Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Επίκαιρα: ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ



Χρόνια Πολλά, ευλογημένα.

Η Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων εύχεται σε όλους σας ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ κι ένα ευτυχισμένο έτος, γεμάτο αγάπη, χαρά και γαλήνη.Ας προσευχηθούμε όλοι μας για την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ των κατεχόμενών μας εδαφών που δε θα αργήσει να ‘ρθει κι ας ελπίσουμε, ότι η χρονιά που πέρασε ήταν η τελευταία όπου συμπολίτες,συμμαθητές και φίλοι μας βούλιαξαν στο βούρκο της λήθης και της νέας τάξης πραγμάτων. Ας προσευχηθούμε, το 37ο έτος κατοχής του 37% των εδαφών της πατρίδος μας που συμπληρώνεται εν έτη 2011 να είναι το τελευταίο και ακριβώς εδώ να βρίσκεται το τέρμα της παράνομης και συνεχιζόμενης κατοχής της μισής μας πατρίδας.Κάθε ευλογία, προσωπική και επαγγελματική καταξίωση και να μας έχει ο Θεός, Παντοκράτων όλων, πάντοτε καλά.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.

Με πίστη στο Θεό και στην Πατρίδα

ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ


Διαδήλωση Διαμαρτυρίας στις Αγγλικές Βάσεις



Δεν μπορεί να μας αφήσει με σταυρωμένα χέρια η προκλητική δήλωση του Υπουργού Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου σχετικά με τις βρετανικές κατοχικές βάσεις στο νησί. Ο υπουργός άμυνας του Η.Β. δήλωσε τον Δεκέμβριο του 2011 ότι: «Οι βάσεις βρίσκονται σε μια περιοχή γεωπολιτικής σημασίας και ψηλής προτεραιότητας μακροπρόθεσμα για τα συμφέροντα εθνικής ασφαλείας του Ηνωμένου Βασιλείου»


Οι πιο πάνω δηλώσεις πιστοποιούν για ακόμη μια φορά ότι η Βρετανία θέλει να φαίνεται ως αποικιοκράτης της Κύπρου μας, και δεν λέει να κουνήσει το πόδι της από το νησί μας συνεχίζοντας να διατηρεί τα αγγλικά αποικιοκρατικά κατάλοιπα της ακόμα στην Κύπρο.

Ο λαός της Κύπρου με τους αγώνες του αξίωσε της έξοδο της κατοχικής Βρετανίας από το νησί και πάντα θα την αξιώνει. Δεν μπορεί καμιά χώρα να έχει κατοχικές βάσεις, για εξυπηρέτηση δικών της συμφερόντων, σε ξένο τόπο. Σε τόπο ο οποίος δεν ανήκει σ’ αυτούς αλλά στους κατοίκους στην Κύπρου.

Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι οι Βρετανοί από το 1963 σταμάτησαν να πληρώνουν το ενοίκιο της στην κυπριακή δημοκρατία, επικαλούμενοι τις ταραχές που υπήρχαν εκείνη την περίοδο στο νησί, και αυτό το γεγονός καθιστά τους Βρετανούς πλέον παράνομους έναντι των υποχρεώσεων που έχουν στην Κύπρο.

Προτάσσουμε το αγώνα μας ενάντια στον Αγγλικό Ιμπεριαλισμό και υπέρ της Αυτοδιάθεσης των λαών και απαιτούμε ΑΜΕΣΗ αποχώρηση των Βρετανικών Βάσεων από το νησί μας το συντομότερο δυνατό.

Σε μια Κύπρο του 21ου αιώνα οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στον τόπο μας δεν έχουν καμιά θέση.

Προσθέτουμε δε ότι οι αγώνες που έδωσαν οι πρόγονοι μας, ενάντια στην Αγγλική κατοχή και υπέρ της Αυτοδιάθεσης των Κυπρίων, πρέπει να δικαιωθούν. Προς αυτή την κατεύθυνση αγωνιζόμαστε κι εμείς, ενάντια στα συμφέροντα των “Μεγάλων” δυνάμεων και υπέρ των συμφερόντων του Λαού μας.

Προβληματισμένοι για την κατάσταση που επικρατεί στο νησί μας όσον αφορά την τουρκική κατοχή και την συνέχιση της κατοχής του τόπου μας από τον αγγλικό στρατό και με αφορμή των προκλητικότατων δηλώσεων του ΥΠΕΞ του Η.Β., ανακοινώνουμε ότι στις 2 του Γενάρη στις 6:00μμ η Εθνική Αντί-αποικιακή Πλατφόρμα διοργανώνει εκδήλωση διαμαρτυρίας στις Βρετανικές Βάσεις του Ακρωτηρίου.

Η διαδήλωση θα ξεκινά με αυτοκινητοπομπή από το Τσίρειο στάδιο και θα έχει κατάληξη στις βρετανικές βάσεις όπου θα γίνει διαδήλωση διαμαρτυρίας για την παράνομη διατήρηση των Βάσεων στο νησί μας.

Ας στείλουμε ένα βροντερό μήνυμα στους Άγγλους, ότι αυτή η Γη δεν τους θέλει!

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 17:30
Τσίρειο Στάδιο: Εκδοτήρια εισιτηρίων στην Ανατολική κερκίδα

Περισσότερες Πληροφορίες:

Στυλιανός Σωτηρίου 99801504
Σιλουανός Νικολάου 99785063

Εθνική Αντί-αποικιοκρατική Πλατφόρμα

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Έξι μήνες μετά τη δολοφονία 13ών συμπολιτών μας, 13ών αδελφών, 13ΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ!



Εμείς είμαστε το μέλλον αυτού του τόπου και καθήκον μας είναι να αντιμετωπίσουμε και να αντεπεξέλθουμε στις προκλήσεις της εποχής μας. Έρχονται χρόνια δύσκολα...

Πρόσφατα, γίναμε όλοι θεατές στην ατιμωρησία των ενόχων της Ήλιος. Κανένας στην φυλακή, κανένας κατηγορούμενος γι' αυτή τη δολοφονία 121 ανθρώπων. Τι θα γίνει με τους δεκατρείς;

Οι μαθητές δηλώνουν παρών! Έτοιμοι να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτούς που νομίζουν ότι μπορούν να καλύψουν την ανευθυνότητά τους και την κακή διαχείρισή στο μερίδιο που τους αναλογεί.

Έτσι, με δική μας πρωτοβουλία διοργανώνουμε πορεία διαμαρτυρίας, πορεία καταδίκης αυτών που δολοφόνησαν τους δεκατρείς λεβέντες μας.

Η πορεία θα ξεκινήσει από την Πλατεία Ελευθερίας, η ώρα 4 το απόγευμα, με προορισμό το προεδρικό μέγαρο. Εκεί για να θυμίσουμε πως η Κύπρος δεν ξέχασε! ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ 13ΕΙΣ! Απαιτούμε δικαίωση.

Η χώρα μας αδέλφια δε χρειάζεται κτήρια, χρειάζεται ελπίδα!
Ας μη λείψει κανείς...

Με πίστη στο Θεό και στην πατρίδα,
ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ.
Τηλ. 99751754

Θα μας βρείτε και στο facebook: http://www.facebook.com/events/316513051714098/

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

Επίκαιρα: Το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων

24 Δεκεμβρίου και όλα σχεδόν τα καταστήματα και υπεραγορές έχουν στολίσει τις βιτρίνες τους και άρχισαν τις εκπτώσεις, με αφορμή την μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων!



Εγώ γεμάτος οργή και παράπονο για την καπήλευση της εορτής των Χριστουγέννων, είπα να γράψω αυτό το άρθρο.
 Ποιο είναι λοιπόν το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων; Μήπως βρίσκεται στα φωτισμένα λαμπάκια; Μήπως στις διάφορες Χριστουγεννιάτικες, δήθεν, εκπομπές; Ή μήπως στις στολισμένες βιτρίνες των καταστημάτων; 
Όλοι ικανοποιούνται μένοντας στην επιφάνεια και οι άνθρωποι που ψάχνουν την πραγματική ουσία των Χριστουγέννων είναι πολύ λίγοι !



Έτσι λοιπόν περνούν τα Χριστούγεννα χωρίς να αγγίζουν σχεδόν την ψυχή κανενός. Έτσι λοιπόν η γιορτή των Χριστουγέννων εξυπηρετεί άλλους σκοπούς. Εξυπηρετεί το ξόδεμα λεφτών, την ανταλλαγή δώρων και την ψεύτικη διασκέδαση των νέων σε κλαμπ και μπαράκια!

Λοιπόν…Άραγε που βρίσκεται, που χωράει ο Χριστός σε αυτές τις γιορτές; Είναι ο μεγάλος απών αν και η γιορτή του ανήκει απόλυτα.



Τα Χριστούγεννα κοντεύουν για ακόμη μια χρονιά. Σκεφτήκατε ποτέ γιατί γεννήθηκε ο Χριστός στον κόσμο μας; Πολύ απλά για να λυτρώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία ! Για να μπορέσει να συνεχίσει ο άνθρωπος να είναι άνθρωπος. Αυτό συμβαίνει μόνο αν ο κάθε άνθρωπος δεχτεί στην καρδιά του τον Ιησού Χριστό αφήνοντας στην άκρη την σπατάλη πολλών λεφτών και τις ψεύτικες διασκεδάσεις!


 Στο μυαλό μας κάθε Χριστούγεννα έρχεται απλά ο χοντρός και γελοίος santa claus παρά ο Χριστός, το Χριστουγεννιάτικο δένδρο και τα φωτάκια φαντάζουν πιο όμορφα από το κατανυκτικό πρωί των Χριστουγέννων στην εκκλησία.


 Όλα βέβαια έχουν την σημασία τους. Αλλά στο τέλος της ημέρας, αλήθεια, τα Χριστούγεννα δεν έγιναν απλά αφορμή για διακοπές, απλά μια αφορμή να ξεχαστούμε, που αυτό δεν είναι κακό. Το κακό είναι ακριβώς ότι πετάξαμε τις παραδόσεις μας στους κάδους των αχρήστων για μια "γιορτή" πλέον που τα έθιμα αντικαθιστά η Παγκοσμιοποίηση και ο καταναλωτισμός.


 Ο Μέγας Βασίλειος ο λιγνός και φιλάνθρωπος αυτός Άγιος, αντικαθίσταται από τον παχουλό και καλοθρεμμένο santa claus, ενώ το στολισμένο Ελληνικό καραβάκι αντικαθίσταται από το φωτισμένο, πλέον, δένδρο. Ακόμη, τα παραδοσιακά Ελληνικά κάλαντα βεβαίως αντικαθίστανται από τραγουδάκια με τον Ρούντολφ και κάτι jingle bells τα οποία καμιά σχέση δεν έχουν με τα Χριστούγεννα.


 Το πνεύμα των Χριστουγέννων (όπως παρουσιάζεται σήμερα) δεν είναι πνεύμα των Χριστουγέννων αλλά ένα εμπορικό δημιούργημα που καθηλώνει τις σκέψεις των ανθρώπων σε πράγματα υλικά.


 Έτσι η Γέννηση του Χριστού μας αντικαθίσταται πλέον από όλα αυτά.


 Δεν λέω ότι είναι καταδικαστέο αυτό, όμως είναι μια τέχνη της Παγκοσμιοποίησης να φυλακίσει τον άνθρωπο σε μια νέα "παράδοση" νέα "ήθη και έθιμα" που τον αποξενώνουν από τον πρόγονο και από την Μάνα Πατρίδα. Που τον κάνουν απλά άνθρωπο χωρίς Πατρίδα ή Έθνος. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στα Χριστούγεννα αλλά και σε άλλους τομείς.


 Το μόνο που έχουμε να κάνουμε εμείς τέτοιες Άγιες μέρες, παρόλα ταύτα, είναι να προσφέρουμε αγάπη προς τον συνάνθρωπο μας, δεν χρειάζεται πραχτικός αγώνας για να κρατήσεις τις παραδόσεις σου, χρειάζεται πνευματική αντίσταση. Με την αγάπη όλα μπορούν να συμβούν και εξάλλου δεν είναι αυτό που μας φέρνει ο Νεογέννητος Χριστός;


 Τι αξία έχουν τα Χριστούγεννα αν απλά ενασχολούμαστε με αυτά τα ζητήματα. Απλά καλά είναι να προβληματιζόμαστε, τόσο εμείς οι ίδιοι, όσο και οι αδελφοί μας για το τι τελικά σημαίνει κάποια Γιορτή ή κάποια έθιμα. Επίσης, μόνο με την προώθηση της παράδοσης πρώτοι εμείς στα σπίτια μας και μετά στους φίλους μας θα καταφέρουμε κάτι.


 Οι καιροί είναι δύσκολοι, και η αντίσταση θα πρέπει να γίνει πνευματική που θα οδηγήσει στην εθνική.



Κλείνοντας, εύχομαι στον κάθε ένα σας να ζήσει ξεχωριστά αυτή την μεγάλη γιορτή και ο Χριστός να κατακλύσει τις καρδιές όλων μας και να βοηθήσει στο ξεσκλάβωμα της πονεμένης Κύπρου μας!


Καλά Χριστούγεννα !

Από: http://antistasiorthodoxia.blogspot.com/2011/12/blog-post_23.html

Πρωτοβουλία Πανελλήνιας Αλληλεγγύης








Πρωτοβουλία Πανελλήνιας Αλληλεγγύης

Στην Ελλάδα σήμερα:
• 20.000 άστεγοι
• 878.266 άνεργοι (17,7 %)
• Λιποθυμίες μαθητών από ασιτία
• Γονείς αφήνουν τα παιδιά τους σε ορφανοτροφεία

Ως Έλληνες θεωρούμε καθήκον και υποχρέωση μας να συνδράμουμε όσο περισσότερο μπορούμε στη στήριξη των Ελλαδιτών αδελφών μας. Ειδικά τις ημέρες αυτές της αγάπης, είναι ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη αλληλεγγύης. Ως εκ τούτου, αναλάβαμε την πρωτοβουλία πανελλήνιας αλληλεγγύης, με σκοπό να μαζέψουμε όσα περισσότερα τρόφιμα, ρούχα και παιχνίδια, προκειμένου να σταλούν στην Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων (Π.Ε.ΦΙ.Π.).

Η προσπάθεια αυτή ξεκίνησε την Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου και θα αποπερατωθεί την Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου. Από την Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου μέχρι και την Τρίτη 27 Δεκεμβρίου μπορείτε να απευθύνεστε κοντά μας στα τηλέφωνα που αναγράφονται στο κάτω μέρος του φυλλαδίου μεταξύ των ωρών 9.00-19.00 για την συγκομιδή των προϊόντων. Η προσπάθεια ολοκληρώνεται τη Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου στη πλατεία Γρηγόρη Αυξεντίου (Διοικητήριο) στην Ανεξαρτησίας, στη Λεμεσό, όπου θα παρευρίσκονται άτομα της Πρωτοβουλίας για να παραλαμβάνουν τα προϊόντα από τις 10.00 το πρωί έως και τις 20.00 το βράδυ.

Προϊόντα:
• Τρόφιμα: είδη ξηράς τροφής όπως όσπρια, μακαρόνια, παξιμάδια, μπισκότα, ζάχαρη, κονσερβοποιημένα τρόφιμα κτλ.
• Ρούχα: βρεφικά, παιδικά, γυναικεία και αντρικά σε πολύ καλή κατάσταση (δηλαδή πρέπει να είναι πλυμένα, στεγνά, σιδερωμένα και όχι σκισμένα) και κουβέρτες
• Παιχνίδια: σε κουτιά ή σε πολύ καλή κατάσταση (δεν πρέπει δηλαδή να είναι σπασμένα ή χαλασμένα)

Χώροι:
Αποθήκη στην οδό Ελλάδος 71, έναντι της Μητρόπολης Λεμεσού (με την ευγενή παραχώρηση της Μητρόπολης Λεμεσού)
Αποθήκες στην οδό Κουτσοβέντη 8, Βιομηχανική Περιοχή Αγίου Αθανασίου
Γραφείο 9G στην οδό Γλάδστωνος 55, Πεντάδρομος

Τηλέφωνα:
99531131, Γιώργος
99291198, Χριστόφορος
96759033, Χριστιάνα

Ηλεκτρονική διεύθυνση (email):
panelliniaallilegie@gmail.com

Για περισσότερες πληροφορίες αποταθείτε στο facebook page: Πρωτοβουλία Πανελλήνιας Αλληλεγγύης


ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕ ΕΛΛΗΝΕΣ

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011



"Με πίστη λοιπόν στο Θεό, τον αιώνιο προστάτη και στηρικτή μας, είμαστε σίγουροι πως ο Ελληνισμός δε θα αφανιστεί ποτέ και με κάθε μας ενέργεια, κάθε μας κίνηση, κάθε μας βήμα, θα φωνάζουμε για την Κύπρο μας. Για την Κύπρο που θέλουμε να ζήσουμε εμείς, που θέλουμε να αντικρίσουν οι επόμενες γενιές και να κοιμηθούν αιώνια ήσυχες, για την Κύπρο που θέλουμε να ζήσουν τα παιδιά μας και με περηφάνια να παραδώσουν παρακάτω, για την Κύπρο που πολέμησαν οι ηρωομάρτυρες του πιο αγνού αγώνα που πραγματοποιήθηκε ποτέ στον τόπο μας, για την Κύπρο που πριν ελάχιστα χρόνια κύλησε το αίμα των Ισαάκ και Σολωμού. Για αυτή την Κύπρο ζούμε, αναπνέουμε, ελπίζουμε και καρτερούμε…"
"Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.

Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε..."
Κ.Π. Καβάφης

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: ΜΟΥΣΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ





Γεννήθηκε στο χωριό Παναγιά, της επαρχίας Πά­φου, το Μάιο του 1932.
Έπεσε σε μάχη πολεμώντας εναντίον των Άγγλων μαζί με άλλους αντάρτες της ΕΟΚΑ, στον δρόμο Λευκωσίας-Κάτω Πύργου, στην τοποθεσία Μερσινάκι, στις 15 Δεκεμβρίου 1955.
Γονείς: Γεώργιος και Αναστασία Μούσκου.
Αδελφές: Κυριακού, Μαρία, Καλλισθένη, Ορθοδο­ξία, Κλεοπάτρα, Φάνη.



Ο Χαράλαμπος Μούσκος τελείωσε το δημοτικό σχολείο Παναγιάς και το Ελληνικό Γυ­μνάσιο Πάφου. Ήταν ξάδελφος του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ'. Μετά από ειδική εκπαί­δευση στην Ελλάδα, διορίστηκε διευθυντής του τυπογραφείου της Αρχιεπισκοπής, στο οποίο τυπώνονταν και τα πρώτα φυλλάδια και έντυπα του αγώνα. Παράλληλα δρούσε ως στέλεχος των οργανώσεων ΠΕΟΝ και ΟΧΕΝ οι οποίες είχαν την ενθάρρυνση του Αρχιεπι­σκόπου. Με την έναρξη της ένοπλης δράσης της ΕΟΚΑ, ο Μούσκος ήταν ένας από τους πέντε πρώτους ομαδάρχες των ομάδων δολιοφθορέων Λευκωσίας και ερχόταν σε άμεση επαφή με τον αρχηγό Διγενή.

Η ομάδα του, με αρχηγό τον ίδιο, έλαβε ενεργό μέρος τη νύκτα της Πρώτης Απριλίου 1955 σε επίθεση στην Αρχιγραμματεία. Αργότερα προδόθηκε, αλλά διέφυγε τη σύλληψη και βγήκε αντάρτης στα βουνά. Ήταν ο πρώτος που κατέφυγε στο αντάρτικο στον Κύκκο, όπου έφθασαν και άλλοι στη συνέχεια για να αποτελέσουν την πρώτη ανταρτική ομάδα με την επωνυμία  Όυρανός' και με αρχηγό το Μάρκο Δράκο.

Στις 15 Δεκεμβρίου 1955 ο Χαράλαμπος Μούσκος μαζί με τους συναγωνιστές του ήρω­ες Μάρκο Δράκο, Ανδρέα Ζάκο, Χαρίλαο Μιχαήλ και άλλους τέσσερις έστησαν ενέδρα εναντίον Άγγλων στην τοποθεσία Μερσινάκι κοντά στους αρχαίους Σόλους. Στη μάχη που ακολούθησε έπεσε ο Χαράλαμπος Μούσκος και φονεύθηκε ένας Άγγλος στρατιώτης. Είναι ο πρώτος αγωνιστής της ΕΟΚΑ που έπεσε σε μάχη. Δίπλα του συνελήφθησαν βαριά τραυ­ματισμένοι ο Ανδρέας Ζάκος και ο Χαρίλαος Μιχαήλ, ενώ ο Μάρκος Δράκος διέφυγε τραυματισμένος στο κεφάλι.

Ένα χειρόγραφο ποίημα, το οποίο βρέθηκε βαμμένο με το αίμα του στο τρύπιο από σφαίρες πορτοφόλι του, μελοποιήθηκε και έγινε πολύ δημοφιλές (το ποίημα αποδίδεται στον Ευαγόρα Παλληκαρίδη).

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Η κυπριακή κοινωνία του ...σήμερα


"Εκεί, λοιπόν, ανάμεσα στην άνεση και την αδιαφορία μας, χάθηκε η ανθρωπιά και η αξιοπρέπεια..."


Στην  Κύπρο του σήμερα, βλέπουμε την κοινωνία μας να αυτοδιαλύεται σιγά – σιγά και να μην την ενδιαφέρει το πώς θα περάσει (η ίδια και οι επερχόμενες γενιές)  το μέλλον της. Αυτό πλέον που έχει αξία για τη ζωή του σημερινού Κύπριου, είναι το πώς θα περάσει την μέρα του. Εκεί, λοιπόν, ανάμεσα στην άνεση και την αδιαφορία μας, χάθηκε η ανθρωπιά και η αξιοπρέπεια, δύο λέξεις που σπάνια τις συναντούμε στη ψυχή και στο μυαλό του ανθρώπου, ωστόσο, που έπρεπε να συντροφεύουν τα μυαλά των Ελλήνων, ιδίως τους σημερινούς χαλεπούς καιρούς που ζούμε.


Η κοινωνία μας έχασε το παιχνίδι της εμπιστοσύνης και της αλληλοβοήθειας μεταξύ του συνόλου της. Οι πάντες κοκορεύονται πως νοιάζονται για μια "δίκαιη κοινωνία", για μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις, αλλά το πρόσωπό τους μαρτυρεί αρκετά ώστε να καταλάβουμε τι παριστάνουν ορισμένοι "άνθρωποι" ανάμεσά μας. Καταντήσαμε να έχουμε μια ηττοπαθή και δειλή κοινωνία, ανθρώπους εγωκεντρικούς και συμφεροντολόγους, με μόνη σκέψη το πώς θα περάσουν καλά και το πού θα ξενυχτίσουν, κι έτσι, το θάρρος και η τόλμη που έπρεπε να πρεσβεύουν ιδίως τους Έλληνες της Κύπρου εξαφανίστηκαν. Πολλοί είναι αυτοί που βολεύτηκαν και το ξέρουμε.


Ας μην φοβηθούμε, όμως, ας μην δειλιάσουμε! Να τολμήσουμε να αλλάξουμε πράγματα γιατί μόνο τότε θα πάει μπροστά αυτός ο τόπος. Εμείς οι λίγοι όταν θέλουμε, γινόμαστε μια γροθιά και όπως μας έχει διδάξει η ελληνική μας ιστορία, ποτέ οι αγώνες του Ελληνισμού δεν στηρίζονταν στην ποσότητα... Ας αλλάξουμε την κοινωνία μας, ο καθένας με τον τρόπο του. Φίλος με φίλο, αδελφός με αδελφό. Είναι και αυτή μια μάχη που πρέπει να την κερδίσουμε. Στην μοιρασμένη Κύπρο, τον τόπο που μας γέννησε και στον οποίο οφείλουμε πολλά, δεν χωράνε συμβιβασμοί,  δεν χωράει η καλοπέραση, τα λεφτά και η αλόγιστη ευμάρεια. Ας συνειδητοποιήσουμε ότι τα προβλήματα δεν ξεκινούν -πάντα- από την εξουσία αλλά από την κοινωνία, γιατί αν η κοινωνία μας ήταν υγιής, δεν θα είχαμε τόσο ανεγκέφαλους κομματάρχες πολιτικούς, αλλά σοφούς ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!




* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Δεκέμβριος 2011

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011


«Αν οι Ελληνοκύπριοι αποφασίσουν να κάνουν Ομοσπονδία στην Κύπρο θα πρέπει να διαλέξουν από τώρα δύο εποίκους από την Ανατολία για να συντηρούν. Η Ομοσπονδία στην Κύπρο είναι σαν να βρίσκεις τη γυναίκα σου με τον εραστή της στο σπίτι σου και μετά τον χωρισμό την παίρνεις τηλέφωνο και την παρακαλείς να γυρίσει πίσω μαζί με τον εραστή της και όλα τα έξοδα πληρωμένα». Νεοκλής Σαρρής 


ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Η Αλ Γκάιντα, Η Χεσπολάχ και η… ΕΦΕΝ!

Η Αλ Γκάιντα, Η Χεσπολάχ και η… ΕΦΕΝ!

Κι όμως σωστά διαβάσατε!
Για ακόμα μια φορά οι τουρκαλλάδες γίνονται ρεζίλι μόνοι τους. Στην ψευδοεφημερίδα που εξέδωσε το ψευδοκράτος δημοσιεύτηκε μια λίστα από «οργανώσεις» οι οποίες χαρακτηρίστηκαν ως «παράνομες και τρομοκρατικές» και ως εκ τούτου απαγορεύτηκε η δραστηριοποίηση τους στα κατεχόμενα.
Εμείς οι ΕΦΕΝίτες δεν είχαμε σκοπό να πάμε στα κατεχόμενα εφ' όσον είναι υπό κατοχή. Θα πάμε μόνο όταν ελευθερωθούν τα Άγια Ελληνικά χώματα αυτού του πολύπαθου νησιού! 


Στη λίστα αυτή φυσικά δεν μπορούσε να απουσιάσει η ΕΦΕΝ(!), της οποίας το όνομα φιγούραρε στις πρώτες θέσεις κάτω από αυτό της Αλ Γκάιντα και της Χεσπολάχ!

Για ακόμη μια φορά τα «αδέλφια» μας οι Τούρκοι αποδεικνύουν με πόσο μίσος προσπαθούν να εξαφανίσουν κάθε τι Ελληνικό από αυτό τον τόπο. Για κακή τους τύχη όμως υπάρχουμε ΕΜΕΙΣ, τα ελληνόψυχα νιάτα, ΕΜΕΙΣ που στεκόμαστε απέναντι σε κάθε εχθρό του ελληνισμού, ΕΜΕΙΣ που διατηρούμε τη μνήμη ζωντανή, ΕΜΕΙΣ που σε αντίθεση με κάποιους άλλους παραμείναμε πιστοί σε μια ιδέα που ακούει στο όνομα ΕΛΛΑΣ…

Με πίστη στο Θεό και την πατρίδα
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Τα συνθήματα στα στρατόπεδα και ...οι Ελληνόψυχοι!


"Την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες"


Τις μέρες αυτές έφτασε στα αυτιά μου πως ο κ. Χριστόφιας και το κόμμα του έδωσαν διαταγή να σβηστούν συνθήματα από τους τοίχους  των στρατοπέδων μας, ένα εκ των οποίων «Τα σύνορά μας είναι στην Κερύνεια». Είναι αδιανόητο ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκμεταλλευόμενος (και) τις προδοτικές συνομιλίες, στις οποίες εκμηδενίζεται και ισοπεδώνεται το κυπριακό ζήτημα, να προσπαθεί να κάνει αυτό που ουσιαστικά επιχειρούν οι εχθροί του τόπου. Να επιδιώκει να κάνει έναν ολόκληρο λαό να ξεχάσει τα σύνορά του και να συμβάλλει στη μονιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής για ύπαρξη «συνόρων» (βλ. Πράσινη Γραμμή) και όχι οδοφραγμάτων!


Στράτος που δεν έχει συνθήματα και εμψύχωση δεν έχει ελπίδα ζωής. Το ηθικό των στρατιωτών πρέπει να είναι ακμαιότατο και οι ίδιοι να πεθαίνουν για την πατρίδα όταν και όποτε τους χρειαστεί. Με τις συνεχείς υποβαθμίσεις της Εθνική Φρουράς σχεδόν κανείς πλέον, δεν νιώθει ασφαλής. Πολλοί από εσάς, γράφοντας ότι ελπίζω ακόμα στη νεολαία των στρατιωτών μας και στο σημαντικότατο, για την κοινωνία, ηθικό τους, θα με πείτε ονειροπόλο ή και τρελό. Οι Ελληνόψυχοι μαθητές τα έχουμε ακούσει πολλές φορές αυτά. Τίποτα δεν μας πτοεί και εξάλλου κατά τον Κολοκοτρώνη «...αν δεν ήμασταν τρελοί δεν θα κάναμε επανάσταση...». Σε αυτό τον τόπο δεν ζητάμε τρελούς ίδιους με τους αγωνιστές του 1821. Αδιαμφισβήτητα, αυτό μπορώ να πω ότι είναι ουτοπικό για την κυπριακή κοινωνία του 21ου αιώνα που μεγάλωσε μέσα στην οικονομική ευμάρεια και τις ξενόφερτες συνήθειες. Ως μαθητές και μελλοντικοί πολίτες του τόπου, ζητούμε απλούς ανθρώπους που να έχουν υπεράνω όλων: το συμφέρον της πατρίδας και του κοινωνικού συνόλου και όχι του εγώ!

Όσο για τα συνθήματα μέσα στα στρατόπεδα που ασχολούνται με φασιστικές έννοιες όπως η «απελευθέρωση» και η «επιστροφή» μας αποδείξατε, δυστυχώς, ότι μπορείτε να τα σβήσετε. Αυτό που δεν μπορείτε να αγγίξετε, όμως, είναι τα γαλανόλευκα σχολεία μας, που μπορεί να εξαπλώνονται κομματικοί, μελλοντικοί καρεκλοκένταυροι, αλλά σε αυτά μέσα, εστιάζεται η νεολαία του αντιομοσπονδιακού κινήματος στην Κύπρο. Οι μαθητές που έχουν βαθιά μέσα τους την Ελλάδα δεν ασχολούνται καν με τις μαθητικές νεολαίες και δεν παίρνουν μαθήματα από κανένα μαθητοπατέρα. Παίρνουν μαθήματα από τους προγόνους τους και την ιστορία των ανθρώπων που έγραφαν στους τοίχους «Την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες...». Γι’ αυτό κι εσείς, σβήστε όσα συνθήματα θυμίζουν την Ελλάδα, την απελευθέρωση του νησιού μας, την καταδίκη της ρατσιστικής και παράνομης ομοσπονδίας, είτε από τους δρόμους και τις πλατείες, είτε από τα κτίρια και τα στρατόπεδα. Αυτό που δεν θα καταφέρετε ποτέ να πραγματοποιήσετε, είναι να κοιμήσετε αυτούς που δεν υποτάχθηκαν και παραμένουν πιστοί, αυτούς που καταδικάζουν και βροντοφωνάζουν ενάντια σε κάθε ξένο κατακτητή που κατακρατά τη γη του και σε κάθε αδικία, αυτούς που αγαπούν τη ιδέα Λευτεριά!

ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ...




* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Δεκέμβριος 2011

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Κερυνειώτη, Καρπασίτη, σου πουλούν το σπίτι!


Αφιερωμένο στους πολιτικούς που μας προδίδουν νύχτα - μέρα:

"Όλοι οι πουλημένοι, είστε καταραμένοι,
απ' τη δική μας τη γενιά,
από εργάτη, ποιητή κι από γραφιά..."


37 ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από τη βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974 και 28 χρόνια από την παράνομη ανακήρυξη της κατεχόμενης μας γης (1983) ως «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου». 37 ολόκληρα χρόνια γεμάτα πικρία, γεμάτα στεναχώρια, γεμάτα χαμένα όνειρα. Είναι δύσκολο κανείς, αν δεν το βιώνει, να αντιληφθεί ότι είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που βρίσκεται σε ημικατοχή σε όλη την Ευρώπη. Είναι, όμως, και αδιανόητο, να πιστέψει κανείς ότι η πλευρά μας συνομιλεί με τους Τουρκαλάδες που κατέχουν τη μισή μας Κύπρο και όλα αυτά (δήθεν) υπέρ του κυπριακού Ελληνισμού, για αυτήν τη «βιώσιμη και ειρηνική λύση»...

Παρ’ όλα αυτά, το πλέον δύσκολο το οποίο και με προβληματίζει είναι το γεγονός ότι,ποντάρουμε πάνω σε μια άθλια λύση, μια λύση που θα είναι η καταστροφή μας, μια λύση που στο βωμό αυτής, των εξουσιαστών Αμερικανών και των λοιπών ιμπεριαλιστών (ναι, σε αυτούς που δεν ανήκει σπιθαμή γης των λαών!) πουλήθηκαν πολιτικοί, οικονομολόγοι, επιστήμονες, κόμματα, ακόμη και ολόκληρες νεολαίες αυτών. Η λύση αυτή, που βρίσκει υποστηρικτές όλα τα κόμματα, είναι η λύση του τύπου «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία». Πραγματικά, δεν μπορώ να είμαι σίγουρος, αν οι πολιτικοί μας γνωρίζουν τον ορισμό της ομοσπονδίας(!).

Ομοσπονδία: «Ένωση περισσότερων του ενός ανεξάρτητων και αυτόνομων κρατιδίων, ώστε να αποτελούν μία και μοναδική κρατική υπόσταση, διεθνή προσωπικότητα και να διαθέτουν κοινό σύνταγμα και εσωτερικό δίκαιο(...)». Στην όμορφη νήσο μας, είναι πρέπον να υπενθυμίσει κάποιος, πως δεν έχουμε δύο κρατίδια για να μπορούμε να συνομιλούμε με βάση τη Δ.Δ.Ο. Ούτε και είναι δυνατό, να επέλθει η ενότητα -που κοκορεύουν συνεχώς- του νησιού και του πληθυσμού μέσω της διαχωριστικής και ρατσιστικής αυτής λύση.

Η λύση είναι μια, η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ και το φωνάζουμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Λύσεις που προτείνουν το χωρισμό της πατρίδας μας σε δύο κράτη, ημι-κράτη, “states”, αυτόνομες πολιτειακές μονάδες, κλπ κλπ, δεν έχουν καμία θέση και εφαρμογή στο κυπριακό πρόβλημα. Τέτοια εκτρώματα είναι ικανά ΜΟΝΟ για την τουρκοποίηση του νησιού.


Πολλοί από εμάς ίσως ξέχασαν, ίσως συμβιβάστηκαν, ίσως πουλήθηκαν για χρήματα, ή ακόμα, και για μια αξιοζήλευτη (κατά αυτούς) θέση σε μια καρέκλα κόμματος. Εμείς, όμως, που δεν έχουμε να χάσουμε τίποτε άλλο, πέρα από τη φωνή και την αξιοπρέπειά μας, ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΜΑΣΤΕ. Εμείς, οι νέοι της Κύπρου, η «μαγιά» αυτού του τόπου δηλώνουμε παρών και όπως πάντα, έτσι και σήμερα, έτσι και μέχρι τότε που θα υπάρχουν Εφιάλτες, θα αποκόπτουμε τα προδοτικά σχέδια για τη διάλυση του Ελληνισμού στην Κύπρο. Έχουμε χρέος να ανακόψουμε την ανθελληνική πορεία της κυβέρνησης, όποια και αν είναι αυτή, που αδιάντροπα συμπορεύεται με τους ξένους δυνάστες αντί με το λαό της. Είμαστε εδώ για να θυμίζουμε πως ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ! Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ!



* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Νοέμβριος 2011

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Επίκαιρα αντικατοχική: Λεμεσός


Ως ΕΦΕΝ θα θέλαμε να καταδικάσουμε την ακύρωση των αντικατοχικών εκδηλώσεων στη Λεμεσό η οποία πάρθηκε από τη ΠΣΕΜ με αφορμή τις άσχημες καιρικές συνθήκες.

Όσο περνάει ο καιρός παρατηρούμε πως αυτό το έγκλημα – η μονομερή ανακήρυξη των κατεχόμενών μας εδαφών ως «κράτος»- είτε αποσιωπάται, είτε χειρότερα διαγράφεται από τις μνήμες των Ελλήνων της Κύπρου. Εντούτοις όμως, υπάρχουν νέοι που πιστεύουν στο όραμα της Λευτεριάς και η καρδιά τους πάλλεται στους ρυθμούς της ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ. Οι νέοι αυτοί ακολούθησαν την Ελληνική καρδιά τους, που τους έσπρωχνε να βγουν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι, αντί να βρίσκονται κλεισμένοι σε κλειστά γήπεδα, σχολεία και καφετέριες.



Οι μαθητές της Ε.Φ.Ε.Ν από Λεμεσό και Πάφο, μαζί με τους φοιτητές της νεοσύστατης «Νίκης» Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου, καταδίκασαν την μονομερή ανακήρυξη του κράτους της Τουρκίας. Η εθνική φωνή των Ελληνόψυχων νέων της Κύπρου αψηφώντας τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, βγήκαν για ακόμα μια χρονιά στους δρόμους περνώντας το μήνυμα στους απέναντι, πως όσο υπάρχουν Έλληνες σε τούτο το πολύπαθο νησί τα σχέδια τους για τον εκτουρκισμό της Κύπρου θα πέφτουν στο κενό!

Η απαράδεχτη ενέργεια από τους κατά τ’ άλλα εκπρόσωπους των μαθητών(ΠΣΕΜ), αγνοήθηκε από τη νεολαία της Κύπρου. Μαθητές και φοιτητές ξεχύθηκαν στους δρόμους φωνάζοντας και καταδικάζοντας την απαράδεκτη ίδρυση του ψευδοκράτους. Τα περήφανα νιάτα της Κύπρου δε σταμάτησαν λεπτό να τραγουδούν πατριωτικά τραγούδια και να φωνάζουν συνθήματα υπό συνεχή βροχή. Η πορεία κατέληξε στην πλατεία Γρηγόρη Αυξεντίου (Διοικητήριο Λεμεσού) και έκλεισε υπό τον ήχο του Εθνικού μας ύμνου μπροστά από το άγαλμα του ήρωα της ΕΟΚΑ, Γρηγόρη Αυξεντίου.

Αξίζει να σημειωθεί, πως την ίδια ώρα η ΠΣΕΜ σε συνεργασία με την ΠΟΦΕΝ, πραγματοποίησαν εκδήλωση σε ΚΛΕΙΣΤΟ γήπεδο της Λευκωσίας η οποία μετατράπηκε σε κομματική αντιπαράθεση ανάμεσα σε ΕΔΟΝ και ΝΕΔΗΣΥ. Τέτοιες ενέργειες είναι καταδικαστέες, τη στιγμή μάλιστα που είχαν την απαίτηση να ακυρωθεί η εκδήλωση στη Λεμεσό.

…Και ενώ αυτοί λογομαχούσαν για τα μικροκομματικά τους συμφέροντα, κάποιοι άλλοι, κάποιοι «τρελοί», φώναζαν έξω στο κρύο και στη βροχή, έχοντας σαν μόνο μέλημα, το καλό της πατρίδας και του έθνους.


Εμείς οι νέοι ονειρευόμαστε μια Κύπρο ΕΛΕΥΘΕΡΗ για πάντα ΕΛΛΗΝΙΚΗ!


"Μεγάλωσα με μια έμμονη ιδέα πως θα πάω να τα δω.
Τα χώματα που χάθηκαν ένα μοιραίο καλοκαίρι.
Το ψευδοκράτος σας η μισή περηφάνει..."


Με πίστη στο Θεό και στην πατρίδα
ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ
Λεμεσός, Νοέμβριος 2011

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Αντικατοχική Πορεία Καταδίκης του Ψευδοκράτους Α.Φ.Κ ΝΙΚΗ - Α.Κ.Μ. Ε.Φ.Ε.Ν (Λεμεσός)





Ελληνική νεολαία,



Στις 15 Νοεμβρίου 1983, 9 χρόνια μετά την βάρβαρη Tουρκική Εισβολή, ο Ντεκτάς προχωρεί στην παράνομη ίδρυση του ψευδοκράτους. Αυτή η κίνηση φανερώνει τον πραγματικό λόγο που η Τουρκία ρήμαξε και βεβήλωσε το νησί μας, εκείνο το μαύρο καλοκαίρι του 1974.

15 Νοεμβρίου 2011, 28 χρόνια μετά… 


Μια τέτοια μέρα οι νεοι από όλες τις πόλεις οφείλουν να ακολουθήσουν την συλλογική προσπάθεια των αυτόνομων φοιτητών της νεοσύστατης -Α.Φ.Κ ΝΙΚΗ- και των μαθητών -Α.Κ.Μ ΕΦΕΝ-, μακριά από κομματικά και προσωπικά συμφέροντα.
Μια τέτοια μέρα ένα κτίριο, ένα στάδιο, ένας χώρος τεσσάρων τοίχων δεν μπορεί να εγκλωβίσει τις διαμαρτυρόμενες φωνές του μαθητόκοσμου. Τα νιάτα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ αυτής νήσου καλούνται να κατακλύσουν ξανά τους δρόμους και να καταδικάσουν το ψευδοκράτος της Τουρκίας.

Την Τρίτη, στις 15 του Νοεμβρίου 2011, η φωνή μας θα ακουστεί σε όλη την Κύπρο και θα φτάσει μέχρι την κατεχόμενη μας Γη, υπενθυμίζοντας σε όλους τους εχθρούς του ελληνισμού που ζουν σε αυτόν τον ιερό τόπο, πως δεν είμαστε διατεθειμένοι να υποχωρήσουμε στα μαύρα σχέδια των πολιτικών ηγεσιών μας.


Οι φωνές των μαθητών πρέπει να είναι μακριά από κλειστά γήπεδα.

Ενάντια στην παράνομη εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου μας.

Ενάντια στη μονομερή ανακήρυξη των κατεχόμενών μας εδαφών ως «κράτος».

Μακριά από τις φιλοσοφίες της ηττοπάθειας και του μηδενισμού.


ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ – ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ


Μόνη μας περιουσία και ελπίδα, η ΜΝΗΜΗ!



Συγκέντρωση στις 10.30 π.μ. στον Κινηματογράφο "Οθέλλος" με κατεύθυνση την πλατεία Γρηγόρη Αυξεντίου.(Διοικητήριο)

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

Εκδήλωση Καταδίκης του Ψευδοκράτους Α.Φ.ΕΠΑΛξη-Α.Κ.Μ. Ε.Φ.Ε.Ν

H Α.Φ.ΕΠΑΛξη και η Α.Κ.Μ Ε.Φ.Ε.Ν διοργανώνει εκδήλωση - συζήτηση με αφορμή την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους.




Δευτέρα 14 Νοεμβρίου
Ώρα: 20:00
Στέκι Πολιτισιτικής Ανάπλασης «Το Ενωτικόν»
http://www.enotikon.com/?page_id=2
Ομιλητής: Δρ. Γιώργος Κέντας επίκουρος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας.

28 χρόνια έχουν περάσει από την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους από τους Τούρκους εισβολείς.

28 χρόνια μετά οι αγώνες μας βρίσκουν πάλι στις επάλξεις, πιστούς στον αγώνα μας για
ΠΑΤΡΙΔΑ – ΤΙΜΗ – ΛΕΥΤΕΡΙΑ.

Πληροφορίες: 95-10-3001

Ιστοσελίδες:
 www.epalxi.net
 http://akmefen.blogspot.com/
www.efaefp.net

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

Πορεία Καταδίκης Ψευδοκράτους Α.Φ.ΕΠΑΛξης - Α.Κ.Μ.Ε.Φ.Ε.Ν

Η Α.Φ.ΕΠΑΛξη και η Α.Κ.Μ Ε.Φ.Ε.Ν διοργανώνουν την καθιερωμένη πορεία καταδίκης του Ψευδοκράτους.






Τρίτη 15 Νοεμβρίου
Πλατεία Παναγίας Φανερωμένης.
Προ- συγκέντρωση 09.00
Έναρξη 09.30

H πορεία θα καταλήξει στο Οδόφραγμα του Λήδρα Πάλλας όπου θα δοθεί ψήφισμα και θα υπάρξει μια μικρή εκδήλωση.

Ο αγώνας που απαιτείται για την πολυπόθητη Απελευθέρωση και την οριστική Εθνική μας αποκατάσταση διέρχεται από ένα δύσκολο δρόμο. Η λύση χάριν της λύσης δεν είναι ασφαλής επιλογή. Γι’ αυτό πέραν από την πολιτική βούληση, απαιτείται η εθνική συμφιλίωση του Κυπριακού Ελληνισμού. Μακριά από κομματικές αντιπαραθέσεις και συμφέροντα, οφείλουμε όλοι να αγωνιστούμε, ο καθένας από το δικό του μετερίζι.

28 χρόνια έχουν περάσει από την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους από τους Τούρκους εισβολείς.

28 χρόνια μετά οι αγώνες μας βρίσκουν πάλι στις επάλξεις, πιστούς στον αγώνα μας για ΠΑΤΡΙΔΑ – ΤΙΜΗ – ΛΕΥΤΕΡΙΑ

Πληροφορίες: 95-10-3001

Ιστοσελίδες: 
www.epalxi.net
akmefen.blogspot.com
www.efaefp.net

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - OXI

28 Οκτωβρίου 1940. Μια τέτοια μέρα, δεν θα μπορούσε κανένας Έλληνας να μη στρέψει τη ροή της μνήμης του έστω και για μια στιγμή στα δύσκολα μεν, αλλά ένδοξα χρόνια αυτής της εποποιίας.

Οι αλαζονικές δυνάμεις του άξονα ζητούν από μια μικρή χώρα, την Ελλάδα, να αφήσει τα στρατεύματά τους να περάσουν από τα εδάφη της. Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου η αθρωπότητα παγώνει μπροστά στο μεγαλείο της Ελληνικής ψυχής και λεβεντιάς. Η απάντηση της Ελλάδας στους Ιταλούς και τον Μουσολίνι, ένα ηχηρό ΟΧΙ. Ένα ΟΧΙ που θυμίζει το «Μολών Λαβέ» του Λεωνίδα στους Πέρσες, ένα ΟΧΙ που γράφτηκε ανεξίτηλα στην ένδοξη ιστορία του Ελληνικού έθνους.


Σύσσωμος ο ελληνικός λαός, αμέσως, τρέχει στο μέτωπο να υπερασπιστεί τα πάτρια του εδάφη. «Την πατρίδα ουκ ελάττω παραδόσω». Παρά τα λιγοστά μέσα και οπλισμό που διαθέτουν οι Έλληνες στρατιώτες, τολμούν να κοιτάξουν κατάματα τον πάνοπλο εχθρό και πάνω στα παγωμένα βουνά της Ηπείρου διδάσκουν στον κόσμο ότι η λευτεριά αποκτιέται με της καρδιάς το πύρωμα και με το αίμα. Οι γυναίκες της Ηπείρου αφήνουν τις οικογένειες τους και τρέχουν στο μέτωπο να βοηθήσουν τους μαχόμενους Έλληνες στρατιώτες. Κουβαλούν πολεμοφόδια, τρόφιμα και περιθάλπουν τους τραυματίες, οι γυναίκες της Ηπείρου δείχνουν ότι η λεβεντιά και ο ηρωισμός κυλάει στο αίμα των Ελλήνων.
Πολλοί είναι και οι Κύπριοι που σπεύδουν εθελοντές και πολεμούν το ναζισμό και το φασισμό σε Ελλάδα, Ευρώπη και Αφρική.
 Έτσι, μετά από σκληρές και άνισες μάχες οι Έλληνες νικούν τους Ιταλούς. Ποιός θα το πίστευε πως μια χούφτα άοπλοι θα νικούσαν την Ιταλική πολεμική μηχανή. Και όμως, οι Έλληνες δίδαξαν ότι σε ένα πόλεμο δεν ρωτάμε «πόσοι είναι οι εχθροί;», ρωτάμε «πού είναι οι εχθροί;».


Έτσι, ηττημένος και ταπεινωμένος ο Ντούτσε, ζητά τη βοήθεια της Γερμανίας, της μεγάλης δύναμης του άξονα. Τα Γερμανικά στρατεύματα μπαίνουν στην Αθήνα. Επικρατεί χάος. Πολλοί φεύγουν και πάνε αντάρτες στα βουνά. Άλλοι καταφεύγουν στην Αίγυπτο και σε άλλες χώρες για να πολεμήσουν από εκεί τον φασισμό. Άλλοι μένουν πίσω. Επικρατεί η φτώχεια και η πείνα. Δυστυχώς όμως, ούτε και σε αυτή τη δύσκολη στιγμή δεν έλειπε ο εφιάλτης του Έθνους, το σκοτεινό χέρι της προδοσίας. Προδότες και μαυραγορίτες έγιναν το δεξί χέρι των βαρβάρων και στράφηκαν ενάντια στους συμπατριώτες τους. Οι Γερμανοί προβαίνουν σε φρικαλεώτητες και σφαγές. Το φρόνημα των Ελλήνων όμως δεν κάμπτεται,  μένει όρθιο και αγωνιστικό, όπως έκανε πάντα στο πέρασμα των αιώνων. Στα βουνά συνεχίζουν να γράφονται σελίδες ηρωισμού, ενώ ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας κατεβάζουν τη σβάστικα από την Ακρόπολη και δείχνουν, έτσι, ότι οι Έλληνες ούτε υποτάχθηκαν αλλά ούτε πρόκειται να υποταχθούν. Ακόμα και ο ίδιος ο Αδόλφος Χίτλερ, σε ομιλία του, δήλωσε ότι ο μόνος λαός που του αντιστάθηκε με απαράμιλλο θάρρος ήταν οι Έλληνες, ενώ ο Γουίνστον Τσώρτσιλ δήλωσε χαρακτηριστικά, «Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Ελληνες πολεμούν ως ήρωες, από τώρα και στο εξής θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».


Οι Γερμανοί φεύγουν από την Ελλάδα το 1944, αφήνωντας πίσω τους συντρίμια και πάνω από 500.000 νεκρούς. Δυστυχώς, όμως, τα βάσανα της μητέρας Ελλάδας δεν είχαν τελειώσει ακόμα. Ο εμφύλιος αλληλοσπαραγμός αναπτύσσεται και η Ελλάδα κλαίει για τα παιδιά της που χαθηκαν από  Έλληνες και ένα μεγάλο «Γιατί;» ακούγεται μέχρι και σήμερα. «Γιατί ο αδερφός να σκοτώνει τον αδερφό, γιατί;».
Συναγωνιστές, εμείς σήμερα ωφείλουμε να παραδειγματιστούμε από τους ήρωες του ΄40, να μεθύσουμε από το αθάνατο κρασί του ΄21 και να πολεμήσουμε με όποια μέσα μπορούμε, και να γράψουμε και εμείς με τη σειρά μας χρυσές σελίδες στην ήδη πολυσέλιδη ένδοξη ελληνική ιστορία. Ενωμένοι, να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία, την Ελευθερία, τα ιδανικά και τη δικαιοσύνη, όπως έπραξαν οι πρόγονοί μας στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Το μέλλον αυτού του τόπου βρίσκεται στα χέρια μας και ωφείλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας Ελύθερη και ΟΧΙ υποδουλωμένη πατρίδα.

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ: Mακεδονικός Αγώνας και Εξέχουσες προσωπικότητες

Ο Μακεδονικός Αγώνας υπήρξε ένας κρίκος στην αλυσίδα των εξεγέρσεων για την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Αποτελεί μια από τις πιο ένδοξες σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας, γραμμένη με μαρτύρων αίμα, ηρωισμούς και ολοκαυτώμαατα. Οι πρωταγωνιστές του προέρχονταν από ολόκληρο τον Ελληνισμό. Ωστόσο, το κύριο βάρος του Αγώνα το σήκωσε ο γηγενής πληθυσμός της Μακεδονίας, ο οποίος όχι μόνο αγωνίστηκε αβοήθητος για τριάντα περίπου χρόνια να διαφυλάξει την ελληνικότητά του από τις διάφορες εχθρικές προπαγάνδες, αλλά και συμπαραστάθηκε με θέρμη και αποτελεσματικότητα τους Μακεδονομάχους που έσπευσαν από κάθε γωνιά της ελληνικής πατρίδας στη Μακεδονία για να πάρουν μέρος στην ένοπλη φάση του Αγώνα, στα χρόνια 1904-1908.




Η Μακεδονία όπως και η λοιπή Ελλάδα, γέφυρα ανάμεσα σε δύο ηπείρους και σε δύο θάλασσες, με τεράστια στρατηγική και πολιτική σημασία, όταν πια άρχισε να κλονίζεται η κυριαρχία της Τουρκίας στη Βαλκανική, έγινε το μήλος της έριδος των Μεγάλων Δυνάμεων. Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον έδειχνε η Ρωσία, η οποία αισθανόταν ζωτική την ανάγκη να βγει στη Μεσόγειο. Έτσι, από την εποχή της Αικατερίνης της Μεγάλης ακόμα, εξεγείροντας διαρκώς τους ομόδοξους Έλληνες επεδίωκε να τους θέσει υπό την κηδεμονία της, για να γίνει με αυτόν τον τρόπο ο φυσικός κληρονόμος του Βυζαντίου στα Βαλκάνια και τη Μ. Ασία.

Όμως μετά το 1856 η Ελλάδα ξέφυγε από τη σφαίρα επιρροής της. Από τότε η Ρωσία εστίασε τις προσπάθειές της στην εθνική αφύπνιση του σλαβικού στοιχείο της Βαλκανικής, με το οποίο εκτός από το ομόδοξο, τη συνέδεε και το όμαιμον. Μετά την κρατική αποκατάσταση των Σέρβων, η ρωσική εξωτερική πολιτική επικεντρώθηκε σταδιακά στην ενίσχυση της βουλγαρικής συνείδησης, στην αυτονομία της βουλγαρικής εκκλησίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και στη δημιουργία του βουλγαρικού κράτους. Χωρίς αμφοβολία, σημαντικότερο γεγονός στάθηκε το Σχίσμα της βουλγαρικής εκκλησίας το 1872, η οποία ονομάσθηκε πια Εξάρχια και αποδεσμεύθηκε, όχι μόνο από τη θρησκευτική δικαιοδοσία, αλλά –το σημαντικότερο- και από την πολιτική εποπτεία του Πατριαρχείου.

Ο τυπικός εκείνος εκκλησιαστικός διαχωρισμός των χριστιανικών πληθυσμών σε Πατριαρχικούς και Εξαρχικούς πήρε ουσιαστικά τη μορφή εθνικής ανταπαράθεσης Ελλήνων και Βουλγάρων και αποτέλεσε την απαρχή του Μακεδονικού Αγώνα.

Στο μεταξύ, στην από τα πανάρχαια χρόνια ελληνική Μακεδονία, οι υπόδουλοι Έλληνες δεν είχαν πάψει να εκδηλώνουν την απόφασή τους να συμμεριστούν τη μοίρα του υπόλοιπου Ελληνισμού. Αυτό έδειξαν άλλωστε και οι αγώνες και οι θυσίες τους κατά την επανάσταση της Χαλκιδικής, το 1821, με τον Εμμανουήλ Παπά, και της κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας, το 1822, με τον Καρατάσο, το Γάτσο, το Ζαφειράκη και τον Διαμαντή. Το ίδιο συνέβη και με τις απελευθερωτικές προσπάθεις στη Μακεδονία κατά τον 19ο αιώνα, όπως π.χ. η επαναστατική κίνηση στη Χαλκιδική το 1854 και στην περιοχή του Ολύμπου το 1878. Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες αυτές, η Μακεδονία παρέμεινε υπόδουλη.

Αλλά η δημιουργία της βουλγαρικής Εξαρχίας αποτέλεσε τη βάση για την προβολή των βουλγαρικών διεκδικήσεων και στον ευρύτερο μακεδονικό χώρο, διεκδικήσεων που οξύνθηκαν κυρίως μετά την ίδρυση της Βουλγαρικής Ηγεμονίας, το 1878. Η βουλγαρική προπαγάνδα από εξαρχικούς δασκάλους και ιερείς στα μακεδονικά χωριά τυπικά αποσκοπούσε στον θρησκευτικό προσηλυτισμό. Ουσιαστική όμως απέβλεπε στην ισχυροποίηση των βουλγαρικών θέσεων στην Μακεδονία. Γιατί τα χρόνια εκείνα οι διακρίσεις των πληθυσμών στη νευραλγική αυτή περιοχή των Βαλκανίων δεν γινόταν με βάση την εθνική τους ταυτότητα, αλλά τη θρησκευτική τους επιλογή. Εξαρχικός ή Σχισματικός σήμαινε αντίστοιχα Βούλγαρος και Πατριαρχικός ή Ορθόδοξος Έλληνας.

Για πάνω από τριάντα χρόνια ο ελληνορθόδοξος πληθυσμός της Μακεδονίας, μόνος και αβοήθητος, με μοναδικά όπλα το σχολείο και την εκκλησία (τα οποία ο ίδιος συντηρούσε), πάλεψε για να μην αποκοπεί από τις ρίζες του, την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό. Οιερέας και ο δάσκαλος αναδείχθηκαν στα χρόνια εκείνα τα ισχυρότερα στηρίγματα του χειμαζόμενου Γένους, περιορίζοντας στο ελάχιστο τα αποτελέσματα της βουλγαρικής προσπαγάνδας. Οι Μακεδόνεςε, ελληνόφωνοι και σλαβόφωνοι, έμειναν με πείσμα προσκολλημένοι στο Πατριαρχείο, διατηρώντας γρηγορούσα την ελληνική τους εθνική συνείδηση. Γι’ αυτό και οι σλαβόφωνοι εξαιτίας της φανατικής τους προσήλωσης στην ελληνική ιδέα ονομάστηκαν από τους αντίπαλους Γραικομάνοι, δηλαδή μανιακοί Έλληνες.

Και όταν οι Βούλγαροι διαπίστωσαν, ότι δεν μπορούσαν να επιβληθούν με ειρηνικά μέσα, σταδιακά, από το 1895 και εξής, πέρασαν στη βία των όπλων. Η στροφή αυτή έγινε κάτω από το αδιάφορο βλέμμα των Οθωμανών, που εφάρμοζαν την πολτική του “διαίρει και βασίλευε”. Τέλος, τον Ιούλιο του 1903, στην περιοχή της βορειδυτικής Μακεδονίας, κήρυξαν την εξέγερση του ίλιντεν, για να προβάλουν δήθεν το Μακεδονικό Ζήτημα στην Ευρώπη, αλλά με απώτερο σκοπό να ενσωματώσουν τη Μακεδονία στο βουλγαρικό κράτος, με την ίδια μέθοδο που είχαν προσαρτήσει, λίγα χρόνια πρωτύτερα (1885) την Ανατολική Ρωμυλία. Επιλεγμένοι τους στόχοι υπήρξαν τα ελληνική βλαχοχώρια Κλείσουρα, Κρούσοβο και Νυμφαίο, τα οποία, αν καταλαμβάνονταν θα παρέλευε –πίστευαν οι Βούλγαροι- κάθε μορφής αντίσταση. Αλλά οι Τούρκοι σύντομα πέρασαν στην αντεπίθεση και έτσι η επανάσταση του Ίλιντεν έσβησε σαν πυροτέχνημα. Τραγικά θύματά της, ωστόσο, υπήρξαν κυρίως οι Έλληνες, που σφυροκοπήθηκαν άγρια και από τους Βούλγαρους και από τους Τούρκους.

Όμως, παρά την αποτυχία της ψευδοεπανάστασης του Ίλιντεν, η Μακεδονία είχε κατακλυστεί από βουλγαρικά σώματα. Ο Ελληνισμός μάτωνε. Και τότε το θαύμα έγινε. Από τα σπλάγχνα του μαρτυρικού λαού της Δυτικής Μακεδονίας, που του είχαν σωθεί όλα τα αποθέματα καρτερίας, ξεπήδησε η αντιστασιακή φλόγα. Πρωτοπόροι στον Αγώνα στάθηκαν ο Ίων Δραγούμης, γραμματέας του ελληνικού Προξενείου στο Μοναστήρι, και ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης. Από το 1902 ο Δραγούμης, κηρύσσοντας αληθινή εθνική σταυροφορία στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, κατηχούσε, εμψύχωνε, όριζε διοικητικές επιτροπές σε πόλεις και χωριά και οργάνωσε τη “Μακεδονική ΛΑμυνα” στην περιοχή Μοναστηρίου. Ο Καραβαγγέλης από τη δική του πλευρά συγκρότησε τα πρώτα αντάρτικα σώματα Δυτικομακεδόνων ενόπλων, με αρχηγούς τον Κώττα από τη Ρούλια και το Βαγγέλη Στρεμπενιώτη.

Αλλά και η κοιμισμένη ως τότε Αθήνα αφυπνίστηκε. Την άνοιξη του 1904 στάλθηκαν μυστικά στη Μακεδονία τέσσερις παράξενοι ζωέμποροι. Στην πραγματικότητα ήταν αξιωματικοί του ελληνικού στρατού. Ανάμεσά τους και ο Παύλος Μελάς, με το ψευδώνυμο Πέτρος Δέδες. Ο Μελάς ξαναγύρισε στη Μακεδονία τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου με δικό του αντάρτικο σώμα, ως καπετάν Μίκης Ζέζας, σύνθεση των ονομάτων των δύο παιδιών του. Οι Μακεδόνες τον δέχθηκαν σαν ελευθερωτή. Ο λαός σιγά – σιγά αναθάρρησε. Και όταν στις 13 Οκτωβρίου του 1904 το βόλι τον έρριξε νεκρό στη Στάτιστα, έγινε εθνικό σύμβολο και πέρασε σαν ήρωας στην αιωνιότητα. Γιατί ο θάνατός του, αντί να αποθαρρύνει, θέριεψε τον Αγώνα. Τότε, από κάθε μεριά της ελληνικής γης, από τη Βόρειο Ήπειρο ως την Κρήτη και την Κκύπρο, άρχισαν να καταφθάνουν γενναίοι Μακεδονομάχοι, που αποθανατίστηκαν με τα θρυλικά πλέον ψευδώνυμά τους: Bάρδας, Ακρίτας, Μπούας, Κόρακας, Νικηφόρος, Ρούβας και άλλοι. Οι Μακεδόνες καπετάνιοι –Νταλίπης, Πύρζας, Μητρούσης, Γιαγκλής, Κύρου, Στέφος, Ράμναλης- τους δέχθηκαν με ενθουσιασμός και συνεργάστηκαν στενά μαζί τους.

Παράλληλα στην Αθήνα το Μακεδονικό Κομιτάτο, στελεχωμένο από άνδρες όπως ο Στέφανος Δραγούμης, ο Δημήτριος Καλαποθάκης και ο Νικόλαος Πολίτης προσπάθησε να διαφωτίσει την ελληνική και την ευρωπαική κοινή γνώμη για όσα συνέβαιναν στην Μακεδονία και για τους κινδύνους του Ελληνισμού. Προς την ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και ο Κεντρικός Μακεδονικός Σύλλογος τωνν αδελφών Θεοχάρη και Μαυρούδη Γερογιάννη, καθώς επίσης και άλλοι ανάλογοι σύλλογοι και σωματεία.Καθοριστική υπήρξε η συμβολή στον Αγώνα και των αμάζων Μακεδόνων όλων των ηλικιών, των φύλων και των κοινωνικών τάξεων. Χωρικές ζύμωναν το ψωμί των Μακεδονομάχων, έπλεναν τα ρούχα ους και έδεναν τις πληγές τους. Στις πόλεις επιτροπές κυριών, οργανωμένες σε φιλόπτωζα σωματεία συγκέντρωναν εφόδια. Απλοί χωρικοί μετέφεραν κρυφά οπλισμό και πληροφορίες. Γιατροί, σιδηροδρομικοί, έμποροι, εργοστασιάρχες, εργάτες, ο καθένας από την έπαλξή του, βοήθησαν με όλες τους τις δυνάμεις τον Αγώνα. Και φυσικά, ιδιαίτερα συμαντική υπήρξε η παρουσία των ιερέων, των δασκάλων και των διδασκαλισσών, γι’ αυτό και βρίσκονταν αδιάκοπα στο στόχαστρο του εχθρού.

Τέσσερα χρόνια κράτησε ο ένοπλος Μακεδονικός αγώνας. Έγιναν πολλές αιματηρές συγκρούσεις και αναρίθμητοι υπήρξαν οι μάρτυρες και οι ήρωες. Τελικά, το 1908, η επανάσταση των Νεοτούρκων, παράλληλα με την παραχώρηση συντάγματος, έδωσε αμνηστεία στους εμπόλεμους και υποσχέθηκε ισονομία και ισοπολιτεία σε όλες τις εθνότητες του Οθωμανικού Κράτους. Έτσι, οι μέχρι χθες αντίπαλοι, έδωσαν τα χέρια, ελπίζοντας πιά σε ειρηνικές και ήρεμες μέρες.

Όμως οι Νεότουρκοι, ακολούθησαν σκληρή εθνικιστική πολτική, που τελικά οδήγησε στη σύναψη συμμαχίας ανάμεσα στους βαλκανικούς λαούς των Ελλήνων, Σέρβων, Βουλγάρων και Μαυροβουνίων, οι οποίοι, τον Οκτώβριο του 1912, κήρυξαν επιτέλους τον πόλεμο εναντίον της Τουρκίας.

Οι παλιοί Μακεδονομάχοι οργανωμένοι σε σώματα προσκόπων άνοιξαν το δρόμο στον ελληνικό στρατό, ο οποίος με επικεφαλής, το διάδοχο τότε Κωνσταντίνο ελευθέρωνε τη μια μετά την άλλη τις πόλεις της Μακεδονίας. Στις 26 Οκτωβρίου οι ελληνικές εμπροσθοδυλακές έμπαιναν θριαμβευτικά στη Θεσσαλονίκη.

Η συμμαχία όμως των βαλκανικών λαών δεν ήταν ιδιαίτερα ανθεκτική, καθώς εκ προοιμίου υπονομεύονταν από μίση αιώνων. Έγιναν αρκετά μεθοριακά επεισόδια και Έλληνες και Σέρβοι, βρέθηκαν ξανά αντιμέτωποι με τους Βούλγαρους. Ο ελληνικός στρατός μετά από αιματηρές και νικηφόρες μάχες στη γραμμή Κιλκίς – Λαχανά ελευθέρωσε την ανατολική Μακεδονία, το καλοκαίρι του 1913. Και προχώρησε βαθιά μέσα στο έδαφος της σημερινής Βουλγαρίας. Τελικά, η ειρήνη αποκαταστήθηκε με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου με την οποία επιδικάστηκε στην Ελλάδα το μεγαλύτερο μέρος της ιστορικής Μακεδονίας, ενώ οι βόρειες περιοχές της μοιράστηκαν ανάμεσα στη Σερβία και τη Βουλγαρία.

Τυπικά, ο Μακεδονικός Αγώνας είχε τερματιστεί και το Μακεδονικό Ζήτημα φάνηκε πως επιτέλους είχε κλείσει. Η ψυχρότητα με τη Βουλγαρία διατηρήθηκε βέβαια αρκετά χρόνια, αλλά έγιναν πολλές προσπάθειες για την προσέγγιση και την ειρηνική συνεργασία των δύο κρατών.

Όμως το Μακεδονικό Ζήτημα αναζωπυρώθηκε και πάλι μετά την ίδρυση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της λεγόμενης Μακεδονίας. Το κρατικό αυτό μόρφωμα, μέλος της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας και σημιούργημα του Τίτο, άρχισε να εμφανίζεται από το 1944 ως κληρονόμος των ιστορικών παραδόσεων, ελληνικών, σερβικών και βουλγαρικών, ολόκληρου του μακεδονικού γεωγραφικού χώρου. Στο διάστημα που μεσολάβησε ως τις μέρες μας, τα γεγονότα διαστρεβλώθηκαν κατάλληλα, ώστε να εμφανίζεται σήμερα ένα ξεχωριστό “Μακεδονικό” Έθνος, με ιστορία αιώνων. Κατά τη διαδικασία αυτή κεφάλαια της ελληνική, της σερβικής και βουλγαρικής ιστορίας (αρχαίας, μεσαιωνικής και νεότερης) πλαστογραφήθηκαν, παραποιήθηκαν και αναβαπτίσθηκαν “μακεδονικά”. Το τοπικό σλαβικό ιδίωμα, διάλεκτος της βουλγαρικής γλώσσας, ανασυντάχθηκε και ονομ΄σατηκε “μακεδονική γλώσσα”. Το σημαντικότερο όμως δημιούργημα των Σκοπίων ήταν η αριστοτεχνική προπαγανδιστική εκστρατεία, την οποία εξαπέλυσαν διεθνώς για να υποστηρίξουν τις θέσεις τους. Βέβαια, η επιχειρηματολογία τους βρίσκει έδαφος μόνον εκεί, όπου επικρατεί η ιστορική άγνοια. Γιατίμ, για όσους έστω και στοιχειωδώς γνωρίζουν τα γεγονότα είναι ξεκαθαρισμένο, ότι η ιστορία της Μακεδονίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής ιστορίας. Ο Μέγας Αλέξανδρος διέδωσε στα π΄ρατα του κόσμου την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό, γιατί ήταν Έλληνας. Τα αρχαία μάρματα, που αποκλαύπτει η προγονική γη των Μακεδόνων, με τις ελληνικές επιγραφές και ονόματα, είναι οι αδιάψευστοι φθεγγόμενοι μάρτυρες της ελληνικότητας της Μακεδονίας. Οι βυζαντινές εκκλησίες, με τις ελληνικές επιγραφές, διάσπαρτες σε ολόκληρη τη νότια βαλκανική, υπενθυμίζουν το ελληνορθόδοξο ιστορικό της παρελθόν. Αλλά και στα νεότερα χρόνια, ένα μεγάλο τμήμα των σλαβόφωνων Μακεδόνων, όπως άλλωστε και άλλων δίγλωσσαν Μακεδόνων, αποδείχθηκε στην πορεία των γεγονότων του 20ου αιώνα φανατικά ελληνικό.

Άλλωστε, όταν στα 1912 τα εθνικιστικά προβλήματα στα Βαλκάνια βρίσκονταν σε έξαρση και οι λαοί συμμαχούσαν για να ποτινάξουν τον οθωμανικό ζυγό, το λεγόμενο “Μακεδονικό Έθνος” ήταν ανύπαρκτο (την εποχή εκείνη δεν είχε ακόμη χαλκευθεί από τους πλαστογράφους της ιστορίας). Γι’ αυτό και καμιά ιστορική μαρτυρία γι’ αυτό και δεν χρονολογείται πριν από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.

Η μελέτη και η βαθειά γνώση της ιστορίας λοιπόν, η επαγρύπνηση και η εγκατάλειψη του εφησυχασμού, αποτελούν σήμερα ασπίδα και δόρυ, τα πιο αποτελεσματικά όπλα, για την αντιμετώπιση κάθε επιβουλής εναντίον της Μακεδονίας.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΣΤΡΕΜΠΕΝΙΩΤΗΣ (1876 – 1904)






Γεννήθηκε στο Στρέμπενο, τα σημερινά Ασπρώγεια της Φλώρινας, και το πραγματικό του όνομα ήταν Βαγγέλης Γεωργίου ή Νάτσης. Με τη βοήθεια του Γερμανού Καραβαγγέλη σχημάτισε σώμα από ντόπιους αντάρτες και δέκα Κρητικούς, εξόντωσε τον βοεβόδα Κύρτσεφ και ολόκληρη την “τσέτα” του βοεβόδα Αλέξη, ενώ στην Κλεισούρα προξένησε μεγάλες απώλειες στους κομιτάτζηδες της λεγόμενης επανάστασης του Ίλιντεν.Δολοφονήθηκε στις 12 Μαίου του 1904, σε ενέδρα στον Αετό, καθώς επέστρεψε από το Μοναστήρι.
ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1870 – 1904)






Γεννήθηκε στη Μασσαλία από γονείς ηπειρωτικής καταγωγής. Αξιωματικός του πυροβολικού και γαμπρός επ’ αδελφή του Ίωαν Δραγούμη, συμμετείχε στον πόλεμο του 1897 και μπήκε μυστικά για πρώτη φορά στη Μακεδονία τον Φεβρουάριο του 1904, μαζί με τον Κοντούλη, τον Παπούλα και τον Κολοκοτρώνη. Για δεύτερη φορά επέστρεψε τον Ιούλιο, ως δήθεν ζωέμπορος Πέτρος Δέδες και για Τρίτη και τελευταία φορά πέρασε τα σύνορα από τη μεριά της Κοζάνης στις 28 Αυγούστου του 1904 με σώμα 35 ανδρών ως καπετάν Μίκης Ζέζας, σύνθεση των ονομάτων των παιδιών του.Ο θάνατός του από τουρικό βόλη στη Στάτιστα Καστοριάς – το σημερινό Μελά – στι; 13 Οκτωβρίου του 1904 τον έκανε ήρωα και σύμβολο του Μακεδωνικού Αγώνα.
ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (1878 – 1920)






Ξεχωριστή μορφή του Μακεδονικού Αγώνα. Καταγόμενος από το Βογατσικό της Καστοριάς, γιος του Στεφάνου Δραγούμη γεννήθηκε στην Αθήνα όπου σπούδασε νομικά και το 1899 μπήκε στο διπλωματικό σώμα. Το 1902, ως Γενικός Γραμματέας, του ελληνικού προξενείου Μοναστηρίου, οργάνωσε την “ Εθνική Άμυνα” και αλυσίδα επιτροπών σε πόλεις και χωριά της Δυτικής Μακεδονίας. Εθελοντής στους Βαλκανικούς πολέμους, ύψωσε την ελληνική σημαία στο προξενείο Θεσσαλονίκης την 26η Οκτωβρίου του 1912.Θύμα των πολιτικών παθών κατά τον εθνικό διχασμό, δολοφονήθηκε στην Αθήνα, τον Αύγουστο του 1920. Αξιόλογο υπήρξε και το συγγραφικό του έργο.
ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗΣ (1866 – 1935)






Γεννήθηκε στη Λέσβο και ήταν διδάκτωρ της Φιλοσοφίας. Το 1900 ανέλαβε την ποιματορία της Μητρόπολης Καστοριάς όπου και διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στον Μακεδονικό Αγώνα. Οργάνωσε αντάρτικα σώματα με ντόπιους οπλαρχηγούς (Στρεμπενιώτη, Κώττα, Νταλίπη κ.τ.λ.), επιτροπές αγώνος σε πόλεις και χωριά και πειέθαλψε πυροπαθείς, πρόσφυγες και ορφανά κατά τα γεγονότα του Ίλιντεν. Το 1907 συνέχισε την εθνική του προσφορά στη Μ.Ασία. Το 1913 έγινε τοποτηρητής του Πατριαρχείου και το 1924 Έξαρχος στη Βιέννη, όπου και πέθανε το 1935. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Καστοριά.

*Φυλλάδιο από το Μουσείο του Μακεδονικού Αγώνα (Σωματείο "Οι φίλοι του Μουσείου του Μακεδονικού Αγώνα),Προξένου Κορομηλά 23546 22 Θεσσαλονίκη