση, στιγμιαία ποίηση. Αν και ολιγόστιχα τα ποιήματά του είναι ολοκληρωμένα, αφήνοντας  τον αναγνώστη να ανακαλύψει μοναχός τα σκαλοπάτια που οδηγούν στο πυρήνα του ποιήματος.  Εδώ θα ήταν καλό να σημειωθεί ότι αρκετά από τα ποιήματά του είναι καυστικά, διαθέτουν ένα τόνο ειρωνικό και κάποιες φορές γίνονται έντονα σπαρακτικά, ξυπνώντας συναισθήματα που κλονίζουν τον αναγνώστη. Επί παραδείγματι:

«Είναι δύσκολο να πιστέψω
πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας
είναι δύσκολο να πιστέψω
πως μας τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνειας»



Ο ποιητής αυτός διαθέτει στο ιστορικό του σπουδαίες ποιητικές συλλογές, συλλογές που επηρεάστηκαν έντονα από τη ζωή και τα βιώματά του. Κάποιες από αυτές διαπραγματεύονται απλά καθημερινά πράγματα της ζωής, για αυτό και οι πρώτες συλλογές φέρουν το όνομα «τα τραγούδια ταπεινής ζωής». Επίσης, ο ποιητής έχει λατρεία με τα παιδιά, έτσι κάνει στροφή και προς την παιδική ποίηση δίνοντας μέσα από αυτή μαθήματα ανθρωπιάς.



Μια άλλη αξιόλογη ομάδα ποιημάτων αναφέρεται  στην Αγγλοκρατία, στην εισβολή, στους ήρωες του τόπου και στους αγνοουμένους. Σε καταστάσεις και περιόδους που είναι συνυφασμένες με την προσωπική ζωή του. Ο ίδιος αναμειγνύεται και δρα κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ, αφού ο υγιής πατριωτισμός του δεν τον αφήνει αδιάφορο. Καταδεικνύονταιι και μέσα από τους στίχους του, η αίσθηση του χρέους, η ιστορική μνήμη, η έννοια της πατρίδας – οι ιδεολογικές αρχές που ταυτίζονται με το ανήσυχο πνεύμα του δημιουργού. Ένδειξη των πιο πάνω αποτελούν τα ακόλουθα ποιήματα:

Άγνωστος Στρατιώτης

Γιατί πάντα αυτός ο ρωμαλέος,


γιατί πάντα αυτός ο γενναίος πολεμιστής     

ν’ αντιπροσωπεύει τον Άγνωστο Στρατιώτη;
Υπάρχουν κι άλλοι πιο δειλοί, πιο αδύνατοι
με πιο ρυτιδωμένα μέτωπα
με μια πικρή σκέψη στο βλέφαρο
με πολλούς υπολογισμούς πίσω απ’ τη σκανδάλη.
Δε μας κάνουν αυτοί
δε γίνονται αγάλματα αυτοί.



Προς Τούρκους Εισβολείς

Κι αυτή η σελήνη η ματωμένη και μισή
που μας την κουβαλήσατε!  
Αλήθεια πέστε μου, μετρήσατε  
πόσοι άλλοι πέρασαν απ΄ το νησί  
πριν από εσάς πανίσχυροι κ’ επιφανείς  
κι ούτε για δείγμα καν δεν έμεινε κανείς;        



Ο έξοχος αυτός ποιητής έγραψε τον επίλογό του στις 3 Μαρτίου 2004, αφήνοντας πίσω ό,τι καλύτερο για την Κυπριακή Νεότερη Ποίηση. Ο πολιτισμός μας λοιπόν οφείλει να υμνεί το έργο του Κώστα Μόντη. Ένα έργο που εύλογα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της εθνικής αξιοπρέπειας και της διατήρησης της ιστορικής μνήμης, ένα έργο στο οποίο καταγράφεται η καθημερινότητα, οι έννοιες και οι αγωνίες του τόπου αυτού. Η κοινωνία αυτού του νησιού οφείλει να παραδειγματιστεί από την αθάνατη ψυχή του και τα ακόλουθα λόγια να αποτελούν φωτεινό παράδειγμα για όλους.


«Χρόνια, σκλαβκιές ατέλειωτες τον πάτσον τζιαι τον κλώτσον τους. Εμείς τζαμαί: Ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στον ρότσον τους!»



*Το αφιέρωμα στον Κώστα Μόντη δημιουργήθηκε από το μέλος της ΕΦΕΝ,
Έλενα Καλυφόμματου για την ΕΦΕΝ.
Λεμεσός, Ιούνιος 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Έκρηξη στη Ναυτική Βάση στο Μαρί

"Ω, ξειν αγγέλειν Έλληνοις Κύπριοις, ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι"


Ένας ακόμα μαύρος Ιούλιος για την Κύπρο μας που στιγματίστηκε από το θάνατο των δεκατριών ηρώων από την έκρηξη στη ναυτική βάση «Αντ/γος Ευάγγελος Φλωράκης» στο Μαρί. Ένας ακόμα μαύρος Ιούλιος που βύθισε την Κύπρο στο πένθος, χωρίς κανείς μέχρι στιγμής να έχει απολογηθεί μπροστά στις οικογένειες των αδικοχαμένων παλικαριών και ενώπιον του κυπριακού λαού. Ένας ακόμα Ιούλιος που ντύνει το νησί μας στο μαύρο χρώμα του πένθους και στο κόκκινο, από το άγιο αίμα των νεκρών μας.

Η Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη και ταυτόχρονα, τον απαράμιλλο θαυμασμό για τα γεγονότα της 11ης Ιουλίου 2011 που υπήρξαν λίγο πολύ αποτέλεσμα ανευθυνότητας και εγκληματικής αμέλειας από τους κυβερνώντες.


Επιγραμματικό Ιστορικό:
Αρχικά αξίζει να αναφέρουμε ότι στην ναυτική βάση “Eυάγγελος Φλωράκης» υπήρχαν από το 2009, ενενήντα-οκτώ εμπορευματοκιβώτια γεμάτα εκρηκτικές ύλες (πυρίτιδα) όπως ανέφερε ο κ. Παπακώστας σε δήλωσή του την ίδια χρονιά. Τα εμπορευματοκιβώτια, όπως τραγικά, εν τέλει, διαπίστωνε ο κ. Παπακώστας «είχαν ασφαλές περιεχόμενο και μπορούσαν να τοποθετηθούν ακόμη και σε κατοικημένη περιοχή!». Παρά τις απέλπιδες προσπάθειες του ήρωα, πλοιάρχου Ανδρέα Ιωαννίδη  για αποχώρηση του επικίνδυνου υλικού από τη βάση, το υλικό αφέθηκε εκτεθειμένο στον ήλιο με τους κυβερνώντες να απαξιώνουν τις επιστολές του διοικητή του Ναυτικού. Με το έγγραφο που δημοσιεύθηκε και αφορά τη συνεδρία για το εν λόγω θέμα το Φεβρουάριο του 2011 παρόντες ήταν μεταξύ άλλων ο Υπ. Εξωτερικών Μάρκος Κυπριανού, ο Υπ. Άμυνας Κώστας Παπακώστας και δυο απεσταλμένοι του Προέδρου της Δημοκρατίας από το Διπλωματικό Γραφείο του Προεδρικού Μεγάρου.

Παρά τις έντονες ανησυχίες του ήρωα Ιωαννίδη και στρατιωτικών της βάσης, και ενώ οι εμπλεκόμενοι πολιτικοί ήταν γνώστες της επικινδυνότητας των φορτίων, αφού ορισμένα από τα κιβώτια είχαν διογκωθεί από εκρήξεις, ουδείς έπραξε έστω και το ελάχιστο.


Τα χαράματα της 11ης Ιουλίου, όταν είχαν αρχίσει εκρήξεις από τα «κιβώτια του θανάτου» βρήκαν τον λεβέντη πλοίαρχο να διατάζει τους στρατιώτες του να απομακρυνθούν από τη βάση, ενώ την ίδια στιγμή κλήθηκε και η πυροσβεστική υπηρεσία για βοήθεια. Γύρω στις 05:00 – 06:00 ακούστηκε η τεράστια έκρηξη, όταν τα ενενήντα – οκτώ κιβώτια γεμάτα πυρίτιδα ανατινάχτηκαν, με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα.

Οι ανθρώπινες απώλειες:
Τα αδικοχαμένα παλικάρια από την έκρηξη στη ναυτική βάση στο Μαρί είναι οι ήρωες

Πλοίαρχος Ιωαννίδης Ανδρέας
Αντιπλοίαρχος Λάμπρου Λάμπρος
Αρχικελευστής Κλεάνθους Κλεάνθης
ΕΠΥ Κελευστής Ηρακλέους Μιχάλης
Ναύτης Χριστοφόρου Μιλτιάδης
Ναύτης Χριστοφόρου Χριστάκης
Αρχιλοχίας (Πυρ.) Παπαδόπουλος Ανδρέας
Αρχιπυροσβέστης Γιακουμή Γιώργος
Πυροσβέστης Κρόκος Βασίλης
Πυροσβέστης Τταντής Σπύρος
Πυροσβέστης Θεοφίλου Παναγιώτης
Πυροσβέστης Αδάμου Αδάμος
Φύλακας του Ηλεκτρ/γικού Σταθμού της ΑΗΚ στο Βασιλικό Χαραλάμπους Αντώνης


Το μόνο που έχουμε να πούμε μετά τα αποτελέσματα της ανύπωτης τραγωδίας είναι συλλυπητήρια στις οικογένειες των αδικοχαμένων παλικαριών μας και κουράγιο για δυνατή συνέχιση του αγώνα της δικαίωσης. Συμμετέχοντας και εμείς στο πάνδημο πένθος του λαού μας διαδηλώνουμε και θα απαιτούμε μέχρι την τελική δικαίωση την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων.

«Είναι άλλο να πεθαίνεις για την πατρίδα, και άλλο να πεθαίνει η πατρίδα εσένα!»

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Στηρίζουμε τα δικά μας προϊόντα

ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ και ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ελληνικά και κυπριακά προϊόντα

Το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η μητέρα πατρίδα μας Ελλάδα δεν πρέπει να μας βρίσκει αδιάφορους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, βλέπουμε πως η Ελλάδα μας κυλάει ασταμάτητα στον κατηφορικό δρόμο που την σκούντηξαν και γι' αυτό ακριβώς, ανησυχούμε και για την Κύπρο μας. Όλοι οι πολιτικοί σημείωναν και τονίζουν μέχρι σήμερα, ότι η Κύπρος έχει δυνατή οικονομία, μπορεί και θα αντέξει, όμως, κανένας τελικά από όλους αυτούς δεν βγήκε και δεν βγαίνει απόλυτα ορθός μπροστά στις εξελίξεις. Η οικονομία της Κύπρου υπέστη σοβαρό πλήγμα και για όσες κατηγορίες γινόταν κάθε φορά λόγος ότι πλήγησαν, η απάντηση ήταν η αναμενόμενη: φταίει η οικονομική κρίση. Θεωρούμε πρέπον, αφού έφταιγε η οικονομική κρίση εξ' αρχής, να δείξουν τον ανάλογο σεβασμό προς τον λαό και με σταράτα λόγια την έξυπνη παραδοχή ότι "ναι, θα έχουμε πρόβλημα", χωρίς να αρκούνται οι κυβερνώντες σε σχόλια του τύπου "η κρίση θα αφήσει την Κύπρο αλώβητη (!)".
Ως Έλληνες της Κύπρου οφείλουμε να στηρίξουμε την Ελληνική οικονομία αλλά και τη δική μας, με έναν πολύ απλό τρόπο: να ελέγχουμε την προέλευση του προϊόντος που αγοράζουμε! Όχι γιατί μισούμε άλλες χώρες αλλά γιατί η Ελλάδα μας βρίσκεται σε μια από τις χειρότερες ιστορικές περιόδους και χρειάζεται τη βοήθεια και τη σύμπραξη ολονών μας. Εξάλλου, στηρίζοντας τα δικά μας προϊόντα συντελούμε στη μη αποδυνάμωση των ελληνικών παραγωγών, δεν στηρίζουμε την κοινωνική μάστιγα της ανεργίας και κυρίως, στρεφόμαστε εναντίον της εξάρτησής μας από ξένα κεφάλαια.

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, εμείς οι λίγοι και πιστοί στην παντοτινή μαγεία της Ελλάδας και ας την στηρίξουμε, για να την βοηθήσουμε να ορθώσει εν μέρει οικονομικά. Εδώ δεν χωράνει απογοητεύσεις. Αγοράζουμε και στηρίζουμε τα δικάς μας προϊόντα, αγαπάμε την Ελλάδα μας, αγαπάμε την Κύπρο μας. Λίγη προσευχή και λίγη υπομονή και όλα θα πάνε μια χαρά, αρκεί να το πιστέψουμε εμείς και ιδίως, η ψυχή και η συνείδησή μας. Μόνο τότε θα μπορούμε να αισιοδοξούμε και τον καλύτερο κόσμο που θέλουμε, και όλα θα πάνε καλά.

Εμπρός μην χάνουμε καιρό, ας ξεκινήσουμε να στηρίζουμε τη δική μας γη και τις ντόπιες παραγωγές!!!


* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιούλιος 2011